دوستی از سفر فرانسه برگشت و صدها عکس از موزه لوور با خودش آورد که تماشایش مدتها طول کشید. می گفت بزرگترین گالری های موزه بعد از آثار مصر، متعلق به ایران است. درگیر بحثی شدیم که به جایی نرسید!

آیا بهتر است این آثار حتی در کشوری دیگر، در شرایط کنترل شده و با حفاظت بالا نگهداری شوند یا در کشور اصلی ولی در معرض تخریب و بی توجهی و کمبود امکانات مالی و فنی؟

و دیگر این که کشورهای غربی که این قدر بر سر حق کپی رایت و مالکیت فرهنگی حساسند، چرا این حساسیت را بر آثار فرهنگی ملل دیگر اعمال نمی کنند؟ چرا درصدی از سود کلان موزه ها و ... را که از اشیای باستانی و هنری جهان سوم انباشته اند برای توسعه و تجهیز موزه های این کشورها اختصاص نمی دهند؟

اگر دوستان نظری در این مورد دارند خوشحال می شوم بخوانم.