تولد خسرو آواز ایران مبارک

اول مهر ، روز تولد استاد شجریان

ایخنیاگر «همایون مثنوی»های
دلتنگی که «نو»یشورانگیز آوازت «آرام جان» «خلوت گزیدگان»
است. ای نغمه‌گر «بیداد»های
روزگار که «چشمه نوش» ساز صدایت «آهنگ وفا»ی
بیدلان است، ای«دستان» شیرین لهجه که از «دولت عشق»
تحریرهایدل نشینت «راز دل» به «آستان جانان» می‌برد
و «در خیال»«چهره به چهره» حقیقت می‌نشاند.
ای
ترنم دلربای باران در «شب،سکوت و
کویر» که شاه بیت غزل‌هایت «جان عشاق» را به «یاد ایام»
دلنوازیدوست زنده می کند. در «شب وصل» که شور و «ماهور»ت «سر
عشق» باز می‌گوید ، از سوی «دل
مجنون»«دود عود» برمی‌خیزد و هر سر
اندازیکه در پی گشودن «معمای هستی»
است، «رسوایدل» می کند. ای مطرب
ساز عاشقان، این روزها که «دل شدگان» «زیر گنبد مینا» در
انتظار «پیام نسیم» مهرورزی‌اند، و «جان جان» دلدادگان، چشم
به راه «سرو چمان» بهار بهروزی است، مگو که «زمستان است» ،
نغمه‌ای سر کن از «انتظار دل» تا با رشته «پیوند مهر» به «سپیده»
آرزوها چشم بگشایم و همنوا با حنجرهآتشین تو محبوب را
بخوانیم که «بی تو به سر نمی‌شود» و
باقی را «عشق داند».

قطع مجدد برق در شب چهارم کنسرت همایون شجریان / ... شکایت کجا برم؟!

 

 اولین کنسرت مستقل همایون شجریان هم به شب آخر رسید و اجرایش در ایران پایان یافت. این خبر البته به شکل ساده ای شاید از موفقیت اجرای پسر استاد بزرگ در ایران خبر دهد.

اما قضیه شاید به این سادگی هم نباشد.قطع برق در دو شب آخر اجرا شبهاتی را در مورد عمدی بودن این عمل باعث شد. البته در این میان قطع برق در تهران که شاید در این زمان عادی به نظر برسد وسیله توجیه کسانی است که برای چنین اجراهایی حتی از قبل پیش بینی نمی کنند که ممکن است این اتفاق بیفتد، پس باید چاره ای اندیشید. پس ناچاریم اندکی به عقب برگردیم و نمونه هایی را از عمدی بودن این جریانات بازگو کنیم؛ نمونه هایی که البته ربطی به قطع برق در سال های قبل نداشت.
استاد عصبانی شد،از روی سن رفت
نمونه اول به اجرای استاد شجریان با حسین علیزاده، کیهان کلهر و همایون شجریان مربوط است. البته کنسرتی که در سال 85 برگزار شد، یعنی کنسرت دوم استاد در ایران بعد از سال ها از کنسرت بم. در یکی از قطعات هنگامی که قطعه ضربی مشغول نواختن بود و استاد آن را همراهی می کرد، صدای سالن یاری نکرد و صدا مرتب قطع شد. تداوم این عمل استاد را وادار کرد اجرا را متوقف کند، دقیقه ای سکوت و بعد عصبانی شدن. استاد شجریان میکروفن را با شدت از مقابلش دور می کند و از جا برمی خیزد. به همراه او گروهش نیز از جایشان بلند می شوند و صحنه را ترک می کنند. این عمل گروه اساتید با تشویق حاضران همراه می شود. پس از حدود 15دقیقه با رفع اشکال (!) صدا، گروه مجددا به روی صحنه می آید و به اجرای برنامه می پردازد.
صدای گوشی ها قطع شد
نمونه دوم البته باز می گردد به اجرای استاد حسین علیزاده و ژیوان گاسپاریان در کاخ نیاوران، که از قول یکی از خواننده های گروه، گوشی هایی که قبلا امتحان شده و در اختیار گروه قرار گرفته بودند، ناگهان قطع می شود و خواننده ها دیگر صدای ساز ها را نمی شوند. اما جمعیت از این ماجرا چیزی متوجه نمی شود، چون اجرا به قدری استادانه به پایان می رسد که شبهه ای باقی نمی ماند.
برق رفت،نه یک شب که دو شب!
اما کنسرت همایون شجریان که در جایگاه خلف پدر و استاد خود قرار دارد. به همراه گروه دستان در حال اجرا است که ناگهان برق سالن قطع می شود و تاریکی فضا را در بر می گیرد. با تاریکی مطلق پس از مدتی چراغ موبایل ها که از گوشه و کنار روشن می شود و آنها که به دنبال جاهای خود می گردند، با نور موبایل بر جایشان می نشینند. اندکی بعد زمزمه های مردم که آواز می خوانند، از گوشه و کنار سالن به گوش می رسد: یار دبستانی من، با من و همراه منی.. این اتفاق در شب آخر کنسرت هم تکرار می شود. برق می آید و گروه به کار خود ادامه می دهد. در شب آخر پدر به تقاضای پسر روی سن می آید و نکاتی را یادآور می شود.
محمدرضا شجریان با وصل شدن بخشی از برق اضطراری تالار وزارت کشور روی صحنه آمد و از تماشاگران به خاطر صبوری و تحمل شان قدردانی کرد. آقای آواز ایران گفت: دست یکایک شما را می بوسم. شما که تا این قدر این گونه رفتارها را تحمل می کنید، رفتارهایی که به نظرم جز شیطنت چیزی نیست. او ادامه داد: باید از وزارت کشور که صاحبخانه است، پرسید که چرا برق چنین تالاری در چنین شرایطی قطع می شود؟! اما این مشکل ما است که هیچ کس پاسخگوی ما نیست.
او سخنان خود را با خواندن این بیت ادامه داد: «از دشمنان شکایت برم به دوستان، چون دوست دشمن است شکایت به کجا برم.»
شجریان مطرح کرد: کسانی که فکر می کنند می توانند جلوی این برنامه ها و این جمع شدن ها را بگیرند، سخت در اشتباهند. تا زمانی که زبان فارسی هست، موسیقی فارسی هم هست و هیچ کس نمی تواند جلوی زبان و موسیقی ما را بگیرد.
استاد آواز ایران در پایان سخنانش گفت: اعصاب بچه های ما را خرد کردند اما باید تحمل مان پیش از این ها باشد تا بتوانیم در کنار هم زندگی کنیم.
همایون شجریان نیز بعد از سخنان پدرش با قدردانی از تحمل حاضران گفت: از استاد شجریان هم ممنونم که با سخنان شان ما را حمایت کردند.
او توضیح داد: شب گذشته با تمام زحماتی که کشیده شد، به دلیل شرایط نور سالن، فیلمبرداری بخش نخست کنسرت امکان پذیر نبود و به همین دلیل امشب جای دو بخش برنامه را عوض کردیم.
همایون سپس بعد از نواختن قطعه بی کلام «اشتیاق»، به اجرای قطعات «خورشید آرزو»، «تصنیف چین زلف» و «عشق پاک» پرداخت که درست وسط اجرای قطعه اول کنسرت، برق اضطراری سالن برای لحظه ای قطع شد و مردم با کف زدن هایشان، همایون شجریان را در اجرای برنامه خود همراهی کردند تا این که بعد از لحظه ای برق عادی در تالار بزرگ وزارت کشور وصل شد.
بعد از اجرای هر دو بخش این برنامه، استاد آواز ایران به دعوت پسرش روی صحنه رفت، دسته گل های اهدایی او را گرفت و در شرایطی که تمام سالن با فریادهایشان، خواستار اجرای «مرغ سحر» بودند، این قطعه را برای حاضران اجرا کرد. همایون نیز پدرش را در اجرای این قطعه همراهی کرد

سخنان روزهای اخیر یکی از ائمه جمعه ، جنبه های مختلفی از موسیقی و بطور کلی هنر را نشانه رفته است. با بیانی احترام آمیز چند خطی در این باره نوشته ایم و به برخی از سخنان ایشان چند خطی پاسخ داده ایم.
این در حالی است که می دانیم عرصه موسیقی و هنر ناب ایرانی و اصیلش نزد ایرانیان حفظ می شود و با چنین سخنانی به عقیده حقیر نه از بین می رود و نه کم رنگ می شود.

مگر جوان را باید با تار و تنبور جذب کنیم؟ کجای قیام مردمی و فجر انقلاب در سال 1357 با مطرب و تار و تنبور و جریان هنر رابطه داشت که شما جشنواره‌های هنری را هر ساله آن تکرار می‌کنید

ضمن ارادت به محضر بیان کننده مطالب خواستم موردی را از شما سوال کنم. اگر « ایران ای سرای امید ... » نبود ، اگر « شهید ... شهید ... شهید » نبود ، اگر « ایرانی ... » نبود و اگر ... فکر نمی کنید موسیقی به کل از بین می رفت. آیا شما فکر نمی کنید که همین موسیقی فاخر بود که اگر نگوییم علت اصلی برای مبارزات بود اما دلیل شور در مردم بود. اگر آن زمان کمی به شعارهای انقلابی توجه کنیم می توانیم دریابیم که همه آنها خاصیت موسیقایی دارند ؛ خاصیت ریتمیک دارند و ...
کلا به عقیده شما چه مشکلی دارد که از میلیاردها دلاری که از سرمایه ملی بدست می آید گوشه ای ناچیز به عبارت قطره از دریا را به فرهنگ و جشنواره های هنری اختصاص بدهیم. مگر اشکالی دارد که بدین وسیله هنر ترویج دهیم.

مگر جوان را باید با تار و تنبور جذب کنیم؟

موضوع دیگری که به ذهن حقیر می رسد تا عرض کنم آن است که مگر باید جوانان را با موسیقی رپ و اشعار مبتذل و ... جذب کنیم. آیا شما یکبار هم که شده به صدای روح انگیز تنبور گوش داده اید؟ یا حتی به خروش تار ... که چه غوغایی می کند؟

«این چه فجری بود؟ مردم روز 17 شهریور در میدان ژاله (شهداء) زیر باران آتش تار می‌زدند؟ دایره می‌زدند؟ مطربان و لوتیان پیشاپیش جمعیت بودند؟ والله علما علمدار بودند، "الله اکبر" و "لااله الا الله" می‌گفتند، این مساله از روز اول به عنوان ضد ارزش در انقلاب بوده‌است؛ همین را وسیله‌ای کرده‌اید برای جذب جوان به انقلابی که اساس حرکتش بر ضد این ارزش بوده‌است».

به عقیده حقیر همین تفکر مطربی و لوتی برای موسیقی ، موسیقی اصیل ایرانی را سالیان سال عقب انداخت. آیا شما ساز تار را وسیله ابراز شهوتهای حیوانی یا وسیله مطربی می دانید ... ؟؟!!

«ما در انقلاب با چه کسانی جنگیدیم و مقابله کردیم؟ جز با یک مشت شهوتران، عیاش، خوش‌گذران، دزد، دغل، کاباره‌نشین، عرق‌خور و رقاص و نوازندگان و خوانندگان که عرصه این چپاول را فراهم کرده‌بودند و خدا ما را پیروز کرد؛ حالا دقیقا انقلاب را به جوان با همان ابزاری که برای آن جنگیدیم، معرفی می‌کنیم».

شما می توانید در دیار باقی پاسخگوی این شستن گناه ها باشید؟ چرا موسیقی را وسیله شهوت می پندارید؟ چرا موسیقیدانان را عیاش و خوشگذران فرض کرده اید. البته این موضوع در اینجا پیش می آید که شاید شما منظورتان موسیقیدان نباشد. اگر هم اینطور فرض کنیم کسی که تار می زند ، یا ساز دیگری می زند هنرمند است. چرا گناهان یک هنرمند را می شویید یا وی را با یک دزد برابر می دانید ؟؟!!

وی با بیان این که ابزار جذب ما عوضی بود، ادامه داد: «باید بررسی کنیم مجموعه حرکت‌هایی که به عنوان جذب جوان از قبل فضای باز سیاسی لجنی که 8 سال درست شد تا قبل از فضای باز جهنمی که بسته شد، این ابزار جذب جوان چقدر جوان را به انقلاب جذب و چقدر جوان را به ماهیت انقلاب نزدیک کرده‌است؟ از اکنون برنامه‌ای طراحی کنید که ماهیت دینی، شرعی، اسلامی و پیغمبری(ص) و امیر‌المومنینی (ع) و زهرایی (س) انقلاب را به جوانان بشناسانیم

چه گوییم دیگر ... ؟!

منبع: http://www.afarideh4.blogfa.com/

ولی گذشته از همه این صحبت ها دکلمه های شکیبایی بی نظیرند :

لینک زیر یکی از جالبترین آهنگ هایشان است :

http://www.4shared.com/file/56592923/29f08ad5/Lab_Darya.html

این هم یک آلبوم کامل از دکلمه اشعار سهراب سپهری توسط شکیبایی :

http://ahanghaa.us/modules.php?name=News&file=article&sid=848