می گریم

              بر این خیال زلال

                                     كه چه بی ثمر

                                                             آمدنت را به انتظار نشسته است.

سکوت سرشار از ناگفته هاست

ناگفته هایی که تنها با چشم و تنها با دل گفته می شوند

گاهی زبان سکوت گویاتر از تمامی زبانهاست

و آنچه در سکوت گفته میشود شفافترین سخنها

و آنچه چشمها میگویند زلال ترین و حقیقی ترین آنها

آنگاه که غم تمام سینه ات را فرا گرفت

و از شدت ناملایمات زمانه زبانت بند آمد

آنگاه که قلبت پر از درد و چشمهایت پر از فریاد شد

اما بر لبانت مهر خموشی زدند

آنگاه که حس کردی دیگر خدا هم تو را نمی بیند

و تو چون ماهی دور افتاده ای از دریا در حال جان دادن هستی

آنگاه که دردی بی امان بر سینه ات چنگ میزند و چشمانت را بارانی کرده است

اما هر چه تلاش میکنی قدرت سخن ، بر لب نداری

آنگاه که حس میکنی از شدت غصه دیگر هیچ نیستی جز استخوانی متحرک

و آنقدر زمانه ی بی رحم قلبت را شکسته که دیگر توانی برای تپش نداری

آنگاه که پی امیدی برای زیستن میگردی اما به هر جانب که رو میکنی سراب است

و در برابر تلاش بی وقفه ات حتی پاداش کوشش هم نصیبت نمیشود

و هر چه فریاد داری در سینه ات حبس شده

تنها سکوت است که به یاری ات می شتابد

و تو را در برابر نگاه ترحم آمیز اطرافیان دژی محکم است

و گاه زبان سکوت گویاترین زبانهاست

هر چند در این سکوت ذره ذره آب میشوی

اما باز هم هیچ نمیگویی

و تنها میسوزی

آه ...

سکوت ...

سکوت سرشار از ناگفته هاست

سرشار از دردی بی زبان است که تنها با دل درک میشود

و گاه برای فهماندن حرفت ناگزیر از سکوتی

چرا که تمامی درهای امید به رویت بسته شده و روزگار با تو سر ناسازگاری دارد

در سکوت آرامشی کویری نهفته است

آنچنان که پرستوی خیال را هوای پرواز می بخشد

آنچه در سکوت حکمفرماست اسرار دل است و آنچه گفته میشود حقیقت دل

حقیقتی که تنها چشم را یارای گفتنش باشد و گوش را یارای شنیدنش نه

حقیقتی که گرچه نهان است اما آشکارترین حقیقتهاست

سکوت سرشار از ناگفته هاست

ناگفته هایی که صادقانه ترین و واقعی ترین سخنهاست

سکوت آرامشی است که طوفانی ترین دریاهاست

و گاه آنچه با زبان سکوت گفته میشود تأثیرگذارترین سخنهاست

آنچنان که چون نقشی بر لوح جان حک میشود و گویی که این نقش را نقاش ازل اینچنین آراسته است

و گاه آنچنان با روح آمیخته میشود که جزئی از آن شده و دیگر فراقی میسر نیست

آنچه میان چشمها حکمفرماست و اینچنین زلال سخن میگوید عشق است

و آنچه در سکوت نهفته است و اینچنین راز آلود به آن تقدس بخشیده است ، حقیقت عشق

و حقیقت عشق تنها با خداست که مفهوم می یابد

سکوت سرشار از خداست

و تنها اوست که حقیقتی زلال و شفاف چون عشق را میهمان سینه ها کرد

و چشمها را راهی برای ابراز

آنچه در حقیقت سکوت شبها نهفته است خداست

و آنچه اینچنین روح را سیراب میکند و آنچه در حقیقت انوار چشمهاست

تنها اوست که در سکوت راز آلود دلها بروز میکند و عشق را به چشمها می بخشد

و تنها اوست که با حضورش سکوت را شفافترین زبان کرده است

سکوت سرشار از ناگفته هاست

سکوت سرشار از خداست

و چشمها تجلی گاه حضور او

آنچه را نگاه میگوید و دل حس میکند ، جان را یارای درکش نیست

و گاه باید برای گفتن ، دانستن و فهمیدن تنها سکوت کرد

سکوت ...

« یلدا »

من یقین سبزم،

                    زرد شده، افسرده،

این كه در آغوش انگشتان تو خفته است، درد من است

                     گاهی مابین بوسه هایت

                                          زجه ام می آید، در میدان تدفین گیاه

می سوزم، آه میسوزم

           تن من میسوزد

                        نكند این دود كه میبلعی

                                              آخرین شمع حیات جنگلی بارانیست   

لحظه های منم مثل هوای پاییز

عجیب و دلگیرند

براتون از کدوم رنگش بگم؟

گاهی زرد و تلخ میشن

گاهی نارنجی و پر انرژی

گاهی سرخ و عاشق مآب

گاهی خشک و یبس

گاهی هم سبز کم رنگ

این همه لحظه های پاییزی منند

.................................................................

پاییز و بوی باروون

پاییز نم دلتنگی

پاییز و نیمکت های منتظر

پاییز و کلاغ های چشم به راه

پاییز و پاییز و پاییز

دوستت دارم سلطان فصل ها

.............................................