مورد نهم از علل دین گریزی پیروی از روسای بزرگان است

قرآن كریم یكی از علل دین گریزی و گمراهی را پیروی از روسا و سران و بزرگان می داند آنجا كه از زبان گمراهان می گوید:
وَ قَالُواْ رَبَّنَا إِنَّا أَطَعْنَا سَادَتَنَا وَ كُبرََاءَنَا فَأَضَلُّونَا السَّبِیلا

و گویند: اى خدا، ما اطاعت امر بزرگان و پیشوایان (فاسد) خود را كردیم كه ما را به راه ضلالت كشیدند

سوره احزاب آیه 67

مورد هشتم از علل و عوامل دین گریزیث مخصوصا در مورد جوانان:

دوستان و همسالان آنها است.

قرآن در این مورد می فرماید:

وَ یَوْمَ یَعَضُّ الظَّالِمُ عَلىَ‏ یَدَیْهِ یَقُولُ یَلَیْتَنىِ اتخََّذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِیلًا
یَاوَیْلَتىَ‏ لَیْتَنىِ لَمْ أَتخَِّذْ فُلَانًا خَلِیلا

و روزى كه شخص ظالم پشت دست حسرت به دندان گرفته و گوید: اى كاش من (در دنیا) با رسول حق راهى (براى دوستى و طاعت) پیش مى‏گرفتم
واى بر من، اى كاش كه فلان (مرد كافر و رفیق فاسق) را دوست نمى‏گرفتم  سوره فرقان آیه شریفه 27و28

پیامبر اسلام فرمودند:

 المرء علی دین خلیله و قرینه (آدمی بر دین و همنشین خود است)

علی علیه السلام فرمود:

لا تحصب الشریر فان طبعك یسرق من طبعه سرا و انت لا تعلم

از هم نشینی با افراد فاسد بپرهیز زیرا ناخودآگاه تحت تاثیر رفتارهای بد او قرار خواهی گرفت.

 

 

مورد هشتم از علل دین گریزی:
ناتوانی در برابر شبهات
وقتی جوان در محیط های مختلف اجتماع در مقابل شبهات و القائات فكری مكاتب و فلسفه های مختلف قرار می گیرد و جواب منطقی نداشته باشد برای حفظ غرورش ناگریز است خود را بیگانه با مذهب معرفی كند و با این روش بر احساس حقارت و احساس ناتوانی خود در مقابل دیگران سرپوش گذاشته و اندك اندك به نفی مذهب كشیده می شود.

مورد هفتم از علل دین گریزی: غربزدگی
رواج افراطی فرهنگ غربی در جوامع اسلامی به ویژه در نسل جوان همواره پیامدها و خطراتی داشته است.
یك از خطرناكترین پیامدها تعضیف عقاید و فرهنگ دینی است.
به گونه ای كه آداب و سنن اصیل و ناب مذهبی را به عنوان خرافات از جامعه گرفته و هویت مذهبی آن جامعه كم كم به فراموشی سپرده می شود و برای جبران این خلأ فرهنگی و نیاز فطری بشر به مذهب همه روزه مكاتب و ایسم های ساختگی در غرب به وجود می آید و زود بر ملت های مشرق زمین انتقال می یابد.

مورد ششم از عوامل دین گریزی:
علتی است با عنوان " پیروی از هوی و هوس" است.

قرآن كریم در ابن باره می فرماید:
و لاتتبع الهوی فیضلك عن سبیل الله سوره مباركه ص آیه شریفه 26
از هوا و هوس پیروی مكن كه تو را از راه خدا منحرف می سازد.

هوی به معنی دوست داشتن می باشد كه بیشتر كاربرد آن در موارد غیر شرعی و زشت و مذموم می باشد
بی تردید در وجود انسان امیال گوناگونی وجود دارد كه برای ادامه حیات او ضرورت دارد.
اگر این امیال از حد خود تجاوز كند بر وجود انسان حاكم شده و زمام اختیار او را در دست می گیرد و این همان هوی پرستی است كه با دین و عقل جمع نمی شود.

امام علی علیه السلام می فرماید:
هوی با عقل و دین جمع بسته نمی شود 
غرر الحكم ص 64

5.عدم صلاحیت بعضی از مربیان و معلمان:

یکی دیگر از عوامل گریز قشر جوان از دین و مذهب عدم صلاحیت و شایستگی برخی از معلمان و مربیان است.

آنها به علت عدم درک و عدم تفهیم درست مطالب و یا عدم توانایی پاسخ به پرسش های آنهاست و یا با ایجاد ذهنیت منفی نسبت به مذهب موجبات بدبینی نسبت به مذهب و مسایل مذهبی را فراهم کرده اند.

نوجوان و جوان احساس مس کند که درس دینی را خوانده و خوب فهمیده اما مذهب چیزی نداشته است که او را جذب کند و به درد زندگی اش بخورد.

او فکر می کند دین و مذهب آرامش بخش درون نیست.
روح و فکر را به تعالی نمی رساند و پیاده کردن آن عملی نیست این است که او از چنین دین و مذهبی روی گردان شده و بر علیه آن اصطلاحا طغیان می کند.

از عوامل دیگر دین گریزی رسیدیم به علت چهارم
انتظارات نادرست از دین و مذهب
برخی به سبب اطلاعات ناقص و غلط از معارف دینی انتظارات نامعقولی از دین و مظاهر آن دارند و چون به آرزوها و امیالشان دست نمی یابند به انکار حقایق می پردازند.

برخی چون از حد و مرز دین آگاهی ندارند پاسخ تمام پرسشهای خویش را از آیات و روایات انتظار دارند غافل از اینکه هر عملی حتی علوم دینی و معرفت الهی حد و مرز خاصی دارد.

یکی دیگر از علل دین گریزی جوانان از مذهب، عدم برخورد صحیح و اصولی با جوانان است.
گاهی در اثر نااگاهی و شرایط خاص از جوانان خطایی سر بزند و سپس پشیمان شود اما گاهی اوقات بعضی از مذهبی ها آنچنان او را طرد میکنند که برای همیشه او را از دین و مذهب گریزان میکنند.

از عوامل دیگر دین گریزی عاملی هست به نام بی توجهی خانواد ها به مذهب
روز ی نبی مکرم اسلام نگاهی به گروهی از نوجوانان انداختند و فرمودند:
وای اطفال و نوجوانان آخر الزمان از پدرانشان
گفته شد ای رسول خدا از پدران مشرکان؟
فرمود نه، از پدران مومنانشان که چیزی از واجبات را به آنها اموزش نمی دهند و اگر آنها هم واجبات را فرا بگیرندجلوی آنها را می گیرند و به چیز کمی از دنیا راضی هستند
پس من از انها بیزارم و انها از من
منبع:
مستدرک الوسایل جلد 15 ص 164

با سلام خدمت دوستای گرامی:

یکی از عوامل دین گریزی جوانان مساله  رهایی از مسئولیت هاست
قرآن کریم در این باره می فرماید:
بل یرید الانسان لیفجر امامه (سوره مبارکه قیامت آیه شریفه 5)
ترجمه:
او می خواهد آزاد باشد و هر گناهی را انجام دهد.
ایمان و اعتقاد به معاد سد بزرگی در مقابل هرگونه گناه و عصیان است او می خواهد این سد را بشکند و آزادانه هر عملی را مرتکب شود.
البته دوستان گرامی این منحصر به زمان های گذشته نیست بلکه امروز هم یکی از علل مهم دین گریزی چه جوانان و چه غیر جوانان را شامل می شود.
موفق باشید.

به نظر من جوانان اکثرا از کارهای کسانی که فقط اسم دین را یدک می کشند و از آن به نفع خود استفاده میکنند اما در مقابل دیگران را به دین و مذهب و از این کارها دعوت میکنند زیاده بدشان می آید
بنده خود متفرم از کسانی که دین را برای دیگران می خواهند نه برای خودشان چون اگر برای خودشان بخواهند می بینند چیزی به جیب مبارک نمی ره
همین کسانی که در برخی ادارات و مثل آن بالاسرشان حدیث و روایت و آیه است اما کارخودشان را میکنند و توجه بدان ندارند
این یعنی فاجعه البته برخی هم از فاجعه زیاده بدشان نمیاد
حال خود قضاوت کنید

هانری لینک روانشناش مشهور در کتاب بازگشت به دین می نویسد:
بزرگترین منبعی که والدین در تربیت فرزندان خود میتونند از آن استفاده کنند مذهب است.
مذهب است که به والدین قدرت و نفوذ کلمه می دهد.

و در قسمتی دیگر می گوید:
اگر مذهب نباشد این نفوذ کلمه در والدین نخواهد داشت
هیچ امر منطقی وجود ندارد که جای ایمان بخدا را بگیرد
خدا نقطه ثابت و استوار است و دین تنها نیروی سازنده حس امنیت و اطمینان است.

به نظر می رسد دین گریزی مطلق - که افراد به طور کامل هیچ گونه پای بندی به دین نداشته باشند - در جامعه ما بسیار محدود است،
لذا به سادگی نمی توان گفت، نسل امروز جامعه ما دین گریز و احیانا دین ستیز هستند.


جوانان  نسبت به واقعیات موجود جامعه، دیدگاه‏هاى متفاوتى دارند و چه بسا بخشى از آن دیدگاه‏ها و نارضایتى‏ها، وارد باشد؛ ولى ممكن است، بعضى از افراد جامعه و جوانان با توجه به شرایط محیطى و خانوادگى، از نارضایتى بیشترى برخوردار باشند و بعضی از نارسایی‏ها را ناشى از قوانین دینى بدانند و در نتیجه اشكالات خویش را متوجه دین بكنند.


البته كارآمدى دین بحثى است و كارآمدى برخی از مدیران بحث دیگر. اتفاقا در گفت‏وگو با این قبیل افراد، غالبا تصریح می‏كنند كه اشكالات آنان نه به اصل دین؛ بلكه به مدیران و كارگزاران بر مى‏گردد.

دلالت آیه شریفه بر اینكه اسلام دین شمشیر و خون و اكراه و اجبار نیست
این آیه شریفه یكى از آیاتى است كه دلالت مى كند بر اینكه مبنا و اساس دین اسلام شمشیر و خون نیست، و اكراه و زور را تجویز نكرده، پس سست بودن سخن عده اى از آنها كه خود را دانشمند دانسته، یا متدین به ادیان دیگر هستند، و یا به هیچ دیانتى متدین نیستند، و گفته اند كه: اسلام دین شمشیر است، و به مساله جهاد كه یكى از اركان این دین است،استدلال نموده اند، معلوم مى شود.

روشن است كه داشتن یك عقیده غیر از بیان و اظهار و تبلیغ آن است. هرگاه اظهار و ترویج عقیده اى با معیارهاى آزادى مشروع وقانونى ناسازگار باشد، در آنجا باید مطابق قانون با آن برخورد شود. به عبارت دیگر، در مورد اصل عقیده از جنبه قانونى و حقوق اجتماعى (نه از جنبه ارزشى و اخلاقى)هیچ گونه محدودیت قانونى وجود ندارد، ولى در بیان و ترویج آن محدودیت هاى مشروع وقانونى آزادى كه در مورد دیگر آزادى هاى رفتارى صادق است، جارى خواهد بود.

علت اینكه در دین اكراه نیست
خداى تعالى دنبال جمله" لا إِكْراهَ فِی الدِّینِ"، جمله" قَدْ تَبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ"، را آورده، تا جمله اول را تعلیل كند، و بفرماید كه چرا در دین اكراه نیست، و حاصل تعلیل این است كه اكراه و اجبار- كه معمولا از قوى نسبت به ضعیف سر مى زند- وقتى مورد حاجت قرار مى گیرد كه قوى و ما فوق (البته به شرط اینكه حكیم و عاقل باشد، و بخواهد ضعیف را تربیت كند) مقصد مهمى در نظر داشته باشد، كه نتواند فلسفه آن را به زیر دست خود بفهماند، (حال یا فهم زیر دست قاصر از درك آن است و یا اینكه علت دیگرى در كار است) ناگزیر متوسل به اكراه مى شود، و یا به زیردست دستور مى دهد كه كوركورانه از او تقلید كند و. ..

و اما امور مهمى كه خوبى و بدى و خیر و شر آنها واضح است، و حتى آثار سوء و آثار خیرى هم كه به دنبال دارند، معلوم است، در چنین جایى نیازى به اكراه نخواهد بود، بلكه خود انسان یكى از دو طرف خیر و شر را انتخاب كرده و عاقبت آن را هم (چه خوب و چه بد) مى پذیرد و دین از این قبیل امور است، چون حقایق آن روشن، و راه آن با بیانات الهیه واضح است، و سنت نبویه هم آن بیانات را روشن تر كرده پس معنى" رشد" و" غى" روشن شده، و معلوم مى گردد كه رشد در پیروى دین و غى در ترك دین و روگردانى از آن است، بنا بر این دیگر علت ندارد كه كسى را بر دین اكراه كنند.