این دو فیلسوف برجسته که شرق برای آنها جذاب بود،تفاوتهای دو نظام شرق و غرب را بر بنیادهای فرهنگی توجیه کرده اند.

از نظر مونتسکیو ،جوامع شرقی برخلاف جوامع غربی،هیچ محدودیت و ممنوعیتی برای حاکمان خود قائل نیستند؛زیرا اساس این جوامع بر ترس استوار است و انسانها در این گونه جوامع خلق شده اند تا از روی ترس از اراده ی مطلق حاکم ،کورکورانه اطاعت کنند.

هگل نیز معتقد بود که جهان شرق در مقایسه با جهان ژرمنی قادر نبوده است طبقه ای با حقوق مستقل ایجاد کند؛زیرا در مرتبه تاریخی پایین تری از «شعور به آزادی»قرار داشته است.او می گفت«شرق می دانست و اکنون نیز می داند  که تنها یک تن آزاد است و جهان یونانی و رومی  می دانست که گروهی از افراد آزادند و جهان ژرمنی می داند که همه آزادند»