این جا دو راهی است برادر! یا باید به کتاب و فرمان خدا تن داد حتی اگر به مذاقمان تلخ آمد، یا به شعر و شاعری تا به مذاقمان خوش آید.

خدا به شیطان گفت سجده کن، گفت به مذاقم نمی آید، عبادت دیگری می کنم. اصلاً من با این کار صفای باطنی نمی برم! خودم یک چیزی می سازم و تحویلت می دهم. به من نگو که عبادت در اطاعت فرمان توست. بگو که عبادت در انتخاب خودم است. یکی نبود به شیطان که ابلیس خطابش می کردند بگوید:

 پسرجان! عبادت خدا من درآوردی نیست که هرچه دلت خواست ، همان کنی.

حالا نقل ما هم همین است. اگر خداوند در کتابش گفته است که "عبادت به جز خدمت خلق نیست"، گردن ما از مو نازک تر، می گوئیم: چشم
اما اگر نگفته است که می گوئیم:
پسرجان! عبادت من درآوردی نیست که هرچه دلت خواست ، همان کنی.

http://www.313yarmahdi.blogfa.com/post-34.aspx