1 ـ شبیه پیامبر (صلى الله علیه وآله وسلم):

حضرت مهدى (علیه السلام) سیمایى چون سیماى پیامبر (صلى الله علیه وآله وسلم) دارد، در رفتار و گفتار و سیرت نیز شبیه و همانند اوست.

امیرالمؤمنین (علیه السلام) روزى به امام حسین (علیه السلام) نظر افكنده به اصحاب خود فرمودند:

«در آینده خداوند از نسل او مردى را پدید مىآورد كه همنام پیامبر شماست و در ویژگیهاى ظاهرى و سجایاى اخلاقى به او شباهت دارد.»

 2 ـ زیبا و خوش صورت:

زیبایىاگر به اعتدال و تناسب اعضاى چهره، یا به گیرایى نگاه و نورانیّت صورت وجذّابیّت آن باشد، همگى در وجود نازنین یادگار پیامبر(صلى الله علیه وآلهوسلم) به ودیعت نهاده شده است.

3 ـ گشاده پیشانى:

پیشانىبلند و گشادهاش بر هیبت و وقار چهره زیبایش مىافزاید، و چنان نورى بر چهرهو جبین او پیداست كه سیاهى موهاى سر و محاسن شریفش را تحت الشعاع قرارمىدهد.

4 ـ میانه قامت:

قامتى نه دراز و بىاندازه و نه كوتاه بر زمین چسبیده دارد، بلكه اندامش معتدل و میانه است.

 5 ـ داراى دو خال مخصوص:

خالى بر چهره دارد كه برگونه راستش همچون دانه مُشكى میان سفیدى صورتش مىدرخشد و خالى دیگر بین دو كتفش متمایل به جانب چپ بدن دارد.

در باره شمایل ظاهرى امام زمان(علیه السلام) پارهاى صفات دیگر از مجموعه روایات وارده در این باب مىتوان بدست آورد:

* آن حضرت رنگى سپید، كه آمیختگى مختصرى با رنگ سرخ دارد.

*از بیدارى شبها، چهرهاش به زردى مىگراید.

* چشمانش سیاه و ابروانش بهم پیوسته است و در وسط بینى او بر آمدگى كمى پیداست.

* میان دندانهایش گشاده و گوشت صورتش كم است.

* میان دو كتفش عریض است و شكم و ساق او به امیرالمؤمنین(علیه السلام)شباهت دارد.

* در وصف او وارد شده: «المهدىّ طاووس اهل الجنّة. وجهه كالقمر الدّرى علیه جلابیب النور».

«حضرت مهدى(علیه السلام) طاووس اهل بهشت است، چهرهاش مانند ماه درخشنده است و گویا جامههایى از نور بر تن دارد.»

«اللّهم ارنى الطّلعة الرّشیدة والغرّة الحمیدة واكحل ناظرى بنظرة منّى الیه».

«بار خدایا ! آن جمال بارشادت و پیشانى نورانى ستایش شده را، به من بنمایان، و چشمم را به نگاهى به او، سرمه كن».