بحث نظرات و انتظارات شما از جامعه دینی و قشر روحانی اهل سنت منطقه ترکمن صحرای توسط گل محمد کم در تاریخ 10 تیرماه 1385ساعت13:24

خوب من نظرم را در مورد انتظارات از جامعه می گم. من از این اجتماع بزرگ و دوست داشتنی می خوام به فکر همه مردم باشند.1- منافعشون را با دیگران تقسیم کنن. اگه دوست دارند در تمام مر احل برنده باشند.خوب به فکر بازنده ها هم باشند. وبه اونا کمک کنند.اگه اینطوری باشه فکر کنم بهشت همین جامعه خیالی من باشه.
امیدوارم همه شما برنده باشید و بازنده وجود نداشته باشه. البته من همیشه بازنده هستم.

..................................................................................................

بنده یه نظری دارم ولی فكر كنم به نظرم بخندید ولی اگه بشه میتونم بگم حداقل نصف راه را رفتیم.

می خواهم هفته یه وحدت به جای یك هفته بشه سال .
یعنی كل سال را به عنوان سال وحدت انتخاب كنیم.
چون بنده به عینه دیدم تو هفته وحدت اتفاقاتی میوفته كه اگه سال بشه با این اتفاقات دوستی و تفاهم تو ایران عزیزمان اتفاق میوفته و نفاق و دو رنگی برچیده میشه .

سال وحدت ====» بجای هفته وحدت
سال وحدت ====» بجای هفته وحدت
سال وحدت ====» بجای هفته وحدت

....................................................................................................

چرا در حوزه های علمیه زبان خارجی (انگلیسی)تدریس نمیشه؟و چرا میزان آشنایی با این زبان ،در میان فارغ التحصیل های حوزه های علمیه كه از نظر ارزش ،در حد كارشناسی یا كاردانی ! هستند ،بسیار پایینه؟

چرا طلبه ها و علمای دینی ما با فناوری اطلاعات و علوم كامپیوتر میانه خوبی ندارند؟در حالی كه برادران تسنن بلوچ و ... دارای سایت اینتر نتی و ... می باشند.

چرا در لابلای درس های حوزوی از علوم روز دنیا استفاده نمی شود؟ علومی كه اگر در برنامه های آموزشی طلبه ها گنجانده شود می تواند كمك شایانی در بینش افراد و همچنین سطح آگاهی آنها نماید.

چرا قسمت اعظم طلبه ها را افرادی كه از لحاظ بار علمی توانایی ادامه تحصیل در مدارس دولتی را نداشته اند تشكیل میدهند. این افراد اگر بهره هوشی خوبی داشتند همان تحصیلاتشان را ادامه میدادند و چون نمی توانند در اون مدارس پله های ترقی را بپیمایند جهت خالی نبودن غریضه و همچنین به اصرار خانواده راهی حوزه های علمیه می شوند و در نهایت پس از چند سال (اگر فكر ترك تحصیل به ذهنشون خطور نكنه)كه فارغ التحصیل می شوند برای خودشان فتوا می دهند و ... . سئوال من اینجا مفهوم خودش رو می تونه برسونه كه چرا افرادی كه از لحاظ هوش و درایت در سطح قابل قبولی نیستند مجاز به صدور فتوا و ... می باشند؟

چرا بنا به رسم (غلط یا درست نمیدانم) بعضی از خانواده های تركمن ، یك نفر از خانواده باید به حوزه علمیه فرستاده بشه و تحصیلات حوزوی را ادامه بده؟ شاید هیچ یك از افراد خانواده دوست نداشته باشند كه در حوزه ادامه تحصیل بدهند! عواقب این ماجرا همونی میشه كه میبینیم . و اون هم این كه یه مدت درس می خونند و بعد هم به بهانه خدمت سربازی و یا ... ترك تحصیل میكنند و برنمیگردند. تجربه نشون داده كه اكثر همین افراد پس از ترك تحصیل از خلاف كارترین افراد می شوند . چرا؟ جواب انحراف این جوونها رو كه ناشی از مدیریت غلطه كی میده؟ شاید این جوون در كار و رشته دیگه بتونه خیلی موفق تر باشه.

چرا برای پذیرش طلبه در حوزه های علمیه ،امتحان ورودی گرفته نمیشه تا سطح علمی افراد سنجیده بشه؟ البته شاید بگین كه اینكار ممكنه عامل بازدارنده باشه،ولی برای ترغیب افراد باید راهكارهایی در نظر گرفته بشه.

چرا برای طلاب حوزه های علمیه حقوق خوبی تعلق نمیگیره تا یك عامل انگیزشی برای جذب طلبه باشه؟

چرا فارغ التحصیل های حوزوی اهل تسنن به خدمت سربازی اعزام می شوند ؟و چرا این قانون برای فارغ التحصیل های برادران شیعه اجرا نمیشه؟

چرا دولت به جای مدرك كارشناسی به فارغ التحصیلان حوزه های علمیه اهل تسنن، مدرك كاردانی میده؟ البته قسمتی از جواب این سئوال می تونه در دل مطلب اول و دوم من باشه!

البته چراها زیاده فعلاً برای شروع بحث فكر كنم كافی باشه.

موفق باشید
كمتر از خاك در آستان دوستان
........................................................................................

به نظر اینجانب بسیار پر واضح است که چرا در حوزه های دینی ما ,و چرا قشر روحانی ما البته به شکل کلی و عموم ,نه زبان خارجی تدریس می شود و نه علوم کونی روز.
ما هنوز آن فتره را فراموش نکرده ایم که می گفتند : تحصیل سواد و ادامه آن در حق زنان و دختران حرام شرعی می باشد؛ و البته هنوز هم شاید عده ای باشند که به این رای قائل باشند.
و یا هنوز طنین فتوای تحریم تلویزیون و ویدیو و (جدیدا ما هواره )هنوز از گوشهایمان نرفته است و البته بسیار قضایا هست اگر بخواهیم بشماریم ولی سوال مهم اینجاست که اینان چرا اینگونه به این مسائل نگاه کرده و فتوی می دادند؟علت چه بوده؟ و حال این فتوی ها کجاست؟ و مهم تر صاحبان این فتوی ها کجا هستند؟
چرا تا دیروز کسی از این علماء حاضر نبود حکم به حلال بودن پر کردن دندان های پوسیده را بدهد,ولی امروزه زیاد شده اند؟و البته عجیب تر این است که هنوز هم باز هستند عده ای که می گویند حرام است و حکم تکفیر و یا لا اقل تفسیق ان عده ای را می دهند که قائل به حلال بودن آن می باشند.
و بسیار چرا های فکری دیگر که این چند سطر نه طاقت آن را دارند و نه گنجایشش را؛ولی به دو نکته در این مورد می خواهم اشاره کنم که به نظر اینجانب بسیار حائز اهمیت می باشند:
1- مشکلات فکری رایج و موجود در قشر دینی ما که در چند ناحیه تجلی پیدا کرده است :
آ- قائل بودن به بسته شدن باب اجتهاد در دین , که البته این رای در کتب فقهی متاخرین نیز موجود است ولی باز اقلیت علمای اسلامی می باشند که قائل به رای هستند و اکثریت خلاف ان را قبول دارند یعنی باز بودن باب اجتهاد.
تاثیر این نظریه را در میدان واقع می توان در میزان تلاش و کوشش محصلین علوم شرعی (به معنای خاص) جهت کسب اهلیت اجتهاد و فتوی دید,طوری که تلاش و کوشش در جهت کسب اهلیت اجتهاد دیگر نزد آنانی که قائل به بسته شدن باب اجتهاد می باشند ,معنای خود را از دست خواهد داد, و بالعکس قائلین به باز بودن باب اجتهاد همچنان در تلاش و کوشش و تجدید و نو آفری فکری خواهند بود.
شما که می فرمایید علوم کونی(متعلق به دنیا ) تدریس نمی شود و یا اطلاعی ندارند, این در حالی است که در مدرسه های دینی ما خیلی از شاخه های علوم دینی نیز تدریس نمی شود و اگر هم جایی تدریس شود جهت تبرک است نه علم اندوزی . این نیز بنا بر همین اصلی است که گفتم . زیرا نوعی حالت استغناء به آنها نسبت به این علوم دست می دهد.
ب- جو روحی حاکم بر جامعه دینی ما می باشد . جوی که بر آن تصوف افراطی و منحرف بر کلیه احساسات و عواطف و وجدان این جامعه حاکم شده است.
تاثیر این حاکمیت را نیز می توان در میدان واقع در روحیه ارتباطی بین شیخ و طلبه آن بصورت بسیار واضح دید.
عاطفه و احساس به شکل کلی مرید پرور است نه عالم پرور, و عقل نیز شخصیت پرور.لذا می بینیم که در مدرسه های دینی ما هرگز شاگرد جرات تخلف از آراء و گفته های استاد خویش را ندارد, و حال چه برسد به اینکه بیاید نظر و آراء گذشتگان را زیر زره بین نقد و تحلیل بگذارد. در نتیجه ما در مدرسه های دینیمان بیشتر از آنکه یک عالم به علوم دینی بسازیم یک مرید جان به کف در مقابل شیخ خود ساخته ایم که گوش و چشم و زبان بسته آنچه را که از مجرای شیخش در مخ او ریخته می شود قبول کرده و خود را فدایش می کند.
دوستان عزیز گفتگوی ما ادامه خواهد داشت ولی صرفا برای اینکه این گفتگو ها خسته کننده نشود , ادامه سخنان خود را به فرصتی دیگر می گذارم .
...................................................................................

یه سوال داشتم مگه به روحانیون اهل تسنن مدرك دیپلم نمیدن؟

..........................................................................................