هم یک کتاب قانونمند اجتماعی است که اصول حقوقی و حقیقیِ انسانها را بیان داشته است .

یکی از مهمترین آیاتی که در کتاب خالق ذکر شده است ؛ بقره : 282 که معروف به آیۀ دَین است . و توجه و تفکر و تعمق در این آیه جلوی ورود بسیاری از پرونده های دادگستری ها را می بندد . که امور مربوط به شاهد و گواه برای امضای پای سند ها و بدهکاری ها و قرض ها و دین هایی که به گردن افراد است سخن میگوید .

إِنَّ اللّهَ لاَ یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ ... رعد : 11

برمبنای آیه فوق، ایجاد هر نوع تغییری در احوال جوامع و امتها بستگی به‏ تغییری دارد که مردم آن جوامع در احوال فردی خویش به وجود بیاورند.زمینه ایجاد سعادت و شقاوت، نعمت و نقمت، نجات و هلاکت مردم جوامع مختلف را خود آن مردم به وجود می‏آورند .

ظَهَرَ الْفَسَادُ فِی الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَیْدِی النَّاسِ ... روم : 41

فساد و پریشانی به کرده خود مردم در همه بر و بحر زمین مرتبط است .

آیات مربوط به زکات ، خمس ، فطریه ، انفاق و قوانین اقتصادیه الهی که در زیر مجموعۀ امور اجتماعی قرار میگیرد .

و همچنین آیات مربوط به ارث و حق مالکیت و مهریه و نفقه و ... را هم دربر میگیرد .

( بقره : 215 ) که توجه انسان را به والدین ، اقربین ، یتیم ، مسکین و ابن سبیل معطوف می کند .

وَأَوْفُواْ الْكَیْلَ وَالْمِیزَانَ بِالْقِسْطِ لاَ نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا وَإِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُواْ ... انعام : 152 (کیل،میزان،قسط ،عدل در جامعه)

هم روانشناسی است و راهکارهای بسیاری را برای تعدیل کردن روان و رشد روحی و فکریِ انسانها ارائه کرده است و همچنین خود این آهنگی که با خواندن آن در گوش افراد طنین انداز میشود به انسانها آرامش می بخشد .

إِنّهَا بَقَرَةٌ صَفْرَاء فَاقِـعٌ لَّوْنُهَا تَسُرُّ النَّاظِرِینَ ... بقره : 69 ( روانشناسی رنگ زرد و نکتۀ ظریف تسر الناظرین )

الَّذِینَ آمَنُواْ وَلَمْ یَلْبِسُواْ إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ أُوْلَـئِكَ لَهُمُ الأَمْنُ  ... انعام : 82 ( امنیت و آرامش )

الَّذِینَ آمَنُواْ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم ... رعد : 28 ( راه رسیدن به طمأنینه و دور شدن از اضطراب های درونی و قلبی )

لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا ... زمر : 53 ( روزنۀ امید و رهایی از یاس )

وَلاَ تَیْأَسُواْ مِن رَّوْحِ اللّهِ إِنَّهُ لاَ یَیْأَسُ مِن رَّوْحِ اللّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ  ... یوسف : 87

( باید امید ،به دانای توانا بندیم

ناامیدی قدم اول انكار خداست )

هم پزشکی است و راه درمان و شفا را بیان داشته است و تغذیۀ انسان ها مورد توجه قرار میدهد . همچنین آیاتی در خصوص چگونگیه آفرینش انسان آمده و اطوار درونیه او را به تصویر کشیده است .

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن سُلَالَةٍ مِّن طِینٍ
ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فِی قَرَارٍ مَّكِینٍ

ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً
فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً
فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَامًا
فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْمًا
ثُمَّ أَنشَأْنَاهُ خَلْقًا آخَرَ
فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِینَ
ثُمَّ إِنَّكُمْ بَعْدَ ذَلِكَ لَمَیِّتُونَ( آیات 12 الی 14 سورة مومنون )

یَخْرُجُ مِن بُطُونِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِیهِ شِفَاء لِلنَّاسِ  ... نحل : 69 ( خاصیت شفا بخش بودن عسل برای ناس )

وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاء وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِینَ  ... اسراء : 82 ( و قرآن تماما خود شفاست للمومنین )

همچنین توجه در آیاتی که نام میوه ها و سبزیجاتی برده شده است که قطعا در آنها برای مردم سودی است .

همچون : ( خرما – انجیر – زیتون – انار – انگور و موز ) .

و خوردنی هایی که مفید نیستند همچون : ( خیار – سیر – عدس – پیاز ) که بصورت تخصصی باید بررسی گردد .

هم خبری است و از احوال گذشتگان و آیندگان و از رموز و علوم پنهان و .... خبر می دهد .

ذَلِكَ مِنْ أَنبَاء الْغَیْبِ نُوحِیهِ إِلَیكَ .... آل عمران : 44 ( اخبار غیب )

ذَلِكَ مِنْ أَنبَاء الْقُرَى ... هود : 100 ( اخبار شهرها و قریه ها و ... )

وَكُـلاًّ نَّقُصُّ عَلَیْكَ مِنْ أَنبَاء الرُّسُلِ ... هود : 120 ( اخبار رسولان قبل )

كَذَلِكَ نَقُصُّ عَلَیْكَ مِنْ أَنبَاء مَا قَدْ سَبَقَ ... طه : 99 ( اخبار گذشتگان )

بطور کلی آن اثر خالق یک کتاب کاربردی و قانونمند است .

آن کتاب را در کدامین دسته میتوان گذاشت ؟!

و چگونه انسانی می تواند اثری خلق کند و بنویسد در عین حالی که علمی است ؛ ادبی و توصیفی و هنری هم باشد !؟ و از روزنۀ هنرِ ادبیات به علوم آسمان ها و زمین بپردازد ؟!

« بیانِ علمیِ یک رویداد و قصه ای از قصص ها با توجه به توصیف دقیق و به جا برای خبر به انسانهای امروز و آینده با رعایت اسلوب نوشتاری و دستوری و واژه ای که با تسلطی عمیق در جایگاه خود نشسته است ؛  بطوری که به فاصلۀ یک واژه نمیتوان آن را با کلمۀ دیگری معاوضه کرد ؛ یک انسان متوجه و متمرکز را بر این میدارد که نگارندۀ این اثر حتما وجودی است مسلط و آگاه به امور هستی ! »