برخی معتقدند كه یكی از عجیب‌ترین روستاهای كشور در استان مركزی، شهرستان تفرش، قرار دارد. این روستا كه تراران نامیده می‌شود در44/33 درجه عرض شمالی و57/49 درجه طول شرقی از شمال به تفرش، از جنوب به روستای چال، از شرق به زاغر و از غرب به ناقو محدود است.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، این روستا كه دوران طلایی باشكوهی را پشت سر گذاشته است، قدمتی 4000 ساله دارد. فعلا در این روست 180 خانوار زندگی می‌كنند و از این خانواده‌ها حدود 150 پزشك برخواسته است، بدین جهت نام این روستا را روستای پزشكان نیز می‌گویند.

ذكر احوال عجیب این روستا در كتاب تراران (بنیاد دكتر سحاب و پروفسور حسابی) آمده است. این روستا در منطقه‌ای سبز و خرم و زمین‌های كشاورزی و باغات به هم چسبیده قرار دارد كه از دور منظره‌ای بسیار زیبا و چشم‌نواز را به نمایش گذارده است. از محصولات كشاورزی این روستا می‌توان گردو، بادام و سنجد را نام برد.

مهندس حسن‌ پارسا ـ نویسنده سالنامه تفرش ـ معتقد است: طراران (تراران) به معنای جایگاه دلنشین است. البته او ”ط” را كلمه اضافی و تحت تاثیر گویش نام می‌برد.

چنارهای اطراف این روستا منظره‌ای بسیار دلنواز را به نمایش می‌گذارد قدمت این چنارها طبق نظر كارشناسان به 700 سال پیش می‌رسد در وسط این روستا درخت گردوی معروفی به نام ” شهسواری” وجود دارد كه قدمتی بیش از 1400 سال دارد كه به زمان انوشیروان مربوط می‌شود. در قسمت شمال شرقی این روستا چشمه‌های زیبا و آب معدنی كربناته وجود دارد. در جنوب روستا هم معدن‌های سنگ مرمر به چشم می‌خورد و آوازه گیاهان طبی دشت‌ها و كوه‌های تراران نیز بلند است. از دوران زندیه خانوارهای تراران به صورت مستقل و خودكفا زندگی می‌كرده‌اند. گویا خواهر كریم خان زند با شیخ علی خان زنگنه كرمانشاهی ازدواج می‌كند و میرزا حسن خان مؤید دختر فرزند الله‌یار منشی‌باشی و فرزندان او محمد پارسا (مؤید‌زاده) قسمت‌های عمده‌ای از خانواده‌های ترارانی را به وجود می‌آورند.

دكتر احسان‌الله قوام‌زاده ـ عضو هیات علمی دانشگاه خواجه‌نصیر ـ نیز درباره پیشنیه تاریخی تراران سخنان جالبی دارد؛ او می‌گوید: كلمه طراران به‌معنای دژ جنگی و قلعه می‌باشد و قدمت این روستا به بیش از 4000 سال منتهی می‌شود. روستای طراران (تراران) دارای آثاری مانند قلعه دختر و تخت رستم و برج‌های زیبای دیدبانی شهر ارگین می‌باشد. از آثار به دست آمده در طراران مانند سكه‌ها و خمره‌های دوران مادها و اشكانیان و ساسانیان قدمت طولانی این روستا را تایید می‌كند.