خلاصه حدیث انت به منزله هارون كه پیامبرصلی الله علیه وسلم  در جریان جنگ تبوك به حضرت علی فرمودند از تاریخ طبری:

·    منافقان در هر سه جنگ مهم: احد و بدر و تبوك، پیامبرصلی الله علیه وسلم را ترك می كنند حضرت عمر و حضرت ابوبكر در هر سه این جنگها حضور داشته اند. (توبه 82 و 83) سال نهم هجرت جنگ تبوك: ابن اسحاق (شیعی) گوید پیمبر، علی ابن ابی‌طالب را به سرپرستی خانوادة خود در مدینه به جای گذاشت و گفت با آنها بماند و سباع ابن عرفطه غفاری را در مدینه جانشین خویش كرد (وقتی موضوعی را ابن اسحاق و طبری متفقاً بگویند نمی شود آنرا انكار كرد) و منافقان شایعه انداختند كه علی ابن ابی طالب را به جای گذاشت از آنرو كه همراهی وی را خوش نداشت و چون منافقان این سخن بگفتند علی سلاح برگرفت و بیرون شد و در جرف به پیامبر رسید و گفت: ای پیمبر خدا منافقان پنداشته اند كه مرا به جای گذاشتی (شایعه پردازی علیه حضرت علی را مقایسه كنید با شایعه سازی در آخرین حج كه منجر به توقف در غدیر و بیان جمله من كنت مولاه شد)  از این رو كه همراهی مرا خوش نداشتی گفت: دروغ گفته اند ترا برای كارهای اینجا واگذاشتم برگرد و مراقب خانة خویش و خانة من باش مگر خوش نداری كه برای من چنان باشی كه هارون برای موسی بود جز اینكه از پی من پیمبری نیست. علی سوی مدینه بازگشت. ص 1236 تاریخ طبری

نبی اكرم فرموده اند: اختلاف امتی رحمه: اختلاف امت من مایة رحمت است. ما در هیچ كجای تاریخ سراغ نداریم كه حتی بین نزدیكترین و صمیمی ترین دوستها و دوستیها هیچگونه اختلافی پیش نیامده و همیشه همه با هم اتفاق نظر داشته باشند (البته در مدینه فاضله و در اوهام و خیالات ایده آلیستی شیعه باید اینچنین باشد) حتی در یك خانواده نیز بعضاً اختلاف شدید بین اعضای آن پیش می آید در مجالس قانونگذاری و... نیز شاهد چنین مواردی بوده ایم. هر چند در جریان سقیفه حضرت علی به ابن عباس می گوید: انی اكره عن اختلاف: من از اختلاف كراهت دارم. پس چرا باید این اختلاف سلیقه را دشمنی ایشان با خلفاء و وسیله ای برای كوبیدن و تكفیر صحابه و به كرسی نشاندن عقائد فرقه ای و اغراض سیاسی خود كنیم. آری هر جا اختلافی نباشد سكون و سكوت فرا می رسد و همه چیز می گندد و از بین می رود. البته انتقاد سازنده و با نیت پاك.