عنوان مقاله
| عنوان مقاله | بروز رسانی | |
|---|---|---|
|
1
|
25 اسفند 1390 | |
|
2
|
25 اسفند 1390 | |
|
3
|
1 اسفند 1390 | |
|
4
|
21 آبان 1390 | |
|
5
|
21 شهریور 1390 | |
|
6
|
19 شهریور 1390 | |
|
7
|
29 خرداد 1390 | |
|
8
|
24 اردیبهشت 1390 | |
|
9
|
24 اردیبهشت 1390 | |
|
10
|
24 اردیبهشت 1390 |
اَچوم زبون - 15:42 1390/02/24
توضیحی مختصر پیرامون کلمه بیعت
بیعت در فرهنگ اعراب بر چند نوع بوده است: بیعت
حرب و بیعت زنان و بیعت خرید و فروش و بیعت امان و بیعت خلافت و... در برخی كتب
اهل سنت آمده كه مردم پس از سخنان نبی اكرم با علی بیعت كردند ولی هیچكدام نگفته
اند بیعت خلافت. ریشة مشكل به همان نگاه همیشگی شیعه بر می گردد كه به وقایع به
صورت منفك و گزینشی نگاه می كند ما اگر كمی به عقب بر گردیم خواهیم دید چند روز
قبل، حضرت علی با سپاه یمن و خالد ابن ولید و... بر سر غنایم درگیری لفظی و حتی
فیزیكی داشته اند. این عده با ایشان قهر می كنند و دشمن می شوند و در مجمع حج،
بازار شایعه داغ می شود. به مرور تا غدیر خم این شایعات و دشمنی ها به اوج خود میرسد
و پیامبرصلی الله علیه وسلم پس از اقامه نماز ظهر و سخنرانی و تكرار موضوعاتی كه
در عرفه و چند روز قبل گفته بودند برای پایان دادن به این شایعات و دشمنی ها می
فرمایند: هركس مرا دوست دارد باید علی را هم دوست داشته باشد خدایا دوست داشته باش
هر كه او را دوست دارد و دشمن باش هر كه او را دشمن دارد. و پس از آن، مردمی كه با
علی قهر كرده بودند یا دلخوری بین آنها با علی بوده با او مصافحه می كنند و دست میدهند
(بیعت) و آشتی می كنند.
99
کامنت بنویسید...