می نویسم از قلب مهربانت از آن احساس پاكت .
می نویسم از عشق چون خیلی آن مهر و محبت در اعماق قلبم نشسته است .
می نویسم از چشم های زیبایت ، از صدایت ، از نگاه پر از عشقت .
با صداقت می نویسم  كه با تو تا آخرین لحظه خواهم ماند .
و با چشمان خیس می نویسم كه خیلی مهرت در دلم نشسته است
و با بغض می نویسم كه مرا تنها نگزار عزیزم .
شهره من تویی همان آغاز نمایان شدن مهتاب آسمان تیره و تار دلتنگی های من .
می نویسم از پرواز ، پرواز عاشقانه به قلب آسمان آبی عشق
می نویسم از آن حرف های شیرینت و آن لحظه رویایی كه من و تو در آن آشنا شدیم
و شیفته قلب های سرخ یكدیگر شدیم . آنچه كه می نویسم حرف دل است و بس !
آنچه كه می نویسم حرف دل پر از درد و عاشق من است .
می نویسم از دشت شقایق ها كه تو همان شقایق دلم هستی .
می نویسم از تو كه همان پروانه ای كه اطراف شمع خواموش مانند من می چرخی
و نور محبت را به من بی نور می بخشی.
می نویسم از دریایی مانند تو كه به سوی كویری مانند من می آید
 و مرا از عشق خودش سیراب می كند .
می نویسم از ستاره ای مانند تو كه در آسمان تیره و تار قلبم نشست
و شب بی نورم را پر از روشنایی كرد .
از نام زیبایت نوشتم و كتابم بهترین كتاب زندگی شد .
و منی كه همان نویسنده نام زیبایت شدم بهترین شاعر دنیا شدم
چون نام زیبایت آن حس زیبایی عاشق را در خون من جاری می سازد .
توی همان رویایی زیبای من ، ندای آمدن بهار عشق ، آغاز باریدن باران عشق