فرستنده : پویا منوچهری
------------------------------------------
دیدم نیما تو وبلاگش نوشته : اون شب شهره می گفت : خلیج
مردم می گفتن: تا ابد فارس
خلاصه پوز این عربها خورد
و ۲۰ دقیقه همین طور گفتیممممممممممم:خلیج فارس
اگه بدونین چه حالی می ده اینجا بگی خلیج فارس
آخر هم همه ای ایران رو خوندیم"


برای من هم خیلی جالبه که چرا الان اشک تو چشمامه...مطمینا از غم نیست... نمیدونم چرا...واقعا چرا انقدر اسم ایران برای ما مهمه؟؟ چرا من هر وقت آهنگ ای ایران رو میشنوم موهای تنم سیخ میشه؟؟ چرا وقتی فیلمای زمان جنگ رو میبینم دلم میگیره؟؟ چرا واسه شهیدایی که خونشون واسه هدفی ریخته شد که بهش نرسیدیم دلم میسوزه ؟؟ معنی غیرت تعصب مردونگی رفاقت همه چی عوض شده...آدما عوض شدن... حرف عصار رو که یادتونه ... هر جا اسمی از ایران پسوند یا پیشوند کلمه ای بشه برای ما مهم میشه ... بچه بودم...هایده آخر کنسرتش یهویی ای ایران رو خوند... همه مردم هم باهاش تکرار میکردن... داد میزدن... شور یه چیز دیگه ای بود ... میگن عاشقی محاله... ولی ما محالو دیدیم... ایران ایران سرم روی تن من نباشه گرکه بیگانه بشه هموطن من ... چو ایران نباشد تن من مباد... خلیج همیشه فارس... و احساساتی که خیلی خیلی خیلی ازشون سوء استفاده شد... و میشه ... خاک مهمه ... انسانیت مهمتر... ما ها وطنمونو دوست داریم ...حتی خیلی از اونایی که اینو قبول نداشتن بهش رسیدن... وقتی که ازش دور شدن...بماند.

وقتی از رفتن نیما به کلیسا خوندم... یا از بهشت زهرا رفتنش... یا همین چیزی که از کنسرت شهره نوشته بود...تصمیم گرفتم این مطلب رو بنویسم. چه کسایی که مردن در حسرت دیدار دوباره ایران...ایرانی که از نظر اونا همون مردم گذشته ن... الکی خوش و بگو و بخند حتی با نون و ماست که فقط دور هم بودن براشون مهم بود...



عاقبت از عشق وطن همین روزا دق میکنم ... وصیت عاشقیمو پیش تو عاشق میکنم

خاکمو بردار و ببر به خاک مرز پرگهر ... بگو تصدق سرش بریز هوا صبح سحر
بگو بیاین نگاش کنین مرده شه اومد از سفر ... اینه سزای عاشقی زنده و مرده ش دربدر
زنده و مرده ش دربدر....