پسرک زیبای پدر

                               مرا به اندیشه ببر
به اندیشه رهائی از بند اسارت

                         آزادی از یوغ ستم
به اندیشه ام ببر
        
         به مرز های دور-به کرانه هائی که

     سرود ازادی سر میدهند
به آنجائی که گلها از ترس با غبان گلچین بسر نمی برند

   به جنگلهائی که مرغکان از ترس شکارچی

آوازشان بند نیامده

   مرا به دریای خالی از صیاد
- به عمق رقص ماهی های روی آب
                                                    روان ساز
آری پسرک- مرا به اندیشه ببر
نه بدانجائی که گرگها لاشه میش ها را
-که خون گرم جاری از تنشان هنوز
                                            بخار می کند
به هر سو کشان کشان- هر کدام به سمتی روان
                                                              لاشه ها را می درند
به باغهائی مرا مبر که باغبان سنگدل
-گلها را بی رحمانه برای کشیدن شیره جانشان
                                                                 درو می کند
به زمستان دعوتم مکن که قطره قطره
خون غزال نو پائی را
-که چنگال کفتاری بی رحم دریده
                                                به روی برف چکیده
-وجاده ای خونین تا انتهای لانه اش کشیده
                                                          ببینم
مرا به ساحل جویبار های وحشی ببر
-که رقص پروانه هاوسنجاقکها را
-که وحشیانه به آب ناخنک مزنند
                                                ببینم
 و ببینم گلهائی را که به آب زلال
                            سر فرود آورده اند
                                                            خورشید را دورد می گویند.