به گفته دیوید لوی David Levy یك محقق بریتانیایی هوش مصنوعی، روباتها با امكان برقرار كردن گفتگوی هوشمندانه، ابراز احساسات و پاسخدهی به احساسات و عواطف انسانها- تا جایی شبیه به انسان خواهند شد كه بیشتر به یك نژاد جدید انسان میمانند.

سطح آگاهی هر روبات، به صاحب وی بستگی خواهد داشت و افراد خواهند توانست یك رفیق یا همسر مطابق با خواسته های خود تهیه كنند.

او میگوید كه در این زمان خبری از حركات مقطع و صدای مصنوعی معروفی كه معمولا از روباتها انتظار داریم، نخواهد بود. روباتها ماشینهایی انسان مانند خواهند بود كه انسانها عاشق آنها شده، دوست و یاور و حتی همسر آنان میشوند.

ممكن است این گفته مانند داستانهای علمی تخیلی به نظر برسد، اما لوی میگوید كه این امری است كه نوع بشر در طی چند دهه اخیر مدام به سوی آن حركت كرده است.

لوی، كه استاد بین المللی شطرنج نیز هست و سالهاست كه به ساخت بازیهای شطرنج كامپیوتری اشتغال دارد، میگوید: "روباتها كار خود را در كارخانجات خودروسازی آغاز كردند. جایی كه در آن هیچ برخورد شخصی وجود نداشت. سپس افرادی دست به ساختن روباتهای نامه پخش كن و سپس سگهای روباتیك زدند و امروزه روباتهایی برای مراقبت از سالمندان ساخته میشوند. در طی 20 سال گذشته، ما به سمت روباتهایی رفته ایم كه ارتباط بیشتری با انسان داشته باشند و این مسیر به سوی رابطه ای احساسی تر حركت خواهد كرد، رابطه ای محبت آمیز و دارای انگیزه های جنسی."

به عقیده لوی، برقراری رابطه جنسی میان انسان و روبات ممكن است بسیار سریعتر از آنچه تصور میشود، یعنی حدود 5 سال آینده، به وقوع بپیوندد.

ساختن چنین روباتی بسیار ساده تر از روباتی خواهد بود كه بتواند رفیق خوبی باشد. به گفته لوی بزرگترین پیشرفت در علم روباتیك این خواهد بود كه یك روبات بتواند یك گفتگوی جذاب را پیگیری كرده و ادامه دهد، خودآگاه بوده و تواناییهای احساسی داشته باشد.

" از همین حالا افرادی هستند كه موفق شده اند روباتهایی دارای هویت و مدلهایی از احساسات انسانی، اما در حد بسیار خام، بسازند. این بخش از جمله قسمتهای مشكلتر این روند است...گفتگوی میان انسان/روبات از دهه 1950، توجه بسیاری از محققین را به خود جلب كرده است اما پیشرفت آن در طی این 50 سال، آنقدر كه انتظار میرود نبوده است. اما امروزه كامپیوترها بسیار قدرتمندتر از گذشته هستند و حافظه آنها بسیار بهتر است…بنابراین ما بالاخره شاهد نرم افزاری خواهیم بود كه بتواند گفتگویی جذاب و هوشمندانه را دنبال كند. اینكه هر دو طرف گفتگو از صحبت با یكدیگر خوشنود باشند، امر بسیار مهمی است."

بنابر ارزیابی لویف روباتها در طی 15 سال آینده خواهند توانست گفتگویی را- نه در حد افرادی با تحصیلات عالی، اما جذاب- دنبال كنند. البته او انتظار دارد كه در 20 تا 30 سال آینده آنها قادر به گفتگوی پیچیده و سطح بالا نیز باشند.

او عقیده دارد كه سطح آگاهی هر روبات، به صاحب وی بستگی خواهد داشت و افراد خواهند توانست یك رفیق یا همراه سفارشی و مطابق با خواسته های خود تهیه كنند، كه میتواند دوستی علاقمند به هنر یا سفر و یا یك همسر باشد.

او افزود: " در آن زمان شخصیتهای مختلف و موارد مختلف علاقه و عدم علاقه در میان روباتها وجود خواهد داشت. هنگامی كه میواهید روبات خود را خریداری كنید، میتوانید شخصیتی كه میل دارید را برایش انتخاب كنید. درست مانند اینكه كالایی را سفارش دهید. احساساتش چگونه برنامه ریزی شده باشد؟ ظاهرش چطور باشد؟ اندازه و رنگ مویش چه باشد، صدایش چه حالتی داشته باشد؟ احساساتی، شوخ طبع یا جدی باشد؟

"شما میتوانید روباتی را انتخاب كنید كه در 40% موارد شوخ طبع و در 60% موارد جدی باشد. اگر از اینكه روبتتان تمام مدت شوخی میكند خسته شوید، كافی است یك نرم افزار جدید روی آن دانلود كرده یا تنظیماتش را تغییر دهید. شما قادر به تغییر شخصیت، علایق و سطح دانش و آگاهی روبات خود خواهید بود. اگر خوره فیلم باشید میتوانید روباتی با دانشی فراوان در زمینه سینما سفارش دهید."

لوی عقیده دارد كه داشتن رفقای روبات از مزایای اجتماعی بسیاری برخوردار است. مردم میتوانند از این طریق گروه دوستان خود را گسترش دهند، افراد خجالتی یا تنها نیز میتوانند از مصاحبتی كه فاقد آن بوده اند، برخوردار شوند.

اما آیا این روباتها، در بین گپ دوستانه و تماشای فیلم با رفقای انسان خود، وقت آزادی دارند تا برای خود هم زندگی كنند؟

لوی میگوید كه وقوع این امر در سال 2050 ممكن نیست، اما امكان آن در آغاز صده بعدی میتواند وجود داشته باشد." احتمالا در ابتدا روباتها به جای اینكه زندگی خود را داشته باشند، در گوشه خانه شما مینشینند و منتظر میمانند تا برای حركت بعدی تصمیم بگیرید. به هرحال در این بازه زمانی، روباتها وقتی به آنها نیاز داریم و به شكلی كه میخواهیم آماده خواهند بود.

البته این به آن معنا نیست كه روباتها نمیتوانند به یكی از اعضای خانواده تبدیل شوند. از نظر لوی "تصور نمیكنم كه تا اواسط قرن حاضر، تفاوت میان روباتها و انسان یش از تفاوت مردم شهری با شهر دیگر باشد. مردم از اینكه متوجه شوند روباتها نیز دارای احساساتی چون ما بوده و میتوانند نسبت به احساسات و نیازهای ما حساس باشند، متعجب خواهند شد."

پس محققین برای رساندن علم روباتیك به این درجه، به چه چیزی نیاز دارند؟ بنابه گفته لوی، آنها در ابتدا به سخت افزارهای كامپیوتری بسیار قدرتمندتری نیاز خواهند داشت كه بتواند برنامه های كاربردی پیچیده و پر محاسبه را اداره كرده و تواناییهای محاوره ای ، هوش مصنوعی پیشرفته و احساسات را اجرا نماید.

به محض فراهم شدن نیازهای سخت افزاری و نرم افزاری، دانش روباتیك برای جهش سریع به زمان بسیار اندكی نیاز خواهد داشت.