ای  لطیف ترین آرامشِ هستی...

تکرارِ نامِ مقدست

بی قراریِ وجودم را به آرامشی بهشتی بدل می کند...

یا الرحم الراحمین...

الهی و ربی من لی غیرک...

و چه زیبا که من جز تو مهربانِ عاشق هیچ کس ندارم....

و جز بارگاهِ سرشار از امید و رحمتت هیچ خانه امن و آرامی

 نمیشناسم..

یا من علیه معولی...

یا قاضی الحاجاتِ مهربانِ من...

تو را می خوانم

و دل،به اجابت شیرینِ تو بسته ام...

پروردگارا!

چه آرامشِ بهشت گونه ای دارند...

لحظه هایی که سرشارند از تو...

الهی!

چقدر سبز و باشكوه است

لحظه خلوتِ دل با تو،

آنگاه كه زیر سایه نگاه مهربانت

لبخند زندگی، رنگِ عشق می گیرد

و دل،

خانهِ دوستی و محبت می شود

خدایا!

ای معبود بی نهایتِ من!

ای بزرگترین و با عظمت ترین!

در پهنای بی نهایتِ لطفِ تو،

چگونه نا امید باشم؟

من...

با همه خردی ام، با همه ناتوانی ام و با همه ضعفهایم

در اتصال با تو،

از اطمینان و آسوده خاطری سرشار می شوم

جز تو،

هیچ كس دیگر و هیچ چیز دیگری آرامم نمی كند...