باید گفت دربی 74 به طور حتم یكی از فراموش نشدنی ترین مسابقاتی تحت عنوان پارسی شهراورد بین  دو تیم استقلال و پرسپولیس بود در شبی سرد در میان زمستان سال 1390  دو تیم در حالی به مصاف هم رفتند كه باد شدیدی بر فضای ورزشگاه می وزید بازیكنان دو تیم با انگیزه های متفاوت به زمین آمدند پرسپولیس خسته و زخمی از ناكاررائی كاشانی و استیلی  كه باعث شدند  كه در رقابتهای لیگ یازدهم از كورس قهرمانی جا مانده و  در جام حذفی هم به جائی نرسد و در چهار دربی پیاپی شكست خورده بود  به میدان آمده بود كه این بازی را ببرد كه هم آشتی بزرگی با طرفدارانش داشته و از سوی دیگر روحیه كافی برای حضور در رقابتهای لیگ قهرمانان باشگاه های آسیا بدست آورد و از سوی دیگر استقلال بود كه نزدیك رقیبش یعنی تراكتور سازی را در یك بازی با اشتباهات مخرب داوری برده و در ادامه  لیگ  دوست داشت كه بازنده  دربی نباشد زیرا می دانست كه با مصدومیت جباری و تیموریان و سه اخطاره شدن حیدری و ترك نیروهای تهاجمی دربی 72 و 73 یعنی جاسم كرار و فرهاد مجیدی نسبتا ضعیف شده بود مظلومی آمده بود كه نشان دهد در دربی بازنده نیست و چنین بود كه تركیب اولیه تیم می توانست افكار دو سر مربی را نشان دهد در تیم استقلال   نوعی سیستم 1=3=2=4 را می دیدیم كه در بسیار از مواقع 1-5-4 را به ذهن متصور می ساخت دو هافبك قدرتی چون الونگ و رحمتی  در جلوی خط دفاعی استقلال قصد داشتند كه  جلوی یاران سرعنی و پاسهای عمقی سرخها را بگیرند و در جلوی این دو  دو بازیكن درگیر چون میداوودی و زندی و یك بازیكن سرعتی چون شریفات قصد داشتند كه تو پها را به برهانی برسانند تراكم و فشردگی و پرس از یك سوم زمین خودی دستور كار مظلومی بود حركات مظلومی در كنار زمین كه ظاهرا تیم را به جلو فرا می خواند چندان با روش تیم در داخل میدان جواب نمی داد استقلال قصد داشت از فضای پشت حمید علی عسگر به پرسپولیس ضربه بزند در سوی دیگر پرسپولیس بود پرسپولیس با 3-3-4 دنیزلی به میدان آمد اولادی در چپ و نوروزی در نوك و رضائی در راست بازی می كردند آنها قصد داشتند كه میثم حسینی را از كار بیاندازند و كریمی با گرایش به سمت راست و نوری به چپ  و مازیار زارع در پشتی این دو به گونه می توانستند 3-2-1-4 را هم به نمایش بگذارند هدف پرسپولیس پاسها عمقی بود  اما استقلال فضا را می بست و سعی داشت فاصله خطوط خود را كم و از سرعت برهانی و شریفات و حتی میداوودی بهره بگیرد پرسپولیسی ها تیم برتر نیمه اول بودند كه اگر رحمتی در درون دروازه نبود شاید می توانستند به دو گل هم برسند اما حركات پرسپولیس یكنواخت بود نوروزی و اولادی عملا در زمین دیده نمی شدند و رضائی هم فقط بی هدف می دوید  در نیمه اول كریمی در محاصره چند بازیكن بود و نوری هم سرگشته و نشانی از نوری هفته های گذشته نداشت زیرا فضا نداشت بر خلاف جریان بازی استقلال به گل اول رسید  حركتی حساب شده گل اول استقلال را رقم زد آنها پشت علی عسگر را نشانه گرفتند و زندی و میداوودی سر انجام موفق شدند و پرسپولیس متراكم در سمت راست و ناكار آمد در سمت چپ عملا كاری نتوانست انجام دهد در نیمه دوم اتفاق ویژه ای افتاد یوسفی به جای الونگ به میدان آمد نمی دانیم مظلومی به چه می اندیشید اما عملا با بیرون بردن الونگ روزنه های بیشتری برای فضا سازی بازیكنان تكنیكی چون كریمی و نوری و سرعتی هائی چون اولادی و رضائی فراهم ساخت اما   اشتباه دفاع كناری دیگری از سرخها یعنی شكوری و سردر گمی قلب دفاع باعث شد كه استقلال به گل دوم برسد  از این لحظه بود كه با ورود مهدوی كیا و به دنبال آن زاید شرایط برای  دو تیم عوض شد تیم به جلو آمد و استقلال با برهانی و میداوودی و یوسفی شریفات و زندی كه عملا بازیكنان  تدافعی نیستند میانه میدان را به پرسپولیسی داد كه سراپا هجومی بود  استقلال می توانست از این هجوم بهره ببرد زیرا تیم پرسپولیس عملا  تصمیم گرفته بود كه یا بازی را برگرداند و یا با گلهای بیشتری بازی را ببازد اما دو حمله نصف و نیمه و محو بازیكنانی چون برهانی و میداوودی و حتی زندی از اواسط نیمه دوم نشان از این داشت كه مظلومی با تعویض الونگ اشتباه بزرگی كرده است از سوی دیگر دنیزلی با ورود مهدوی كیا عملا یك گوش راستی آورد كه رضائی فاقد آن بود زاید هم یك سانتر فوروارد كلاسیك بود كه تیم استقلال را با با سه مدافع ثابت فلج كرده بود قدرت بدنی سرخها از اواسط نیمه دوم باعث شد كه استقلال لحظه به لحظه به نفس زدن بیافتد  و چنین بود كه مظلومی دستور داد كه تیم جلو بكشد اما فضا برای نوری و كریمی باز شد و كریمی و مهدوی كیا از یك سو و نوری و شكوری از سمت دیگر توپها را برای زاید گمنام بسازند و زاید هم وظیفه سازمانی یك نوك حمله یعنی گل زدن را اجرا كرد استقلال كه بازی 2 به 0 جلو و برتری نفری را كه 2 به 2 دید شیرازه تیمش به هم ریخت  و گل سوم را هم خورد  و شاید باید گفت زاید عملا دست زدن های مظلومی را زاید كرد شاید نكته مهم در بازی دیروز اخراج هنكه بود كه بسیار مهمتر از اخراج او لادی بود اولادی خشن و سر در گم كه معلوم نبود به چه دلیل آنقدر در زمین ماند تا اخراج شود عملا با خروجش تیم را از بحران عصبی نجات داد اما هنكه كه بیرون رفت ناخود آگاه به همه یاد آوری كرد كه استقلال با  كوچینگ هنكه  چه بهره هائی در این فصل  برده است نبود هنكه باعث شد كه استقلال عملا از یك مغز بزرگ بی بهره باشد درسوی دیگر دنیزلی بود كه خونسرد بود و با حوصله تعویض كرد بر خلاف نظریه آقایان كارشناس ! پیش كسوت ! بسیار خوب تیم  خود را می شناخت دنیزلی عمق را نشانه گرفته بود و سه بار از همانجا به گل رسید  شاید بد نباشد به امثال مایلی كهن و دیگر آقایانی كه می گفتند حضور دنیزلی  قیمت گزافی دارد بار دیگر گفت تیمی كه بی هیاهو بازی را می برد و تیمی كه از همان بازیكنان كاشانی و استیلی و همین محمد مایلی كهن و زاد مهر و ذو الفقار نسب و پنجعلی  چنین  تیمی می سازد ارزشی به نام دنیزلی را در خود دارد كه هیچگاه این آقایان نداشتند در سوی دیگر استقلال هم چوب  شلوغی بیش از اندازه نیمكت خود را خورد مردانی چون پور حیدری دلیلی برای عصبی كردن تیم نباید می داشتند اما این كار را كردند كسی چون آتیلا حجازی كه با خود خواهی می گفت  پرسپولیس با دنیزلی بدتر شده شاید امروز بیاندیشد چه خوب خواهد بود كه یك  مربی جوان با اندیشه و بدور از احساسات سخن گوید پرسپولیس بازی دربی 74 برد اما هیجان و زیبائی و دیدن صحنه های بسیار زیبا از سوی این دو تیم  و مبارزه جوانمردانه تا آخرین لحظه بازی پیروزی بزرگی برای فوتبال ما بود اما باید گفت داوری این بازی بسیار ضعیف بود فغانی 33 ساله یك اشتباه بسیار بد برای این بازی بود اما بازی جوانمردانه دو تیم و فوتبال واقعی باعث شد بازی كه می توانست به جنجال هم كشیده شود ختم به خیر شود دربی 74 تمام شد گزارشگر بازی هم قصه های بی دلیلی می خواند او  می خواست حسین هوشیار بی تجربه یك شبه مردی چون عابد زاده و حجازی باشد كه سالها در دربی بوده است و به همین دلیل به او می گفت استعداد  میثاق معمار زاده شدن را دارد و یادش رفته كه خودش بعد از این همه سال چگونه هنوز  اشتباهات مضحكی دارد و یا این كه در اواسط بازی به دنبال لقبی برای پرویز مظلومی می گشت كه اكنون هم این سوال جواب داده نشده است !! بهر حال ...بازی دربی 74 تمام شد   اما به طور حتم قصه زیبائی آن سالها از زبان بسیاری از فوتبال دوستان گفته خواهد شد