چهل نکته ناب از سیره پیامبر (ص)

رسول خدا(ص) از زبان امام حسین(ع)

17 ربیع الاول عام‌الفیل درتاریخ به روایتی سالروز ولادت حضرت محمد(ص) آخرین فرستاده خداوند و خاتم انبیاء الهی برای هدایت بشریت به سوی سعادت در روی زمین است.

به گزارش مشرق، زندگی حضرت محمد (ص) از صدر اسلام مورد توجه و اهتمام مسلمانان قرار داشته است اما در میان این روایت‌ها از زندگی پربار رسول خدا خطبه‌ای از امام حسین(ع) امام سوم شیعیان و نوه پیامبراکرم(ص) وارد شده که تعابیر بسیار زیبایی درباره شخصیت رسول خدا دارند.

آن حضرت در توصیف شخصیت رسول خدا و ویژگی‌های اخلاقی و شخصیتی جد بزرگوارشان چنین می‌فرمایند:

« از دایى خود، هند بن ابى هاله تمیمى ـ كه توصیف گر بود ـ درباره آراستگی‌هاى پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله پرسش كردم و گفتم: سخن گفتن او را براى من توصیف كن. او گفت: پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله ، پیوسته غمگین بود و هماره در اندیشه، آسودگى نداشت و بدون نیاز، سخن نمى‏گفت.

سكوتش طولانى بود، از آغاز تا پایان سخن، دهانش را كاملاً باز نمى‏كرد و سخنانى فراگیر مى‏فرمود، كلامش، فصل بود كه در آن نه فزونى دیده مى‏شد و نه كاستى.

نرم‌خو بود و از خشكى و جسارت بركنار، نعمت را هر چند ناچیز، بزرگ مى‏داشت و چیزى از آن را نمى‏نكوهید، تغییر ذائقه دهندگان را نه مى‏نكوهید و نه مى‏ستود، دنیا و آن چه در آن است، او را به چشم نمى‏آورد. چون چیزى مانع حق مى‏گشت، هیچ چیز یاراى خشم او را نداشت تا آن كه حق را یارى كند.او براى خود خشمگین نمى‏شد و براى خود چیرگى نمى‏خواست، هرگاه اشاره مى‏كرد.

با تمام كَفَش اشاره مى‏كرد و هرگاه شگفت زده مى‏شد، دست خود را مى‏گرداند و هرگاه سخن مى‏گفت، دست خود را به یكدیگر مى‏پیوست و شست دست چپش را به گودى كف دست راستش مى‏زد و هرگاه خشمگین مى‏شد، رویش را بر مى‏گرداند و چهره‏اش را بر مى‏تافت و هرگاه شاد مى‏شد دیدگان خود را مى‏هلید، بیشتر خنده او لبخند بود و هرگاه لبخند مى‏زد دندانهایش چونان دانه‏هاى تگرگ خودنمایى مى‏كرد».(1)

منبع:

1- سایت كتابخانه احادیث شیعه