شاید بعضی هامون فکرکرده باشیم، نهایتا به چه چیزی رسیده ایم؟ میشه گفت نهایت باید به این برسیم که جایگاه و نقش ما در این مفاهیم چیه، چه وظیفه ای داریم. اصلاً وظیفه ای داریم؟ اگر داریم تا الآن چه کار کرده ایم؟ پاسخ به این سؤال با توجه به طرز تفکر ما مختلفه. شاید بعض یها جواب بدهند که الآن وظیفه ما درس خواندن است تا نظام اسلامی ترقی کند، بعضی ها هم ممکن است جواب بدهند که دراین زمانه وظیفه ما فقط خودسازی است، بعضی ها هم علاوه بر موارد قبل شاید توکارهایی ازقبیل بسیج و امور فرهنگی و... وظیفه هایی برای خودشون تعریف کرده اند وکارهایی هم می کنند. آیا با همین کارها و سرگرم کردن خودمان و حالا بعضی موقع ها هم هیئت یا دعای ندبه ای رفتن به وظیفه خودمون به عنوان یک دانشجو و جوان منتظر عمل کرده ایم. بهتره برایرسیدن به پاسخی درخور به منابع دینی رجوع کنیم)کاری که شاید به ندرت انجام بدیم(!

«ما اگر دستمان می رسید قدرت داشتیم باید برویم تمام ظلم ها وجورها را از عالم برداریم، تکلیف شرعی ماست، منتها ما نمی توانیم، این که هست این است که حضرت عالم را پر می کند از عدالت، نه شما دست بردارید از این تکلیفتان، نه این که شما دیگر تکلیف ندارید »

یک کم بیایم تو جمع خودمون )دانشجویی( یک کم خودمونی تر. )دانشجوی بسیجی( که دوست داره سرباز امامش باشه. به نظرخودمون چقدر به تکلیفمون عمل کردیم؟ م یگویند امام زمان عجل الله تعالی فرجه شریف وقتی می آید که شرایط و احوال مناسب و مساعد ظهور باشه، چقدر کار کردیم برای آماده کردن شرایط؟ چقدر در آگاه کردن جامعه جهت ظهور فعالیت کرده ایم؟ بیایید کمی به خودمان بیاییم، عمل کنیم تا بتوانیم مصداق واقعی عناوینی باشیم که برما گذاشته اند. انشالله.