یكی از مصائبی كه گریبان گیر ملت ایران شده، اینست كه ما نه تنها گرفتار جهالت خرافی مذهبی چندین قرنه هستیم بلكه خود را هم آن چنان گم كرده ایم كه نه میدانیم از كجا آمده ایم و نه میدانیم كه به كجا بسته ایم.

بسیار مایه سرافكندگی است كه بسیاری از ما حتی نمی دانیم، آن سرزمینی را كه به نام سرزمین مادری خود مینامیم چگونه پدید آمده و یا چرا آنرا ایران نام نهاده اند و یا از چه زمانی آنرا ایران نام نهاده اند.

بسیاری در این اشتباه اند كه نام ایران مشتقی است از نام آریا ولی این بزرگترین اشتباهی است كه ما میتوانیم در مورد شناسائی خود مرتكب شویم.

نام میهن ما ایران مفهومی به مراتب بالاتر و والاتر از آن دارد كه میشود تصور كرد.

این نام نه از نژادی بنام آریا سرچشمه گرفته بلكه ریشه در واژه ای باستانی از اوستا دارد.

آ ن واژه "آر" یا "ایر" است كه مفهوم آن به گونه مفرد میشود "آزاده".

واژه جمع "آزاده" میشود "آزادگان" یا با استفاده از واژگان اوستائی میشود "آریان" (بخوانید: آری-آن) یا "ایر-آن" (بخوانید: ایران).

پس میشود گفت كه:

"ایران زمین" یعنی "سرزمین آزادگان"

نه سرزمین آریائی ها

در سال 559 پیش از میلاد یعنی 2564 سال پیش، كورش بزرگ شاهنشاهی پارس را پایه نهاد و زمانی كه برای بابل در سال 539 پیش از میلاد آزادگی را به ارمغان آورد، آنگاه لوحه آزادگی خود را به بشریت اهدا كرد كه در آن تاكید شده بر آزادگی به معنای كامل برای آحاد بشر كه در سرزمینهای شاهنشاهی وی میزیستند. آنزمان بود كه شاهنشاهی ایران یا شاهنشاهی آزادگان زاده شد و از آن زمان به هر آزاده ای میگفتند ایرانی.

اهورا کشورم رابپاید.