نودشه شهری در نقطه صفر مرزی ایران و عراق، در ۱۵۰ کیلومتری شهر کرمانشاه و از توابع شهرستان پاوه یا اورامانات است. «نودشه» در میانه کوه‌هایی بلند، دره‌هایی عمیق و تنگ واقع شده و اطرافش را جنگل‌های بلوط، ون و درختان میوه و چشمه‌های زلال فراگرفته‌است. خانه‌هایش پله پله و به سمت کوه‌ها در اوج‌اند. این شهر از شمال با مریوان و از سوی غرب با شهرهای غربی کردستان عراق از جمله حلبچه و بیاره هم مرز است.

مردم نودشه به گویش اورامی (هه ورامی) از زبان کردی سخن می‌گویند که یکی از زبان‌های ایرانی شمال غربی است.(به نظر من جزئ زبانهای هند و اروپایی است)

از آرامگاه‌های معروف منطقه نودشه می‌توان از آرامگاه پیر شالیار زرتشتی و آرامگاه سید عبیدالله برادر امام رضا ملقب به «کوسه هجیج» نام برد.

در منطقه نودشه همچنین تکیه‌ها و خانقاه‌های درویشی زیادی وجود دارد که در آنها آیین‌های سماع و تهلیله اجرا می‌گردد.

واژه «نودشه» به معنی «نودژ» یا «دژنو» است.