هرگونه برداشت منفی و غیر اخلاقی شما از این ابیات ، صرفاً نشانگر ذهن منحرف وپلید شما بوده

و هیچ ارتباطی به شاعر ندارد  !

یاد داری که شبُ روز به من میـــــــــدادی !

درسِ انسانیتُ معرفتُ مِهرُ وفا

 

همه کردند تورا ، از چه سبب من نکنم ؟!

گاهُ بیگاه ، شبُ روز ، به هروقت ، دعا

 

عاقبت تا به سره دسته فـــرو خواهم کرد !

نوک خنجر به دلِخویش از آن نازه نگاه

 

هیچ دانی که اگر خم نشوی ، تو نرود ؟!

قامتِ راستُرعنای تو از این درگاه

مَنه بیچاره به جز تو ، نــــدادم به کسی !

دلِدیوانه ی خود ، ای بتِ زیبایِ چو ماه

هر زمان کآمدُ جاری شُـــــدُریــــــــــخت !

اشک از چشم تََرَم ، شانه ی تو بود پناه

 

بارها لطفنمودیُ نــهادی ، دوباره بگذار !

پای خود بر سره این چشم حقیرم ، گهگاه

 

کاش من جای تو بودم ، در آن دم که شدی !

در دلِ این همه مخلوق خدا ،سَرورُ شاه

 

اندکــــــی چشم بگردانُ ببین زیــــــره تو اَم !

زیر آنسایه ی تو ، سایه ی گیسوی سیاه

 

خوب در خاطر من هست که تو میــخوردی !

خوندل ، چون که نبودی ، ز حالم آگاه

ای دریغا ، تو ندانی که چه تنگ است هنوز !

دلم از دوریِ تو ، لیک چه دور است این راه

 

شَرم را دور بیاندازُنشانــــــــم دِه ، دوست !

معنیِ عاشقیُ دوستیُ لطفُ صفا

 

در بیـــــاوَرکه بــــــدانم ، تو جــــداً مَـردی !

اشکِ هر ظالمُ فاسد ، و مرا شاد نما