بسم الله الرحمن الرحیم

اذا جا ء نصرالله و الفتح و رایت الناس یدخلون فی دین الله افواجا فسبح بحمد ربک

و استغفره انه کان توابا

     در این لحظه که قلم را بدست گرفته ام نمی دانم چه بنویسم و در این فکرم که رسالت

     سنگین ما را قلم می تواند به جهانیان برساند یا نه . بهر حال از همرزمانم شروع میکنم

    و حماسه خونینشان را با زگو می کنم می گویم که چگونه این جانبازان با خون خود وضو

   ساختند و می گویم که چگونه چون شهابی درخشان بر سینه ظلمانی کفر تاختند .

   خدایا تو خود شاهد باش که این مجاهدان راه اباعبدالله با چه قلب پاکی به میدان رزم

   آمدند و چگونه جان به جانان سپردند و خدا یا تو خود شاهد باش که این رهروان خط

   سرخ تشیع چگونه در زیر این فشار های طاقت فرسا آخ هم نگفته و فقط تکه کلامشان

   شکرالله بود و خدایا تو خود نیز شاهد باش که این ایپار گران نه بخاطر اینکه بگویند فلانی

   جبهه رفته یا بخاطر فرار از درس و غیره به جبهه نیامدند .

  چرا که با تحمل این همه سختی ، فشار ، عاشقانه بسوی میدان رزم می شتابند و وقتی

  موقع عبور از معبر مین میرسد بر سر رفتن روی مین دعوا می کند که من بروم آن یکی

  میگوید اول من باید بروم و دیگری می گوید من . شاید شما دنیا پرستان بد بخت بگوئید

 خوب تقصیرشان نیست ، آخوندها مغزشان را شستشو دادند و آنها بچه های تازه بدوران

 رسیده ای هستند که عشق ماجراجوئی دارند . اما پروردگاری که شاهد جانبازی

 مخلصانه این شهیدان بخون خفته در شب عملیات بودی در قیامت خود بر اعمال و

 حرفهای یاوه این دنیا پرستان حکم کن چرا که رسالتی را که این شهیدان داشتند آنان

 دنبال نکردند و در خواب خرگوشی خود بیشتر فرو رفتند . شما را بخدا دیگر بس است

 تا کی میخواهید از صبح که بلند می شوید تا شب کلاه بر سر هم بگذارید و ظلم کنید .

 پس کی می خواهید بفهمید که این دنیا جای ماندن و خوشگذرانی نیست .

و بالاخره تمام می شود و فانی خواهد شد . آیا فکر این را کردهاید که فردا در مقابل خدا

و رسولش و علی علیه السلام و تمام شهدای غرق بخون اسلام سر افکنده و شرمسارید

و آنجا ست که به خود می آیید اما دیگر فایده ندارد . به عنوان یک بنده کوچک خداوند

کلامی با ملت مسلمان و شهید پرور ایران دارم و آن اینکه قدر امام را بدانید و به منافقان

 کوردلی که در شهر ها به هر وسیله ای ضربه میزنند آنچنان تو دهنی بزنید که دیگر

صدایشان در نیاید اما شما همرزمانم کلامی نیز با شما دارم و آن اینکه ای رزم آوران

 اسلحه ام را بر زمین مگذارید مبادا جنگ با کفار و منافقین سستی کنید تا فردا در مقابل

 خداوند و شهدای غرق بخون اسلام شرمنده نباشید و اما تو ای رب العالمین نمی دانم

چگونه شکر ترا بجا آورم چرا که به من توفیق رزمنده بودن در راهت را عطا فرمودی و دیگر

اینکه مرا به فوز کامل رساندی و شهادت را نصیبم ساختی امیدوارم که از گناهانم

در گذری ای پروردگار عالم .و نیز سخنی با شما پدر و مادر عزیزم دارم ، پدر و مادری که

 در راه رفاه فرزندشان سختیهای زیادی متحمل کردند و زجر زیادی کشیدند امیدوارم

خداوند صبری بزرگ به شما عنایت فرماید و به اینکه فرزندتان به فیض شهادت در راه

خدا رسیده افتخار کنید و با صبر و مقاومتتان مشت محکمی بر دهان منافقان بکوبید

 حتی در آنجهان منتظرش میباشم تا در قیامت شهادت دهم تو مادر عزیزم چقدر شبها

 بر بالینم بیدار ماندی و تو پدرم چقدر خودت گرسنگی را تحمل کردی تا من سیر باشم

و چه سختیها و بد بختیهائی که بخاطر سعادت من کشیدید . امیدوارم اگر گاهی اوقات

باعث زحمت شما شده ام  مرا به مقام والای پدر و مادر بودنتان ببخشید .در پایان از

 تمام دوستان و فامیل حلالیت می طلبم ، امیدوارم هر چه زودتر خداوند نصرتی را

 به تمام جهان بگستراند .

خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار . والسلام علیکم و رحمهالله و برکاته