به نام دوست


تدبر در قرآن :

مؤمنان راستین و پرهیزكاران واقعی، تلاوت را با تدبر همراه نموده و بدین سان از سفره رنگین الهی بهره مند می شوند. حضرت علی«ع» اشتیاق آنان را چنین توصیف می فرماید: «پرهیزكاران در شب برپا ایستاده مشغول نمازند، قرآن را جزء جزء و با تفكر و اندیشه می خوانند، با قرآن جان خود را محزون و داروی درد خود را می یابند و هرگاه به آیه ای می رسند كه ترس از خدا در آن باشد، گوش دل به آن می سپارند، و گویا صدای برهم خوردن شعله های آتش، در گوششان طنین افكن است.

تدبر و اندیشه در آیات قرآن راه شناخت و زمینه درك مفاهیم كتاب خدا را فراهم می سازد قرآن كریم به گونه ای نازل شده است كه همگان بتوانند در آن تدبر نموده و از آن بهره مند شوند. «و لقد یسرنا القرءان للذكر فهل من مدكر؛ (قمر/ 22) ما قرآن را برای تذكر، آسان ساختیم آیا كسی هست كه متذكر شود؟!»
قرآن، كسانی را كه در آیات خدا تدبر نمی كنند مورد سرزنش قرار داده و می فرماید: «افلا یتدبرون القرءان ام علی قلوب اقفالها؛ (محمد/23) آیا آن ها در قرآن تدبر نمی كنند، یا بر دلهایشان قفل نهاده شده است؟!»

امام علی(ع) می فرماید: «الا لاخیر فی قرائه لاتدبر فیها؛ آگاه باشید، در قرائتی كه تدبر و اندیشه نباشد خیری نیست.»

از همین جهت در احادیث آمده است كه: «هر گاه كسى در كمتر از سه‏ روز، قرآن را ختم كند، دانا نیست.‏»
در حدیث دیگر روایت شده که: «دوست ندارم كه كسى در كمتر از یك ماه، یك ختم قرآن ‏كند .» البته ماه مبارک رمضان مستثنی شده و در روایت آمده: « در هر سه روز، قرآن را ختم ‏كنید.»


هدف نهایی : عمل به قرآن

تلاوت و تدبر و تفسیر قرآن هدف غایی به حساب نمی آیند و آن چه اهمیت دارد این است كه این مقدمات پیوند عملی ما را با قرآن برقرار سازند و ما را به عمل به دستورات سازنده قرآن كریم سوق دهند.


مولوی در مثنوی خود به این مطلب اشاره می كند:
زان كه از قرآن بسی گمره شدند
زان رسن قومی درون چه شدند
مررسن را نیست جرمی ای عنود
چون تو را سودای سربالا نبود

امیر مؤمنان علی(ع) می فرماید:«من قرا القرآن فمات فدخل النار فهو ممن كان یتخذ آیات الله هزواً؛ كسی كه قرآن بخواند و پس از مرگ داخل آتش گردد، از كسانی بوده كه آیات خدا را استهزاء كرده است»

ابن ابی الحدید در ذیل این سخن حضرت می نویسد: شاید مقصود امام از استهزاءكننده آیات الهی كسی است كه به نزول قرآن از جانب خداوند معتقد است ولكن به واجبات آن عمل نمی كند؛ چنانكه بسیاری از مردم در روزگار ما چنین اند.

امید است این سخن امام علی(ع) را همواره آویزه گوشمان قرار دهیم كه در واپسین لحظه های زندگی خود فرمود: الله، الله فی القرآن، لایسبقكم بالعمل به غیركم؛ بترسید از خدا، بترسید از خدا درباره قرآن، مبادا دیگران در عمل به آن از شما پیشی گیرند!»

----------------------------------------
برگرفته از سایتهای شهید آوینی و بلاغ