در مطلب قبلی تاریخچه کلی از جودو را به شما ارائه نمودیم حال به مباحثی دیگر همچون لباس جودو ، فنون و قوانینش می پردازیم.
امید است مورده توجه قرار گیرد.



لباس جودو


افرادی که جودوکار هستند لباسی می پوشند به نام jūdōgi (جودوگی) که به معنای لباس جودو میباشد.gi به معنای یونیفرم میباشد و از ترکیب با judo لفط یونیفرم جودو حاصل میگردد که لباس جودو خوانده می شود.
این لباس توسط استاد کانو در سال 1907 طراحی و ایجاد شده بود و همین لباس بعدها توسط بسیاری از هنرهای رزمی دیگر تقلید و پذیرفته شد.
لباس کنونی جودو متشکل شده است از رنگ آبی یا سفید یکدست (ژاکت جودو) که شلوار نیز باید مطابق رنگ ژاکت جودو باشد.ژاکت جودو را طوری طراحی نموده اند تا برای گلاویزی و اجرای فنون مناسب باشد و به همین خاطر ضخیم تر و سنگین تر از لباسی چون کاراته میباشد.
لباس های جودو معمولا بسته به نوع دوخت و پارچه ایی که از آن استفاده شده است متفاوت است چه از نظر قیمتی چه کارکردی و این شخص جودوکاست که بسته به بضاعت مالی و شرائط موجود چه مدلی را انتخاب می نماید. معمولا بهترین لباسهای جودو از پنبه اصل و کتان ساخته می شوند.
اما تاریخچه استفاده از لباس آبی توسط شخصی غیرژاپنی اما اولین مدال آور المپیکی جودو یعنی Anton Geesink در سال 1986 پیشنهاد شد و این امر برای قضاوت راحت تر مسابقه توسط داور و نیز تماشاگران پیشنهاد گردیده بود که سرانجام نیز مقبول افتاد و از آن به بعد شاهد دو جودوکار یکی با رنگ آبی و دیگری سفید هستیم.

هرچند این موضوع اصلا به مذاق ژآپنی ها خوش نیامد زیرا استاد کانو در زمان طراحی این لباس رنگ سفید را که نشان از پاکی و تقدس در ژآپن بود انتخاب نموده بود و داشتن رنگ سفید نوعی نتیجه مقدس و روحی را در برداشت که همین امر باعث شد ژاپنی ها مخالفتهای گسترده ایی را ترتیب دهند اما به نتیجه ایی نرسید ولی خوده ژآپنی ها معمولا درا کثر مسابقات داخلی از جودوگی سفید رنگ بیشتر استفاده مینمایند و معمولا برای راحتی کار داوران رنگ قرمزی را در کمربند یکی از مسابقه دهندگان می بندند که آن هم نشانی از پرچم ژاپن میباشد هرچند معمولا در مسابقاتی در سطوح بالاتر قوانین بین المللی را رعایت میکنند ولی تا میتوانند سعی مینمایند از رنگ آبی پرهیز نمیاند.


جودوگی(judogi) یک لباس ضخیم مناسب برای گلاویزی و مقاومت دربرابر پرتاب میباشد

فنون جودو



جودو شامل گستره ی بسیار زیادی از فنون شکستن و قفل کردن و پرتاب کردن میباشد که هدف اصلی جودو نیز برشمرده میشود زیرا در جودو از لگد و مشت برای دفاع از خود نه تنها استفاده نمیگردد بلکه آنرا غیرقانونی و خطرناک برای شخص دانسته اند و به همین خاطر جودو را سبک رزمی می نامند که تاکید دارد بر شکست حریف با استفاده از فنون قفل کردن و شکستن و پرتاب کردن و...
این فنون تحت نامهای متفاوت و به طرق مختلفی اجرا می شوند که در اینجا ما به صورت کلی انها را ذکر مینمائیم.
در زمان مبارزه یک جودوکار میتواند از فنون زیر استفاده نماید:

ناگه وازا( nage waza ) که به معنی تکنیکهای پرتابی میباشد.
نه وازا یه کاتامه وازا (ne-waza)به معنی تکنیکهای گلاویزی میباشد.
اتمی وازا (atemi - waza) که به معنی تکنیکهای ضربه ایی میباشد.(و صد البته در مسابقات جودو ممنوع میباشد ولی در سبک های مختلف جودو بعضا مشاهده میشود مضاف بر اینکه در کاتا استفاده دارد)
تاچی وازا (tachi - waza) که به معنی تکنیکهای ایستادن میباشد.
سوتمی وازا (sutemi-waza) که به معنی تکنیکهای از پشت میباشد.
ته وازا (te-waza)که به معنی تکنیکهای دست میباشد.
کوشی وازا (koshi-waza) که به معنی تکنیکهای مفصل رانی یا پا میباشد.
اشی وازا (ashi-waza) که بمعنی تکنیکهای پا یا ساق پا میباشد.
ماسوتمی وازا (ma-sutemi-waza) که به معنای تکنیکهای خوابیده از پشت میباشد.
یوکو سوتمی وازا (yoko-sutemi-waza) که به معنای تکینکهای خوابیده از پهلو میباشد.
شیمه وازا (shime-waza ) که به معنی خفه کردن میباشد.

و چندین و چند فن دیگر که معمولا در خاک (در صورتیکه در حالت ایتساده فن اجرا گردد اما حریف تعادل خود را کاملا از دست ندهد کاربرد پیدا میکند ) استفاده می شود.
اما نکته جالب جودو اینجاست که بسته به نوع مبارزه بعضی ممنوعیت ها شکسته یا حتی تندتر میگردند.
مثلا در نوع مبارزه رندوری (randori) یعنی مبارزه آژاد شخص میتواند تمامی فنون پرتابی و گلاویزی استفاده نماید به جز روشهای ممنوعه اما در سبک کاتا (فرم) این ممنوعیت ها برداشته می شود و در آن از چیزی چون چاقو و مشت و لگد استفاده نمایند و این فنون نیز تنها در کاتا محفوظ شده است که آن نیز برای اساتید برجسته میباشد ولی در مسابقات ممنوع میباشد .
از طرف دیگر به دلیل ایمنی بدن شخص جودوکار برخی فنون محدویدت سنی و رتبه ایی دارند مثلا در امریکا اجرای فنون armlocks (قفل دستها و ارنج) را اشخاص 16 سال به بالا تنها حق اجرا دارند.
در randori یا مسابقه (shiai) اجرای این فنون آزاد میباشد و در صورت اجرای موفقیت امیز ان اگر حریف باخت خود را معترف شود معمولا با کوبیدن دوبار دست یا پا به زمین مسابقه (تاتامی) شکست خود را رسما اعلام می نماید و این به معنای پایان مسابقه یا مبارزه میباشد.

kata (form)

این سبک از جودو مربوط میشود به الگوهای جمله و دفاع در جودو که توسط اشخاص باتجربه در جودو معمولا اجرا میگردد که در حال حاضر برای ارتقا درجه در جودو نیز استفاده می شود و البته در تورنمنت ها هم بخش خاصی از مسابقات محسوب می شود . در این سبک باید تمامی فنون به کامل ترین و صحیح ترین شکل خود اجرا گردند و از طرف دیگر برای حفظ سنن باستانی ژآپنی فنون مختلف که در اصول اساسی جودو در رندوری یا مسابقه ممنوع میباشد حفظ شده است که برای هرچه حرفه ایی تر و اشناتر کردن شخص جودوکار با دنیای واقعی آموزش داده میشود و به نوعی اموزش فلسفه اساسی جودو میباشد در زمانیکه در مبازرات یا مسابقات اجرای برخی تکنیکها ممنوع میباشد.
در سبک کاتا جودو چندین و چند فرم وجود دارد که تنها 7 فرم مورده تائید کودوکان (مدرسه اصلی جودو) میباشد که ما برخی از انها را نام میبریم.

فرم پرتابی
فرم قلاب گیری
فرم های باستانی
فرم ملایمت
فرم حداکثر بهره برداری از قدرت فیزیکی

شایان ذکر است که هر یک از این فنون در داخل خود چندین فن به عنوان زیرمجموعه دارند مثلا فنون پرتابی شامل:
کوشی وازا ، ته وازا ، سوتمی وازا و... غیره می شود.

Randori ( مبارزه ازاد)



رندوری یکی از سبک های اصلی جودو میباشد که معروف است به سبک آزاد که اشکال اساسی جودو در آن اموزش داده می شود.در این سبک افراد در دو حالت تاچی وازا (ایستاده) و نشسته (نه وازا) کار میکنند.
رندوری برای تقویت بنیه فیزیکی و افزایش میزان عکس العمل جودوکار در مقابل حریف انجام می شود و سبب آن است که شخص بتواند به صورت عملی توانائی ذهنی و بدنی خود را برای مبارزه با حریف تمرین کند.در این سبک باید شخص تمام قدرت فیزیکی و عروقی خود را به کار برد و با توسعه فنون و قدرت طراحی مبارزه خود توانایی مقاومت برابر حریف را بهتر و مناسبتر کسب نماید و تجربه اندوزی نماید.

ضرب المثلی معروف میان جودوکاران این است: بهترین اموزش و تمرین برای جودو ، جودو است!

در رندوری چند نوع مبارزه وجود دارد مثلا در مبارزه حریف مدام حمله میکند و شما باید با استفاده از گلاویزی و کنترل دستها و گریز با وی مقابله کنید بدون استفاده از قدرت کامل فیزیکی یا اینکه برعکس با استفاده از قدرت فیزیکی حریف را از اجرای تکنیک ها بازدارید...


مبارزه ایستاده و نشسته

همانطور که ذکر شد در جودو (رندوری و مسابقه ایی) دو نوع سبک مبارزه داریم ، نشسته و ایستاده
یک جودوکار ماهر باید در هر دو مورد دارای توانائی های بالا باشد اما معمولا جودوکاران در یکی از این دو به توانائی زیادی دست پیدا میکنند هرچند باید سعی نمایند میان این دو تعادل ایجاد نمایند.
تعادل در جودو این است که یک جودوکار بتواند هم در نشسته هم در ایستاده توانائی برهم زدن تعادل حریف و کنترل او را داشته باشد و تئوری و نظریه جودو بر پایه این تعادل ساخته شده است .


در مبارزه ایستاده میتوان از فنون گوناگون پرتابی و قفل کردن و شکستن و... استفاده کرد هرچند معمولا جودوکاران سعی بر استفاده بیشتر از فنون پرتابی دارند زیرا قفل کردن و شکستن و خفه کردن.... در حالت ایستاده به این راحتی ها میسر نیست به خصوص در تورنمت ها و.... به همین خاطر معمولا جودوکاران از فنون پرتابی بیشتر استفاده مینمایند که در تورنمنتها هم نتایج بهتری را به بار می اورد.(بالاترین امتیازها معمولا در مسابقات توسط فنون پرتابی به دست می اید)
در حالت ایستاده اکثر فنون ازاد میباشد هرچند پرتاب کردن همزمان با قفل کردن قسمتی از بدن خلاف قوانین میباشد(بارها دیده شده اشخاص در تمرینات داخل باشگاه ها برای خودنمائی و رو کم کنی با قفل کردن دست حریف سپس اجرای فنون پرتابی که منجر به زمین خوردن هر دو شخص با شدت بسیار زیاد میشود باعث شکستن دست و پا و.. حریف شده که این امر خلاف روح قوانین جودو میباشد و از تمامی جودوکاران درخواست می شود که از این رویه ناپسند به شدت پرهیز نمایند)
همانطور نیز که در مقاله قبلی و کنونی نیز چندین بار اشاره شد در جودو استفاده از پا و ضربه زدن و حمله کردن با مشت و... ابدا مجاز نیست زیرا باعث صدمه دیدن شخص به صورت خطرناک میگردد و این اصل در تمامی سبک های جودو رعایت میگردد.(البته منظور از سبک در اینجا سبکهای بین المللی که مورده تائید کودوکان است میباشد و نه سبکهای امریکایی جودو که اصولا همه نوع رشته رزمی را مخلوط جودو نموده اند!)
هدف از استفاده از تکنیکهای پرتابی (ناگه وازا ، nage waza) در حالت ایستاده قراردادن خود در موقعیت غالب و برتر از حریف و کنترل کامل وی میباشد.
دلیل دیگر نیز استفاده از پتانسیل بیشتر است زمانیکه شخص به شدت با تاتامی برخورد میکند و باعث شوک زدگی حریف برای لحظاتی میگردد که همین مورد باز هم سبب میشود موقعیت غالب را در قبال حریف داشته باشیم.
خاصیت استفاده از فنون پرتابی به خصوص در مسابقات تورنمنت هم این است که امیتاز بالائی در صورت اجرای دقیق به شخص اجرا کننده داده میشود به خصوص که معمولا در فنون پرتابی شخصی که فن روی وی اجرا میشود به نحوی تعادلش را از دست می دهد که در اغلب موراد امتیاز ایپون(ipon) بالاترین امتیاز و نیز تمام کننده مسابقه داده میشود که همین خود یکی از عوامل تمایل جودوکاران به فنون پرتابی میباشد.
از نظر تئوری و علمی که توسط شخص استاد کانو نیز بعد از فوت ایشان مدرسه کودوکان بیان نموده تکنیکهای پرتابی دارای 4 فاز انجام میباشد که شامل کوزوشی (برهم زدن تعادل حریف) سپس قرار دادن موقعیت بدن در مکان مناسب و سپس اجرای فن و نهایتا کوبیدن شخص بر زمین است.


مبارزه در حالت نشسته

مبارزه در حالت نشسته در مواقعی پیش می اید که در حالت ایستاده تکنیکی اجرا گردیده اما منجر به امتیاز کامل نشده یا تکنیک مناسب اجرا نشده در این حالت مبارزه ادامه می یابدیا اینکه از ابتدا مبارزه در حالت نشسته انجام شده(این حالت فقط در تمارین انجام میشود)
در قوانین داوری این چنین اشاره مینماید:

ورزشكاران در موارد مشروحه ذیل می توانند وضعیت ایستاده را به نوازا(ne waza) تغییر دهند :
1-هنگامی كه ورزشكار بعد از اجرای تكنیك فنون پرتابی بدون وقفه به ( نوازا ) برود و در خاك حالت تهاجمی بگیرد .
2-وقـتی یكی از جودوكاران در پی اجراء ناموفـق یك فن پرتابی به زمین می افتد ، جودوكار دیگر می تواند از وضعیت نامتعادل وی سود جسته و او را در خاك نگهدارد .
3-وقتی ورزشكاری در حالت ایستاده با اجراء فنون ( شیمه وازا یا كانستسووازا ) نتیجه قابل ملاحظه ای بدست آورد و وضعیت را بدون وقفه به ( نوازا ) تغییر دهد .
4-وقتی كه یك جودوكار حریف خود را با بكاربردن حركت فنی كه شبیه تكنیك پرتابی بوده ولی خصوصیت كامل آن را نداشته باشد .
5-وقتی كه یك ورزشكار بیافتد یا در شرف افتادن باشد و حریف وی بتواند از این موقعیت استفاده كند
که البته کار در حالت نشسته دارای قوانین پیچیده و گوناگونی است و کمتر پیش می اید مبارزه دراین حالت ادامه پیدا کند یا ایجاد شود. (چه در حالت مسابقه ایی چه در حالت اصلی که مربوط به اجرای مبارزه نشسته مدسه جودو کودوکان است)
در حالت نشسته اشخاص با استفاده از روش خفه کردن (شیمه) یا قفل کردن بازوان و دستها میتوانند نتیجه منجر به پیروزی را کسب نمایند. روشهای بسیار زیاد دیگری نیز در حالت نشسته اجرا میشود که برخی از آنها را توضیح میدهیم هرچند اکثرا باز هم به شیمه کردن یا قفل مفاصل و فشار به عضلات بدن برمیگردند اما هرشخص به نحوی ازاد انها را اجرا می نماید.

در حالت hold daowm یعنی وقتی شخص به پشت روی زمین قرار گرفته و اجراکننده فن بر وی تسلط دارد(اجرای فن زمانیکه حریف روی پشت خود است) اگر شخص 25 ثانیه به پشت روی تاتامی گرفتار شود(osaekomi) و نتواند خود را رها نماید (تقریبا شبیه رفتن روی پل در کشتی) مبارزه تمام می شود و شخص بازنده کسی است که در osaekomi شکست خورده باشد و درا ین حالت امتیاز ایپون (ipon) به شخص اجرا کننده تکنیک داده میشود.
در قوانین داوری این چنین اوسای کمی تعریف شده است:
1- حداقل یك شانه حریف از پشت با تشك در تماس باشد .
2-كنترل حریف از روبرو یا پهلو باشد .
3-پای مجری در كنترل پاهای حریفش نباشد ، بجز قیچی از زیر در قسمت قوزك پا بدون از دست دادن كنترل در تكنیك ( تا تی شیهو گاتامه )
4-در هنگام اعلام و ادامه اوسای كومی باید حداقل بخشی از بدن یكی از جودوكاران با تاتامی در تماس باشد
ذکر این نکته ضرروری است که در موراد مختلف کمتر از 25 ثانیه امتیازات دیگری چون وازاری و یوکو به اشخاص داده می شود که در قوانین داوری جودو به آنها اشاره کامل می گردد.(که تنظیم شده توسط کمیته داوران جهانی)

روشهای دیگری نیز مثل قیچی کردن بدن حریف (عکس بالا) و سپس قفل کردن بازوان وجود دارد که از شرح آنها می پرهیزیم.

امتیاز دهی در جودو

در جودوی حال حاضر سه نوع امیتاز وجود دارد :

ایپون (ippon)
وازاری (waza ari)
یوکو (yuko)

قبلا در جودو امیتازی نیز با نام کوکا (koka) وجود داشت اما از سال 2008 این امتیاز حذف گردیده است.
بر اساس قوانین هنگامی که داور اعلام ایپون نماید بازی به نفع شخصی که ایپون را انجام داده است تمام میشود.ایپون در حالات زیر اعلام میگردد:
1-هر گاه ورزشكاری بتواند حریف خود را با اجرای تكنیك ، همراه با نیرو ، سرعت و كنترل قابل ملاحظه ( با پشت ) به زمین بزند .
2-هر گاه ورزشكاری ، حریف خود را در حالت ( اوسای كومی وازا ) به نحوی نگه دارد كه وی نتواند بعد از اعلام اوسای كومی خود را رها سازد .
3-هر گاه ورزشكاری اعلام مایتا نماید ( دوبار با دست یا پا بصورت ممتد، ضربه به تاتامی بزند ویا با زبان بگوید مایتا یا تسلیم هستم).
4-هر گاه تأثیر تكنیك كانست و شیمه بطور كامل مشهود باشد.
5-چنانچه ورزشكاری جریمه هانسوكوماكه دریافت نماید حریف وی با امتیاز ایپون برنده خواهد شد .
اما وازاری که از نظر رتبه بندی در رده بعد از ایپون قرار دارد در شرائط زیر مطرح میگردد:

-هر گاه ورزشكاری بتواند حریف خود را با تكنیك ، همراه با نیرو و سرعت كنترل قابل ملاحظه ای به پهلو مایل به پشت ) به زمین بزند .
2-هر گاه ورزشكاری بتواند حریف خود را با تكنیك ، كاملا با پشت به زمین بزند ولی یكی از سه عامل نیرو و سرعت و كنترل را كم داشته باشد .
3-هر گاه ورزشكـاری حریف خود را در حالت ( اوسای كومی وازا ) به نحوی نگه دارد كه وی نتواند ( ظرف مدت 20 الی 24 ثانیه ) بعد از اعلام اوسای كومی خود را رها سازد .
4-چنانچه ورزشكاری سه بار مرتكب خطای شیدوگردد برای حریف وی یك امتیاز وازا آری درتابلو ثبت می گردد .
و یوکو نیز که در میان این امتیازات کمترین امتیاز را به خود اختصاص داده (البته تا قبل از حذف کوکا) به این شرح است:
الف – هر گاه ورزشكاری بتواند حریف خود را با تكنیك همراه با كنترل و یك عامل دیگر همانند سرعت یا نیرو ( كاملاً به پهلو ) به زمین بزند .
ب – هر گاه ورزشكاری بتواند حریف خود را در حالت ( اوسای كومی وازا ) به نحوی نگه دارد كه وی نتواند ( ظرف مدت 15 الی 19 ثانیه ) بعد از اعلام اوسای كومی خود را رها سازد .
پ – چنانچه ورزشكاری دو بار مرتكب خطای شیدو گردد برای حریف وی یك امتیاز یوكو در تابلو ثبت می گردد .

این است قوانین داوری بین الملی و تعریف اصلی این سه امتیاز که گاها مشاهده میگردد جودوکاران ایرانی بدون توجه به این قوانین امتیازاتی اشتباه را در مورده فنون اجرائی توسط خود یا دیگری خواستار میگردند که لزوم دقت جودوکاران به این امور را می رساند زیرا جودو تنها در مسابقه دادن و مبارزه نیست بلکه باید جودو را از ابتدا تا انتها و از تاریخچه تا قوانین ان داسنت تا بتوان خود را یک جودوکار نامید و البته برای احقاق حق خود نیز باید اشنائی پایه ایی و گذرائی از این قوانین داشت.

در جودو علاوه بر این سه امیتاز قوانینی نیز در جهت رعایت موارد ممنوعه جودو گمارده اند که به خودی خود امیتازی ندارد اما در صورت تکرار جرائم باعث کسر یا افزایش امتیاز میگردد.
وقتی کسی از قوانین تخطی نمیاد به او اخطار یا شیدو میدهند.این اخطار برای جرائم سبک داده میشود اما اگر جرائم شخص سنگین باشد به وی هانسوکوماکه میدهند.
مواردی که شامل اخطار شیدو میگردد شامل:

1-اجتناب از گرفتن كومی كاتا به منظور ممانعت از انجام عمل در مسابقه
2-در یك وضعیت ایستاده بیش از حد ، حالت دفاعی اختیار نماید ( معمولا بیش از 5 ثانیه )
3- اجرای تكنیك بدون هیچ گونه كشش كه به ظاهر برای یك حمله طرح ریزی شده لكن بوضوح نشان دهنده آن است كه قصـدی برای پرتاب حریف وجود نداشته است همچنین هیكومی چوئی (افتادن از پشت ) را حمله كاذب گویند .
4- در یك حالت ایستاده گرفتن پایین آستین حریف بطور مستمر بمنظور دفاع معمولا بیش از 5 ثانیه
5- در یك وضعیت ایستاده گرفتن انگشتان یك یا دو دست حریف ( پنجه داخل پنجه ) با هدف قفل كردن و بمنظور ممانعت از فعالیت در مسابقه ( معمولا بین 3 الی 5 ثانیه ) .
6- عمداً اعمال مشروحه ذیل را انجام دهد (برهم زدن لباس ، بالا زدن آستین بیش از حد آرنج ) باز كردن كمربند ، یا دوباره بستن كمربند یا شلوار بدون اجازه داور .
7- به زور كشیدن حریف به پایین بدون اجرای تكنیك به منظور شروع به نه وازا ( مگر طبق ماده 16)
8- داخل نمودن یك یا چند انگشت در داخل آستین یا پایین شلوار حریف یا محكم گرفتن و پیچاندن آستین حریف .
9- گرفتن حریف در حالت ایستاده ، بطور مستمر بدون حمله ( معمولا بیش از 5 ثانیه )
10- در یك وضعیت ایستاده بعد از آنكه كومی – كاتا ( گرفتن حریف ) برقرار گردید هیچگونه حركت حمله ای انجام نگرفته باشد . ( عدم تحرك غیر جنگندگی 20 الی 25 ثانیه )
11- گرفتن سر آستین حریف بین شصت و انگشتان مانند ( تپانچه ) .
12- گرفتن سر آستین جودوگی حریف به صورت تله كردن به سمت بالا ( مانند جیب ) .
13- درحالت ایستاده گرفتن پا یا ساق پا و یا شلوار حریف با یك یا دو دست مگر آنكه همزمان اقدام به اجرای فن نماید .
14- هر بخش از بدن حریف را با انتهای كمربند یا ژاكت خویش حلقه و احاطه نماید كه باعث توقف در كار گردد .
15- گرفتن جودوگی خود یا حریف با دهان یا دندان .
16- قرار دادن دست ، بازو یا ساق پا مستقیماً ، روی صورت حریف .
17- قرار دادن پا یا ساق پا داخل كمربند ، یقه یا نوار ژاكت حریف .
18- اعمال شیمه – وازا با استفاده از پایین ژاكت جودوگی یا كمربند خویش و یا استفاده تنها از انگشتان { حتی اگر ( اوكه ) اعلام مایته نماید }.
19- تعمداً از ( تاچی وازا ) یا نه وازا به خارج از محوطه مسابقه رفتن یا هل دادن حریف به خارج از محوطه مسابقه .
20- قیچی كردن پا دور گردن و یا سر ( به طوری كه پا ها را قیچی كرده و كاملاً به سمت بیرون بكشد . )
21- زدن ضربه با زانو یا پا به بازوی حریف به منظور وادار به رها كردن و خلاصی از گارد گرفته شده توسط وی و یا ضربه زدن به پا یا قوزك پای حریف بدون اجرای تكنیك .
22- خم كردن انگشت یا انگشتان حریف رو به بالا به منظور خلاصی از گارد گرفته شده توسط وی.
همانطور که میبینید لیست درازی از انواع خطاها در جودو میباشد که رعایت نکردن هر یک از این موارد سبب اخطار شیدو میگردد که تکرار ان موجب دادن یوکو به حریف و تکرار مجدد ان برای سومین بار وازاری و نهایتا اعلام برد حریف میباشد.
اما هانسوکوماکه:
23- اقدام به پرتاب حریف با پیچاندن یك پای خود به پای وی در حالی كه كم و بیش رو به جهت موافق وی باشد و به پشت به روی حریف بیفتد . ( كاوازو گاكه )
24- اعمال كانستسو وازا ( قفل كردن مفاصل ) در هر جا غیر از مفصل آرنج دست حریف .
25- بلند كردن حریفی كه روی تشك دراز كشیده از روی تشك و كشانیدن وی به روی تشك .
26- درو كردن پای ستون مجری فن از داخل هنگامی كه وی سرگرم اجرای فنی چون هارای گوشی و غیره می باشد .
27- بی توجهی به داور وسط
28- حركاتی كه باعث جلب توجه و توهین نسبت به داور و یا حریف در حین مسابقه گردد حتی پس از اعلام ( سوره مده ) جریمه هانسوكوماكه داده خواهد شد .
29- اعمال هر حركتی كه می تواند موجب آسیب دیدگی گردن یا ستون فقرات حریف گردد و یا بر خلاف روح جودو باشد .
30- افتادن مستقیم به روی تشك با حریف به هنگام اجرا یا مبادرت به اجرای فنونی چون واكی گاتامه .
31- شیرجه رفتن، ابتدا با سر به روی تشك، با خم كردن بدن به جلو و به پایین در حال اجرای فنونی چون اوچی ماتا ، هارای گوشی و غیره . ( دایوینگ ). و یا مستقیماً افتادن به پشت در حالیكه در حین اجرای تكنیكی مثل كاتاگورما باشد ( چه ایستاده و یا روی زانو ).
32- افتادن تعمدی به پشت هنگامی كه حریف پشت وی را محكم گرفته و به پشت او چسبیده .
33- استفاده از اشیاء سخت فلزی ( بدون پوشش یا با پوشش ).


سبک های جودو

جودو برعکس تفکر عموم تنها دارای یک سبک یعنی همان سبک کودوکان نیست بلکه در هرکشور به گونه ایی جودو مطرح گشته خارج از دایره اصلی جودو

محبوب ترین سبک جودو همان سبک جودوی کودوکان میباشد اما برخی اساتید به نام جودو در کشورهای مختلف پس از رسیدن به حد استادی با بنیان نهادن سبک های گوناگون بسته به نیاز زمان و مکان کشور خویش فنونی را وارد جودو نموده اند.هم اکنون ما به شرح چند سبک مختلف جودو میپردازیم.

سبک المپیکی : این سبک بیشترین شباهت را به سبک جودو کودوکان دارد.
سبک امریکائی: این سبک مخلوطی است از کشتی ، بوکس ، جوجیتسو و ساواته که به کاربرد دست اهمیت بیشتری میدهد.
سبک برزیلی : این سبک تاکید بیشتری دارد بر مبارزه در حالت ایستاده و نیز به فنون خطرناک تصویب شده در قوانین بین المللی نیز چندان توجهی ندارد !
سبک اتریشی: بیشتر به فنون پرتابی توجه نشان داده می شود.
سبک فرانسوی : این سبک هم بیشتر شبیه جوجیتسو است و راه انرا ادامه میدهد و این سبک نیز تاکیدی زیاد بر فنون ممنوعه جودو دارد! برا اموزش ان به دیگران!



رتبه و درجه بندی در جودو

همانطور که در مقاله قبلی اشاره شد جودو دارای دو سطح کیو و دان میباشد.
سطح کیو از 9 شروع میشود تا 1 و بعد از ان سطح دان از یک شروع میگردد تا ده.
از دان 10 بالاتر در جودو وجود ندارد که ریشه ان نیز برمیگردد به استاد جیگورو کانو که به کسی بالاتر از دان ده اعطا ننمود.
در سطج کیو 9 تا کیو 1 کمربندهایی با رنگ امیزی متفاوت وجود دارند که بسته به نوع کشور رنگ انها جابه جا میشود.
اما در سطح دان کمربندها تبدیل به یک کمربند سیاه میشود که تا دان ده ادامه می یابد.
مثلا در برزیل ترتیب کمربندها این چنین است:


سفید ، ابی ، زرد ، نارنجی ، سبز ، بنفش ، قهوه ایی ، سیاه (و قبل از کمربند ابی نیز برای نوجوانان 11 تا 13 ساله نیز کمربند خاکستری میدهند)

اما در کانادا به روشی کاملا متفاوت کمربندها اعطا میگردند :

سفید ، زرد ، نارنجی ، سبز ، آبی ، قهوه ایی ، سیاه ریال قرمز و سفید ، قرمز

این نوع رنگ بندی ها بسته به هرکشوری متفاوت است (حالا ممکنه تو این کشورا حتی برای سنین مختلف نیز نوع کمربند جداگانه ایی تعیین کنند)
برای به دست اوردن درجه جدید جودوکار باید در امتحان ارتقای کمربند شرکت نماید و بتواند فنون مرتبط با نوع کمربندش رابه درتسی اجرا نماید. در هان معمولا 8 فن برای هر کمربند در نظر گرفته می شود اما باز هم این مورد در کشورهای گوناگون متفاوت است ممکن است کشوری 15 فن برای ارتقا فن در نظر گیرد یا کمتر یا بیشتر.
البته نوع دیگری از ارتقا کمربند هم مشاهده می شود و ان به دست اوردن مقام در مسابقات و یا تکرار ان مقام ها میباشد که باعث می شود کرمبند افتخاری به شخص اهدا شود اما اصل ارتقا کمربندها همان دادن امتحان است که به سبک کاتا اجرا می شود و باید درن هایت دقت اجرا گردند.اجرای هر فن به بهترین شکل باعث دادن امتیاز بالاتر به شخص می شود و اینگونه از هم رتبه های خود میتواند امتیاز بالاتری کسب نماید در نتیجه ارشدتر باشد.

در پایان باز هم از نقصهایی که مقاله م داشت عذرخواهی میکنم و ایمدوارم هرچه زودتر اونها رو با کمک شما عزیزان رفع کنم ، در مورادی برگردان انگلیسی چه با مترجم چه با دیکشنری! کمی معانی رو تغییر داد مثلا مهارت رزمی رو هنر رزمی ترجمه کردم که خوب امیدوارم به بزرگ خودتون ببخشید و به تازه کاری ما !
امیدوارم از اشنائی هرچند بسیار بسیار مختصر با جودو راضی شده باشید و کمکی هرچند کم باشه برا تمام جودوکارانی که میخوان با چشم باز پا در این راه بگذارند نه با چشمانی تمام بسته بدون اطلاع از تاریخچه جودو

یا حق


در صورت برداشت مطلب ذکر منبع و نویسنده الزامی است