قالیچه سروی طاووسی
طرح و نقش: محرابی سروی     محل بافت: كرمان      جنس تاروپود: پنبه                  جنس پرز: پشم         تاریخ بافت: اوائل قرن 14 هـ . ق              نوع رنگ: گیاهی         رجشمار:45 گره در5/6 سانتیمتر   نوع گره: نامتقارن           ابـعـــاد : 135 ×243 سانتیمتر       
این قالیچه دارای دو حاشیه كوچك و یك حاشیه بزرگ می باشد كه حاشیه بزرگ آن با طرح بته و بصورت واگیره تكرار شده است. طرح بته جقه آن نقشی سرو مانند است كه نشان خاص ایرانی و ایرانیان و حكایت كننده راستی و تواضع بوده كه بر شالهای ترمه و قلمكاریهای اصفهان بسیار دیده می شود. طرح متن محرابی و در دل آن درخت سرویست كه درونش با بته جقه هائی به حالت قهر و آشتی گره درهم خورده اند. اطراف این سرو مملو از شاخه ها و ساقه های پرگلی به چشم می خورد. در پای سرو و دو طرف آن تصویر دو طاووس زیبا و بر فراز آن دو پرنده كوچك شبیه به طوطی دیده می شود.در فرهنگ اساطیر ایرانی سرو این درخت همیشه سبز نشانی از جاودانگی و سعادت است و طاووس مظهر زیبایی، عفت، خود پسندی و نماد نا پایدار بودن زندگی است و این نشان می دهد كه جهان مادی همچون چتر زیبائی كه طاووس می سازد ناپایدار و زودگذر است.و طوطی پرنده ای است باهوش كه می تواند چون آدمیان تكلم نماید و با استعداد و ذكاوت خویش از قفس ها رهائی یابد، در فرهنگها از این پرنده به عنوان نماد معرفت نیز نام برده اند.