به مناسبت هنگامه‌ی به فرمانروایی رسیدن پوران‌دخت در ٣١ اردیبهشت‌ماه

شاهنشاهی بزرگ ساسانی نزدیك به نیمی از یك هزاره را بر ایران و بسیاری از كشورهای جهان فرمان راند. نزدیك به ٣٥ شاه در این فرمانروایی تاج بر سر نهادند كه نام دو زن نیز در میان آنها دیده می‌شود؛ «آذرمیدخت» و «پوراندخت» كه هر دو از دختران خسرو پرویز بودند.
پوران‌دخت بر پایه‌ی آن‌چه تاریخ‌دانان یونانی نوشته‌اند در ٢١ مه سال ٦٣٠ میلادی‌(١٣٨١ سال پیش) و پس از كشته شدن سپهبد شهربراز، شاه ایران شد. آغاز شهریاری وی برابر با روزهای پایانی خلافت ابوبكر و شروع خلافت عمر بود.

در تاریخ از این پادشاه به نیكی یاد شده است. او را به معنای راستین واژه، می‌توان یك  انسان میهن‌دوست نامید، آنجا كه می‌گوید: «پادشاه چه زن باشد چه مرد باید سرزمینش را نگه دارد و به داد رفتار كند.»
پوران‌دخت به خوبی می‌دانست كه برای برگرداندن آرامش به شاهنشاهی ایران كه چندی بود با كشته شدن پدرش، خسرو‌پرویز، از آن رخت بر بسته بود، باید اصلاحات بزرگی را آغاز كرد. برای همین سیاست‌های داخلی و خارجی تازه‌ای را در پیش گرفت تا شاید شهریاری ایران را از فروپاشی رهایی بخشد. از كارهای وی می‌توان موارد زیر را نام برد: