عنوان مقاله
| عنوان مقاله | بروز رسانی | |
|---|---|---|
|
1
|
2 اردیبهشت 1390 | |
|
2
|
28 مرداد 1388 | |
|
3
|
12 مرداد 1388 | |
|
4
|
7 مرداد 1388 | |
|
5
|
20 خرداد 1388 | |
|
6
|
17 خرداد 1388 | |
|
7
|
3 خرداد 1388 | |
|
8
|
2 خرداد 1388 | |
|
9
|
7 اردیبهشت 1388 | |
|
10
|
6 اردیبهشت 1388 |
انگشتان پنهان ایران در تراژدى غزه !
انگشتان پنهان ایران در تراژدى غزه-دکتر ترکی الحمد
یئیگون(جمعه) ۱٣ دی ۱٣٨۷ - ۲ ژانویه ۲۰۰۹
چیزى بدتر از آن نیست كه در جلوى چشم خود یك تراژدى را در حال وقوع ببینى وبدانى یا فكر كنى كه مى دانى چه عواملى بیشترین تأثیر را در وقوع این تراژدى داشته و دارند، لیكن جز به ناله اى و اعتراضى اندك كارى از دستت برنیاید. نگارش این مقاله در حقیقت چیزى جز این ناله و اعتراض نیست. نوشتن در مورد تراژدى غزه و تلاش براى بازگویى علل آن و شناساندن مسببان آن نیست.
بدون شك واكنش اسرائیل در برابر موشكهاى حماس یا به عبارتى آتش بازیهاى حماس واكنشى بسیار افراطى است و آن چه اسرائیل در غزه انجام مى دهد كشتارى به تمام معنا و یك تراژدى بزرگ و لكه ننگى بر جبین بشریت در همه مقیاسها است. لذا محكوم كردن این حملات در درجه اول از بعد انسانى لازم و ضرورى است و در حقیقت تنها كار اندكى است كه از عهده من نوسینده بر مى آید.
اما از دیدى دیگر باید گفت كه اگر به موضوع، نگاهى سیاسى داشته باشیم، رفتار اسرائیل قابل درك است. اسرائیل با موشكهایى كه تقریباً همه روزه از سوى حماس به طرفش پرتاب مى شد تحریك شده است. از اسرائیل این دولت پى ریزى شده بر پایه دفاع نظامى و نیروى اسلحه در مواجهه با این تحریك، چه انتظارى مى توان داشت؟
آرى اسرائیل به دلیل افراط در واكنش قابل سرزنش است. چرا كه بیگناه و گنهكار را با هم درو مى كند. لیكن حماس نیز از آن جهت قابل سرزنش است كه مى دانست رفتارش لاجرم به چنین واكنشى منجر مى شود. به ویژه آنكه بر همگان آشكار بود كه اسرائیل تا چه اندازه در برابر امنیت خود حساس است. لذا اگر اسرائیل علیه فلسطینیان دچار جرم و جنایت شده است، حماس نیز در چنین رفتارى شریك آن بوده و هست. شاید حتى بتوان گفت مسئولیت حماس با توجه به شناختى كه از نوع و سطح واكنش اسرائیل داشته، بزرگتر است. چه بسا این خواست قلبى حماس بوده است، ولى به هر حال در این میان فلسطینیان از زن و مرد، پیر و كودك قربانى این ماجرا هستند. نه دشمن به آنها رحم كرده، نه دوست برایشان دل سوزانده و نه خودى دست از سوداگرى بر سر سرنوشتشان برداشته است.
شاید همه این حرفها تكرارى و واضح باشند لیكن آن چه در اینجا باید مورد توجه قرار گیرد نقش ایران در این تراژدى است. این نقش، لااقل به نظر من، هر ند غیر مستقیم است لیكن حقیقتاً در پیدایش این تراژدى جایگاهى اساسى داشته است، زیرا این ایران است كه بیشترین بهره را از این حوادث مى برد. همیشه در كشف عامل جنایت به دنبال كسى مى روند كه بیشترین سود را از وقوع جنایت مى برد.
من حقیقتاً با شگفتى و تحسین به تیز هوشى رهبرى سیاسى ایران مى نگرم. این شگفتى و تحسین نه به دلیل محتواى كاربردى بلكه در قدرت آن بر پیشبرد سیاستى است كه به اهداف دراز مدتش خدمت مى كند. در این سیاست ماكیاولیسم كاملاً حرفه اى عمل مى كند. این وضع مرا بر آن مى دارد كه بگویم چه بسا احمدى نژاد رئیس جمهور ایران و ملایان حاكم بر این كشور، كتاب شاهزاده ماكیاول را زیر بالش مى گذارند، پیش از خواب قدرى از آن را مى خوانند، شبانه نقشه فردا را مى كشند و صبحگاهان نقشه خود را به مرحله اجرا در مى آورند.
حوادث اخیر غزه و پیش از این، حوادث سال 2006 لبنان، بیش از آنكه حاصل كار مقاومت ملى از سوى حزب الله و حماس باشد، شیوه هایى براى مشغول كردن اسرائیل، تنها نیروى منطقه اى رقیب ایران بوده و هست. هدف از اینها فارغ البال شدن ایران براى پیشبرد برنامه هسته اى اش و دیگر برنامه هاى سیطره بر منطقه مى باشد. آن چه كه در لبنان 2006 رخ داد و در غزه امروز رخ مى دهد كار غیر مستقیم ایران است. هدف آن است كه هر چند وقت یك بار منطقه به آتش كشیده شود تا ایران وقتى اضافى براى تحقق اهداف دراز مدتش بیابد. از طریق ایجاد اغتشاش و برپایى نزاعهاست كه ایران مى تواند با آرامش استراتژى بزرگ خود را به مرحله اجرا در آورد. چه باك از این كه هزاران نفر بمیرند وقتى كه در فرهنگ مسلط بر عقلهاى منطقه ما، براى انسان ارزشى قائل نباشند. انسان در این فرهنگ بیش از آن كه موجودى به خودى خود ارزشمند تلقى شود، تنها به عنوان ابزارى براى پیشبرد اهدافى مشخص مطرح است. این كه اسرائیل به غزه یا لبنان حمله كرده و مى كند بنظر من باید بیشتر نقشه ایران تلقى شود تا كار اسرائیل بدون برنامه ریزى ایران.
|
|
|
تعدادى موشك یا به عبارتى ابزار آتش بازى حماس چند اسرائیلى را مى كشد یا مجروح مى كند و این براى برانگیختن اسرائیل كافى است، زیرا براى دولت اسرائیل هر فرد اسرائیلى، هیزمى براى گرم نگه داشتن تنور یك ایدئولوژى به حساب نمى آید، بلكه به خودى خود ارزشمند است. نمونه این ارزش گذارى را نسبت به شالیت (سرباز اسرائیلى اسیر شده نزد حماس) و آن دو سرباز اسرائیلى كه حزب الله در سال 2006 ربود مى بینیم. اندكى آتش بازى حماس- كه پیش از كشتن اسرائیلى ها، قربانیان خود را از اهالى غزه گرفت- موجب هجوم اسرائیل مى شود، و در این میان برنامه هسته اى ایران فراموش مى گردد. این اساس خواست ایران است و خواست القاعده و سایر تشكیلات افراط گرایى است كه حاكمیت كشورى را در دست ندارند.
|
