ایده ی مخابرات از طریق یک ماهواره، به خصوص توسط یک ماهواره ی

 

همزمان، توسط آرتور سی. کلارک که یک نویسنده ی مشهور افسانه های

 

 علمی بریتانیایی بود، در سال 1945 ارائه گردید. کلارک قبلا نشان داده

 

بود که یک ماهواره در مدار استوایی دایروی با شعاع حدود 42242

 

کیلومتر سرعت زاویه ای برابر با  سرعت زاویه ای زمین خواهد داشت.

 

بنابراین، آن ماهواره در بالای همان نقطه از زمین باقی مانده و می تواند

 

سیگنال ها را از اکثر نقاط نیمکره دریافت و دوباره پخش نماید. سه ماهواره

 

با فواصل 120 درجه نسبت به هم، کل کره زمین را با قدری همپوشانی

 

پوشش می دهند، مشروط بر اینکه پیغام ها بتوانند بین ماهواره ها دوباره

 

پخش شوند. بنابراین ارتباط مطمئن بین هر دو نقطه از کره ی زمین ممکن

 

می شود. کلارک همچنین اظهار کرده بود که انرژی الکتریکی مورد نیاز

 

ماهواره نیز می تواند از طریق تبدیل تشعشعات خورشید توسط سلول های

 

 خورشیدی تأمین شود. به مقاله ی کلارک تقریباً توجهی نمی شد تا اینکه با

 

اولین ماهواره ی ساخت بشر، یعنی اسپوتنیک 1 (4 اکتبر1957) به واقعیت

 

پیوست. با وجود این، قابل ذکر است که بشر تا سال 1963 به مدار همزمان

 

نائل نگردید.

 

با پرتاب ماهواره اسپوتینک1 توسط روس ها، مسابقه ی فضایی بین دو ابر

 

قدرت (آمریکا و شوروی) شروع شد. آمریکا ماهواره ی اسکور را در

 

هیجده دسامبر1958 پرتاب کرد. این ماهواره  نوعی ماهواره ی کاوشگر

 

بود. در دوازده اوت 1960 ماهواره ی اکو1 توسط AT&T آمریکا پرتاب

 

شد که یک بالن دوّار به قطر 100 فوت بود که به صورت یک منعکس

 

 کننده ی غیرفعال عمل می کرد. مشابه آن، اکو2 توسط  AT&T دوباره

 

در25 ژانویه 1964 پرتاب شد .

ماهواره ی اخیر، ارتباط بین آزمایشگاه های بل در نیوجرسی و

 

JPL   در کالیفرنیا را برقرار می کرد. با وجود این، ملزومات آنتن و

 

نیروی برق آن از هم جدا شدند و بنابراین ماهواره نتوانست برای

 

ارتباطات بین سواحل شرق و غرب آمریکا بکار گرفته شود .ماهواره

 

های تل استار1 و 2 ازAT&T که به ترتیب در دهم جولای 1962 و

 

 هفتم می 1963 پرتاب شدند، اساس روش مدرن ماهواره های

 

مخابراتی را پایه گذاری کردند. تل استار1 برای اولین بار برای نمایش

 

یک ارتباط تلویزیونی بین آمریکا و اروپا به کار گرفته شد. شرکت

 

Communications Satellite Comsat در سال 1963 در

 

آمریکا تأسیس شد و پس از آن سری ماهواره های سینکام پرتاب شدند.

 

سینکام 1 در اوایل سال 1963، سینکام 2 در بیست و شش جولای

 

1963 و سینکام 3 در نوزده جولای 1964 پرتاب و در مدار قرار

 

گرفتند. سازمان ماهواره ی ارتباطات بین المللی (اینتل ست) در سال

 

1964 تأسیس شد. ماهواره ی اینتل ست که پرنده ی مقدم نیز نامیده

 

 شده، در شش آوریل 1965 پرتاب شد. در همان سال ماهواره ی

 

مخابراتی روسی مولنیا نیز پرتاب شد. پس از این پرتاب ها، سازمان

 

اینتل ست به بیش از 100 عضو ملی رشد یافته و بیش از 33 ماهواره

 

ی اینتل ست در حجم های متفاوت از نظر تجهیزات و از ظرفیت های

 

کوچک (240 کانال صوتی و یک کانال تلویزیون) تا ظرفیت های

 

عظیم (12500 کانال صوتی و 2 کانال تلویزیون)، پرتاب کرده و در

 

مدار قرار داده است که سه ناحیه اقیانوس اطلس، اقیانوس آرام و

 

اقیانوس هند را پوشش می دهند. بنابراین عصر جدیدی از مخابرات

 

 توسط ماهواره (مخابرات ماهواره ای) شروع شد و درحال حاضر

 

 صدها ماهواره ی ایستوار (ایستان نسبت به زمین) از کشورهای

 

مختلف در جهان درحال ارائه ی خدمات هستند. انتظار می رود که این

 

تعداد درآینده ی نزدیک به مقدار بیشتری افزایش یابد.

منبع:www.hamedict.blogfa.com