تقریباً هر کامپیوتر رومیزی و سرورهایی که امروزه مورد استفاده قرار می گیرند

دارای یک یا چند درایو دیسک سخت می باشد. هر Main Fram و سوپر کامپیوتر

معمولاً به صدهادرایو سخت متصل است. شما حتی می توانید دریابید که ابزار VCR و

دوربین های ضبط فیلم هم به جای فیلم از درایو دیسک سخت استفاده می کنند.

میلیاردها دیسک سخت یک کار را خیلی خوب انجام می دهند. آن ها تغییرات اطلاعات

دیجیتال را در یک شکل نسبتاً دائمی ذخیره می کنند. دیسک های سخت به کامپیوتر این

امکان را می دهد که اطلاعات را هنگامی که برق قطع می شود، ذخیره  کند.

هارد دیسکیک حافظه دائمی است که بطور دیجیتالی رمزنگاری شده و اطلاعات را

روی سطح مغناطیسی دیسک های خود ذخیره می کند.

هارد دیسک ها در ابتدا برای استفاده در کنار کامپیوتر تولید شدند و بعد ها از آن ها در

داخل کامپیوتر استفاده شد. با گذشت زمان کاربرد های هارددیسک از حیطه کامپیوتر

فراتر رفت بطوریکه در تجهیزات ضبط تصویر ،پخش صدا ، همچنین در سیستم ها

ودوربین های دیجیتال مورداستفاده قرار گرفت . در سال 2005 اولین تلفن های همراه ِ

دارای هارد دیسک توسط شرکت های نوکیا و سامسونگ ارائه شد.

با گذشت زمان، ظرفیت هارد دیسک ها رشد نمایی داشته است. در کامپوتر های

شخصی ابتدایی یک درایو با ظرفیت 20 مگابایت بزرگ به نظر می رسید. در نیمه دوم

دهه 90 ،هارد درایو هایی با ظرفیت یک گیگابایت و حتی بزرگتر به بازار آمد. از سال

2006 کوچکترین هارد دیسکی که برای کامپیوتر های خانگی تولید می شود ظرفیتی

برابر 40 گیگابایت دارد.

اکنون بیشترین ظرفیت در درایو های داخلی 0/75 ترابایت(750 گیگابایت) و در درایو

های خارجی با استفاده ازچند درایو داخلی از یک ترابایت نیز فراتر میرود.