بسم الله الرحمن الرحیم

امام صادق علیه السلام همواره توصیه مى‏ كرد كه هر شخصى باید براى آینده خود پس انداز داشته باشد تا اگر خداى ناكرده مشكلى برایش پیش آمد یا نیازى به پول پیدا كرد محتاج دیگران نباشد. حضرت صادق علیه السلام مى‏ فرمود: از نزدیك‏ترین یاران پیامبر صلى الله علیه و آله كه شما آنها را به فضل و زهد و تقوا مى‏ شناسید، سلمان و ابوذر هستند . شیوه سلمان چنین بود كه هرگاه سهمیه سالانه‏ اش را از بیت المال دریافت مى‏ كرد، مخارج یك سالش را ذخیره مى ‏نمود تا زمانى كه در سال آینده نوبت ‏سهمیه‏ اش برسد. به او اعتراض كردند كه تو با این همه زهد و تقوا در فكر ذخیره آینده ات هستى! شاید امروز و فردا مرگ تو برسد! سلمان در جواب مى‏ فرمود: شما چرا به مردن فكر مى‏ كنید و به باقى ماندن نمى‏ اندیشید؟ اى انسانهاى جاهل! شما از این نكته غفلت مى‏ كنید كه نفس انسان اگر به مقدار كافى وسیله زندگى نداشته باشد، در اطاعت‏ حق كندى و كوتاهى مى‏ كند و نشاط و نیروى خود را در راه حق از دست مى‏ دهد; ولى همین قدر كه به اندازه نیازش وسیله و مال دنیا فراهم شد با اطمینان و آرامش بیشترى به اطاعت‏ حق مى‏ پردازد (1).

ایشان می فرمود: «لا خیر فیمن لا یحب جمع المال من حلال یكف به وجهه و یقضى به دینه و یصل به رحمة»

كسى كه اندوختن مال را از راه حلال و به انگیزه حفظ آبرو و اداى قرض و رسیدگى به خانواده و فامیل، دوست نداشته باشد، در او هیچ گونه خیرى نیست» (2).