بسم الله الرحمن الرحیم

نزدیکترین نقطه به خدا هیچ جای دوری نیست. نزدیکترین مکان به خدا نزدیکترین لحظه به اوست.

وقتی حضورش را درست توی دلت حس می کنی، آنقدر نزدیک که نفست از شوق و التهاب بند می آید.

آنقدر هیجان انگیز که با هیجان هیچ تجربه ای قابل مقایسه نیست. تجربه ای که باید طعمش را چشید.

اغلب درست همان لحظه که گمان می کنی در برهوت تنها ماندی، درست همان جا که دلت سخت می خواهد با او حرف بزند، همان لحظه که آرزو داری دستان پر مهرش را بر سرت بکشد، همان لحظه نورانی که از شوق این معجزه دلت می خواهد تا آخر دنیا، از ته دل و با کل وجودت اشک شوق شوی و تا آخرین ذره وجود بباری، نزدیک ترین لحظه به خدا می تواند در دل تاریک ترین شب عمر تو رخ دهد، یا در اوج بزرگترین شادی دلخواسته ات.

می تواند درست همین حالا باشد، و زیباترین وقتی که می تواند پیش بیاید همان دمی است که برایش هیچ بهانه ای نداری.

جایی که دلت برای او تنگ است، زیباترین لحظه عمر و هیجان انگیز ترین دم حیات همان لحظه با شکوهی است که با چشم های خودت خدا را می بینی، درست همان لحظه که می بینی او با همه عظمت بیکرانش در قلب کوچک تو جا شده است.

همان لحظه که گام گذاشتن او را در دلت حس، و نورانی و متعالی شدن حست را درک می کنی.

آن لحظه که می بینی آنقدر این قلب حقیر ارزشمند شده که خدا با همه عظمت بیکرانش آن را لایق شمرده و برگزیده.

و تو هنوز متعجب و مبهوتی که این افتخار و سعادت آسمانی چگونه و از چه رو از آن تو شده است. و این را همیشه به یاد داشته باش:

برگرفته از مرکز نشر اعتقادات