عنوان مقاله
| عنوان مقاله | بروز رسانی | |
|---|---|---|
|
1
|
8 خرداد 1391 | |
|
2
|
7 خرداد 1391 | |
|
3
|
7 خرداد 1391 | |
|
4
|
7 خرداد 1391 | |
|
5
|
7 خرداد 1391 | |
|
6
|
7 خرداد 1391 | |
|
7
|
7 خرداد 1391 | |
|
8
|
6 خرداد 1391 | |
|
9
|
6 خرداد 1391 | |
|
10
|
6 خرداد 1391 |
سبك شمارندگان نماز
فویل للمصلین . (488)
ترجمه : واى بر چنان نمازگزاران
تفسیر آیه
منظور آیه كه مى فرماید واى بر چنان نمازگزاران ، همان نمازگزارانى كه نماز خود را به دست فراموشى مى سپرند اما كسى كه پیوسته نماز را فراموش مى كند و آن را به دست فراموشى مى سپارد ، پیداست كه براى آن اهمیتى قائل نیستند و یا اصلا به آن ایمان ندارد، اگر گهگاه نماز مى خواند از ترس زبان مردم ، و مانند آن است .
در این سوره مباركه مجموعه اى از صفات رذیله كه در هر كس باشد نشانه بى ایمانى و پستى و حقارت او است آمده ، و قابل توجه اینكه همه آنها را فرع تكذیب دین ، یعنى جزا یا روز جزا قرار داده است ، تحقیر یتیمان ، ترك اطعام گرسنگان ، غفلت از نماز ، ریا كارى ، و عدم همكارى با مردم حتى در دادن وسائل كوچك زندگى این مجموعه در تشكیل مى دهد، و بدین ترتیب در این سوره افراد بخیل و خود خواه ، و متظاهرى را منعكس مى كند كه نه پیوندى با (( خلق )) دارند و نه رابطه اى با (( خالق )) ، افرادى كه نور ایمان و احساس مسؤ لیت در وجودشان نیست نه به پاداش الهى مى اندیشد و نه از عذاب او بیمناكند. (489)شاءن نزول
بعضى گفته اند: این سوره درباره ابوسفیان نازل شده كه هر روز دو شتر بزرگ نحر مى كرد، و خود و اطرافیان یارانش از آن استفاده مى نمودند، اما روزى یتیمى آمد و تقاضاى چیزى كرد او با عصایش بر او زد و او را دور كرد بعضى دیگر گفته اند: این سوره درباره (( ولید بن مغیره )) یا ((عاص بن وائل )) نازل شده است . (490)فضیلت تلاوت
در حدیثى از امام باقر علیه السلام آمده است (( من قراء راءیت الذى یكذب بالدین فى فرائضه و نوافله قبل الله صلاته و صیامه ، و لم یحسابه بما كان منه فى الحیاة الدنیا)) هر كس این سوره را در نمازهاى فریضه و نافله اش بخواند خداوند نماز و روزه او را قبول مى كند، و او را در برابر كارهائى كه در زندگى دنیا از او سر زده است مورد محاسبه قرار نمى دهد. (491)
داستان آیه 82
آخرین پیام امام صادق علیه السلام
تا چشم ام حمیده (مادر امام كاظم علیه السلام ) به ابوبصیر - كه براى تسلیت گفتن به او به مناسبت شهادت شوهر بزرگوارش امام صادق علیه السلام آمده بود افتاد اشكهایش جارى شد.
ابوبصیر نیز مقدارى گریست همین كه گریه ام حمیده ایستاد به ابوبصیر
گفت : تو در ساعت احتضار امام حاضر نبودى ، قضیه عجیبى اتفاق افتاد! ابوبصیر پرسید چه قضیه اى ؟ گفت : لحظات آخر زندگى امام بود، امام دقائق آخر عمر خود را طى مى كرد، پلكها روى هم افتاده بود، ناگهان امام علیه السلام پلكها را از روى هم برداشت و فرمود: همین الان جمیع افراد خویشاوندان مرا حاضر كنید.
مطلب عجیبى بود در این وقت امام دستور داده بود ما هم همت كردیم و همه را جمع كردیم كسى از خویشان و نزدیكان امام باقى نماند كه آنجا حاضر نشده باشد همه منتظر و آماده كه امام در این لحظه حساس ، مى خواهد چه بكند و چه بگوید؟ امام علیه السلام همین كه همه را حاضر دید، جمعیت را مخاطب قرار داده فرمود: ((شفاعت ما هرگز نصیب كسانى كه نماز را سبك مى شمارند نخواهد شد.)) (492)
488- ماعون آیه 4
489- تفسیر نمونه ج 27 ص 363 - 360
490- تفسیر نمونه ج 27 ص 356
491- مجمع البیان ج 10 ص 546
492- داستان و راستان ، شهید مطهرى ، داستان 58


