اریا ای مفخرقومیت وابای من                                                 چون درفش كاویانی فره ی ابنای من

تا كه نقش هاله ای بر پرچم ایران زمین                                     ایزدی تورت شكافدسینه اعدای من

تاكه در اوج سپهرعشق یكتا كوكبی                                           مهر رخسارت زداید ظلمت شبهای من

چاك تا دامن زنم پیراهن صبر از غمت                                       تا كه پوشد چرخ تشریف تو بر بالای من

راحت جانم توئی ارامبخش دل توئی                                        ای فروزان گوهر دریای گوهر زای من

قله اوج سپهری زادگاه انجمی                                                ایزدی نوری به حق در سینه سینای من

تا كه دارم روز وشب نام وطن را برزبان                                     مه فشاندنور وباشد عشق در رگهای من

مست از صحبای مهر میهنم در بزم شوق                            چرخ میریزد شراب شوق در مینای من

اریا ای مفخر ملیت وابای من                                                   ای تبار پاك من بشنو زجان اوای من

تیغ ضحاكی نبرد چرم اتش تاب را                                         چرم توبگشوده راهی نو به پیش پای من

در ركاب خسرو وشیرین منم فرهاد عشق                         شور شیرین دارد این شبدیز شب پیمای من

تا درفش مهر میهن بر فرازم بامداد                                   من بجای كاویانم كاویان بر جای من

گر اعیان خواهی شكوه وفر ایران تا ابد                               در كمال عشق بنگر شور ارش زای من

خاك ایران سرمه چشم منو من برخیش                            رخ مپوش ای هموطناز دیده بینای من

جوهر اندیشه اكنوت حجله گاه مهر توست                          می تراوداز درون این عشقبر سیمای من

نقش چرمینش نگرشیر است وخورشیدش به دوش             خوش بران صورت كه نشات گیرد از معنای من

زخمه بر ساز فسون ساز دل ای خلاق عشق                    كی زنی انسان كه اتش خیزد از لبهای من

از شكیب غم فضایت چهرها در خون نشست                        خیزو از جا بگسلان زنجیر غم از پای من

رخش جانم فدیه ای در قبله گاه میهن است                         رستم وسیمرغ در قاف اند با عنقای من

جام دل مستی فضا شدلاف كم زنخم به دوش                     مست مست مست باشد عالم از نجوای من

در خرابات خراب من خراب افتاده اند                                    صد هزاران  خم زپا از مستی صحبای من

همچو یغمایی بزن بر چنگ عشق                                      تا سرود اریا یی بشنوی از نای من