عنوان مقاله
| عنوان مقاله | بروز رسانی | |
|---|---|---|
|
1
|
21 بهمن 1390 | |
|
2
|
18 بهمن 1390 | |
|
3
|
25 اردیبهشت 1390 | |
|
4
|
21 اردیبهشت 1390 | |
|
5
|
8 اردیبهشت 1390 | |
|
6
|
1 اردیبهشت 1390 | |
|
7
|
1 اردیبهشت 1390 | |
|
8
|
1 اردیبهشت 1390 | |
|
9
|
1 اردیبهشت 1390 | |
|
10
|
1 اردیبهشت 1390 |
نادیا ف - 07:30 1385/05/2
تلقی از زن در عصر مشروطه
تلقی از زن در عصر مشروطه
شاید بهترین وصفی که وضع زنان عصر مشروطه و قبل از مشروطه را نمایان می کند نوشته ی یکی از زنان باشد که در روزنامه ی تمدن به چاپ رسید: «ما را از پنج سالگی به مکتب می گذاشتند آن هم نه همه ی دختران را بلکه ندرتاً. نه ساله که می شدیم از مکتب بیرونمان می آوردند. اگر کتاب می توانستیم بخوانیم یا خط می توانستیم بنویسیم پدران عزیزمان با کمال تَغَیُّر کتاب و قلم را از دستمان گرفته شکسته به دور می انداختند که چه معنی دارد دختر خط داشته باشد مگر می خواهید منشی بشوید .همین قدر که بتوانید قرآن بخوانید کافی است.این بود شرح حال ما دختران تا زمانی که به شوهرمان می دادند. اگر متشخص بودیم که باید چند خدمتگزار از برای ما معین کنند که ما زحمت خدمت کردن نکشیم و فرمایش بدهیم.اگر رعیت بودیم باید غیر از خانه داری و بچه داری کار دیگری نکنیم.اگر شوهرمان یک شب قوه نداشت پنج سیر نان برای ما تعیش کند ما زنها عرضه ی اینکه بتوانیم خرج یک شب را به راه کنیم نداشتیم. ما زنهای ایرانی غیر از زائیدن چیز دیگری بلد نبودیم . شما پدران ما بودید که ما را این طور پروردید وگر نه ما هم چون عموم خلایق دارای هوش و زکاوت بودیم فرقی که داشتیم ما زن بودیم شما ها مرد.»(
شاید بهترین وصفی که وضع زنان عصر مشروطه و قبل از مشروطه را نمایان می کند نوشته ی یکی از زنان باشد که در روزنامه ی تمدن به چاپ رسید: «ما را از پنج سالگی به مکتب می گذاشتند آن هم نه همه ی دختران را بلکه ندرتاً. نه ساله که می شدیم از مکتب بیرونمان می آوردند. اگر کتاب می توانستیم بخوانیم یا خط می توانستیم بنویسیم پدران عزیزمان با کمال تَغَیُّر کتاب و قلم را از دستمان گرفته شکسته به دور می انداختند که چه معنی دارد دختر خط داشته باشد مگر می خواهید منشی بشوید .همین قدر که بتوانید قرآن بخوانید کافی است.این بود شرح حال ما دختران تا زمانی که به شوهرمان می دادند. اگر متشخص بودیم که باید چند خدمتگزار از برای ما معین کنند که ما زحمت خدمت کردن نکشیم و فرمایش بدهیم.اگر رعیت بودیم باید غیر از خانه داری و بچه داری کار دیگری نکنیم.اگر شوهرمان یک شب قوه نداشت پنج سیر نان برای ما تعیش کند ما زنها عرضه ی اینکه بتوانیم خرج یک شب را به راه کنیم نداشتیم. ما زنهای ایرانی غیر از زائیدن چیز دیگری بلد نبودیم . شما پدران ما بودید که ما را این طور پروردید وگر نه ما هم چون عموم خلایق دارای هوش و زکاوت بودیم فرقی که داشتیم ما زن بودیم شما ها مرد.»(
