حقوق زنان در عصر مشروطه

مقدمه

اگر ادعا کنیم بزرگترین انقلاب فکری کشور ما انقلاب مشروطه بوده ادعای گزافی نکرده ایم. بدون شک در تمام زمینه های فکری و مادی دچار تحول شدیم. حوزه های قدیمی چون سنت و فرهنگ ایرانیان که سال های طولانی گرد و غبار تثبیت و کهنگی بر روی آن نشسته بود به لرزه در آمد   و نسیم تازه ی مشروطه بر آنها روح نشاط آوری دمید. یکی از این حوزه های فرهنگی منزلت و مقام طایفه ی نسوان بود که در سایه ی تلاش های بی دریغ فعالین حقوق زن، بخصوص خود زنان و با تلاشی جانفرسا به ثمر نشست .
زنی که دیروز اجازه ی مطالعه ، زندگی آزاد و مرفه و در کلام کلی حق انسان بودن را نداشت و در کلمه ای به نام زایش خلاصه شده بود ، اجازه ی انسان بودن پیدا کرد .
نگاه به زن   از عصر مشروطه تغییر کرد .این تغییرِ دید در نظر بزرگانِ جامعه و همچنین سنت گرایان سیر نوسانی را طی نمود و چنین بود که در روحانی سنت طلبی چون ملا کاظم یزدی زن خود را ترغیب به ایجاد مدرسه ای برای نسوان می کرد و در مقابل او سنت طلبی هچون شیخ فضل الله نوری هیچ گونه انعطافی نسبت به این قضیه نشان نمی داد .نوسان همچنان ادامه داشت . مدرس در مجلس دوم زنان را فاقد هرگونه حق انتخاب کردن و انتخاب نمودن دانست و کل زنان را تهی از این توانایی دانست و مردان را قیم بلاعزل آنها اعلام نمود اما در انقلاب