به علت هوش سرشار و آگاهی ذهنی و دلاوری خدادادی در دوران پادشاهی داریوش سوم به مقام سرداری، ساتراپی منطقه نایل آمد. گزینش آریوبرزن به نگهبانی از گذرگاه استراتژی تنگ تكاب كه دو منطقه مهم ارگان وكهگلویه را بهم پیوسته می كرد و گلوگاه رسیدن به پارس وتخت جمشید بود، كاری حساب شده و با ارزش نظامی وسیاسی بود. چون كه از نظر جنگی وموقعیت شناسی با توجه به گزینش بهترین نقطه برای ضربه زدن به دشمن و برگزیدن تنگه سخت گذر تنگ تكاب كه جای گذر ومسیر نیرویی تا دندان مسلح اسكندر بوده است كاری كارشناسی شده بود. بهر روی آریوبرزن مدتها پاسداری از منطقه ارگان وگذرگاه یا بند پارس را بر دوش داشت تا درسال331 پیش از زایش ، اسكندر به پاسخگویی جنگ وشكست ترموپیل به ایران یورش آورد و پس از سه جنگ با داریوش سوم هخامنشی وشكست او در ناحیه اربل یا گوگمل كردستان عراق و بیرون رفتن متصرفات ایران چون ، مصر ، لبنان ، فلسطین ، تركیه ، یونان ، بابل وشوش روانه پارسه ( تخت جمشید ) شد . اسكندر پس از پیروزی های خود سپاهش را دو نیم كرد ، نیمی از آنرا به فرماندهی خود با جنگ افزار سبك از راه كوهستان و نیم دیگر را به فرماندهی "پارمینون" یا "پامینونس" از راه ایذه ، رامهرمز و بهبهان ، تنگه آرو بسوی پارس گسیل داشت در تنگه تكاب ما بین بهبهان وكهگلویه سردار بزرگ ارگان به انتظار اسكندر به كمین نشسته بود وسرانجام آریوبرزن در این گذرگاه ، اسكندر را به دام انداخت. سپاه ایران با وجود كمی افراد با غلطاندن سنگهای بزرگ از بالای كوه و پرتاب تیر و سنگ فلاخن عده ی بسیاری از سپاه اسكندر را نابود كرد. اسكندر فرمان عقب نشینی داد، ولی سرانجام یكی از اسیران ایرانی كه راههای منطقه را خوب می شناخت وبه او وعده ی آزادی داده شده بودخیانت كرد وسپاه اسكندر را از راههای فرعی به پشت جایگاه و كمینگاه های ایرانیان رسانید . وآنان را در كمینگاهشان غافلگیر كردند . هنگامی كه آریوبرزن و یارانش از دو سوی محاصره شدند آریوبرزن بیم به دل راه نداد و بی پروا به سپاه مقدونی زد وتعداد زیادی از آنها را كشت ودایره ی محاصره را شكست و چون به وی گزارش دادند كه باید پارسه ( تخت جمشید ) را نجات دهد وبه سازماندهی دفاع از پایتخت بپردازد ولی در بین راه با آن بخش از سپاهیان مقدونی روبرو شد كه از راه دشت روانه پارس بودند. اسكندر نیز در آن هنگام به او رسید، سردار دلیر ایرانی هرگز تسلیم نشد وهمراه با سربازانش بر سر دفاع از سرزمین خویش جان باخت. پس از مرگ آریوبرزن این شهید مظلوم تاریخ ایران(ارگان) ، پارس به آسانی به دست اسكندر افتاد. ایستادگی آریوبرزن یكی از چند مقاومت انگشت شمار در برابر سپاه مقدونی است. لازم به یادآوری است كه بدانیم یوتاب ( به معنی درخشنده و بی مانند ) خواهر آریوبرزن دلاور زن ایرانی برای حفظ نوامیس ایرانی ضمن نگهبانی از خانواده های منطقه دوش بدوش برادرش فرماندهی بخشی از سپاهیان برادرش را برعهده داشت و در كوهها راه را بر اسكندر و سپاه او بست ، یوتاب همراه برادر چنان جنگید تا هردو كشته شدند و نامی جاویدان از خود در منطقه ایران بزرگ وجهان برجای گذاشتند ، روانشان شاد .

 اسكندر پس از پیروزی بر آریوبرزن آن اسیر چوپان را به جرم خیانت كشت البته خیانت به میهن .

 كالیتنس  مورخ اسكندر در سال 330 پیش از زایش درباره  آریوبرزن نوشته است اگر چنین ایستادگی  در گوگمل ( كردستان كنونی عراق )  در برابر ما صورت گرفته بود شكست ما قطعی بود. دلاوری آریوبرزن یكی از درخشانترین و تحسین برانگیزترین بخش تاریخ میهن ما را تشكیل می دهد و نمونه از جان گذشتگی ایرانی در راه میهن را منعكس می كند . آریوبرزن ومردانش كه 90 سال پس از ایستادگی لئونیداس در برابر ارتش خشیارشاه در ترموپیل كه در ماه اوت روی داد ایستادگی خود را به همان گونه در برابر اسكندر آغاز كرده بودند. اما شوربختانه تفاوت میان ایستادگی لئونیداس وآخرین ایستادگی آریوبرزن در این است  كه یونانیان در ترموپیل در جای بر زمین افتادن لئونیداس یك پارك وبنای یادبود ساخته و تندیس او را برداشته وآخرین سخنانش را برسنگ تراشیده اند تا از او سپاسگذاری شده باشد . ولی از آریوبرزن ما جز چند سطر ترجمه از منابع دیگران هنایشی ( اثری ) در دست نیست. چرا چنین باشد؟

آریوبرزن ومردانش جان بركف نهادند تا پایتخت میهن شان به دست اسكندر مقدونی نابود نشود آنان جان دادند تا اسكندر از پلكان قدرت و شكوه تخت جمشید بالا برود اما ویرانه های آن هم خبر از بزرگی ، شكوه و اصالت تمدن وفرهنگ ایرانیان باستان می دهد ، تمدن و فرهنگی كه رسالت پاسداری از آن خویشكاری

 بی چون وچرای هر ایرانی وایرانی تبار است. تا این ستون های سربه فلك كشیده كه میراث مشترك همه ایرانیان است برجای باشند ایران هم باقی خواهد ماند .  به همانگونه كه در 26 قـرن گذشته یونانیان ، رومیان ، تازیان ، تركان مهاجم ، مغولها واستعمارگران اروپایی نتوانستند آن را از میان بردارند .