ع- موحد:دیروز در بسیاری از سایت های ارتباطات مجازی، جمع کثیری از کاربران تصویر شخصی خود را برداشته و به جای آن از تصویری استفاده کرده بودند که در لحظه‌ای که با آن مواجه می گردیدی، یکه میخوردی، به خود می آمدی و پی چاره می گشتی!مضمون تصویر این بود که قهر کردن و رای ندادن چیزی را حل نمی کند بلکه مشکل را دو صد چندان کرده و نتیجه انتخابات، درست آن چیزی می شود که همه ازآن گریزان هستند.

 برای هیچ کس پوشیده نیست که جمع قابل توجهی از مردم کشورمان، با عنایت به تمام ناملایماتی که نصیبشان گردیده است یا نسبت به حضوردر انتخابات موضع کاملا مخالفی دارند و یا اصولاً نسبت به این مهم با رویه بی خیالی مواجه می شوند. البته در این میان برخی از افراد هم با این دیدگاه که طولانی شدن این دولت و ادامه روند کنونی، النهایه به ناکارآمدی نظام انجامیده و زمینه سقوط و فروپاشی از درون را فراهم می کند، معتقدند یا نباید رای داد و یا درست باید رای ورودی به صندوق را به نام کسی ریخت که نباید!

همانطور که وضوحاً پیداست پارادوکس های فراوانی دامنگیر فضای عمومی کشور شده است. از سوی دیگر حضور کاندیداهای فعلی، این ظن را تقویت می کند که فضای انتخاباتی دیگر از آن فضای ابهام آلود همیشگی خارج و بحث کسب قدرت برای پیشبرد اهداف و شعارها در حال تقویت و شفاف سازی است. البته به نظر نگارنده حاکم شدن شفافیت در شعارها، نقد بی پرده و پرداختن به شعارهای ملموس به جای شعارهای مفهومی و ارزشی، در جای خود بدتر که نیست بهتر و به صواب تر است. شعارهای کلی و ارزشی این عیب نهفته و بزرگ را در خود دارد که مردم حداقل از خالق آن شعار ها انتظار دارند عامل به آن ها باشد و چون اکثراً مصداق عالم بی عمل می شود، آن چه استخراج می شود، بدبینی عامه مردم به نظام و مبانی آن خواهد بود.

مثلاً همین دولت نهم در دوره تبلیغاتی خود چندین نمونه از این شعارها را بارها و بارها تکرار کرد و هر روز ناکام تر از قبل در گرداب این شعارهای بی شعور قوطه ورتر و سرگردان تر شد. عدالت ورزی، مهرورزی و تعالی به جای توسعه از اهم شعارهای آقای محمود احمدی نژاد بود. مردم اما در پایان دوره ی چهارساله ایشان کمتر از همه دولت های جمهوری اسلامی، عدالت دیدند، مهر چشیدند و تعالی مشاهده کردند.

به جای عدالت،گم شدن بخش قابل توجهی از صندوق نفتی دیدند، به جای مهر،تحدید آزادی های اجتماعی، فیلترینگ، زندان و... دیدند و به جای تعالی، کردانیسم، توزیع سیب زمینی‌ رایگان و میوه های وارداتی بی کیفیت و ... مشاهده کردند. توهینی که به شعور و عزت نفس ایران و ایرانی طی دوران حکومت دولت نهم صورت پذیرفت مثال زدنی است. عزت بین المللی هم که به مدد دولت گران قدر نهم به جایی رسید که برای اولین بار پس از انقلاب به سوی نماینده هفتاد میلیون ایرانی گوجه پرتاب کردند، راهپیمایی ضد ایرانی به راه انداختند، کشورهای کوچک عربی بارها و بارها به مسافرین ایرانی تعدی و توهین کردن و در آوردگاهای جهانی، جلو چشمان خودمان نام خلیج فارس را تغییر دادند که مجبور شدیم در طول این چهار سال بارها و بارها کنفرانس هایی با نام خلیج فارس راه بیندازیم. شاید این دولت، قهار ترین دولتی بود که سخنان رهبری نظام را به صورت کاملاً حق به جانبه به نفع خود و نه نظام مصادره کرد و کسی دم برنیاورد. نویسنده البته پای مراجع تقلید را به میان نمی کشد که خود بیشتر به شان خود وقوف دارند و نیک مستحضرند که در دولت نهم در این حوزه چه رخدادهایی به وقوع پیوست.

دولت نهم به دلیل رویکرد پوپولیستی و هیاتی خود، عمیقاً از رای ندادن همان عده ای که حضورشان همواره برای دولت هایی از این جنس نگران کننده است، شدیداً استقبال می کند. به دست آوردن یک فرصت چهارساله برای ادامه طریقی که بالا ذکر آن آمد، در ترازوی این دولت با هر وزنی، قابل قبول است. دولت فعلی فقط به دنبال صدرنشینی مجدد در خیابان پاستور است و اصلاً به تعداد کم آرا توجهی ندارد و نیک می داند که اگر کس یا کسانی قرار است در انتخابات شرکت نکنند از صندوق مخالفینش کم و کاست خواهد شد که موافقین او همواره عده ای هستند که تکلیفی و شرعی به نظام رای می دهند و احمدی نژاد را مصداق نظام میدانند نه دولتی منتخب که بتوانند او را استنطاق نمایند.

بنابراین خروجی و ماحصل قهر با انتخابات، پیروزی حریفی است که بدون هیچ تلاش و کوششی، با کمترین صرف انرژی، میدان را از آن خود کرده و پس از کسب مجدد صندلی ریاست جمهوری بدون توجه به درصد آرا، این پیروزی را با همان روش پوپولیستی بزرگترین پیروزی برای خود و نظام تلقی خواهد کرد.

در پایان یاد دوم خرداد 76 را به دلیل آن حضور میلیونی و یک صدای ملت ایران گرامی می داریم که پشت تحجر را به زمین آورد و باور را درجان جوانان شعله ور ساخت. 22 خرداد 88، 12 سال با آن 2 خرداد فاصله دارد، امید که در این فاصله یک ماهه تا انتخاب دهم ، تصمیم ما بلوغ این 12 ساله را متجلی سازد.