عشق به خدا

بالاترین لذت ها لذت روحی است و بالاترین لذت روحی ، لذتی است كه در ارتباط ومناجات با خدا ادراك می شود. واگر كسی توفیق چشیدن این لذت ناب را بیابد دیگر محال است در پی لذات پوچ دنیوی برود وتوجهش به دنیا به قدر ضرورت  و رفع حاجت  وكسب نیرو برای برقراری ارتباط با معبود خواهد بود. اما به واقع چگونه می توان تشنه شد برای این ارتباط ؟ و چگونه می توان عاشق خدا شد ؟

 تنها عنصری كه میتواند حقیقتا انسان را از تنهایی نجات دهد همانا یاد خداست و تا زمانی كه ارتباط انسان با پروردگارش سامان نگیرد ،  همواره ناآرام است و پی گمشده ای می گردد. صدها وبلكه هزاران بار به سراغ عناصر به ظاهر آرامش بخش دنیوی مثل دوست ، همسر ، عشق ، ثروت  ویا برای برخی علم ، می رود اما باز هم نا آرام است. برخی به این حقیقت پی می برند كه منبع  حقیقی آرامش  ولذت چیز دیگریست ، ورای این عناصر دنیوی ، و سرانجام رو به سوی او می آرند. اما عده ای تاآخر عمر برای  كسب آرامش و لذت از شاخه ای به شاخه ای دیگر می جهند وچه بسا مصداق كالانعام بل هم اضل بشوند. پناه می برم به معبود مهربانم از اینكه فرجام من نیز اینگونه بشود.

اما اكنون سوال اینجاست كه چگونه عاشق آن محبوب لایزال  بشویم ؟؟؟

با به یاد آوردن نعمات بی شمار او؟ اما برای پای در گل مانده ای چو من ، كه غرق در غذاب  سختیهاییست كه بعضا خودش آنها را بوجود آورده ، به یاد آوردن نعمات وبعد عاشق معبود شدن كاری بس دشوار است ، چرا كه پا به پای یاد نعمات ، كمبود ها هم رخ می نمایند. امان از این انسان كوته بین وبه قول قرآن هلوع وزیاده خواه!

الهی لم اكن لی حول فانتقل به عن معصیتك الا فی وقت ایقظتنی لمحبتك!