هر روز دلم در غم تو زارتر است

وز من دل بیرحـــــــم تو بیزارتر است

بگذاشتیم غم تو نگذاشت مرا

من درد تو را ز دست اسان ندهم

دل بر نکنم ز دوست تا جان ندهم

از دوست بیادگار دردی دارم

تا با غمه عشق تو مرا کار افتاد

بسیار فتاده بود اندر غمه عشق

سودایه تو را بهانه ای بس باشد

مدهوش تو را ترانه ای بس باشد

در کشتن ما چه میزنی تیره جفا

من که میدانم شبی عمرم به پایان میرسد

نوبت خاموشی من سهل و اسان میرسد

من که می دانم که تا سرگرم بزم هستی ام

مرگ ویرانگر چه بی رحم و شتابان میرسد

من که میدانم به دنیا اعتباری نیست نیست

بین مرگ و ادمی قول و قراری نیست نیست

من که میدانم اجل ناخوانده و بی دادگر

سرزده می اید و راه فراری نیست نیست

من که میدانم شبی عمرم به پایان میرسد

نوبت خاموشی من سهل و اسان میرسد

اگر هر شب و روز یادت نباشم ساعتی هستم

اگر ساعتی به یادت نباشم لحظه ای هستم

اگر لحظه ای به یادت نباشم مرده ای هستم