عنوان مقاله
| عنوان مقاله | بروز رسانی | |
|---|---|---|
|
1
|
15 اسفند 1388 | |
|
2
|
5 مهر 1388 | |
|
3
|
3 مهر 1388 | |
|
4
|
31 شهریور 1388 | |
|
5
|
30 شهریور 1388 | |
|
6
|
30 شهریور 1388 | |
|
7
|
30 شهریور 1388 | |
|
8
|
29 شهریور 1388 | |
|
9
|
24 شهریور 1388 | |
|
10
|
24 شهریور 1388 |
وداع با ماه رمضان .....

کم کم غروب ماه خدا دیده می شود
صد حیف از این بساط که برچیده می شود
در این بهار رحمت و غفران و مغفرت
خوشبخت آنکس است که بخشیده می شود
وداع با ماه رمضان
خدایاهستند انسانهایی که ایمان در قلب و دل ایشان جای دارد و حرمتهای الهی راحفظ کردهاند و حدود الهی را رعایت نمودهاند و از اینرو آن چنان کهسزاوار بود حق تو را در این ماه رعایت نمودند وحرمت روزهداری و شبزندهداری این ماه را که تو قرار دادهای مراعات کردند و حدود حلال و حرامآن را حرمت نگاه داشتند و از گناهان پرهیز داشتند و به خاطر آگاهی ازپیامدهای منفی گناه برای سرنوشت بدانها نزدیک نشدند و با گفتار و رفتار وروابط خویش که بندگان را در معرض محبت و رضایت تو قرار میدهند به تو تقربجستند.
پس تو نیز از آنان راضی شدی و با شفقت و مهربانی خویش از رحمت خویشبدانها بخشیدی و از عطای خود که برای پرهیزگاران مخلص قرار دادهای بهایشان پاداش دادی. اما تمام عطای تو به ایشان از روی فضل و عنایت توست نهسزاواری ایشان.
زیرا بندگان هیچگونه حقی ندارند. پروردگارا! از تومیخواهیم که مانند اینها را به ما نیز ببخشی و برای ما مضاعف بگردانی. زیرا عطا و بخشش تو تابع حساب و کتاب نیست که از نقصان گنجینههای خودبترسی. زیرا گنجینه تو پایانی ندارد و با فضل و عنایت تو از آن چیزیکاسته نمیشود.
پروردگارا! عطای خود را که بندگانت در سایه رفاه و آسایشآن سعادتمندانه زندگی می کنند ادامه بده.
آیاواژگانی داریم که بتواند حق ستایش تو را ادا کند و آیا می توانیم بهمعنای بلند ستایش که از عهده فضل تو برآید برسیم؟ و آیا در ازای این همهکرمی که پایانی ندارد، میتوانیم از تو بخواهیم که پاداش تمام روزهدارانو شب زندهداران تا روز قیامت را به ما ببخشی؟
اماما از آن اعمال صالحی که بندگان تو انجام میدهند تا به تو نزدیک شوند وبه پاداش تو نایل گردند و تو به ایشان ثواب میدهی چیزی در اختیار نداریم،ولی خواست ما این است که به سزاواری ما نگاه نکنی بلکه به فضل و کرم ورحمت بیمنتهای خود بنگری.
پس این درخواست ما را مورد اجابت قرار ده، ایکریمترین کریمان!
پروردگارا! از تو میخواهیم که به فضل خودت از ما درگذری و گناهانمان را بیامرزی. امّا ما این را فقط برای خودمان نمیخواهیم بلکه به یاد پدران و مادرانخود نیز هستیم. زیرا همان گونه که از ما خواستهای به خاطر احسان و فضلبینهایتت نیز تو را سپاس گوئیم خودت از ما خواستهای که به خاطرنیکیهایشان از آنان سپاسگزاری کنیم.
همینطور تمام همکیشان خود را نیزیاد میکنیم که از طریق ایمان با ایشان مرتبط شدهایم.
کسانی که پیامبرخود را برای ایشان فرستادی، ولی اینان مدتهاست که مردهاند و به سوی توآمدهاند تا در برابر تو با حساب خود مواجه شوند و با حکم عادلانه و رحمتگستردهات منتظر سرنوشت خویش میباشند.
مابه یاد ایشان هستیم و میدانیم که ایشان باز از دست دادن فرصت عمل و تصحیحو جبران اشتباهات و گناهان خود، نیازمند مغفرت و رضوان تو هستند.
لذا ازتو میخواهیم که از ایشان درگذری و آن گونه که از ما درگذشتی و ما رابخشیدی از آنان نیز درگذر و آنان را بیامرز تا در فردای قیامت در سایهایمان که راز وحدت و یگانگی ماست همگی گردهم آییم و در بهشت سرشار از نعمتتو یکجا گردیم



