بنام خدا

سادگی در معماری

سادگی و آرا مش از خصوصیاتی هستند که ارزش راستین هراثر هنری را تعیین میکنند
اما سادگی به خودی خود نه هدف است و نه مسئله ای است پیش پا افتاده.
سادگی در واقع وجودی است دارای وحدتی آنچنان زیبا و با شکوه که ناهمسازی و هر آنچه بی معناست در آن از میان رفته باشد.
یکی از عیوب انسان عشق مفرط به جزئیات است که بیش ازهر عیب دیگری ، هر چیز را که از دید هنری یا از منظر زیبایی شناسی زندگی ، زیبا باشد نابود کرده است. عشقی که ابتذالش لاعلاج است .
اگر این سادگی را در طرح هایمان نیز رعایت کنیم ، همزمان با آرامش به یک انسجام و اصالت دست یافته ایم. خیلی از خانه ها هستند که اگر نگوییم شبیه صحنه های نمایش یا تابلوهای منظره اند ، دست کم به فروشگاه های خرازی و خرده ریز فروشی میمانند. فقط ظاهر گرانقیمت داشتن ، استفاده از زینت و زیور را توجیح نمیکند.
ظاهر ساختمان باید چنان باشد که انگار از دل طبیعت بیرون آمده است و در محیط دور و برش حضور دارد و با آن هماهنگ است. و البته در مورد معماری داخلی نیز این سادگی باید حفظ شود.
رضایت بخش ترین آپارتمانها ، آنهایی هستند که اکثر اثاثشان یا تمامی آنها ، همچون بخشی از طرح اولیه در داخل شان کار گذاشته شده و در آنها کل ، همچون واحدی منسجم در نظر گرفته شده است . ودر مورد رنگ آمیزی نیز ، باید همچون اشکال طبیعی ، متعارف شوند تا برای زیستن انسان مناسب گردند و با دکوراسیون داخل نیز تطبیق یابند.
خانه ای که هویت دارد ، احتمال آنکه با گذشت زمان ، ارزش اش افزایش یابد ، بیشتر میشود ، حال آنکه خانه ای که باب و مد روز ساخته شده ، در مدت کوتاهی از مد می افتد و کهنه میشود و به صرفه هم نیست.
و در خاتمه بنا ها هم باید مثل آدمها ، بیش از هر چیزی ساده ، صادق و بی غل وغش باشند و در حد امکان زیبا و دوست داشتنی.
متشکرم