کسانی که با مردم جامعه فرق خطرناکند.

باید ازدواج کنیم،فرزند بیاوریم،تولید مثل کنیم.

عشق کوچک است،فقط برای یک نفر جا دارد و مراقب باش...نفرین و کفر است اگر بخواهی بگویی گنجایش قلب بیش از این است.

بعد از ازدواج،اجازه داریم مالک جسم و روح همسر خود بشویم.

باید شغلی را برگزینیم که از آن متنفریم،چرا که جامعه ما سازمان دهی شده و ما بخشی از آنیم.اگر هر کس کاری را بکند که دلش می خواهد کار دنیا پیش نمی رود.

باید بامزه باشیم و با طعنه و طنز با کسانی برخورد کنیم که احساساتشان را نشان می دهند.اگر کسی احساسش را نشان بروز بدهد خطرناک است!

باید حتی الامکان نگوییم نه! چرا که مردم بیشتر دوست دارند بگوییم بله! بله گفتن به ما اجازه میدهد در این دنیای پر خصومت بقا یابیم.

نظرو فکر دیگران از احساس ما مهمتر است!

اگر رفتار متفاوتی نشان دهید از جامعه طرد می شوید،چرا که ممکن است بیماریتان به دیگران سرایت کند و باعث از هم پاشیدن چیزی شوید که سازمان دهی اش اینقدر دشوار بوده.

همیشه باید توجه کنیم که در غارهای مدرن خودمان چه طور زندگی کنیم.اگر هم درست ندانیم،از یک دکوراتور می خواهیم که تمام تلاشش را بکند تا به دیگران نشان دهد که ما خوش سلیقه ایم.

باید در روز 3 وعده غذا بخوریم حتی اگر گرسنه نباشیم.وقتی شکل بدنمان از معیارهای زیبایی خارج می شود باید رژیم غذایی بگیریم حتی اگر از شکل بیفتیم.

باید مطابق الگو و مد لباس بپوشیم،

باید با یا بدون میل عشق بازی کنیم،

باید به نام جنگ و دفاع آدم بکشیم،

باید بخواهیم که زمان زودتر بپذرد و بازنشستگی زودتر برسد،

باید در انتخابات و برگزیدن سیاستمدارها شرکت کنیم،

باید از هزینه های زتدگی شکایت کنیم،

باید آرایش موهایمان را تغییر بدهیم،

باید اشخاص متفاوت را نفرین کنیم،

باید بسته به دینمان 1شنبه ها،شنبه ها یا جمعه ها مراسم مذهبی به جا بیاوریم،

باید به خاطر گناهانمان طلب مغرفت کنیم،

باید به خودمان ببالیم که حقیقت را می دانیم،

فرزندانمان باید راه ما را دنبال کنند چرا که ما بزرگتریم و دنیا را می شناسیم،

همیشه باید یک مدرک دانشگاهی داشته باشیم حتی اگر هرگز در رشته تحصیلی ای که ما را مجبور به انتخاب آن کرده اند کاری نیابیم،

باید درسهایی را بخوانیم که هرگز به کارمان نمی آید اما می گویند دانستنش لازم است:جبر،مثلثات،...

هرگز نباید باعث ناراحتی پدر و مادرمان بشویم حتی اگر به خاطرش لازم باشد تمام شادی زندگیمان را پس بزنیم،

باید با صدای کم به موسیقی گوش دهیم،

باید آهسته حرف بزنیم،

باید در نهان گریه کنیم،

چرا که منم زهیر،دیکته کننده قواعد بازی،تعیین کننده فاصله بین ریل قطارها و معنای موفقیت و شیوه عشق ورزیدن و اهمیت پاداش و مجازات.

برگرفته از کتاب زهیر نوشته پائولو کوئلیو