یك پژوهشگر 11 سال تحقیقات خود را درباره‌ی دف و دایره شامل دو بخش شادیانه‌های ایران و آیین‌های مذهبی منتشر می‌كند.

كیوان پهلوان درباره‌ی پژوهش‌های خود كه در كتابی با عنوان دایره‌المعارف دف و دایره در موسیقی مراسم آیینی ـ مذهبی انتشار می‌یابد، توضیح داد: پژوهش‌های من برای جمع‌آوری اطلاعات میدانی بودند و برای این كار، در كنار مطالعات كتابخانه‌یی بیش از 200 سفر به نقاط مختلف ایران داشتم.

وی افزود: در ابتدا فكر می‌كردم كه دایره فقط در آذربایجان وجود دارد؛ اما با سفر به نقاط مختلف كشور، كاربرد دف و دایره را در مناطق مختلف دیدم؛ به‌عنوان مثال در هرمزگان كاربردهای متفاوتی از دف و دایره می‌شود و از آن در مراسم زار هم استفاده می‌شود. در سیستان و بلوچستان نیز در مراسم زار و مراسم شادی به‌كار می‌رود.

او اظهار داشت: در مناطق مركزی در استان چهارمحال و بختیاری از جمله شهركرد و روستاها، دایره و دف رایج است؛ اما در مناطق شمالی به‌علت شل شدن پوست ساز براثر رطوبت، بیشتر از نقاره و استفاده می‌شود.

این محقق با اشاره به شكل بزمی دایره و دف و استفاده در محیط‌های بسته توسط زنان، گفت: این ساز، ساز زنان بوده است و براساس تحقیقاتی كه كرده‌ام، در دوران مادرسالاری، مادرسالاران و مادرشاهان آن‌را در معابد می‌زدند، تا ارواح را دور كنند، یا به الهه‌شان نزدیك شوند؛ اما در دوره‌ی پدرسالاری این ساز به یك‌باره از میان رفت.

وی ادامه داد: این ساز در مناطق شمالی عربستان كه صحرانشین بودند و در برخی فضاهای زن‌سالاری باقی مانده و از این طریق به دربار ساسانی وارد شده است. بعد از ورود اسلام به ایران، در مناطق مختلف كشور به ساز اصلی تبدیل شده است، اما در بعضی مناطق كه عشیره‌یی‌اند، این ساز وجود ندارد.

پهلوان درباره‌ی پروژه‌ای جدید توضیح داد:‌ هدف ما جمع‌آوری موسیقی آیینی ـ مذهبی جهان اسلام است و برای مطالعه‌ی این موسیقی به نواحی مختلف جهان اسلام از جمله پاكستان، تركیه، تاجیكستان، ازبكستان و بوسنی ‌و هرزگوین سفر خواهیم كرد.

لینك خبر:

http://www.isna.ir/Main/NewsView.aspx?ID=News-866986