تاریخ سینمای آمریکا همیشه با سیاست گره خورده است.

از زمانی که بازیگران و کارگردانان آمریکایی نظرات سیاسی خود را اعلام نموده یا در انتخابات ریاست جمهوری از کاندیدای خاصی حمایت کرده‌اند، بحث و جدل‌ها در این زمینه وجود داشته است. به طور مثال اختلاف نظرهای کلارک گیبل و کارول لمبارد به عنوان یکی از مشهورترین زوج‌های هالیوودی در دهه‌های سی و چهل زبانزد خاص و عام بود. چون گیبل یک جمهوری‌خواه دو‌آتشه بود و لمبارد به اردوگاه دموکرات‌ها تعلق خاطر داشت. همچنین در دهه 60 موضع مثبت جان فورد و جان وین نسبت به جنگ ویتنام واکنش‌های بسیاری را در محافل مختلف آمریکا برانگیخت. بسیاری از دموکرات‌ها هم همیشه فیلم‌های چارلتون هستون را تحریم می‌کردند. این روند تا همین امروز ادامه دارد. سایت هالیوود ریپورتر مدتی قبل نظرسنجی جالبی به راه انداخت. طبق این نظرسنجی، شرکت‌کنندگان مواضع سیاسی خود را اعلام کرده و طبق آن، اعلام می‌کردند کدام یک از بازیگران به خاطر عقاید سیاسی‌شان مورد قبول آن‌ها نیستند و همچنین فیلم‌های محبوبشان را مشخص می‌کردند. در انتها نتایج جالبی از این نظرسنجی به دست آمد که به شرح زیر است:



الف) جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها از چه کسانی بدشان می‌آید؟

1) مایکل مور: این که مایکل مور میانه خوبی با جمهوری‌خواهان داشته باشد قابل پیش‌بینی بود. ولی شاید نه تا این حد! این مستندساز مطرح آمریکایی و برنده جایزه اسکار و نخل طلای کن، از سوی 60 درصد از رأی دهندگان جمهوری‌خواه رد شد.

دلایل مخالفت: انتقادهای تند از جرج بوش، سیستم بهداشت و درمان، و شرکت‌های بزرگ آمریکایی

2) جین فوندا: بازیگر مطرح و فرزند هنری فوندا که دو بار جایزه اسکار را دریافت کرده، در میان جمهوری‌خواهان محبوبیت ندارد. به طوری که 48 درصد جمهوری‌خواهان اعلام کرده‌اند تمایلی به تماشای کارهای او ندارند.

دلایل مخالفت: انتقاد شدید از جنگ ویتنام و جنگ‌های عراق



3) ووپی گلدبرگ: این بازیگر سیاه‌پوست که به خاطر بازی در فیلم روح جایزه اسکار را هم دریافت کرد، سومین شخصیت منفور در میان جمهوری‌خواهان در این نظرسنجی است. چهل و هفت درصد جمهوری‌خواهان رأی‌دهنده، آثار او را تحریم کرده‌اند.

دلایل مخالفت: ترک برنامه THE VIEW و قال گذاشتن بیل اُ'ریلی (مجری و مفسر سیاسی بزرگ شبکه فاکس‌نیوز که هر چند به طور مستقیم به هیچ کدام از دو جناح وابسته نیست، اما تعلق خاطرش به جناح محافظه‌کار آشکار است).

4) اپرا وینفری: این مجری مطرح برنامه اپرا، ادعا کرده که هیچ گاه خودش را یک فرد سیاسی قلمداد نمی‌کند؛ و واقعاً هم تا قبل از سال 2008 هیچ‌گاه از یک کاندیدای خاص در انتخابات حمایت نکرده بود. تا این که در این سال، حمایت سفت و سخت خودش را از باراک اوباما اعلام و تا می‌توانست برای او تبلیغ کرد. همین امر کافی است تا 46 درصد جمهوری‌خواهان از او به خاطر عقاید سیاسی‌اش، که ممکن است شامل گرایشات دست چپی باشد، متنفر باشند.

دلایل مخالفت: حمایت شدید از باراک اوباما در انتخابات ریاست‌جمهوری سال 2008

5) شان پن: شاید اگر پن تا این حد بازیگر بزرگ و محبوبی نبود، میزان نفرت جمهوری‌خواهان از او بیش از این بود. 40 درصد از جمهوری‌خواهان از کارهای او دوری می‌کنند. پن اخیراً در تجمع مردم آزادی‌خواه مصر شرکت کرده و پیش از این هم به ونزوئلا و ایران سفر کرده بود.

دلایل مخالفت: تمایل به حاکمانی که جمهوری‌خواهان آنان را دیکتاتور می‌دانند. مثل هوگو چاوز و فیدل کاسترو.

6) مل گیبسون: نتایج یک نظرسنجی نشان می‌دهد که حدود 35 درصد طرفداران حزب جمهوری‌خواه و 45 درصد طرفداران حزب چای، عقاید و رفتارهای سیاسی ستاره یک فیلم را در تماشا یا عدم تماشای آن دخیل می‌دانند. در حالی که این آمار در مورد دموکرات‌ها تنها 20 درصد است. حالا نتایج این نظرسنجی هالیوود ریپورتر هم این آمار را تأیید می‌کند. مل گیبسن که در این نظرسنجی منفورترین ستاره سینما در میان دموکرات‌ها است، تنها 36 درصد از آن‌ها را به عنوان مخالف و تحریم‌کننده جدی آثارش می‌بیند. در حالی که همان طور که خواندید، این آمار در مورد مایکل مور که بیشترین مخالفان را در میان جمهوری‌خواهان دارد، 60 درصد است!

دلایل مخالفت: تمایلات نژادپرستانه، مخالفت با همجنسگرایی، یهود ستیزی، طرفداری از خشونت، مشکلات اخلاقی

7) آرنولد شوارتزنگر: ستاره سال‌های نه چندان دور ترمیناتورها، در اوائل هزاره جدید به طور رسمی شانس خود را در عرصه سیاست امتحان کرد و بعد از ورود به حزب جمهوری‌خواه، در دو دوره متوالی به عنوان فرماندار کالیفرنیا انتخاب شد. 30 درصد رأی‌دهندگان دموکرات اعلام کرده‌اند به خاطر تمایلات سیاسی و مشکلات شخصی آرنولد، تمایلی به تماشای پروژه‌هایش ندارند.

دلایل مخالفت: مشکلات زناشویی، درگیری با اتحادیه‌ها

8) تام کروز: جالب است که دلایل مخالفت عده‌ای از دموکرات‌ها با تام کروز اصلاً سیاسی نیست! بلکه سخنان او درباره روانپزشکی و تعلقش به فرقه ساینتولوژی، 27 درصد دموکرات‌ها را ترغیب کرده که به تماشای فیلم‌های او ننشینند.

دلایل مخالفت: انتقاد از روانپزشکی و داروهای ضد افسردگی، اعتقاد به فرقه ساینتولوژی (برای اطلاعات بیشتر درباره ساینتولوژی می‌تواند به وبسایت http://www.scientology.org/ مراجعه نمایید).

9) کلسی گرامر: این بازیگر مطرح تلویزیونی که با حضور در سریال FRASIER در دهه نود، به افتخارات بسیاری (از جمله 7 نامزدی و دو جایزه گلدن گلوب، و 17 نامزدی و 5 جایزه امی) دست یافت، 14 درصد دموکرات‌ها را جزو مخالفان پر و پا قرص خود می‌بیند.

دلایل مخالفت: او یکی از بنیانگذاران یک شبکه آنلاین محافظه کار است که با نام شبکه راست شناخته می‌شود.

10) جان وویت: بازیگر مطرح سینمای آمریکا که از دهه شصت تا به امروز همیشه اعتبار خاصی در میان سینماگران داشته، یک بار برای بازی در نقش یک سرباز معلول از ویتنام برگشته در فیلم بازگشت به خانه (هال اشبی) در مقابل جین فوندا (یکی از منفورترین افراد نزد جمهوری‌خواهان) برنده جایزه اسکار شد. فیلمی که اتفاقاً یکی از آثار مورد علاقه لیبرال‌ها هم هست. اما در زندگی واقعی به خاطر سخنرانی طولانی و شدید‌اللحنش علیه باراک اوباما در میان کسانی جای گرفت که نزد دموکرات‌ها محبوبیت زیادی ندارد. 13 درصد دموکرات‌ها تماشای آثار او را تحریم کرده‌اند.

دلایل مخالفت: حمایت از حزب چای (از احزاب نزدیک به محافظه‌کاران که در سال 2009 و در جهت مخالفت با اقدامات باراک اوباما تأسیس شد. عده‌ای سارا پیلین را رهبر غیررسمی این جنبش می‌دانند و البته گفته می‌شود حزب چای با جناح جمهوری‌خواه هم اختلافات بنیادینی دارد).





ب) جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها چه فیلم‌هایی را دوست دارند؟

1) در میان فیلم‌هایی که برنده جایزه اسکار شده‌اند، فیلم‌های زیر در میان جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها تقریباً به یک اندازه طرفدار دارند: پدرخوانده 2 (THE GODFATHER: PART II) ، شکارچی گوزن (THE DEER HUNTER)، آمادئوس (AMADEUS)، فارست گامپ (FORREST GUMP) و سخنرانی پادشاه (THE KING'S SPEECH).

2) دموکرات‌هایی که فیلم جداافتاده (DEPARTED) مارتین اسکورسیزی را در میان آثار محبوبشان از برندگان اسکار بهترین فیلم قرار داده‌اند، دویست درصد بیشتر از جمهوری‌خواهان هستند! فیلم‌های زیر هم در میان دموکرات‌ها طرفداران بیشتری دارند: کریمر علیه کریمر (KRAMER VS. KRAMER)، زیبایی آمریکایی (AMERICAN BEAUTY)، تصادف (CRASH) و میلیونر زاغه‌نشین (SLUMDOG MILLIONAIRE).

3) شاید به نظر برسد فیلم ارابه‌های آتش (CHARIOTS OF FIRE) (هیو هادسن) که در سال 1981 جایزه اسکار بهترین فیلم را دریافت کرد، به آن صورت فیلم مطرحی نباشد. اما در واقع این گونه نیست. این فیلم، یکی از محبوب‌ترین فیلم‌های برنده اسکار در میان جمهوری‌خواهان است. فیلم‌های زیر هم در میان جمهوری‌خواهان طرفداران بسیار بیشتری نسبت به دموکرات‌ها دارند: آوای موسیقی (SOUND OF MUSIC)، بانوی زیبای من (MY FAIR LADY)، نیش (THE STING) و شجاع‌دل (BRAVEHEART).

4) در میان فیلم‌هایی که اخیراً ساخته شده، وقایع‌نگاری نارنیا: شیر، جادوگر و جالباسی (The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe)، در میان جمهوری‌خواهان طرفداران بسیار بیشتری دارد. فیلم‌های زیر هم در این دسته جای می‌گیرند‌: تور (THOR)، موج‌سوار روح (SOUL SURFER)، دزدان دریایی کارائیب: بر امواج بیگانه (, Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides) و Secretariat .

5) درست است که الیور استون را غالباً به عنوان یک کارگردان با گرایشات چپ می‌شناسند. اما این دلیل نمی‌شود که فیلم آخر او، وال‌استریت: پول هرگز نمی‌خوابد (WALL STREET: MONEY NEVER SLEEPS) در میان دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان به یک اندازه محبوب نباشد. فیلم‌های زیر هم در میان آثار یکی دو سال اخیر سینما، توانسته‌اند هر دو گروه را تقریباً به یک اندازه جذب کنند: نیمه‌شب در پاریس (MIDNIGHT IN PARIS)، وکیل لینکلن (THE LINCOLN LAWYER)، ریو (RIO) و بی‌کران (LIMITLESS).