می گویند

مرا آفریدند

از استخوان دنده چپ مردی

بھ نام آدم

حوایم نامیدند

یعنی زندگی

تا در کنار آدم

یعنی انسان

ھمراه و ھم صدا

باشم



می گویند

میوه سیب را من خوردم

شاید ھم گندم را

و مرا بھ نزول انسان از بھشت

محکوم می نمایند بعد از خوردن گندم

و یا شاید سیب

چشمان شان باز گردید

مرا دیدند

مرا در برگ ھا پیچیدند

مرا پیچیدند در برگ ھا

تا شاید

راه نجاتی را از معصیتم

پیدا کنند



نسل انسان زاده منست

من

حوا

فریب خوردۀ شیطان

و می گویند

کھ درد و زجر انسان ھم

زاده منست

زاده حوا

کھ آنان را از عرش بھ خاکی دھر فرو

افکند



شاید گناه من باشد

شاید ھم از فرشتھ ای از نسل آتش

کھ صداقت و سادگی مرا

بھ بازی گرفت و فریبم داد

مثل ھمھ کھ فریبم می دھند

اقرار می کنم

دلی پاک

معصومیت از تبار فرشتگان

و باوری ساده تر و صاف تر از اب ھای شفاف جوشنده یک چشمھ دارم



با گذشت قرن ھا

باز ھم آمدم

ابراھیم زادۀ من بود

و اسماعیل پروردۀ من گاھی در وجود زنی

از تبار فرعونیان کھ موسی را در دامنش

پرورید

گاھی مریم عمران، مادر بکر پیامبری کھ

مسیح اش نامیدند

و گاه خدیجھ، در رکاب مردی کھ محمد

اش خواندند



فاطمھ من بودم

زلیخای عزیز مصر و دلباختھ یوسف ھم

من بودم

زن لوط و زن ابولھب و زن نوح

ملکھ سبا

من بودم و

فاطمھ زھرا ھم من



گاه بھشت را زیر پایم نھادند و

گاه ناقص العقل و نیمی از مرد خطابم نمودند

گاه سنگبارانم نمودند و

گاه بھ نامم سوگند یاد کرده، و در کنار تندیس مقدسم

اشک ریختند

گاه زندانیم کردند و

گاه با آزادی حضورم

جنگیدند و

گاه قربانی غرورم نمودند و

گاه بازیچھ خواھشاتم کردند



اما حقیقت بودنم را

و نقش عمیق کنده کاری شده ھستی ام را بر

برگ برگ روزگار

ھرگز!

منکر نخواھند شد



من

مادر نسل انسان ام

من

حوایم، زلیخایم، فاطمھ ام، خدیجھ ام

مریمم

من

درست ھمانند رنگین کمان

رنگ ھای دارم روشن و تیره

و حوا مثل توست ای ادم

اختلالاطی از خوب و بد

و خلقتی از خلالاقی کھ مرا

درست ھمزمان با تو افرید

پس بیاموز تا سجده کنی



درست ھمانطور کھ فرشتگان در بھشت

بر من سجده کردند

بیاموز

کھ من

نھ از پھلوی چپ ات

بلکھ

استوار، رسا و ھمطراز

با تو

زاده شدم

بیاموز کھ من

مادر این دھرم و تو

مثل دیگران

زاده من!