شمشیر محمد (Mohammad's Sword)

در پاسخ به بیانات پاپ علیه اسلام

اثر: نویسنده محقق و آزاده اسرائیلی (یهودی)
Uri Avnery

ترجمه عبدالعلى بازرگان
از روزگاری كه امپراطوران روم مسیحیان را جلوی شیرها می افكندند ، مناسبات میان امپراطورها و رهبران كلیسا دستخوش تغییرات بسیاری شده است.
كنستانتین بزرگ كه در سال ۳۰۶ میلادی ، یعنی هفده قرن پیش به مقام امپراطوری رسید ، مسیحیت را در امپراطوری خویش ، كه شامل فلسطین نیز می شد ، عملاً رسمیت داد . قرن ها بعد كلیسا به دو بخش : شرقی ( ارتدوكس ) ، و غربی ( كاتولیك ) منشعب گردید . اسقف روم كه عنوان « پاپ » را بدست آورده بود ، درخواست كرد امپراطور برتری و تفوق او را بپذیرد .
نزاع میان امپراطوران و پاپ ها نقش محوری در تاریخ اروپا داشته و موجب تجزیه و تفرق ملت ها شده است . البته این جریان فراز و نشیب های متعددی داشته است ، گاهی امپراطوران پاپ ها را ندیده می گرفتند و بر كنار می داشتند و گاهی برعكس !
هنری چهارم ، یكی از امپراطوران پای پیاده به كنیسه «Conossa » رفت و سه روز تمام بدون كفش روی برف های مقابل كاخ پاپ ایستاد تا سرانجام پاپ حكم تكفیر او را لغو كرد !
امّا ایامی نیز بوده است كه امپراطوران و پاپ ها با صلح و صفا در كنار هم می زیستند . و ما امروز شاهد چنین تفاهمی هستیم .
پاپ امروز ( بندیكت ) و امپراطور امروز ( بوش ) نمونه ای عالی از این هماهنگی هستند كه طوفانی جهانی از جنگ صلیبی بوش را علیه « اسلام فاشیستی » ! در زمینه « جنگ بین تمدن ها » ( Clash of Civilization ) برپا كرده است.
اینك دویست و شصت و پنجمین پاپ در سخنرانی خویش در یكی از دانشگاه های آلمان اختلاف فاحشی را كه میان مسیحیت و اسلام دیده است این چنین بیان می كند كه مسیحیت بر عقلانیت استوار است در حالیكه اسلام آنرا انكار می كند . به این معنا كه مسیحیان در اعمال خداوند معقول بودن را باور دارند ، در حالیكه مسلمانان به چنین اصلی معتقد نیستند.
من به عنوان یك یهودی معتقد به جدائی دین از سیاست ( Atheist ) نمی خواهم در چنین منازعه و جدالی كه در خود توانائی درك منطق پاپ را ندارم وارد شوم . امّا نمی توانم به عنوان یك اسرائیلی كه در نزدیكی خط گُسَل این ( به اصطلاح ) جنگ تمدن ها ( War of Civilization) زندگی می كنم ، به سادگی از كنار این مسئله بی تفاوت بگذرم.
پاپ به جای دلیل آوردن برای ادعای ضعف عقلانیت در اسلام ، مدعی می شود كه محمد پیروانش را برای توسعه اسلام به نیروی شمشیر فرمان داده است. به نظر پاپ این امری غیر عقلانی است ، زیرا ایمان از روح پدید می آید نه از بدن ، و چگونه شمشیر می تواند روح را تسخیر كند ؟
پاپ برای اثبات این ادعا ، از میان همه مردم ، به گفتار یكی از امپراطورهای دوره بیزانس ، « مانوئل پالائلوگوس » دوم كه تعلق به دوران رقابت كلیسای شرقی در اواخر قرن چهاردهم دارد ، استناد می كند كه در بحبوحه مجادله ای با یك دانشمند مسلمان ایرانی گفته بود:« به من نشان دهید فقط یك چیز تازه ای كه محمد آورده باشد ، شما جز مطالب شیطانی و غیر انسانی در آن چه او آورد نمی یابید مثلاً همین فرمانی كه برای توسعه آئین اش با شمشیر به پیروان خود داد.»                                                                             این كلمات سه سئوال را در ذهن خواننده به وجود می آورد:

۱ - چرا امپراطور این سخنان را گفته است ؟
۲ - آیا این ها صحیح است ؟
۳ - چرا پاپ حاضر به آن استناد می كند ؟ 

1- چرا مانوئل دوم این سخنان را گفته است؟

مانوئل دوم به هنگام نوشتن این شرح فرمانروای یك امپراطوری در حال انقراض بود . او در سال ۱۳۹۱ به قدرت رسید ، زمانی كه تنها چند ایالت از آن امپراطوری درخشان روم باستان باقی مانده بود و بقیه در تسلط ترك ها قرار گرفته بود .در آن مقطع زمانی، تركان ، ( مسلمان ) عثمانی به سواحل « دانوب » رسیده ، بلغارستان و نواحی شمالی یونان را فتح كرده و دوبار ارتش رو به نابودی امپراطور را ، كه برای نجات نواحی شرقی امپراطور اعزام شده بود ، شكست داده بودند .
در ۲۹ ماه می سال ۱۴۵۳ فقط چند سال پس از مرگ مانوئل ، « كنستانتینوپل » ( استانبول فعلی ) پایتخت امپراطوری به دست ترك ها افتاده و نظامی كه بیش از هزار سال فرمانروائی داشت منقرض گردید .
مانوئل در دوران حكم رانی خویش برای جلب حمایت همه پایتخت های اروپائی تلاش فراوان كرد ، او قول متحد كردن كلیسا را داد . كوچكترین تردیدی نیست كه قصد او از ایراد این سخنان تحریك كشورهای مسیحی علیه ترك ها و یكپارچه كردن آن ها برای یك جنگ مذهبی جدید بود . سخن او ( نه نظریه ای اعتقادی ، بلكه ) عملی بود و دین را در خدمت سیاست قرار می داد.
به راحتی می توان تشخیص داد كه اظهارات پاپ چگونه و با چه دقتی در خدمت اهداف سیاسی امپراطور جورج بوش دوم كه می خواهد دنیای مسیحیت را علیه مسلمانانی كه آن ها را « محور شرارت » می نامد ، در آمده است . علاوه بر آن ، همانطور كه می دانیم ، ترك ها مجدداً ، امّا این بار به صورت صلح آمیز ، برای پیوستن به جامعه اروپائی در تلاش و تكاپو افتاده اند . این موضوع به خوبی آشكار است كه پاپ با سخنان خود از جریانی كه در برابر تقاضای پیوستن تركیه به جامعه اروپائی موضع گیری می كند ، حمایت كرده است . 

۲ - آیا نشانه ای از حقیقت در مجادله مانوئل وجود دارد ؟                                                     پاپ نیز مسئول و گرفتار این سخن می باشد . او به عنوان یك روحانی ( Theologian ) جدی و شناخته شده حق تحریف یك متن ( دینی ) را ندارد . او البته اعتراف می كند كه قرآن مسلمانان را از گسترش ایمان توسط زور مانع شده است ، و به آیه ۲۵۷ سوره بقره استناد می كند كه می گوید : هیچ فشاری در پذیرش دین نیست ( لا اكراه فی الدین ).
چگونه كسی می تواند چنین سخن صریح و بدون ابهامی را ندیده بگیرد ؟ پاپ به سادگی اظهار می دارد این فرمان مربوط به دوران ضعف و ناتوانی پیامبر ( در مكه ) بوده و بعدها ( در دوران هجرت به مدینه ) كه به قدرت رسید، پیروان خود را برای استفاده از شمشیر در خدمت ایمان فرمان داده است . اما چنین فرمانی در قرآن هرگز دیده نمی شود.
حضرت عیسی گفته است : « شما آنها را از میوه هایشان تشخیص خواهید داد » ، مناسبات مذاهب دیگر با اسلام را با آزمایش ساده ای می توان مورد ارزیابی قرار داد : چگونه فرمانروایان مسلمان در مدت بیش از هزار سال كه قدرت گسترش ایمان از طریق شمشیر را داشتند عمل كردند ؟ »
آری آنها هرگز چنین نكردند!
برای قرن ها مسلمانان بر یونان ( Greece ) مسلط بودند ، آیا یونانیان مسلمان شدند ؟ آیا هرگز كسی تلاش كرد آنان را مسلمان كند ؟ نه تنها چنین نبود ، بلكه مسیحیان یونانی در دوران حكومت عثمانی عالیترین مقامات اداری را داشتند. 
بلغارها ، صرب ها ، رومانی ها ،‌ مجارها و بقیه ملت های اروپائی همزمان یا متناوب تحت سلطه دولت عثمانی بودند . با این حال به اعتقادات مسیحی خویش سخت چسبیده بودند ، هیچ كس آنها را به مسلمان شدن مجبور نمی كرد و همه آنها مؤمن به مسیحیت باقی ماندند.
درست است ، مردم آلبانی و بوسنیائی ها به اسلام روی آوردند ، امّا هیچ كس ادعا نكرده آنها تحت فشار تغییر مذهب دادند . آنها اسلام را پذیرفتند تا مورد توجه حكومت قرار گرفته و از مزایای آن بهره مند شوند.
در سال ۱۰۹۹ میلادی صلیبیون مسیحی اورشلیم را تصرف كردند و ساكنان مسلمان و یهودی آن را بی استثناء قتل عام كردند . آنهم به نام مسیح مهربان ! در چهارصد سالی كه فلسطین در اشغال مسلمانان بود مسیحیان همچنان اكثریت جمعیت آن دیار را تشكیل می دادند . در طول این مدت دراز ، هیچ تلاشی برای مجبور كردن آنان به اسلام اعمال نگردید . تنها پس از بیرون راندن صلیبیون از فلسطین بود كه اكثریت شهروندان شروع به پذیرش زبان عربی و ایمان اسلامی كردند و این ها اجداد بیشتر فلسطینی های امروز هستند.
هیچ مدرك و سندی ، به هر شكل ، وجود ندارد كه هرگز فشاری به یهودیان برای مسلمان شدن به كار رفته باشد . آن چنان كه به خوبی آشكار است ، در زمان حكمرانی مسلمانان ، یهودیان اسپانیا از چنان شكوفائی برخوردار بودند كه چنان لذت شكوفائی را در هیچ نقطه عالم ، تقریباً تا دوران اخیر، در تاریخ خود نداشتند . شاعرانی نظیر یهودا هالوی «Yehuda Halevy» به زبان عربی می نوشت هم چنین « ابن میمونه » ( Maimonides) فیلسوف بزرگ یهودی.
در اسپانیای اسلامی ، یهودیان به وزارت می رسیدند و شعرا و دانشمندانی عرضه می داشتند . در شهر اسلامی تولید و «‌ Toledo » اساتید مسیحی ، یهودی و مسلمان در كنار هم كار می كردند و متون فلسفی و علمی یونان باستان را ترجمه می كردند ، به راستی دورانی طلائی بود . چگونه چنین امری می تواند حقیقت داشته باشد كه پیامبر اسلام پیروانش را به شمشیر برای توسعه اسلام فرمان داده باشد ؟
آن چه پس از آن اتفاق افتاد گفتنی تر است ، زمانی كه كاتولیك ها بار دیگر اسپانیا را از مسلمانان باز پس گرفتند ، یك حكومت مذهبی ترور تأسیس كردند . یهودیان و مسلمانان در انتخاب یكی از این دو گزینه قرار گرفتند كه یا مسیحی شوند و یا آنكه شهر را تخلیه كنند ! و در غیر این صورت كشته می شوند ! صدها هزار یهودی رانده شده كجا می توانستند بگریزند ؟ تقریباً تمام آنها در آغوش باز كشورهای اسلامی پذیرفته شدند . یهودیان اسپانیا تماماً در جهان اسلام ، از مراكش تا غرب گرفته تا عراق در شرق ، از بلغارستان ( كه در آن زمان قسمتی از امپراطوری عثمانی بود ) در شمال گرفته تا سودان در جنوب ساكن شدند . آن ها مالیات مخصوص ( جزیه ) می پرداختند امّا از رفتن به سربازی و جنگ معاف بودند ، این یك معامله و توافقی بود كه بسیار خوشایند و مورد استقبال بیشتر یهودیان بود .
این مطلب نیز گفته شده است كه حكمرانان مسلمان به تغییر مذهب یهودیان و مسلمان شدن آنان روی خوشی نشان نمی دادند ، حتی اگر این امر با رغبت و اصرار انجام می شد ، زیرا این امر موجب كاهش در آمد دولت ( از ناحیه جزیه ) می شد.
هر یهودی صادق و آزاده ای كه در تاریخ ملت خود را بداند ، جز این نمی تواند كه احساس عمیقی از قدردانی و سپاس به اسلام داشته باشد كه یهودیان را در پنجاه نسل محافظت كرده است . آن هم در شرایطی كه دنیای مسیحیت آن ها را بارها مورد آزار و اذیت قرار داده تا بزور شمشیر دست از دین خود بردارند!

Every honest Jew who knows the history of his people cannot but feel a deep sense of gratitude to Islam which has protected the Jews for fifty generation while the Christian world persecuted the Jews and tried many times (by the sword) to get them to abandon their faith.

قصه « پیش روی اسلام با شمشیر » یك برچسب شیطانی است . این یكی از افسانه های دروغی است كه در طول دوران جنگ علیه مسیحیان برای باز پس گیری اسپانیا در اروپا ساخته پرداخته شده بود ، صلیبیون و تنفر آنها نسبت به مسلمانان ترك ، كه در آستانه تصرف شهر « وین » ( پایتخت اتریش ) بودند ، در پیدایش این مسئله دخالت داشته است.
من شك دارم « پاپ » آلمانی الاصل نیز وجداناً اعتقاد به چنین داستان دروغین داشته باشد . مفهوم آن این است كه رهبر كاتولیك های جهان كه یك عالم الهی مسیحی است ، تلاش لازم برای مطالعه تاریخ دیگر مذاهب را نكرده است. 

۳ - چرا او این كلمات را به صورت عمومی بیان داشته است و چرا حالا ؟                              با توجه به زمینه جنگ مذهبی جدید بوش و حامیان اوانجلیست او باشعار « اسلام فاشیستی » و « جنگ واحد علیه تروریسم » ، به خصوص در شرایطی كه « تروریسم » نقطه ضعفی برای مسلمانان محسوب شده است ، هیچ راه گریزی برای این تصور ذهنی كه سخن پاپ بی ارتباط با این مسائل نیست وجود ندارد . برای كارگزاران بوش همین اتهام (تروریسم) برای منطقی جلوه دادن اشغال منابع نفتی كفایت می كند . این اولین بار در تاریخ نیست كه یك سرپوش مذهبی منافع اقتصادی را زیر خود پنهان می كند . برای اولین بار نیست كه یك لشكر كشی چپاولگرانه یك جنگ مذهبی می شود.
سخنان پاپ با چنین تلاشی آمیخته می گردد ، چه كسی می تواند نتایج وخیم و شوم آنرا پیش بینی كند ؟

 ازسایت دكترعبدالعلی بازرگان