2012-05-28T12:14:43+01:00 text/html 2010-09-08T15:39:05+01:00 تیام بختیاری http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/1447506/clubname/zarathustraclub <p> </p> <p><strong>اشو زرتشت پیامبر باستانی ایران در 1179 سال پیش از شاهنشاهی کورش بزرگ پیام جاودانی یکتا پرستی در جهان راپس از کنکاش و ژرف نگری درونی در میان مردمان آشکار نمود و ایرانیان آریائی را به پرستش یکتا آفریدگار جهان یعنی اهورا مزدا دعوت کردو پس از پشت سر گذاشتن مشکلات و سختی های بسیار سرانجام در دربار شاه گشتاسب بنیاد اجتماعی و مذهبی کیش زرتشتی را به شکل با شکوهی پایه گذاری نمود .</strong></p> <p><strong>پیام اهورائی اشوزرتـشـت در گاتـها به شکل معجزه آسایی در میان نیایشها ، سروده ها ، تفسیرها و مطالب گرانبهای اوستا که به وسیله موبدان دین برای درک مردمان زمانه گردآوری و حفظ میشد چون گوهری گرانمایه و نگینی بی بدیل پس از هزاران سال رهبری کار آمد اندیشه ، مذهب و شکوه شاهنشـاهی مقتدر ایرانـی در جهان با پشت سر گذاشتن فراز و نشیب بسیار در هجوم دیوسیرتان و انیران از آسیب زمانه و گزند بدخواهان و بدکنشان در امان ماندو بی گزند پهنه اندیشه و زمان را شکافت و بدست ما رسیدو همچنان آوای دل انگیزش در جان جهـان جاری وجاودان واندیشه پر شکوه یکتـا پرستی ایرانیان پاینده و پایدار است و با یک جهان بینی منطقی وروشن و با یک فلسفه قوی و پویا در اوج اقتدار بر بلندای اندیشه بشریت به نظاره جهـان و مردمان آن نشسته و تحسین اندیشمندان را برانگیخته و جان و روح حقیقت جویان را مجذوب خویش ساخته و زمینه را برای یک زندگی خوش ،سالم و پر از آسایش برای مردمان در کنار پرستش اهورا مزدا و احترام به آفریده های سودمند اهورائی فراهم آورده است .</strong></p> <p> </p> <p> </p> <p><strong>یک زرتشتی با جهان بینی که از اشو زرتشت آموخته میداند که در این جهان وظیفه ای سنگین را به دوش می کشد و باید همواره آماده نبرد با بدی ها باشد و ضمن دوری جستن از دروغ و گناه و اندیشه های بد پاسدار ارزشها ، نیکی ها و آفریده های سودمند بوده و ضمن گسترش راستی ، شادی و انجام نیکی ودستگیری نیازمندان و یاری درماندگان همواره ارتباط خود را با اهورا مزدا حفظ نماید .</strong></p> <p> </p> <p><strong>نمـاز رسمی ترین راه ارتباط فرد با اهورا مزدا و یکی از راههای سپاسگذاری از بخششهای بی کران خداوندی است که در آئین زرتـشتـی عاشقانـه همواره مورد توجه بوده و هر زرتشتـی در اوج پاکی اندیشه روزانـه پنـج بار به نیایش اهورا مزدا می پردازد و ضمن سپـاس و ستـایش اهورا مزدا بر آفریده های نیک خداوندی نیز درود می فرستدو ضمن قدرشناسی خود را به خدا نزدیکتر می گرداند تا از بخشش نیک اندیشی برخوردار گردد و بر نیکی های جهان هستی بیفزاید .</strong></p> <p> </p> <p><strong>در خصوص آشنایی با نمـاز و نیـایش در آئین زرتـشتـی باید به موارد خاصی اشاره کرد و به دانسته های دسته بندی شده جداگانه ای توجه نمود . نیایشها در آئین زرتـشتـی از پیچیدگی های ظریف زیبایی برخوردار بوده و با یک فلسفه خـاص و منطقی قـوی با یکدیگر در آمیخته تا زمینه را برای پاکی انسان و اندیشیدن ژرف به اهورا مزدا فراهم آورد .</strong></p> <p><strong>در ارتباط با توضیـح فلسفه و ارتبـاط جزئیات در نیـایشها ژرف نـگری و پاسخگویی فقط از عهده موبدان و اندیشمندان قدرتمندی که در خصوص اوستـا و زیر و بم مطالب مذهبی مرتبط با کلام مقدس گاتـها و همچنین فرهنگ دینی زرتـشتـی اطلاعات کاملی در اختیار دارند ساخته بوده و توضیحات ارزشمند ایشان را طلب میکند . در اینجا مطالب صرفاً تداعی کننده ظاهری نمـاز و نیـا یش می باشد و پرداختن به فلسفه این آئین ها بر عهده</strong></p> <p><strong>موبدان اندیشمندی که همواره نگهبان دین بوده اند گذاشته می شود تا گوهر منطق و راز زیبائیهای نهفته در مراسم نمـاز و نیـایش را بیان کنند . در خصوص آداب نیایش مطالب را باید به چند دسته تقسیم کرد :</strong></p> <p> </p> <p> </p> <p><strong>1 . کتاب مقدس « خرده اوستـا »</strong></p> <p><strong>2 . نـور ، روشنـایـی و آتـش</strong></p> <p><strong>3 . روش خواندن نمـاز و نیـایش</strong></p> <p><strong>4 . اشکال خواندن نمازهای گروهی</strong></p> <p><strong>5 . مـاه ، روز و گـاه نیــایش</strong></p> <p><strong>6 . کشتی و سدره ، لباس نیـایش</strong></p> <p><strong>7 . پـاکـی تـن و اشـو یی روان</strong></p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p><strong>« خرده اوستـا »</strong></p> <p> </p> <p> </p> <p><strong>خرده اوستـا کتاب کوچک و مقدسی است که شامل قطعاتی چون دعاها ، نیایشها و نمازهایی از اوستـای بزرگ است که بهدینان زرتـشتـی همواره در زندگی روزمره جهت انجام تکالیف مذهبی به آن نیاز دارند . این کتاب ارزشمند توسط موبـد موبـدان آذرپاد مهراسپندان در زمان شاهنشاهی شاهپور دوم ساسانی از قسمتهای مختلف اوستای بزرگ جهت انجام مراسم مذهبی عامه مردم از جمله سدره پوشی ، ازدواج ، گرامیداشت درگذشتگان ، برگزاری جشنها و همچنین خواندن نماز و نیایشهای روزانه که مورد استفاده قرار میگرفت تهیه و استخراج شد و به شکل کتاب کوچکی که مورد استفاده همگان باشد دسته بندی گردیدکه شامل سروده های مقدس اشم وهو ، یتااهو ، سروش باج ، اوستای کشتی ، تندرستی ، پیمان دین ، ستایش یکتا خداوند ، صدویک نام خدا و نیایشهای خورشید نیایش ، مهـرنیایش ، ماه نیایش ، آتـش نیایش و نمازهای گاه هاون ، گاه رفتون ، ازیرن گاه ، ایوه سریترم گاه و اشهـن گاه و قطعاتی همچون اورمـزد یـشت ، هفتـن یشت ، اردیبهشـت یشت ، سروش یشت هادخت ، سروش یشت سر شب ، ورهـرام یشت ، آبـزور ، آفرینگان دهمان ، کرده سـروش ، همازور دهمان و آفرینگان گهنبار ، آفرینگان پنجه ، همازور ، فروردینگان و پتت و . . . می باشد . همانگونه که گفته شد هر کدام از این نیایشها به گونه ای ویژه توسط زرتـشتیـان در مراسم ، جشـن ها و یا نمـازها و نیـایشهای روزانـه مـورد استفاده قرار می گیرد .</strong></p> <p> </p> <p> </p> <p><strong>نور ، روشنایی و آتـش</strong></p> <p> </p> <p> </p> <p><strong>« آتـش» زیبـا ترین پرتو خداوند با تنـی مینـوی ، که انسـان قادر به درک آن با حواس بشری خود میباشد . پـاک ، روشـن ، زندگی بخش در تمـام اشکال خود ، چه کوچک و چه بـزرگ ، چه در زمین و چه در اوج آسمـان و قلب خورشید . فرایندی پاک و فروزان ، زنده و روشن از گـذر ماده که به سوی مینـو می شتابد و تن پوش گیتی را می سوزاند تا چشم بر مینـو بگشـاید . یـار و یـاور انسان و یـادآور او ،که او نیز باید خویشتن را همچون آتش به اشویی یعنی همان منتهای خواسته اهورائی برساند تا روزی بتواند با سر بلندی همچون آتـش پـاک سر به آسمان بساید و گیتی را با همه دلبستگیهای دلفریبش ترک گفته و حتی خویشتن را از بند جهان دوم یعنی گیتی مینـوی (1) نیز برهاند و از دام و دانه او نیز رها گشته و رو بسوی مینوی مقدس اهورائی نماید و در آن جای گیرد . با رسیدن به انسانیت که اوج خواسته اهـورا مـزدا از انسانی ست که او را آفریده سپاسگذاری ، قدرشناسی و لیاقت خود را به اهـورا مـزدا نشان دهد و ثابت نماید که قدرت درک حقیقت راستین هستی را داشته و لایق پاداش و رسیدن به مینوی مقدس اهورائی بوده است . در اینجاست که باز میتوان ژرف بینی آریایی را در اندیشه پیام آور اهـورا مـزدا به وضوح مشاهده کرد و از اینکه اشـو زرتـشت اینچنین مدبرانه اندیشه های انسانی را رهبری کرده و اینچنین هنرمندانه ژرفنای ماهیت گیتی و مینو را دریافته و او نیز همانندهنجار حاکم بر هستی که در آن کل کائنات گرمی آتـش و نور و روشنایی ستارگان را نقطه پرگار زندگی خویش قرار داده اند ، آتـش این پرتو پاک خداوندی را پرستش سوی و نماد نیایش های خود ساخته و در جان آتش پاکی مینوی اهورایی را احساس کرده بی اختیار اندیشه پاک حقیقت جوی به سوی او کشیده میشود تا از این چشمه شراب هزاران ساله جامی آتشین را به کام اندیشه تشنه خویش بکشاند و از گرمی این شراب عارفانه در راز و نیازهای عاشقانه به درک هستی و حقیقت محض دست یابد .</strong></p> <p> </p> <p><strong>یک زرتـشتـی همواره به سوی روشنایی ایستاده و نماز خود را به درگاه اهورا مزدا تقدیم میکند ، چنانکه برای خواندن نماز لزوماً به سمت آتش نمی ایستد بلکه رو به سمت روشنایی خورشید یا مـاه نموده و از روشنایی آنها جهت پرستش سوی برای خواندن نماز و سپاس و ستایش اهورا مزدا استفاده میکند و در صورت نبودن خورشید به طرف نور و روشنایی آتش می ایستد .</strong></p> <p> </p> <p> </p> <p><strong>روش خواندن نمـاز و نیـایش</strong></p> <p> </p> <p> </p> <p><strong>نماز و نیایش در آیین زرتشتی به سه طریق خوانده میشود :</strong></p> <p> </p> <p><strong>• خوانـدن با صدای بلنـد</strong></p> <p><strong>• خواندن به صورت زمزمه یا واج</strong></p> <p><strong>• خواندن با منشن یا اندیشه بدون اینکه زمزمه ای شنیده شود .</strong></p> <p> </p> <p><strong>ستایشهایی که به زبان اوستا است باید با آواز بلند و قسمتهای پازند را باید به زمزمه خواند . ستایش با منشن فقط به هنگام نام بردن در تندرستی یا مواقع دیگری که خواندن نیایش واجب نیست صورت میگیرد . نمازها و نیایـشها را میتوان به صورت ایستاده و یا نشسته خواند ، اما توصیه شده خواندن سروش باج و کشتی به صورت ایستاده انجام شود .</strong></p> <p> </p> <p> </p> <p><strong>اشکال خواندن نمازهای گروهی</strong></p> <p> </p> <p> </p> <p><strong>خواندن نماز و نیایش به شکل گروهی یا همازور شدن در ستایش بر سه گونه میباشد :</strong></p> <p> </p> <p><strong>• موبـد قسمتی از اوستا را خوانده و دیگران آن را تکرار میکنند .</strong></p> <p><strong>• گروهی یک قسمت از اوستا و یا نیایش را با هم با صدای بلند می خوانند .</strong></p> <p><strong>• ضمن خواندن اوستا توسط چند موبد دیگران بی صدا با حالت واج گوش داده و آن را زمزمه میکنند .</strong></p> <p> </p> <p><strong>نیایش های گروهی معمولا به هنگام حضور دسته جمعی بهدینان در زیارتگاهها و همچنین آتشکده و مراسم گهنبار و . . . انجام میشود .</strong></p> <p> </p> <p><strong>مـاه ، روز و گـاه نیــایش</strong></p> <p> </p> <p><strong>در تقسیمات مذهبی زمانی آیین زرتشتی سال به دوازده ماه و هر ماه به سی روز و هر روز به پنج گاه تقسیم شده است که این ماهها و روزها با نامهای مخصوص به خود مشخص میشوند . ماهها به ترتیب : فروردین، اردیبهشت ، خورداد ، تیر ، امرداد ، شهریور ، مهر ، آبان ، آذر ، دی ، بهمن و اسفند نام گذاری شده است . (در یازدهم فروردین 1304 بنا بر تصویب مجلس شورای ملی در تقویم رسمی کشور از نامهای ایرانی سالنمای اوستایی استفاده شد و از آن زمان نام ماههای زرتشتی و تقویم رسمی کشور یکی شد.) همچنین هر روز از ماه در بین زرتشتیان به یک نام خوانده میشودکه نخستین روز ماه ، به نام اورمـزد آغاز و پس از آن با نام امشاسپندان ادامه می یابد بهمن ، اردیبهشت ، شهریور ، سپندارمذ ، خورداد ، امرداد و پس از آن با نام ایزدان دی به آذر ، آذر ، آبان ، خور ، ماه ، تیر ، گئوش در دسته اول و دی به مهر ، مهر ، سروش ، رشن ، فروردین ، ورهرام ، رام ، باد در دسته دوم و دی به دین ، دین ، ارد ، اشتاد ، آسمان ، زامیاد ، مانتره سپند و انارام در دسته سوم . در سرآغاز هر یک از این دسته ها نام دی به معنی آفریدگار جای گرفته که سه مرتبه تکرار میشود .به همین علت برای متمایز ساختن آنها از یکدیگر این روز های دی به همراه نام روز بعد خود مشهور میباشند .همچنین پنج روز باقیمانده پایان سال که به بهیزک یا پنجه معروف می باشد به ترتیب با نامهای اهنود ، اشتود ، سپنتمد ، وهوخشتره و وهیشتواش نامیده می شود .</strong></p> <p> </p> <p><strong>توضیحات بالا به این منظور ارائه گردید که در پایان نماز و به هنگام خواندن برساد لازم است تا نام روز و ماه و همچنین گاه بجای آوردن نماز ذکر شود . بنا بر این در آغاز نیایش نماز گزار باید نام روز و ماه را دانسته تا در پایان نماز ، برساد را به نام گاه مورد نظر بخواند . همچنین به هنگام خواندن سروش باج یا لابه لای نیایش های دیگر قطعات مخصوص که مربوط به گاه خواندن نماز است خواسته می شود که باید مطالب ویژه گاه مورد نظر خوانده شود . در این میان روز نیز که به پنج قسمت تقسیم شده با نامهای مخصوص به خود خوانده میشود: هاون ، رفتون ، ازیرن ، ایوه سریترم ، اشهن .</strong></p> <p> </p> <p><strong>• گاه هاون ، از برآمدن آفتـاب تا نیمـروز میباشد .</strong></p> <p><strong>• گاه رفتون از نیمروز تا سه ساعت پس از نیمروز میباشد ، با توضیح اینکه از روز اورمزد و آبانماه یعنی آغاز زمستا ن بزرگ (مطابق با بیست و پنجم مهر ماه تقویم رسمی ) تا پایان سال گاه رفتون نداریم و خواندن گاه رفتون جایز نیست . گاه هاون در این روزها از برآمدن آفتاب تا سه ساعت پس از نیمروز میباشد ، یعنی عملا با کوتاه شدن طول روز گاه هاون جایگزین گاه رفتون میشود .</strong></p> <p><strong>• گاه ازیرن از سه ساعت پس از نیمروز شروع و تا غروب خورشید ادامه می یابد .</strong></p> <p><strong>• ایوه سریترم گاه با غروب خورشید و پیدا شدن ستاره آغاز و تا نیمه شب ادامه می یابد .</strong></p> <p><strong>• گاه اشهن از آغاز نیمه شب تا برآمدن آفتاب است . برساد در گاه اشهن بنام روز قبل خوانده میشود یعنی عملاً آغاز روز از بر آمدن آفتاب در گاه هاون در نظر گرفته میشود .</strong></p> <p><strong>به هنگام آغاز گاه موبد آتـشکده ، ضمن خواندن اوستا در مقابل آتـش با به صدا در آوردن زنگی که در آتشگاه و در کنار آفرینگانی آتـش قرار دارد آغاز گاه تازه را به نمازگزارانی که در آتـشکده هستند اعلام میکند .</strong></p> <p> </p> <p><strong>زرتشتیان خصوصاً در روزهای اورمزد ، اردیبهشت ، آذر ، سروش ، ورهـرام و همچنین دی به آذر ، دی به مهر و دی به دین به آتـشکده رفته و به نیایش اهورا مزدا میپردازند ، همچنین در روزهای اردیبهشتگان و آذرگان مراسم جشن در آتشکده برگزار میگردد ، هر ساله ضمن برگزاری جشن اردیبهشتگان آتش آتشکده با آتش طبقات مختلف مردم « مس» میشود .</strong></p> <p><strong>در اینجا به جزئیات و نکات ریزی که همواره به هنگام خواندن نیایشها ، مرتبط با گاه و زمان نیایش میباشد و باید به آنها توجه نمود اشاره میشود . نیایشهای روزانه را نباید نزدیک پایان گاه شروع کرد به طوری که گاه بعدی آغاز شود اما در خواندن اوستاهای بزرگ اگر گاه تمام شد برساد را باید به نام گاه قبلی خواند .</strong></p> <p> </p> <p><strong>بهترین زمان برای نیایش یک ساعت پس از نیمه شب در اشهن گاه و سپس در گاه هاون و همچنین یک ساعت پس از آغاز ایوه سریترم گاه تا دو ساعت پس از آن میباشد که این ساعات بهترین زمان برای نیایش توصیه شده است .</strong></p> <p><strong>در آغاز روز پس از خواندن اوستای بایسته ، باید خورشید نیایش و مهر نیایش با هم خوانده شود و باید توجه نمود که خواندن هر یک از این نیایش ها یکی بدون دیگری جایز نیست ، همچنین این نکته که خواندن خورشید نیایش ، مهر نیایش و آبزور در پیش آتش آتشکده ناروا ست ، در ضمن این نیایشها و خورشید یشت ، مهریشت و آبان یشت را در شب یعنی گاههای ایوه سریترم و اشهن نباید خواند .</strong></p> <p> </p> <p><strong>اوستا های گاه هاون ، رفتون ، ازیرن ، ایوه سریترم و اشهن گاه که هر یک به طور جداگانه قطعاتی از خرده اوستا را به خود اختصاص داده اند را باید در گاه مخصوص به خود خواند .</strong></p> <p><strong>ماه نیایش را فقط در شب یعنی از آغاز گاه ایوه سریترم تا پایان اشهن گاه میتوان خواند . سروش یشت سر شب فقط در ایوه سریترم گاه تا سه ساعت از شب گذشته خوانده میشود و در هنگامی دیگر خواندنش جایز نیست . در سر شب آتـش نیایش باید پس از سروش یشت سر شب و در حضور آتـش خوانده شود .</strong></p> <p><strong>خواندن یزشنی و آفرینگانها بجز آفرینگان رفتون در گاه هاون و خواندن وهیشتواش گاه در روز توصیه شده است ، خواندن اهنود گاه یایشت گاهان برای تندرستی چند روز پشت سر هم و خواندن پتت در ده روز پنجه و روز اورداد (کبیسه) و سه روز نخست درگذشتگان جایز نیست . (مجموعه سخنرانی های موبد شهزادی – مهرانگیز شهزادی ، صفحات 65 تا 72 )</strong></p> <p> </p> <p><strong>کشتـی و سـدره لباس نیـایش</strong></p> <p> </p> <p><strong>سدره پیراهنی است گشاد با آستینی کوتاه و بدون یقه که از 9 تکه پارچه که در گذشته از جنس پشم ، پنبه و یا ابریشم دوخته می شد ، اما در حال حاضر سدره معمولاً از پنبه تهیه میشود . سدره در جلو از گریبان به پایین چاکی دارد که تا به سینه میرسد و در انتهای آن کیسه کوچکی قرار گرفته که به عقیده زرتشتیان مومن و معتقد کیسه کرفه نامیده میشود و معتقدند که کنشهای نیک و سودمندی که در زندگی روزمره از آنها سر میزند در آن جای گرفته و ذخیره میگردد . سدره لباس ویژه پاکی است که نشان بندگی اهـورا مـزدا است و یک زرتـشتـی موظف است در تمام لحظات بجز مواقع خاص آنرا به تن داشته باشد .</strong></p> <p><strong>سدره پوشی معمولا در بین 7 تا 15 سالگی طی مراسمی که توسط موبد انجام میشود صورت می گیرد و پس از آن فرد رسماً در جامعه مذهبی پذیرفته میشود و همواره باید کشتی و سدره را به تن داشته باشد و نمـازهای روزانه را بجای آورد . کسی را میتوان زرتـشتـی مومن و واقعـی بشمار آورد که سدره پوشیده و کشتی بسته باشد.</strong></p> <p> </p> <p><strong>کشتی بندی است باریک و بلند که از 72 نخ پشم گوسفند توسط زن موبد بافته میشود . این 72 نخ را هنگام بافتن به شش قسمت که هر یک دارای دوازده رشته است تقسیم میکنند و به هم می بافند . عدد هفتاد ودو کنایه از هفتاد و دو فصل یسنا است و عدد دوازده اشاره به دوازده ماه سال و عدد شش اشاره به شش گهنباردارد ، سه دور بستن کشتی به دور کمر و بر روی سدره اشاره به سه بنیاد آئینی دین اشو زرتـشت یعنی اندیشه نیک ، گفتار نیک و کردار نیک دارد و پیوسته آنرا یادآوری می کند .</strong></p> <p> </p> <p><strong>کشتی را باید همواره پیش از خوردن غذا یا پس از آن و همچنین قبل از خواب و بعد از بیدار شدن و پیش از رفتن به آتـشکده و آتـش ورهـرام (2) و خواندن اوستـا و نمـازهای روزانه نـو کـرد .در ضمن برای پاکی تن باید پس از استحمام کشتـی نـو شود . برای کشتی نو کردن شخص باید پس از شستن دست و روی ، به هنگام خواندن سروش باج وقتی به « نمس چایا آرمی تش ایجاچا » میرسد کشتی را باز کرده و پس از اتمام سروش باج به خواندن اوستـای کشتـی بپردازد و در حین سرودن اوستـای کشتـی به ترتیب زیر دوباره کشتی را بر روی سدره به کمر ببندد که این کار همواره باید در حال ایستاده انجام شود .</strong></p> <p> </p> <p><strong>ابتدا دو سر کشتی را در دست گرفته و ضمن خواندن اوستای کشتی پس از رسیدن به جمله « شکست اهریمن باد» باید با دست راست سه بار بر روی دست چپ زد ، سپس در ادامه وقتی« مس و وه وفیروزگر باد » خوانده میشود باید وسط کشتی را پیدا کرد وکشتـی را بوسید و پس از « خشنوتره اهورهه مزدا » دوم بهنگام خواندن اشـم وهو کشتـی بدور کمر میزان می شود . در ادامه سرایش اوستای کشتی در یتااهووئریو اول در « شیوتنه نام » در قسمت جلو با دست راست گره اول زده میشود و عیناً در یتـااهووئریو دوم در « شیوتنه نام » در قسمت جلو با دست چپ گره دوم زده میشود . خواندن اوستا ادامه پیدا کرده و در هنگام خواندن اشم وهو در « استی اشتا» گره اول با دست راست در پشت سر زده میشود و در « استی اشتا» دوم ، گره دوم با دست چپ در پشت سر زده میشود . مابقی اوستای کشتی تا به آخر خوانده میشود و بدین شکل کشتی نو کردن به پایان می رسد .</strong></p> <p> </p> <p><strong>نیایش کشتی دارای دو قسمت پازند میباشد که بخش اوستـایی آن در میانه قرار گرفته است . در ادامه مطالب مرتبط با لباس نمـاز باید اضافه کرد که به هنگام خواندن نیایش سر باید پوشیده باشد و چنانچه نمازگزار تا سه گام نزدیک آتـش ایستاده باشد باید دهان خود را نیز با پارچه ای بنام پـنام بپوشاند .</strong></p> <p> </p> <p><strong>پـاکی تن و اشـویی روان</strong></p> <p> </p> <p><strong>کلیه مطالبی که باید در خصوص آشنایی با چگونگی خوانـدن نمـاز و نیـایش در کیش زرتـشتـی مورد توجه قرار گیرد از نظر گذشت و مفاهیم و اشکال ظاهری مراسم بیان شد . در آخر بطور خلاصه می توان اینگونه عنوان کردکه یک زرتشتی پس از مراسم سدره پوشی بطور رسمی به جمع زرتشتیان می پیوندد و از آن پس همیشه با پاکی تن که با خواندن اشم وهو ، یتااهو وسروش باج به هنگام استحمام و کشتی نو کردن پس از آن حاصل میشود باید نمازهای روزانه خود را بجای آورد و از بر آمدن خورشید در بامداد که از خواب بر می خیزد ، پس از شستن دست و روی با سری پوشیده در مکانی که تا هفت قدم از هر سوی پاک میباشد رو به سوی روشنایی ایستاده و ضمن گذاشتن خوشبوهایی همچون چوب صندل ، کندر و اگربتی و . . . بر آپریگون (مجمر آتش ) با نو کردن کشتی نماز خود را آغاز میکند و در ادامه با خواندن نیایشهایی از کتاب خرده اوستا همچون اشم وهو ، یتااهو و دیگر نیایشها به سپاس و ستایش اهـورا مـزدا و آفریده های نیک و سودمند اهورایی می پردازد و در پایان پس ازخواندن تندرستی ، پیمان دین و ستایش یکتا خداوند با خواندن بـرسـاد نماز و نیایش خود را با ذکر نام ماه ، روز و گـاه مورد نظر به درگاه اهـورا مـزدا تقدیم میکند . این عمل در طی شبانه روز پنج مرتبه تکرار میشود .</strong></p> <p><strong>در حال حاضر کسانی که خواندن خرده اوستا را بطور صحیح فرا نگرفته اند و یا زمان کافی برای نیایش در اختیار ندارند ، ضمن پاکی تن و اشویی روان با خواندن 3 تا 7 مرتبه اشم وهو و یتااهو با سری پوشیده ، رو به سوی روشنایی یا آتـش ، نمـازهای بایستـه خود را بجای می آورند . ضمنـاً برای جایگزینی خوانـدن دیگر قسمتهای خرده اوستا جدولی وجود دارد که بر اساس آن با خواندن تعداد مشخصی اشم وهو و یتااهو و در پایان ، برساد همانند خواندن همان نیایشها بهره لازم برای نمازگزار حاصل می گردد .</strong></p> <p> </p> <p><strong>یک زرتـشتـی در کنار نیایشهای روزانه در طی سال با برگزاری جشن های ماهیانه و داد و دهش در شش چهره گهنبار و برپایی نوروز و جشن سده و رفتن به آتـشکده و آتـش ورهرام ، شاه ورهرام ایزد (3) و زیارتگاههای دیگر در روزهای ویژه وگرامیداشت در گذشتگان در پرسه های همگانی ، تلاش میکند تا پـاکی تن و اشـویی روان خویش را همواره حفظ نماید و نیکی و پـاکی را در جهان گسترش دهد ، چنانکه هر زرتـشتـی پیوسته این آیه از گاتـها را با خود زمزمه میکند :« ات چا توئی وام خیاما یوئی ایم فرشم کرنئون اهوم مزدائوس چا اهورا ئونگهو آ مویسترا برنا اشا چا هیت هترا منائو بوت یترا چیس تیش انگهت م اتا . »</strong></p> <p><strong>ای اهـورا مـزدا ، بشود در زمره کسانی باشیم که جهان را ، به سوی آبادانی و پیشرفت و مردم را به سوی رسایی و خوشبختی رهنمون می سازند . اهنود گات – یسنا هات 30 بند 9</strong></p> <p> </p> <p><strong>پـاورقی :</strong></p> <p><strong>1 . گیتی مینـوی : در بندهش بزرگ ، فرایند هستی یافتن جهان هنرمندانه و به گونه ای زیبـا توصیف میشود که آفریدگاربزرگ اهـورا مـزدا سر آغاز آفرینش خود را مینـو قرار داد تا جایـگاه فـروزه های نیـکـش یعنی امشاسپندان باشد . با آفرینش مینـو راز هستی شکل گرفت و اهـورا مـزدا برای آفرینش گیتی در ابتدا به آن شکل مینـوی داد و به آفرینش گیتی مینوی پرداخت و سپس به این گیتی مینوی که پس زمینه جهان مادی بود هستی گیتی ای بخشید و بدین گونه گیتی را آفرید و آنرا جایگاه زندگی در اوج آزادی و انتخاب وهمچنین تلاش پیوسته انسـان برای شرکت جستن در نبردنهایی و پیروزی بر دروغ و پلیدی قرار داد .</strong></p> <p><strong>گیتی مینوی را که پس زمینه و سرآغاز آفرینش گیتی بوده را جایگاه روان انسـان در گذار از جهان مادی به سوی مینـوی اهـورائی قرار داد و ارتباط تنگاتنگی مابین گیتی گیتی ای و گیتی مینوی برقرار کرد ( برخی از انسانها و روان درگذشتگان در شرایط خاص توانایی گذشتن و بازگشتن از مرزهای این دو محیط را دارا میباشند برای نمونه میتوان به داستان سفر موبد ارداویراف اشاره کرد .) اهـورا مـزدا گیتی مینوی را جایگاه درنگ و بازگشتن روان برای تکامل و رسیدن به اشویی تا زمان دل کندن از دلبستگیهای انسانی و آمادگی برای ورود به جایگاه پر فروغ اهورائی ( انارام ، انغر روشنگاه خدا ) وهمپرسگی با اهـورا مـزدا در روز واپسین قرار داد .</strong></p> <p><strong>انسان اندیشمند و آگاه باید با درک حقیقت راستین ، هدف بزرگ خود را رسیدن به مینوی اهورائی قرار داده وبرای رسیدن به فروزه های پاک اهـورائی تلاش کند تا در روز واپسین لیاقت همپرسگی با اهـورا مـزدا را دارا باشد و به آفریدگار خویش بپیوندد . بنابر آموزه های اشو زرتـشت که خود در همین جهان مادی با برخورداری از اندیشه پاک و رسیدن به اشویی به همپرسگی با اهـورا مـزدا در مینـوی پرفروغ اهـورائی نایل گشت ، رسیدن به این هدف بزرگ تنها با موفقیعت در جهان مادی و خوشبختی و برخورداری از یک زندگی خوب شاد و سرشار از عشق به آفریدگار و آفریده های سودمند اهـورائی جهت گرفته و با پیروزی بر دروغ و پلشتی و شکست کامل پلیدی و دستیابی به نیکی و پاکی مطلق یعنی همان اشـویی میسر میباشد .</strong></p> <p><strong>2 . آتش ورهرام : مقدس ترین آتش پس از سه آتش بزرگ آذرگشنسب ، آذرفرنبغ و آذربرزین مهر که برای روشن کردن ، تقدیس و به تخت نشاندن آن از پانزده نوع آتش پیشه وران مختلف به همراه آتش حاصل از صاعقه استفاده میشود و پس از یکسال تقدیس توسط موبدان مراسم به تخت نشاندن آتـش ورهرام صورت می پذیرد ، در حال حاضر در ایران تنها در یزد و کرمان آتش ورهرام روشن میباشد ، آتش ورهرام یزد در زمان ساسانیان تقدیس شده و پس از نقل مکانهای بسیار اکنون در یزد از آن نگهداری میشود . در هند هشت آتش ورهرام وجود دارد که معروفترین آن بنام «آتش ورهرام ایرانشاه» بیش از هزار و دویست سال پیش تقدیس شده است یعنی از زمان مهاجرت پارسیان به هند و از آن در اودواده نگهداری میشود ، یک آتـش ورهرام در نو ساری ، چهار آتش ورهرام در بمبئی و دو آتش ورهرام در سورت تقدیس شده است . در متون دینی تاکید شده که در هر شهری در کنار آتشکده ها و زیارتگاههای دیگر باید یک آتش ورهرام نیز وجود داشته باشد . برای روشن کردن آتش آتشکده های دیگری که در همه شهرها و روستاهای زرتشتی نشین قرار دارند از ده نوع آتش طبقات مختلف و برای تقدیس آن توسط موبدان به یکماه زمان نیاز میباشد و پس از آن مراسم تخت نشینی آتش در آتـشکده انجام میگیرد .</strong></p> <p><strong>3 . شاهورهرام ایزد : زیارتگاهی است که در شهرها و روستاهای زرتشتی نشین وجود دارد و مخصوصاً در روزهای ورهرام به زیارت آن میروند و برای تندرستی ، کارگشایی و سپاس و ستایش اهورا مزدا به نیایش میپردازند و برای خود و خانواده و دیگر بهدینان آرزوی شادزیوی ، دیرزیوی و به کامه زیوی می نمایند .</strong></p> <p><strong>منابع مورد استفاده :</strong></p> <p><strong>• سخنرانی های موبد موبدان رستم شهزادی – به کوشش مهرانگیز شهزادی</strong></p> <p><strong>• گاتـها – برگردان موبد موبدان رستم شهزادی</strong></p> <p><strong>• گاتـها – برگردان موبد موبدان فیروز آذرگشسب</strong></p> <p><strong>• مراسم مذهبی و آداب زرتشتیان – موبد اردشیر آذرگشسب</strong></p> <p><strong>• خرده اوستـا – موبد موبدان اردشیـر آذرگشسب</strong></p> <p><strong>• خرده اوستـا – موبد رشیـد شهمـردان</strong></p> <p><strong>• پرستشگاه زرتـشتیان – موبد رشیـد شهمـردان</strong></p> <p><strong>• اوستـا – به کوشش هاشم رضی</strong></p> <p><strong>• راهنمای دین زرتـشتـی – هاشم رضی</strong></p> <p><strong>• از ایران زرتـشتـی تا اسلام – شائول شاکد</strong></p> <p><strong>درجمع آوری مطالب این پژوهش ازراهنمائیهای جناب موبد رستم یزشنی و نظرات شادروان موبدرستم شهزادی استفاده های فراوانی شده است</strong></p> text/html 2010-07-30T10:30:53+01:00 فرزند کوروش http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/1344660/clubname/zarathustraclub <p style="text-align:right;line-height:150%;direction:rtl;background:#fceed6;" dir="rtl" align="center"><b><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="fa" xml:lang="fa">به خشنودی اهورامزدا</span></b></p> <p style="text-align:right;line-height:150%;direction:rtl;background:#fceed6;" dir="rtl" align="center"><b><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="fa" xml:lang="fa">جمع آوری:اشکین پارسی</span></b><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" dir="ltr"></span></p> <p style="text-align:right;line-height:150%;direction:rtl;background:#fceed6;" dir="rtl"><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="fa" xml:lang="fa">زرتشتی بودن، پیش از هر چیز، یك آگاهی درونی و یك گزینش خردمندانه و همچنین وجدانی است و در نتیجه امری فردی می‌باشد. برای رسیدن به این پایه باید پیام بزرگ آموزگار، زرتشت را به درستی دریافت و زرتشتی اندیشید، سخن گفت و كردار داشت. این گزینش و باور به جهان‌بینی زرتشتی، خود هم آغازگر و هم میوه‌ی یك دگرگونی ژرف درونی می‌باشد و نیاز به زمان برای رسایی یافتن دارد.</span></p> <p style="text-align:right;line-height:150%;direction:rtl;background:#fceed6;" dir="rtl"><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="fa" xml:lang="fa">برای گزشتن ازگام پزیرش اجتماعی در آئین زرتشتی، كه همانا <br /><b>“سدره‌پوشی” </b>می‌باشد، <b>باید شرایط زمانی و مكانی را در نظر گرفت و آنجا كه شدنی نیست، نیازی به انجام آن نمی‌باشد، تا زمانی كه آن شرایط فراهم شوند. </b><br />بنابراین هر آن كس كه پیام زرتشت را دریافت و در پیش وجدان خود برگزید كه زرتشتی باشد، او زرتشتی است و می‌تواند خود را زرتشتی به شمار آورد هرچند هم كه برای جامعه شناخته شده نباشد.</span></p> <p style="text-align:right;line-height:150%;direction:rtl;background:#fceed6;" dir="rtl"><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="fa" xml:lang="fa">برای ورود به همبودگاه (جامعه) در جایگاه یك زرتشتی هم، هر زمان كه شایسته بداند می‌تواند دیگران را آگاه كند و اگر دسترسی به كسانی باشد كه بر مبنای قراردادهای همبودگاهی ( اجتماعی)، پروانه‌ی انجام مراسم سدره‌پوشی را دارند (كه یك موبد زرتشتی نخستین جایگاه را از این دیدگاه دارد) از این گامه نیز گذر خواهد كرد وگرنه كه در داد‌و‌ستد اندیشه با هم‌اندیشان و هم‌وجدانان (هم‌دینان) خود زندگی همبودگاهی را در جایگاه یك زرتشتی پی خواهد گرفت تا در نخستین زمان شایسته سدره‌پوش شده و وارد خانواده بزرگتر گردد.<br />اما برای اینكه ورود او انگیزه‌ی پشتیبانیِ خانواده گردد ، لازم است بایستگی‌هایی را كه خانواده بزرگ زرتشتیان برای اداره همبودگاه خود خواستار است ، از سوی (نو)بهدین پذیرفته شوند و رفتار گردند تا سامان زرتشتیان آشفته نشود و پیوند افراد آن دچار ناهنجاری نگردد.<br />اكنون كمی ژرفتر به این سخن می‌نگریم و سه بایستگی مهم و پایه ای <br />1. “ باورِ درونی”<br />2. “نشانه بیرونی”<br />3. “بزرگداشت پیمان های همبودگاهی و پاس داشتن (رعایت) آنها” <br />را جدا جدا مورد بررسی قرار می دهیم.</span></p> <p style="text-align:right;line-height:150%;direction:rtl;background:#fceed6;" dir="rtl"><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="fa" xml:lang="fa">1- <b><u>باور درونی</u></b><br />خدای زرتشت داناترین و تواناترین است. اهورامزدا خدای یگانه، به هر انسانی خرد ارمغان کرده و او را آزاد گذاشته تا با گزینش راه درست زندگی، به خوشبختی مادی و مینوی دست یافته و با نزدیك کردن خود به او خدا گونه شود.<br />انسان اگر اندیشه نیك (وهومن) را برگزیند و با قوانین هستی و سپهر و سرشت (طبیعت)، كه بر بنای راستی استوار گردیده که به آن “اشا” گفته می‌شود هماهنگ كند و سپس با پس زدن اندیشه‌های زشت و ناپسند و چیرگی بر خود (خشترا)، و از روی آگاهی ، كردار نیك را پیشه سازد، به آرامشی درونی یا (آرمئیتی) دست خواهد یافت . و آنگاه اگر این آرامش به دست آمده دوام یابد ، انسان به رسایی (تكامل) یا “هورْوَتات” نزدیك می شود و هر چه آدمی به كمال و رسائی نزدیكتر گردد از مرگ دورتر خواهد شد و اگر همه رسا گردد ، جاودانه خواهد زیست و به بیمرگی (اَمِرِتات) خواهد رسید. در این گامه انسانِ خُرد و ناتوان آغازین ، خدایگونه می گردد.<br />آدمی با گزینش راه اشا (راستی و درستی) و پیمودن آن، خود به خود در جبهه ستیز با بدیها و و زشتیها قرار می گیرد . اما این رو‌در‌روئی ، جنگ نیست و خون ریزی را در پی نخواهد داشت . این رو‌در‌روئی از نوع ستیز نور با تاریكی و دانش با نادانی است. آسان ترین و شتابان‌ترین برداشتی كه از ستیز در ذهن ما، مردم خشونت زده این دوران نغش می بندد ، جنگ و خون‌ریزی و رویارویی خشونت بار است. اگر این برداشت از ستیز را بپذیریم ، می بایست گروهی در جبهه روشنائی ایستاده به طرف تاریكی تیر پرتاب كنند و به این كار هم دلخوش باشند كه تاریكی از بین خواهد رفت و یا برای ریشه كن كردن بیسوادی باید همه ی بیسوادان را از دم تیغ بگذرانند . <br />راه مبارزه با تاریكی بر افروختن چراغ است و پر نورتر كردن آن ؛ تنها در پرتو نور است كه تاریكی مفهوم خود را از دست خواهد داد . راه مبارزه با بیسوادی نیز گسترش دانش است نه به دار زدن بیسوادان.<br />زرتشت به ما خشونت و جنگ نمی آموزد . هیچ جنگی برنده ندارد. جنگ هرگز نتوانسته است گره‌ای را بگشاید بلكه خود گره‌آفرین بوده است. هر جنگی سرانجام به آشتی/ آتش‌بس می انجامد. هیچ جنگ و كشتاری ابدی نیست، پس برای درمان دردهای انسانی ، باید از جنگ تا آنجائی كه می توان پرهیز كرد. اما این پرهیز به مفهوم بی‌پدافند (بی‌دفاع) ماندن نیست. در آئین زرتشت سازمانی برای جنگ افروزی وجود ندارد ولی سازمان پدافند موجود است، زیرا همواره هستند نادانان و بداندیشانی كه جنگ را به دیگران می‌پزیرانند، كه اگر چنین باشد باید از خود پدافند كرد و جنگ افروز را وادار به آشتی و آرامش نمود.<br />آرمئیتی یا (آرامش ) نزدیكترین و بسوده‌ترین (ملموس‌ترین) دستاورد آموزشهای زرتشت است. سازندگی تنها در آرامش شدنی است. پیش‌نیاز رشد و رسایی آرامش است. ساختن جهانی سرشار از آشتی و انسانیت تنها در سایه آرامش امكان پذیر خواهد شد. آرامش بدست نخواهد آمد مگر اینكه انسانها خشترا(چیرگی به خود) را پیش بگیرند و با اشا (قانون هستی) خود را هماهنگ سازند. فقط كسانی می‌توانند قوانین هستی و سامان سرشتی را، كه پایه‌ی راستی و درستی است، پاسداری كنند كه وهومن (اندیشه نیك) را برگزینند و نیك اندیش گردند. <br />پس سرنوشت جهان در مغز انسانها رقم زده می شود. اگر انسانها نیك اندیش شوند، سپهر و آخشیج‌ها (طبیعت، عناصر هستی) را بزرگ بدارند و رو در روی آن قرار نگیرند (آلودن محیط زیست ، ستیز با طبیعت است) و با كردار نیك خود بشریت را به آرامش برسانند، انسانیت تكامل پیدا خواهد كرد و در جهان جاودانه خواهد ماند و در این تكامل و جاودانگی دست به آفرینش خواهد زد و همكار خداوند خواهد شد . پس می بینیم كه از هر سو كه برویم و از هر زاویه ای به «دستگاه آفرینش » و «انسان و آینده اش» بنگریم ، سر انجام به “امشاسپندان” خواهیم رسید كه دستگاه فلسفی و جهان بینی دین زرتشتی است.<br />اگر ما فلسفه دین زرتشت را بپذیریم از درون زرتشتی شده ایم .<br />2 <u>–<b>نشانه بیرونی</b></u><br />آن هنگام كه انسان در جهان درون خود ، به اهورا مزدا و فلسفه دین بهی باورمند شد و خواست كه در این باورمندی با دیگران همراه شود . لازم می آید كه پیمان وفاداری به دین بهی و زرتشتیان را آگاهی دهد.<br />” سدره پوشی ” نشانه‌ی بیرونیِ زرتشتی شدن است. با پوشیدن سدره و بستن كشتی آدمی هم با خود و هم با دیگران پیمان می‌بندد كه راه زرتشت را پی‌گیری كند. سدره پوشی زایشی نو و “تولدی دیگر” است . زایشی مینوی (معنوی) در یك دینِ بهساز و آباد كننده . با پوشیدن سدره و بستن كشتی گامه‌ی كوشای (جدی) زرتشتی شدن آغاز می گردد.<br /><b><u>سدره</u></b><br />سِدرِ ه پیراهنی است بی‌یقه و بی‌آستین از پارچه نازك سفید رنگ. یقه و آستین بلند هر دو نشانه خودنمایی است و آستین بلند و گشاد در گذشته اسباب نازش (فخر و مباهات) دارنده آن به شمار می آمد.<br />سادگی و سفیدی این جامه نشان می دهد كه شخص نمی خواهد با دربركردن آن به جاه و مقامی برسد و آنرا وسیله ای برای رسیدن به بلندپروازی‌های های خود قرار دهد.<br />سدره، جامه‌ی نازش (تفاخر) نیست. جامه ساده سربازی است كه سرباز اهورامزدا به تن می كند و رنگ و ریا در آن راهی ندارد.<br />باپوشیدن این جامه‌ی ساده، سفید و پاك ،انسان همانند و همرنگ آن می‌گردد. هم رنگ دیگر زرتشتیان می شود. بهدین می شود.<br /><b><u>كُشـتی</u></b><br />كشتی، بندی است كه از 72 نخ پشمی بافته شده است. بافندگان آن باید بهدینانِ پارسا باشند . این 72 نخ به شش رشته بخش شده است. و هر رشته ای دارای 12 نخ است. عدد 72 اشاره ای است به 72 فصل یسنا كه مهمترین بخش اوستا است. 12 اشاره دارد به 12 ماه سال و 6 اشاره ای است به شش ”گهنبار” كه جشن‌های دینی زرتشتیان است.<br />كشتی بستن نشانه پیمان بهدین با خود و اهورامزدا است. با پوشیدن سدره، بهدین جامه‌ی خدمت دین را به بر می كند و با بستن كشتی كمر خدمت به میان می بندد تا جهانی آباد ،آزاد و بدور از جنگ ، ناداری و … بسازد . سدره پوشی مراسم با شكوهی است كه به دست موبد انجام می پذیرد و دوستان و بهدینان با شركت خود در آن ، شاهد زایش مینوی یك بهدین می گردند و با او این زایش را جشن می گیرند.<br />3 ـ <b><u>پیمان‌های همبودگاهی ( اجتماعی)</u></b><br />زرتشتی ، انسان آزاده ای است كه خود با خرد بیدار خویشتن ، راه زرتشت را بر می گزیند و با سدره پوش شدن ، كوشا بودن خود را در این راه بیان می دارد. او گام در راهی می‌گذارد كه خوشبختی و شادزیوی انسان و انسانیت هدف نهایی آن است.<br />دین زرتشت، دین بهی است. دین كوشش است. مگر نه اینكه جهان در سایه كار و كوشش آباد خواهد شد و تنها در سایه كار و كردار نیك است كه انسان خواهد توانست به سازندگی بپردازد؟<br />دین بهی، دین گوشه نشینی و زانوی غم بغل گرفتن نیست و ناامیدی و منفی بافی در آن راهی ندارد. آینده ، یك رویداد ناگوار برگشت‌ناپذیر نیست . آینده در دست های ما قرار دارد. اگر بكوشیم و بسازیم آینده زیبا خواهد بود و اگر بدان نیاندیشیم و كاهلی پیشه كنیم ، فرجامی بد در پیش روی ما خواهد بود.<br />ساختن و آباد كردن و نوسازی جهان به هم‌اندیشی ، همدلی و همبستگی انسانهای نیك اندیش ، خوش گفتار و نیك كردار نیاز دارد. از این رو دین بهی ، دین همبودگاهی است.<br />گفتیم كه سدره پوشی، جامه سربازی اهورامزدا را به تن كردن است و كشتی، میان بستن و بیان آمادگی برای خدمت می باشد.<br />هر نو بهدینی سربازی است كه در این ”ارتش كار نیك” می بایست جای خود را پیدا كند و همازور و هماهنگ با دیگر بهدینان به پیش رود. پس لازم می آید كه سازمان همبودگاهی زرتشتیان بر مبنای آموزشهای زرتشت سامان پذیرد.<br />گفتار و كردار هر زرتشتی در سرنوشت دیگر همكیشان نشان‌گذار خواهد بود. فرد، پیش از زرتشتی شدن پاسخ‌گوی كردارهای خوب یا بد خود است و دیگران نیز كارهای خوب و پسندیده و یا رفتارهای زشت و ناپسند یك غیر زرتشتی را به پای جماعت زرتشتی نمی نویسند . اما هنگامیكه فرد پذیرفت كه زرتشتی شود، خود به خود بخشی از خانواده بزرگ زرتشتیان شده است و از آن پس كارهای نیك و پسندیده و یا رفتارهای زشت و ناپسند او دامن گیر دیگر زرتشتیان خواهد بود و آنها را سربلند و یا سرشكسته خواهد كرد. از این رو زرتشتی شدن نه تنها نیازمند ”باور درونی” و ”نشانه بیرونی” است بلكه ” بزرگداشت پیمانهای گروهی و پاسداری آنها” را نیز بایسته می سازد. نا گفته پیداست كه باهم بودن یك گروه از انسانها ، خود به خود نیاز به یك سری بنیان‌ها، هماهنگی‌ها و قانونها دارد. بدون این بنیان‌ها،پیوستگی افراد یك همبودگاه دستخوش هرج و مرج گشته و آنها را رو در روی یكدیگر می گذارد.<br />درست به همین سبب ”پذیرش پیمان‌های گروهی” یك نیاز والا به شمار می آید . در جامعه سنتی زرتشتیان این نیاز بگونه‌‌ی نانوشته وجود دارد و زمانی دراز است كه زرتشتیان توانسته‌اند كه با پاسداشت آن، خود را نگاه دارند زیرا جامعه زرتشتی، گروه كوچكی بوده است كه نه تنها بر بنیان آموزش های زرتشت، هموندانش پاسخگو و پیمان‌دار نسبت به جامعه بار آمده اند ، بلكه به سبب خویشاوندی و پیوستگی تنگاتنگ خانوادگی كه نتیجه ازدواج های درون همبودگاهی بوده است ، چنان بافت به هم تنیده ای یافته است كه سرنوشت فرد به گروه و گروه به فرد وابسته شده و گونه‌ای هماهنگی روحی و روانی در جماعت دیده می شود و شخصیت (كاراكتر) گروهی ویژه ای در گروه ایجاد شده است.</span></p> <p style="text-align:right;line-height:150%;direction:rtl;background:#fceed6;" dir="rtl"><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="fa" xml:lang="fa">اكنون ببینیم چه بنیان‌هایی باید از سوی نوبهدینان ژرف‌نگری شود:<br />الف ـ ”جدایی دین از سیاست” <br />ب ـ ”پرهیز از باور ستیزی” <br />پ ـ ”پذیرش خویشكاری (مسئولیت) همبودگاهی و كار گروهی”</span></p> <p style="text-align:right;line-height:150%;direction:rtl;background:#fceed6;" dir="rtl"><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="fa" xml:lang="fa">الف ـ جدایی دین از سیاست<br />دین بهی ، دین نارواگزینی و دوبینی (تبعیض) نیست . زن ومرد ، دارا و ندار ، سیاه و سفید و …. می توانند زرتشتی شوند. نه رنگ پوست، نه جنسیت و نه مقام همبودگاهی افراد و یا گرایش سیاسی آنها هیچ كدام پایه‌ای برای پذیرش به دین نیست.<br />همانگونه كه كارگر ، پزشك، مهندس، كشاورز و غیره می توانند زرتشتی شوند، سیاستمداران نیز می توانند زرتشتی شوند و زرتشتی بمانند. اما یك سازمان همبودگاهی كه بر بنیان دین استوار است نمی تواند جایگاهی برای تبلیغ یك ایده سیاسی ویژه شود و یا جایی برای گسترش اندیشه های سیاسیِ ویژه‌ای شده و از همه بدتر جای یارگیری گروه های سیاسی و حزب‌های گوناگون گردد. <br />همانگونه كه كشاورز نمی‌تواند با تراكتور به نیایشگاه وارد شده و زمین آنرا شخم بزند و بذر دلخواه خود را در آن بكارد، سیاستمداران و یا كوشندگان سیاسی هم نباید سازمان همبودگاهی زرتشتیان را با حزب و سازمان سیاسی یكی بگیرند و دفتر و ساختارهای هموندگیری خود را در آن پهن كنند.<br />بنیان سازمان و ساختارهای همبودگاهی زرتشتیان، آموزش‌های زرتشت است و افراد تنها از روی باور به دین زرتشت باید در این نهاد همبودگاهی هموند شوند و نه بر پایه‌ی وابستگی‌ها و گرایش‌های سیاسی. در یك نهاد دینی، با یك جهان بینی فراتر از رنگ پوست، جنسیت و ...، دیگر چپ و راست و میانه‌رو مفهومی ندارد. همه، زرتشتی هستند و چون زرتشتی‌اند در این سازمان همبودگاهی هموند شده‌اند.<br />از این گذشته دین و سیاست دو مقوله‌ی از هم جدایند و نمی‌توان آن دو را با هم آمیخت. دین به دنبال “حقیقت” است و سیاست در پی “واقعیت” و سازش با آن. هر گاه بتوانیم دو دانه سیب را از یازده متر پارچه كم كنیم و یا هفت لیتر شیر را به چهار كیلو آهن بیفزاییم، خواهیم توانست دین و سیاست را با هم بیامیزیم. دین و سیاست باید مانند دو ریل راه آهن به موازات یكدیگر پیش روند اما به هم نرسند، كه اگر چنین گردد واگن‌های تمدن انسانی واژگون شده و سبب مرگ و ویرانی خواهند شد.<br />دین، پاسخگوی فراهم‌آوری آسایش مینوی بوده و باید بتواند آرامش روانی، اخلاق و امید را برای انسان به ارمغان بیاورد در جایی كه سیاست، خویشكاری‌اش فراهم‌كردن آسایش مادی انسان می‌باشد.<br />هم سیاست و هم دین برای جامعه‌ی انسانی لازم هستند. هیچ كدام هم بد نیستند. آنچه بد، ناپسند و آسیب‌رسان است آمیزش این دو با هم است.<br />ب ـ پرهیز از باور ستیزی<br />هر زرتشتی در بهترین چگونگی (حالت) خود، دادگو و كاردار (وكیل) دین بهی است، نه دادستان دین‌های دیگر. كار ما استوار كردن و گسترش دادن آموزش‌های زرتشت است و نه رد كردن و خرده‌گیری از دین‌های دیگر. دین بهی چماق نیست كه با آن بشود بر سر دین‌های دیگر كوبید. زرتشت و دینش را باید برای خود او و فلسفه‌اش برگزید نه برای وسیله قرار دادن و ستیز كردن با باورهای دیگر.<br />البته می‌توان دین بهی را با دین‌های دیگر سنجید اما این، سنجش میان باورهاست كه خود كاری پژوهشی و آموزشی است و نه پیش‌زمینه‌ی یورش به باورهای دیگر و كوبیدن این یا آن دین، كه نه سودمند است و نه لازم. این كار تنها می‌تواند سبب برپا شدن تنش بین بهدینان و دیگر باورها گردد، كه اگر باورستیزان در كار خود كوشاتر باشند جنگ دینی را در پی خواهد داشت، كه مانند هر جنگ دیگر بیهوده و زیان‌آور است. </span></p> <p style="text-align:right;line-height:150%;direction:rtl;background:#fceed6;" dir="rtl"><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="fa" xml:lang="fa"><br />پ ـ پذیرش خویشكاری (مسئولیت) همبودگاهی و كار گروهی </span></p> <p style="text-align:right;line-height:150%;direction:rtl;background:#fceed6;" dir="rtl"><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="fa" xml:lang="fa">آرزوی هر بهدینی، بهبود زندگی خود و همكیشان و گسترش دین بهی است. سر‌و‌سامان دادن به كارهای همبودگاهیِ زرتشتیان از تواناییِ یك و یا چند نفر بیرون است. شایسته است كه هر نوبهدینی بر پایه‌ی توانایی‌ها و ویژه‌كاری‌ها (تخصص) و یا نیاز همبودگاه زرتشتی در گوشه‌ای از سازمان همبودگاهی به كار بپردازد. شانه خالی‌كردن از زیر كار و پشت گوش انداختن خویشكاری‌های همبودگاهی سبب از هم پاشیدن سامان و سررشته‌ی سازمان همبودگاهی خواهد شد.<br />این كار با هیچ سنجه‌ی (معیار) اخلاقی و انسانی جور نمی‌آید. فراموش نكنیم كه پای‌بندی به پیمان از آموزش‌های اخلاقی زرتشتیان است. انسان زرتشتی كسی است كه هم نسبت به خود، هم نسبت به گروه و هم نسبت به سپهر خود را پاسخگو بداند و در راه بالندگی و رسایی خود و جهان كوشا گردد.</span></p> <p style="text-align:right;line-height:150%;direction:rtl;background:#fceed6;" dir="rtl"><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="fa" xml:lang="fa">اكنون، پس از خواندن این نوشته، روی پرسش‌های زیر اندیشه كنید و پاسخ آنها را در درون خود بیابید:<br />آیا به دین بهی در درون خود باور آورده‌اید؟<br />آیا می‌خواهید با سدره پوشیدن به آن رسمیت بدهید؟<br />آیا پیمان‌های همبودگاهی، یعنی “جدایی دین از سیاست”، “پرهیز از باور‌ستیزی” و “كار گروهی” را می‌پذیرید؟</span></p> <p style="text-align:right;line-height:150%;direction:rtl;background:#fceed6;" dir="rtl"><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="fa" xml:lang="fa">اگر پاسخ به پرسش‌های بالا مثبت است، به گروه ما خوش آمدید! اكنون هنگام آن رسیده است كه با هم بخوانیم:<br /><u><</u></span><i><u><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" dir="ltr">b</span></u></i><span dir="rtl"></span><i><u><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="fa" xml:lang="fa"><span dir="rtl"></span>>به خشنودی اهورامزدا<br /><b>من، به هستی خداوند یكتا و پیام‌داریِ اشو زرتشت اسپنتمان بی‌گمانم.<br />من، آئین بهیِ زرتشتی را برمی‌گزینم كه بهترین راه زندگی را به من نشان می‌دهد.<br />اندیشه و گفتار و كردار نیك را می‌ستایم.<br />آئین زرتشت را می‌ستایم، كه خواستار آزادگی و آشتی و از‌خود‌گذشتگی و پارسایی و یگانگی است<br />و آئینی است كه از همه‌ی دینهای كنونی و آینده بهتر و زیباتر است.<br />اهورامزدا، خداوند جان و خرد را، سپاسگزارم <br />و پیمان می‌بندم كه بر دین نیك و پاك زرتشتی استوار بمانم.</b> </span></u></i><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="fa" xml:lang="fa">ایدون باد</span></p> text/html 2010-01-30T10:30:50+01:00 آرتین هخامنش http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/932336/clubname/zarathustraclub <span style="font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#003399;font-size:10pt;" lang="fa" xml:lang="fa">شكوه ترین ، بزرگترین و طولانی ترین جشن های سده   </span><font size="2"><font color="#003399">   </font> </font><span style="font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:12pt;" lang="fa" xml:lang="fa"><span style="font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:12pt;" lang="fa" xml:lang="fa"><span style="font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:12pt;" lang="fa" xml:lang="fa"><span style="line-height:115%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:12pt;" dir="rtl" lang="fa" xml:lang="fa"><span style="line-height:115%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:12pt;" dir="rtl" lang="fa" xml:lang="fa"><span style="line-height:115%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" dir="rtl" lang="fa" xml:lang="fa"><span style="font-family:tahoma, 'sans-serif';font-size:10pt;" lang="fa" xml:lang="fa"><span style="line-height:115%;font-family:tahoma, 'sans-serif';font-size:10pt;" dir="rtl" lang="fa" xml:lang="fa"><span style="font-family:tahoma, 'sans-serif';font-size:10pt;" dir="rtl" lang="ar-sa" xml:lang="ar-sa"><span style="font-family:tahoma, 'sans-serif';font-size:10pt;" dir="rtl" lang="fa" xml:lang="fa"><span style="line-height:115%;font-family:tahoma, 'sans-serif';font-size:10pt;" dir="rtl" lang="fa" xml:lang="fa"><span style="font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="ar-sa" xml:lang="ar-sa"><span style="line-height:115%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#333333;font-size:10pt;" dir="rtl" lang="ar-sa" xml:lang="ar-sa"><span style="line-height:115%;font-family:tahoma, 'sans-serif';font-size:10pt;" dir="rtl" lang="fa" xml:lang="fa"><font color="#000000"><span style="line-height:115%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" dir="rtl" lang="fa" xml:lang="fa"><span style="line-height:115%;font-family:tahoma, 'sans-serif';font-size:10pt;" dir="rtl" lang="ar-sa" xml:lang="ar-sa"><span style="line-height:115%;font-family:tahoma, 'sans-serif';font-size:10pt;" dir="rtl" lang="ar-sa" xml:lang="ar-sa"><span style="line-height:115%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;"><span style="line-height:115%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:9pt;" dir="rtl" lang="ar-sa" xml:lang="ar-sa"><span style="font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="fa" xml:lang="fa"><span style="font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" dir="rtl" lang="fa" xml:lang="fa"><span style="font-family:tahoma, 'sans-serif';font-size:10pt;" dir="rtl" lang="fa" xml:lang="fa"><span style="line-height:115%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#333333;font-size:10pt;" dir="rtl" lang="ar-sa" xml:lang="ar-sa"><span style="font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="fa" xml:lang="fa"><span style="line-height:115%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" dir="rtl" lang="fa" xml:lang="fa"><span style="line-height:115%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" dir="rtl" lang="fa" xml:lang="fa"><span style="line-height:115%;font-family:tahoma, 'sans-serif';font-size:10pt;" dir="rtl" lang="fa" xml:lang="fa"><span style="font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="ar-sa" xml:lang="ar-sa"><span style="font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="fa" xml:lang="fa"><span style="line-height:115%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" dir="rtl" lang="ar-sa" xml:lang="ar-sa"><span style="line-height:115%;font-family:tahoma, 'sans-serif';font-size:10pt;" dir="rtl" lang="fa" xml:lang="fa"></span>      در تاریخ ایران بعد از اسلام بزرگترین سده به نام سلطان غزنوی ثبت شده است . به دستور او دهها کوهی از هیزم بر هم نهادند به طوری که زبانه های اتش سده سلطان غزنوی از ده فرسنگی دیده می شد. </span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></font></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span> <p style="text-align:justify;line-height:150%;margin:0in 0in 10pt;direction:rtl;" dir="rtl"><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="ar-sa" xml:lang="ar-sa">بیهقی در شرح سده سلطان مسعود نوشته است</span><span dir="ltr"></span><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" dir="ltr"><span dir="ltr"></span>:</span></p> <p style="text-align:justify;line-height:150%;margin:0in 0in 10pt;direction:rtl;" dir="rtl"><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="ar-sa" xml:lang="ar-sa">و سده فراز امد نخست شب امیر(سلطان مسعود) بر ان لب جوی اب که شراعی (خیمه) زده بودند بنشست و نریمان و مطربان بیامدند و اتش بر هیزم زدند و پس از ان شنیدم که قریب ده فرسنگ فروغ ان اتش بدیده بودند</span><span dir="ltr"></span><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" dir="ltr"><span dir="ltr"></span>.......</span></p> <p style="text-align:justify;line-height:150%;margin:0in 0in 10pt;direction:rtl;" dir="rtl"><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="ar-sa" xml:lang="ar-sa">اگرچه بزرگانی چون سلطان مسعود و یا شاه عباس کبیر سده هایی با شکوه برگزار کرده اند اما با شکوه ترین سده را مرد اویج در اصفهان جشن گرفت . وی انچنان به ایین های ایران پیش از اسلام علاقه داشت که دستور داد طاق کسری را بازسازی کنند . اتشکده ها را تعمیر کرد و به رسم شاهان ساسانی رفتار می کرد </span><span dir="ltr"></span><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" dir="ltr"><span dir="ltr"></span>. </span><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="ar-sa" xml:lang="ar-sa">او انقدر در احیای ایین های ایرانی تعصب ورزید که جان خود را یر سر ان گذاشت در مورد جشن سده ا ین که او در اطراف زاینده رود برگزار کرده است اورده اند:به دستور مرد اویج بر تمام بلندیهای اطراف اصفهان و دور تا دور شهر اتش بر افروختند. چوبهای درختان نخل در زمین کار گذاشته و بر بالای انها مشعل روشن کرده بودند پرنده های بسیاری را اورده بر بالها و پاهایشان مواد سوختنی بستند تا در هوا نیز اتش در حال حرکت دیده شوند. در جای جای دشت سکو هایی برای نشستن مردم درست شده بودو سفرهایی بر انها پهن شده و هزاران گاو گوسفند و پرندگان بریان شده برسفرها گذاشته بودند. به هنگام غروب افتاب اتشها به یکباره درسراسر اصفهان روشن شد. نوای ساز و موسیقی رقص های دسته جمعی و نوشانوش شرابها بالا گرفت پرندگان بسیارا که بر پاها بالهایشان مواد سوختنی بسته شده بود دها شدند و همچون ستاره های دنباله دار در اسمان شهر به حرکت در امدند هزاران تیر شعله ور از اطراف به هوا رها شد بوی عود و عنبر همه جا را پر کرده بود و</span><span dir="ltr"></span><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" dir="ltr"><span dir="ltr"></span>.............</span></p> <p style="text-align:justify;line-height:150%;margin:0in 0in 10pt;direction:rtl;" dir="rtl"><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="ar-sa" xml:lang="ar-sa">سلطان ملک شاه سلجوقی در سال 484جشن سده را در بغداد پایتخت خلیفه با شکوه برگزار کرد و این درست مقارن با ماه روزه داری (رمضان) بود. بزرگداشت ایین ایرانی در پایتخت حکومت عربی در حضور خلیفه متعصب اعراب را به خشم اورده بود. اما انان تحمل کردند. زیرا در چنگال ملک شاه اسیر بودند اهمیت برگزاری این جشن در زنده کردن ایین های ایرانی و دمیدن روح زندگی در کالبد ایرانیان مسلمانی بود که مهر اتش پرستی خورده بودند</span></p><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="ar-sa" xml:lang="ar-sa"></span><p style="text-align:center;line-height:150%;margin:0in 0in 0pt;direction:rtl;" dir="rtl" align="center"><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#333333;font-size:10pt;" dir="ltr"></span> </p> <p style="text-align:center;line-height:150%;margin:0in 0in 0pt;direction:rtl;" dir="rtl" align="center"></p><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="ar-sa" xml:lang="ar-sa"><img style="width:500px;height:667px;" border="1" hspace="0" alt="شكوه ترین ، بزرگترین و طولانی ترین جشن های سده" src="http://hamazoor.ir/persian/components/com_ponygallery/img_pictures/sadehdardabestangiv15_20090129_604899342.jpg" /></span><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" dir="ltr"></span><p></p> <p style="text-align:justify;line-height:150%;margin:0in 0in 10pt;direction:rtl;" dir="rtl"><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="ar-sa" xml:lang="ar-sa">تا همین چند دهه ی گذشته طولانی ترین جشن سده در میان ایل افشارشهرستان بافت برگزار می شد . ایل پر جمعیت افشار بیشتر در مرکز و نواحی کوهپایه ای شمالی شهرستان زندگی می کنند انها سده را در سه شب جشن می گرفتندو هر شب را نامی نهاده بودند</span><span dir="ltr"></span><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" dir="ltr"><span dir="ltr"></span>.</span></p> <p style="text-align:justify;line-height:150%;margin:0in 0in 10pt;direction:rtl;" dir="rtl"><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="ar-sa" xml:lang="ar-sa">شب نخست را سده سلطانی شب دوم را سده اربابی و شب اخر را سده شبانی می گفتند. مردم در یک تلاش جمعی مقدمات سده را فراهم می کردندو با رقص و موسیقی برگرد اتش به هنر نمایی می پرداختند. در مرکز شهرستان تخت روانی می ساختند و شخصی را بر ان می نشاندند و گردنبندی از شاخ گوسفندان بر گردنش می اویختند. معمولا این فرد چوپان بود زیرا این مراسم در شب سده چوپانی اجرا می شد و به او شاه بارون می گفتند. مردم با زیان ساده ضمن جشن و سرور از خداوند می خواستند تا باران رحمت خود را بفرستد جوانان به همراه شاه بارون در کوچه ها می گشتند و ترانه الل بارونی سر می داند هریک از خانواده ها ظرف ابی بر انها می پاشید و بشقابی اجیل به انها هدیه میکرد</span><span dir="ltr"></span><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" dir="ltr"><span dir="ltr"></span>.</span></p> <p style="text-align:justify;line-height:150%;margin:0in 0in 10pt;direction:rtl;" dir="rtl"><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="ar-sa" xml:lang="ar-sa">الله خدا بارون بده      بارون بی پایون بده</span><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" dir="ltr"></span></p> <p style="text-align:justify;line-height:150%;margin:0in 0in 10pt;direction:rtl;" dir="rtl"><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="ar-sa" xml:lang="ar-sa">الله خدا بارون بده     گندم به اربابون بده</span><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" dir="ltr"></span></p> <p style="text-align:justify;line-height:150%;margin:0in 0in 10pt;direction:rtl;" dir="rtl"><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" dir="ltr">                    .........       </span><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="ar-sa" xml:lang="ar-sa">الله خدا بارون بده</span><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" dir="ltr"></span></p> <p style="text-align:justify;line-height:150%;margin:0in 0in 10pt;direction:rtl;" dir="rtl"><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" lang="ar-sa" xml:lang="ar-sa">در پایان جشن هر یک از افراد مقداری از اتش سده را برای افزایش برکت و گرمی کانون خانوادگی به خانه می برد و در اجاق منزلش می ریخت</span><span dir="ltr"></span><span style="line-height:150%;font-family:tahoma, 'sans-serif';color:#000000;font-size:10pt;" dir="ltr"><span dir="ltr"></span>.</span></p> <p style="text-align:justify;line-height:150%;margin:0in 0in 10pt;direction:rtl;" dir="rtl"><font size="4">بر اساس نوشته ای از مهرنوش کاویانی.</font> </p> text/html 2009-12-18T21:07:59+01:00 رکسانا http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/805188/clubname/zarathustraclub <div style="margin-left:0px;margin-right:10px;"><div style="color:rgb(0,0,102);"> <div style="text-align:center;"><font size="5">گاتها و آموزش های اخلاقی آن:</font><br /> @};-@};-@};-@};-@};-@};-@};-@};-<br /><br /><font size="5"> یکتاپرستی : گاتها نخستین کتاب سپندینه ای است که از چندین هزار سال پیش مردمان را به شاهراه یگانگی راهنمائی نموده و بر ضد گروه پروردگاران آریایی آیین مزدیسنا (یکتاپرستی) را استوار ساخت. در سراسر اوستا خداوند یگانه اهورامزدا (دانای بزرگ هستی بخش) نامیده شده است. </font><br /><font size="5"> آرمان زندگی : نگرش آیین زرتشت به جهان هستی، پیروی و پیوستن به قانون اَشا است. از دیدگاه او، خداوند جان و خِرَد ، جهـان را بر پایه هنجـاری آفریده كه بر همه هستی حكمفـرماسـت. او این هنجار و نظم خردمنـدانه را « اَشـا » می نامد و انسان باید خود را با هنجار هستی، همگام و همراه سازد. در آموزش های اشوزرتشت آمان از آفرینش و نتیجه از زندگانی این است كه هر فردی باید در آبادی جهان و شادمانی جهانیان بكوشد و خود را با اندیشه ، گفتار و كردارنیك جاودانی نماید. اشوزرتشت می گوید : " ما باید نیروی خود را صرف خدمت و خوشبختی دیگران نمائیم و آسایش آنان را فراهم آوریم تا بتوانیم جهان و جهانیان را خوشبخت سازیم. </font><br /><font size="5">چند برداشت آموزنده دیگر از گاتها :</font><br /><font size="5"> سراسر گاتها پند و درس زندگیست. برای نمونه چند مورد آن را می آوریم:</font><br /><br /><font size="5">آزادی : </font><br /><font size="5"> كیش اشوزرتشت، دین آزادگی و آیین داد و امید است. برای نمونه گاتها، انسان را به گزینش منش نیك، رهبر دانا، دوست خردمند و همسر اَشو سفارش می كند ولی وادار نمی سازد. دین زرتشت به هر شخص به عنوان فرد ارج می گذارد. آزادی و اختیار یكی از با ارزش ترین داده اهورایی است و هیچ كسی حق گرفتن آن را ندارد. </font><br /><font size="5"> ای خداوند خرد هنگامیکه در روز ازل جسم و جان آفریدی و از منش خویش نیروی اندیشیدن و خرد بخشیدی. زمانی که به تن خاکی روان دمیدی و به انسان نیروی کارکردن و سخن گفتن و رهبری کردن عنایت فرمودی خواستی تا هر کس به دلخواه و با کمال آزادی راه و کیش خود را برگزیند. هات 31 بند 11</font><br /><br /><font size="5">برابری زن و مرد : </font><br /><font size="5"> در آیین زرتشت، انسان ها از هر نژاد ، ملیت و قوم، با هر زبان و رنگ پوست، دین و باور، از حقوقی برابر برخوردارند. برتری دینی، قومی و نژادی در این آیین نیست. زرتشت تنها عامل برتری را پایبندی به قانون اَشا و پیروی از اندیشه، گفتار و كرداد نیك می داند. از دیدگاه اشوزرتشت، خداوند، همه انسانها را آزاد آفریده و آنها را از بخشش آزادی و خِرَد برخوردار ساخته تا با بهره گیری از اندیشه خویش، دیدگاه پیشنهادهای گوناگون را ارزیابی كند و با اختیار كامل بهترین راه را در زندگانی برگزینند. چنانكه انسان ها از آزادی اندیشه و بیان برخوردارند، از حق آزادی در گزینش دین و آیین نیز بهره مند هستند. وقتی انسان ها از حقوقی مسازی برخوردار باشند، زن و مرد نیز در همه مراحل مادی و مینوی زندگی حقوقی برابر دارند. </font><br /><font size="5"> ای مردم بهترین سخنان را به گوش هوش بشنوید و با اندیشه روشن و ژرف بینی آنها را بررسی کنید. هر مرد و زن راه نیک و بد را شخصاً برگزینید. هات 30 بند 2</font><br /><br /><font size="5">خوشبختی ما در خوشبختی دیگران : </font><br /><font size="5"> مزدا اهورایی که فرمانروای یگانه است چنین پاداش روا داشته است که « خوشبختی از آن کسیست که دیگران را خوشبخت سازد.» هات 34 بند1</font><br /><br /><font size="5">مهر ورزی : </font><br /><font size="5"> در آیین زرتشت، جنگ و دشمنی چه از برای كشورگشایی و چه بنام گسترش دین، نادرست است. او به جهانی سرشار از دوستی و مهربانی می اندیشد. همه انسانها باید با پیوستن و پایبندی به اَشا ، مهربانی و یگانگی را در بین خود گسترش دهند تا دوستی جهانی پدیدار گردد. هر زرتشتی به هنگام نیایش روزانه ، باوز و پیمان خود را در سرود « مَزده یَسنو اَهمی» به مهر و آشتی در دین مزدایی زرتشی استوار می سازد؛ او آیینی را پیروی می کند که مخالف جنگ و خونریزی و ستایشگر آشتی، از خود گذشتگی و پارسایی است. </font><br /><font size="5"> این سخنان را به نو عروسان و تازه دامادان می گویم . امیدوارم اندرزم را بگوش هوش بشنوید و با ضمیری روشن آنرا نیک دریابید و بخاطر بسپرید : همیشه با نیک منشی و مهر و دوستی زندگی کنید و در راستی و پاکی و مهر ورزی از یکدیگر پیشی جوئید. چه بیگمان از زندگی سرشار از خوشی و خوشبختی برخوردار خواهید شد. هات 53 بند5</font><br /><br /><font size="5">شادی و شاد زیوی : </font><br /><font size="5"> دین زرتشت، آیین شادمانی است. از این رو پیروان زرتشت شاد بودن و خوش زیستن را برگزیده اند و از افسردگی و سوگواری دوری می کنند. در این آیین جشن و سرور یکی از راه های نیایش و ستایش خداوند و نزدیک شدن به اوست. پیامبر ایران، پیروان خود را شادمان و خشنود می خواهد زیرا در پرتو این فروزه ها، تنِ انسان ، نیرومند و روان او شاد می گردد. در نتیجه شوق به کار و کوشش در آن فزونی می یابد. در بینش اشوزرتشت خوشبختی و آسایش راستین تنها با تلاش و از راه راستی به دست می آید و هرگز انسانی که از راه ناشایست خود را خوشبخت می پندارد به خرسندی راستین دست نیافته است. </font><br /><font size="5"> ای پروردگار برای برخورداری از شادمانی و خوشبختی ، بخشایش بیمانندت را بمن بنما. ای هستی بخش بخشایشی را که از اندیشه و کردار نیک سرچشمه می گیرد بمن ارزانی دار. ای آرمیتی ای نمود عشق و بردباری، بوسیله راستی دلهای ما را روشن ساز تا به شادی و خوشبختی دست یابیم. هات 33 بند 13 و هات 33 بند 10</font><br /><br /><font size="5">سازندگی و آبادی : </font><br /><font size="5"> یكی از مؤثرترین عوامل آبادانی و پیشرفت كه خوشبختی مردمان را به دنبال خواهد داشت، كار و كوشش است. اشوزرتشت از همه خواستار است كه در راستای پیروی از قانون اَشا و به یاری منش نیك تا آنجا كه می توانند برای پیشرفت و آسایش جامعه انسانی تلاش كنند و سازندگی ایجاد نمایند. هنرآفرینی و تلاش در انجام كارنیك، یكی از راه های نیایش پروردگار است. بر این پایه ، درویشی، ریاضت كشیدن، تنبلی و گوایی از كارهای ناشایست می باشد. </font><br /><font size="5"> پروردگار را بشود مانند کسانیکه جهان را بسوی رسایی و آبادی پیش می برند از آفریده های وفا دار تو باشیم. هات 30 بند9 </font><br /><br /><font size="5">آموزش : </font><br /><font size="5"> دانا باید با دانش خویش نادان را آگاه سازد. نشاید که نایخرد گمراه بماند. هات 31 بند17 </font><br /><br /><font size="5">راستی : </font><br /><font size="5"> ای مردان و زنان از دروغ بپرهیزید. از پیشرفت ریا و فریب جلوگیری کنید و بدانید آن خوشی و سروری که از راه نادرست و بدبختی و بیچارگی دیگران بدست آید جز رنج و افسوس چیزی ببار نخواهد آورد. هات 53 بند6 </font><br /><br /><font size="5">باور ایمان : </font><br /><font size="5"> مرد خردمند با آگاهی از اینکه عشق و ایمان به خدا سرچشمه راستی است گمراهان و زشتکاران را به پرورش منش پاک و انجام کار نیک و مهرورزی به دیگران اندرز خواهد داد و سرانجام ای خداوند جان و خرد همه زشتکاران با آگاهی از حقیقت بسوی تو خواهند آمد. هات 34 بند 10 </font><br /><br /><font size="5">کمک به دیگران : </font><br /><font size="5"> مرد دانا و توانائی که بنا به دستور ایزدی و یا از راه مهر و عواطف انسانی خواستاران کمک را خواه از هواخواهان راستی و یا دروغ به گرمی پذیرا شود. او پیرو راه اشا بوده و زندگیش سراسر سرشار از راستی و درستی می باشد. ای هستی بخش دانا او بخردی است که با نیروی دانش، گمراه را از تباهی و نیستی رهانیده و او را به خودشناسی و اتکا به نفس رهبری خواهد کرد. هات 46 بند 5 </font><br /><br /><font size="5">مهر و دوستی : </font><br /><font size="5"> خشم و نفرت را از خود دور کنید. اجازه ندهید اندیشه هایتان به خشونت و ستم گرایش پیدا کند. به منش پاک و مهر و محبت دلبستگی نشان دهید، رادمردان پاک سرشت برای گسترش راستی و درستی پیوند استوار خواهند ساخت و هواخواهان راستی را بسوی بهشت جایگاه تو ای اهورا که منزلگه راستان و پاکان است رهبری خواهند کرد. هات 48 بند7</font></div> </div> <div>@};-@};-@};-@};-@};-</div> </div> text/html 2009-12-18T20:41:02+01:00 رکسانا http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/805130/clubname/zarathustraclub <font size="7"><span style="font-family:arial;" xml:lang="ar-sa" lang="ar-sa">كریسمس همان شب چله است</span><span style="font-size:9pt;font-family:tahoma;" xml:lang="ar-sa" lang="ar-sa"></span></font> <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;background:transparent none repeat scroll 0% 50%;font-weight:bold;color:rgb(0,102,0);" align="justify"><font size="7"><span style="font-size:9pt;font-family:tahoma;" xml:lang="ar-sa" lang="ar-sa">میراث خبر، گروه فرهنگ، هستی پودفروش _ همایش «کاوشی در شب چله» روز سه شنبه در دانشكده داروسازی دانشگاه تهران برگزار شد. در این همایش دكتر «میرجلال الدین كزازی» استاد زبان و ادبیات فارسی، به نقش ایزدمهر در مراسم شب چله و تقلید مسیحیان از این آیین در شب كریسمس اشاره كرد. از دكتر كزازی تاكنون بیش از 38 كتاب و 80 مقاله به چاپ رسیده است.<br />متن زیر برگرفته از سخنرانی دکتر کزازی در این همایش است:<br />«شب یلدا، درازترین شب سال و یكی از بزرگترین جشن های ایرانیان است. ایرانیان همواره شیفته شادی و جشن بوده اند و این جشن ها را با روشنایی و نور می آراستند. آنها خورشید را نماد نیكی می دانستند و در جشن هایشان آن را ستایش می كردند. در درازترین و تیره ترین شب سال، ستایش خورشید نماد دیگری می یابد. مردمان سرزمین ایران با بیدار ماندن، طلوع خورشید و سپیده دم را انتظار می كشند تا خود شاهد دمیدن خورشید باشند و آن را ستایش كنند. خوردن خوراكی ها و مراسم دیگر در این شب بهانه ای است برای بیدار ماندن یكی از دلایل گرفتن جشن دراین شب زاده شدن ایزدمهر است.<br />مهر به معنای خورشید و یكی از بغان ایرانی و هندی است و تاریخ پرستش به سال ها پیش از زرتشت می رسد. پس از ظهور زرتشت، این پیامبر ایرانی خدای بزرگ را اهوارمزدا معرفی كرد. ایزدان و بغان را به دو دسته اهورایی و دیوانی تقسیم كرد. در باور زرشتی، بغان تیره اهورایی ستوده و تیره دیوانی نكوهیده شود. یكی از ایزدان اهواریی مهر ایرانی و هنی بود. مهر ایزدی نیك است و قسمتی از اوستا به نام او، نام گذاری شده است. در مهریشت اوستا آمده است: «مهر از آسمان با هزاران چشم بر ایرانی می نگرد تا دروغی نگوید.»<br />ایزد مهر در یكی از شهرهای خاوری ایران از دوشیزه ای به نام ناهید زاده شد. پس از مدت اندكی كشور به كیش مهرپرستی گروید. مهرپرستی از مرزهای ایران فراتر و به رم رفت. پادشاهان رم به آن گرویدند و دین رسمی رم شد. «یولیانوس» یا «ژولیان» یكی از پادشاهان رومی گروه گروه مردم ترسا را به دین مهر می كشاند و دعوت می كرد. هنوز هم نیایش های این شاه رومی با مهر برجاست. «ای پدر در آسمان نیایش مرا بشنو» «یولیانوس» در این نیایش خدا را پدر می نامد. این اسمی بود كه ترسایان به تقلید از مهرپرستان بر خدای خود گذاشتند. رومیان سال های بسیار تولد مهر و شب چله را جشن می گرفتند و آن را آغاز سال می دانستند. حتی پس از گسترش دین مسیحیت، باز كشیشان نتوانستند از گرفتن این جشن ها جلوگیری كنند و به ناچار مجبور شدند به دروغ این شب را زادروز تولد عیسی معرفی كنند تا روز 25 دسامبر را به بهانه تولد عیسی جشن بگیرند نه تولد ایزدمهر،‌ هنگامی كه به آیین و مراسم مسیحیان در كریسمس نگاه می كنیم بسیاری از نشانه های ایرانی این مراسم را در می یابیم. ایرانیان قدیم در شب چله درخت سروی را با دو رشته نوار نقره ای و طلایی می آراستند. بعدها مسیحیان درخت كاج را به تقلید از مهرپرستان و ایرانیان تزیین كردند. مهر از دوشیزه با كره ای به نام آناهیتا در درون غاری زاده شد كه بعدها مسیحیان عیسی را جایگزین مهر و مریم را جایگزین آناهیتا قرار دادند. یكی دیگر از وام گیری های مسیحیان از مهرپرستان، روز مقدس مسیحی یعنی یكشنبه است.<br /></span><span dir="ltr" style="font-size:9pt;font-family:tahoma;">Sunday</span><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span style="font-size:9pt;font-family:tahoma;" xml:lang="ar-sa" lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span> به معنی روز خورشید یا مهر است كه روز مقدس مهرپرستان بود. ارنست رنان درباره آیین مهرپرستی گفته است:‌ «اگر عیسویت به هنگام گسترش خود بر اثر بیماری مرگ ماری باز می ایستاد، سراسر جهان به آیین مهر می گروید.»</span></font>@};-</p> text/html 2009-09-28T13:18:04+01:00 مانیا جاوید http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/506991/clubname/zarathustraclub <p dir="rtl"><font face="Times New Roman" color="#000080" size="6"><strong style="font-weight:400;">جشن مهرگان</strong></font> </p><div></div> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">جشن مهرگان را نباید در شمار جشن های دوازده گانه کم و بیش فراموش شده ای چون " فروردین گان " و " اردیبهشت گان " و ... آورد و نه چون نوروز که در همه ایران همگانی است، یا چون " سده " که در یک شهر برگزار شود، بلکه مهرگان جشنی است که تنها نزد دانشمندان و نویسند گان و شاعران همچنان برجاست و از این رو جزو جشن های کهن بحساب می آید. </font></strong> </p><div></div> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">در روز شمار کهن ایران، هر یک از سی روز ماه را نامی است که نام دوازده ماه سال نیز در میان آنهاست. پیشینیان در هر ماه که نام روز و نام ماه یکی بود، آن را جشن می گرفتند. از این جشن های دوازده گانه، تا آنجا که سندها و کتاب های تاریخی گواه است، در دوره های پس از اسلام، تنها جشن مهرگان است که رسمی و شکوهمند برگزار می گردید. افزون بر یکی بودن نام - روز مهر از ماه مهر - مناسبت های دیگری را نیز برای برگزاری این جشن بر می شمردند، که معروفترین  آن قیام کاوه آهنگر و پیروزی بر ضحاک و پادشاهی نشستن فریدون است. دقیقی، فردوسی و اسدی  توسی از آن چنین یاد کرده اند:  </font></strong> </p><div></div> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">دقیقی می گوید:  </font></strong> </p><div></div> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">مهرگان آمد جشن ملک افریدونا            آن کجا گاو به پرورش بر مایونا ( برمایون نام گاوی است که فریدون با شیرش پرورش یافت) </font></strong> </p><div></div> <center> <center dir="rtl"> <center dir="rtl"> <center> <div align="right"> </div> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">و فردوسی در داستان به بند کردن ضحاک آورده است:  </font></strong> </p><div></div>  <p></p> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">فریدون چون شد بر جهان کامکار               ندانست جز خویشتن شهریار</font></strong> </p><div></div> <p></p> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">به روز خجسته سر مهر ماه                      به سر بر نهاد آن کیانی کلاه</font></strong> </p><div></div> <p></p> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">کنون یادگار است از او ماه مهر                  بکوش و برنج، ایچ منهای چهر</font></strong> </p><div></div>  <div></div> <p></p> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">و اسدی توسی در انتساب این جشن به فریدون گوید:  </font></strong></p> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">فریدون فرخ به گرز نبرد                               ز ضحاک تازی بر آورد گرد</font></strong> </p><div></div> <p></p> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">چو در برج شاهین شد از خوشه مهر             نشست او به شاهی سر ماه مهر</font></strong> </p><div></div> <p></p> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">بر آرایش مهرگان جشن ساخت                    به شاهی سر از چرخ مه برافراخت</font></strong> </p><div></div> <p></p> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">ابوریحان بیرونی در التفهیم می نویسد : </font></strong></p> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">مهرگاه، شانزدهم روز است از مهر ماه و نامش مهر، اندرین روز، افریدون ظفر یافت بر بیورسب جادو، انک معروف است به ضحاک، و به کوه دماوند بازداشت. و روزها که سپس مهرگان است همه جشنند، بر کردار آنچ از پس نوروز بود.... </font></strong></p> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">و نیز در آثار الباقیه آورده است که : </font></strong></p> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">سلمان فارسی می گوید، ما در عهد زرتشتی بودن می گفتیم، خداوند برای زینت بندگان خود یاقوت را در نوروز و زبرجد را در مهرگان بیرون آورد. و فضل این دو روز بر روزهای دیگر مانند فضل یاقوت و زبرجد است بر جواهرهای دیگر.  و بیورسب هزار سال عمر کرد. این که ایرانیان به یکدیگر دعا میکنند که : " هزار سال بزی " از آن روز رسم شده است، چون دیدند که ضحاک توانست هزار سال عمر کند واین کار در حد امکان است، هزار سال زندگی را دعا و آرزو کردند.  </font></strong></p> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">مورخان، نویسندگان و شاعران، از برگزاری جشن مهرگان نیز - مانند جشن های کهن دیگر - در دستگاه پادشاهان و حاکمان خبر میدهند. از جمله در برگزاری این جشن در پیش از اسلام آمده که :  این عید مانند دیگر اعیاد برای عموم مردم است. از آیین ساسانیان در این روز این بود که تاجی را که به صورت آفتاب بود به سر می گذاشتند و در این روز برای ایرانیان بازاری بر پا می شد. و در ملوک خراسان رسم است که در روز مهرگان به سپاهیان و ارتش رخت پائیزی و زمستانی میدهند.  </font></strong></p> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">از برگزاری جشن مهرگان، در دورهً غزنویان، آگاهی بیشتری در دست است، در شعر فردوس، عنصری، فرخی و منوچهری وصف این جشن آمده، ابوالفضل بیهقی از برگزاری جشن مهرگان در زمان سلطان محمود غزنوی، در سالهای 428، 429 و 430 هجری قمری که خود شاهد بوده، خبر می دهد. وی می نویسد : روز یکشنبه چهارم ذی الحجه سال 428 به جشن مهرگان نشست و از آفاق مملکت هدیه ها که ساخته بودند پیشکش را، در آن وقت بیاوردند و اولیاء و حشم نیز بسیار چیز آوردند. و شعرا شعر خواندند وصلت یافتند.  پس از شعر به سر نشاط و شراب رفت و روزی خرم بپایان آمد.</font></strong></p> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">در سال 429، ابوالفضل بیهقی، شیوهً برگزاری جشن مهرگان را در روز عرفه بیان می کند :  ... و روز چهارشنبه نهم ذی الحجه به جشن مهرگان به نشست و هدیه های بسیار آوردند. و روز عرفه بود. امیر روزه داشت و کس را زهر نبود که پنهان و آشکارا نشاط کردی و دیگر روز عید اضحی کردند.</font></strong></p> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">وی همچنین از مهرگان سال 430 و شرح برگزاری آن سخن می گوید. مهرماه و فروردین ماه که به ترتیب آغاز اعتدال پاییزی و اعتدال بهاری و در آن روز و شب برابرند، زمانی هر دو را، به عنوان آغاز سال جشن می گرفتند :</font></strong></p> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma"> ... و برخی مهرگان را بر نوروز برتری داده اند. چنان که پاییز را بر بهار برتری داده اند. و تکیه گاه ایشان این است که اسکندر از ارسطو پرسید که کدام یک از این دو فصل بهتر است؟ ارسطو گفت : پادشاها! در بهار حشرات و هوام آغاز میکند که نشو یابند و در پاییز آغاز ذهاب آنهاست، پس پاییز از بهار بهتر است.   </font></strong></p> <p dir="rtl" align="justify"><font face="Tahoma"><strong style="font-weight:400;">از دوران کهن، همراه با جشن ها و آیین ها، واژگان فارسی نوروز و مهرگان به صورت معرب نیروز و مهرجان وارد زبان و قلمرو فرهنگی کشورهای مسلمان عرب زبان گردید. امروز در بسیاری از کشورهای - آسیایی و آفریقایی - واژهً مهرجان به معنی و مفهوم جشن و فستیوال به کار می رود.   </strong></font> </p><div></div> <p></p> <p dir="rtl" align="justify"><font face="Times New Roman" color="#000080" size="5"><strong style="font-weight:400;">در زمان حاضر</strong></font> </p><div></div> <p></p> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">امروز، جشن مهرگان، به شیوه ای که در کتاب های تاریخی سده های چهارم و پنجم و ششم آمده، نه در دستگاه دولتی و حکومتی برگزار می شود و نه در گردهمایی های غیر رسمی، نزد عامهً مردم. دست کم، در دو سده اخیر نیز از برگزاری آن آگاهی در دست نیست. جشن و آیین مهرگان، از نظر زمانی نیز، با تغییر تقویم، در سال 1304 هجری شمسی، تغییر کرد. بدین معنی که 5 روز "پنجه = خمسه" (که پس از 12 ماه سی روزه برای رسیدن به 365 می آمد) حذف و شش ماه اول سال 31 روز گردیده است. از آن پس، در بسی از تقویم ها، مهرگان، به جای 16 مهر در دهم مهر آمده، یعنی در صد و نود و ششمین روز سال براساس تقویم پیشین. در ماهنامه ها و هفته نامه های ادبی و اجتماعی سدهً اخیر، مهرگان حضور دارد. بدین معنی که مقاله، پژوهش، شعر به مناسبت مهر و مهرگان - به ویژه در نشریه هایی که در ماه مهر منتشر می شود - کم نیست.  </font></strong></p> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">دکتر بهرام فره وشی از برگزاری مهرگان به عنوان جشنی خانوادگی، در بین زرتشتیان یزد و کرمان و نیز " از آیین قربانی کردن گوسفند، در برخی از روستاهای زردشتی نشین یزد، برای ایزد مهر " خبر می دهد. تا سی سال پیش، زردشتیان کرمان، در این روز، به یاد مردگان، مرغی را کشته و شکمش را با حبوبات و آلو انباشته و به عنوان خوراک ویژه، یادمان مردگان می پختند.  </font></strong></p> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">جشن آغاز سال تحصیلی دانشگاه تهران، که در نیمه اول مهرماه است، در برخی از سال ها در دهم یا شانزدهم مهر ( مهرگان ) برگزار می شد.  </font></strong></p> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">زمان برگزاری آیین قالی شویان در مشهد اردهال را جلال ال احمد، با مهرگان هم پیوند می داند.   صدرالدین عینی در یادداشت ها، از جشنی در تاجیکستان و سمرقند یاد می کند که هر سال در ماه میزان (مهر ماه) برگزار می شد. جشنی که می تواند، با همهً دگرگونی ها، بازماندهً جشن مهرگان باشد. از زبان او بشنویم، که فارسی تاجیکی است :  ... حکایت این سیر (جشن) به کسانی که وی را ندیده اند، مانند حکایه های " هزار و یک شب " دلکش و عجیب می نمود. حکایه هایی درباره طرفبازی (آتش بازی)، موشک بازی، خر تازی، تگل جنگ اندازی (به جنگ انداختن قوچ های جنگی ) آن جا می کردند. در ریان (منطقه) غجدوان کم کس یافت می شد، که هیچ نباشد، سالی یک بار رفته، آن را سیر تماشا نکند. دهقان بچگان کم بغل (تنگدست) هم، که پدرشان برای سیر خرجی داده نمی توانستند، کوشش می کردند، که کاری کرده، دو سه تنگه (واحد پول) پول یابند تا که به آن سیر رفته، تماشا کرده توانند. کسانی نیز پخته (پنبه) و خوره چینی می کردند، به خربزه کشانی و دهقانان بای (ارباب) به مرد کاری می در آمدند. و اگر هیچ کار نیابند از کشتزارها دزدی می کردند. و مانند این ها.   </font></strong></p> <p dir="rtl" align="justify"><strong style="font-weight:400;"><font face="Tahoma">ماه مهر و مهرگان، در جامعه کشاورزی، فصل و زمان برداشت، انباشتن فراورده ها، پرداختن خراج و مالیات، اندوختن نیازمندیهای زمستانی و گرمی بازارهای موسمی بوده که هنوز - هر چند نه به نام مهرگان - برگزار می شود.  و نیز با تحول و دگرگونی ای که با گذشت سده ها و هزاره ها در برگزاری جشن ها و آیین ها - مانند همهً پد یده ها و زمینه های فرهنگی - روی داده و می دهد، جشن مهرگان تنها به این عنوان که نام روز با نام ماه یکی است برگزار نمی شود، بلکه بیشتر داستان و اسطورهً قیام کاوه آهنگر در برابر بیدادگری های ضحاک است که یادمان این جشن نمادین می باشد.  بی گمان، باور و اعتقاد به ایزد مهر و آیین های مهری ( میترایی ) که پیش از زرتشت، در هند و ایران وجود داشته، به ماه مهر و جشن مهرگان سیمای دینی بیشتری افزوده بود.   </font></strong></p></center></center></center></center> text/html 2009-09-28T13:11:52+01:00 سهیل سلی http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/506969/clubname/zarathustraclub <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;"><b><span lang="ar-sa" style="font-size:20pt;color:#333300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">مراسم سنتی </span></b><b><span dir="ltr" style="font-size:20pt;color:#333300;"></span></b></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><b><span style="font-size:14pt;font-family:arial, 'sans-serif';">  </span></b></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>  01ـ4: مراسم ازدواج شما زرتشتیان چگونه است ؟ </span></b><b><span style="font-size:16pt;"></span></b></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">پاسخ : به این مراسم زن وشویی یعنی شریك  شدن  زن و شوهر در امر زندگی گفته می شود در ایران باستان ازدواج كردن از كارهای نیك به شمار آمده ، هر پسر و دختر زرتشتی همانند كارهای دیگر خود بایستی بر مبنای خردمندی با یكدیگر ازدواج كنند. </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-indent:-5.5pt;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">در آیین زرتشتیان چیزی به نام مهریه مرسوم نیست ، تك همسری سفارش شده و پیروی می شود، جدایی ( طلاق ) نیز مگر در شرایطی ویژه انجام نمی شود ـ زن و شوی تلاش می كنند تا به سفارش اشوزرتشت در زندگی مشترك خود با انجام كار نیك از یكدیگر سبقت بگیرند .  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';">  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>02ـ4: سدره پوشی چه مراسمی است ؟ </span></b><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">پاسخ : از آنجا كه در پیام اشوزرتشت دین پذیری از روی اختیار و به آزادی انجام می پذیرد ، سدره پوشی درواقع جشن دین پذیری است جشن خردمندی است و فرزندان زرتشتی كه به سنِ آگاهی وانتخاب رسیده اند ( به طورسنتی تا 15 سالگی) در جشنی كه از سوی پدر و مادر او سفارش شده است پیراهنی سفید به نام <b><i>سِدره</i></b> و از جنس كتان  در زیر  لباس بر تن می كنند و كمربندی بنام <b><i>كُشتی</i></b> كه از 72 بند تار پشمی بافته شده است سه دور بر كمر نوجوان بسته می شودكه به نشان پیروی از اندیشه ، گفتار و كردار نیك است و از این پس او نیز مانند نیاكان خود بر آن است تا راستی را گسترش دهد و با كژاندیشی مبارزه كند .   </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';">  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>03ـ4: تقویم زرتشتیان چگونه است ؟ </span></b><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">پاسخ : درگاه شماری زرتشتی هر سال به 12 ماه سی روزه تقسیم شده است و هر روز نام ویژه ای دارد. در پایان هر سال 5 روز اضافی و پس از چهار سال شش روز اضافی ( كبیسه ) وجود دارد .</span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-indent:-3pt;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">نام سی روز هر ماه عبارتند از : 1ـ اورمزد    2ـ بهمن   3ـ اردیبهشت   4ـ شهریور   5ـ سپندارمذ   6ـ خورداد   7ـ امرداد   8ـ دی بآذر   9ـ آذر   10ـ آبان   11ـ خور   12ـ ماه   13ـ تیر   14ـ گوش   15ـ دی بمهر 16ـ مهر   17ـ سروش   18ـ رشن   19ـ فروردین   20ـ ورهرام   21ـ رام    22ـ باد    23ـ دی بدین   24ـ دین 25ـ ارد   26ـ اشتاد   27ـ آسمان    28ـ زامیاد   29ـ مانتره سپند   30ـ انارم . </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">و نام پنج روز آخر سال كه ماه گاتابیو نیز گفته می شود به ترتیب  :  اَهنَوَد ـ اُشتَه وَد ـ  سپِنتَه مَد ـ  وُهوخشَتر ـ  وَهیش تُوایش  و  روز اضافی در سال كبیسه اَوُرداد نام دارد .</span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span style="font-size:16pt;"><font face="Times New Roman">  </font></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><font face="Times New Roman">            </font></span><span dir="ltr"></span><span dir="ltr"></span><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;" xml:lang="ar-sa"><span dir="ltr"></span><span dir="ltr"></span><font face="Times New Roman"></font></span><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>  : فلسفه بلند كردن یك انگشت و دو انگشت ( آفرینامه ویسپوخاترم ) به هنگام خواندن4-04</span></b><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"></span></b><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span> اوستای گاهنبار چیست ؟ </span></b><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">پاسخ : آفرینامه - ویسپو خاترم ، بخشی از سرود خرده اوستا است كه به هنگام برگزاری جشن ها به ویژه<i> <b>گاهنبار</b></i> خوانده می شود. دربخش آفرینامه موبد نخست یك شاخه<b><i> مورد</i></b> را با دست راست خود به سوی بالا برافراشته می كند و در قسمت دوم یعنی ویسپوخاترم دو شاخه از <b><i>مورد</i></b> را بالا می برد و در هر دو مورد باشندگان در مراسم انگشت نشانة دست راست و كناری آن را رو به آسمان بالا می گیرند تا در سخنانی كه موبد به زبان اوستایی می سراید هم كلام شده باشند سپس باور خود را با حركت دست خود می بوسند و بر دیده می گذارند .</span><span dir="ltr"></span><span dir="ltr"></span><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="ltr"></span><span dir="ltr"></span> </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">ترجمة آفرینامه : برای شهریار و سرور كشور بالاترین توانایی و پیروزی آرزو داریم . برای او زندگانی دراز، تندرستی و سرافرازی را خواستاریم تا در نبرد با كژاندیشان و كینه توزان پیروز شود هیچگاه اندیشه ، گفتارو كردار بد به سراغ او نیاید . </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">ترجمه ویسپوخاترم : آرزو داریم كه همواره اندیشه ، گفتار و كردار نیك به سراغ ما آید تا ما نیز از زمرة نیكوكاران روزگار خود باشیم . </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>05-4 : اوستاهایی كه در مراسم سدره پوشی خوانده میشود به ترتیب كدامند<i> ؟ </i></span></b><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">پاسخ : نخست اوستای هرمزد یشت و یا آتش نیایش خوانده می شود و در اوستای برساد از دیرزیوی و شادكامی نوجوان یاد می شود آنگاه اوستای كشتی آغاز می گردد و كشتی به كمر بسته می شود . سپس موبد ونوجوان اوستای پیمان دین را واژه به واژه تكرار می كنند و در پایان اوستای تندرستی سروده میشود. </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>06-4  : اوستای مخصوص سال و سیروزه درگذشتگان به ترتیب كدامند ؟ </span></b><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">پاسخ : </span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:tahoma, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">اوستای سال</span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"> پس از نیمروز : نیایش بایسته ـ گاه ازیرن ، آفرینگان دهمان و همازوردهمان. </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:tahoma, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">اوستای سیروزه</span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"> پس از نیمروز : نیایش بایسته ، خورشید و مهر نیایش ، گاه ازیرن ، آفرینگان دهمان ، كرده سروش و همازوردهمان ـ (برگرفته از كتاب اوستای ودردگان ، انجمن موبدان). </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-indent:34.7pt;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><font face="Times New Roman">07-4  : اجزا سفره گواه گیری (ازدواج زرتشتیان ) كدامند و به چه معنایی ؟<i></i></font></span></b><b><span style="font-size:16pt;"></span></b></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">پاسخ : اجزاء اصلی در سفره جشن گواه گیری چنین است : </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">سفره سبز ، كله قند سبز، دستمال سبز ابریشمی ، كلاه سبز داماد ، ‌توری سبز عروس</span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"> ، رنگ سبز به نشانِ امرداد ( جاودانگی و سرسبزی در زندگی ) </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-indent:36pt;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">كتاب اوستا و كمربندِ كُشتی</span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">  :  به نشان باور و پایداری در دین زرتشتی </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-indent:36pt;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">چراغ روشن ، آینه و گلابدان</span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"> : یادآور فروغ و روشنایی دل و جان  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-indent:36pt;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">نقل و شربت</span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"> : نشان شیرین كامی در زندگی مشترك </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-indent:36pt;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">نخ و سوزن</span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"> : نماد پیوند همیشگی عشق و مهربانی در زندگی . </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-indent:36pt;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">قیچی</span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"> : نماد پیوند عروس و داماد همكاری مداوم در كارها </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-indent:36pt;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">تخم مرغ</span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"> : نشان باروری و سهم پایانی از سوی خانواده عروس </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-indent:36pt;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">انار</span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"> : نشان سود بیكران در زندگی و داشتن فرزندانی نیكو </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-indent:36.5pt;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">دانه های <span style="color:#993300;">برنج</span> و برگ های خشك <span style="color:#993300;">آویشن</span> : برای آرزوی تندرستی بی شمار در زندگی  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-indent:36pt;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-indent:-36.5pt;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>               08- 4 : آیا اجرا و شنیدن موسیقی در آیین زرتشت آزاد است ، آیا در مراسم مذهبـی از موسیقـی استفـاده می شده است و حالا هم می شود ؟ </span></b><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span> پاسخ : سرودهای اشوزرتشت ( گاتها ) دارای وزن و ریتم است ، بنابراین سرایش اوستا با           آهنگ ویژه خود همراه می باشد از سوی دیگر به صدا درآوردن زنگ در آتشكده به هنگام سرودن اوستا و سابقه چند هزار ساله سازهایی مانند تنبور ، نی ودف در ایران باستان نشان دهنده جایگاه ارزشمند موسیقی در فرهنگ ایران و زرتشتیان است . </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>09-4 : آیا درست است كه در گذشته بجای هفت “ سین ” ، هفت “ شین ” داشته ایم ؟ در این صورت آن هفت “ شین ” از چه چیزهایی تشكیل شده بود؟</span></b><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">   </span></b><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">پاسخ : در بررسی پژوهشگران ، نخست هفت نوع چیدنی از درختان برسفره نوروزی نهاده شده سپس آنها را در سینی هایی قرار داده اند كه به هفت سینی یا هفت سین خلاصه شده است و در برخی از باورها هفت شین هم در سینی هایی كه تعداد آنها هفت عدد یعنی نماد مراحل هفت گانه در عرفان زرتشتی است قرار داده اند نوع آنها نیز بستگی به محصول و فرآورده های جغرافیایی ، باورهای قومی و محل داشته است . </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-indent:1.3pt;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>10-4 : نیایشهای بایسته به ترتیب کدامند ؟ </span></b><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">پاسخ : از زمانی که خرده اوستا تنظیم گردیده بخش های سروش واژ- اوستای کشتی و برساد به عنوان نیایش بایسته برگزیده شده است از سوی دیگر اشوزرتشت در پیام خود به ویژه هات 28 از گاتها نیایش را نه تنها با یاری از کلام بلکه با پیروی از اندیشه و کردارنیک می داند و آن را پیوسته  در هر زمان آرمان دارد . </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>11-4 : لطفا پنجه کوچک و بزرگ را توضیح دهید <i>؟ </i></span></b><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">پاسخ : مراسم پنجه کوچک از ده روز مانده به نوروزیعنی روز اشتاد از ماه اسفند آغاز می گردد در این هنگام زرتشتیان در باور سنتی خود به استقبال روان  و فروهر درگذشتگان می روند . با خانه تکانی و زدودن ناپاکی ها از محیط زیست ، محل زندگی و به ویژه اندیشه و رفتارخود به میزبانی مینوی با حضور فروهر درگذشتگان خواهند رفت و در روزهای پنجگانه آخر سال و برای ماه گاتابیو  یعنی روزهای اَهنود - اشتود - سپنته مد - وهوخشتر - وهیشتوایش مراسم ویژه ای با تهیه خوراکی های سنتی و آفرینگان خوانی به استقبال نوروز خواهند رفت . </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><font face="Times New Roman">  </font></span><b><span style="font-size:16pt;"></span></b></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><font face="Times New Roman">12-4 : منظور از روشن کردن آتش روی پشت بام در پنجه چیست ؟ </font></span></b><b><span style="font-size:16pt;"></span></b></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">پاسخ : زرتشتیان در باور سنتی خود ، پیش از آمدن نوروز هر سال به استقبال روان و فروهر درگذشتگان خود می روند و در سپیده دم روز آغاز سال نو بر بلندی یا پشت بام ها آتش می افروزند و مخلوط آب و برگهای خشک آویشن بر زمین می پاشند تا در باور نمادین خود از آنها بدرقه کرده باشند . </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><font face="Times New Roman">13-4 : اوستای ویژه مراسم گواه گیری بترتیب کدامند ؟ </font></span></b><b><span style="font-size:16pt;"></span></b></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">پاسخ : در مراسم گواه گیری ( عقد ) در آغاز<b> اندرزها</b>یی برگرفته از بینش اشوزرتشت از سوی موبد برگزارکننده  و به زبان پارسی به عروس و داماد سفارش می شود و پس از آن متنی به زبان اوستایی که بخش ها یی از اوستای <b>اورمزد یشت</b> و برگرفته از یسنا است سروده می شود . </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><font face="Times New Roman">14-4  : برسم چیست ؟ </font></span></b><b><span style="font-size:16pt;"></span></b></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">پاسخ : واژه برسم در اوستا به صورت بَرِسمَن آمده است ، شاخه هایی از نوعی گیاه در ایران باستان بوده که روحانیان در برخی از مراسم آیینی آن را به دست می گرفتند پس  از  آن  از  شاخه های درخت انار و گزاستفاده شده و اکنون در یزشن خوانی ( واژ یشت گاهنبار) از میله های نقره ای به هم بسته شده ،  در برسمدان که بالای آن به شکل ماه است وبه آن ماهروی نیز  می گویند  استفاده  می شود . </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><font face="Times New Roman"><b><span lang="en-ca" style="font-size:16pt;color:#993300;" xml:lang="en-ca">  </span></b><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="fa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;" xml:lang="fa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>15-4</span></b><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;" xml:lang="ar-sa"> : آیا درست است که در نیایش یکنفری در زمان خواندن ویسفوخاترم انگشت دست را بالا  نمی برند ؟                           </span></b><b><span style="font-size:16pt;"></span></b></font></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span> پاسخ : خیر، درست نیست  . </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>16-4 : عده ای بر این باورند که بالا بردن انگشت در ویسفوخاترم به معنی یگانگی اهورامزدا ودو انگشت در آفرینامه در تایید پیامبری اشوزرتشت می باشد ، نظر شما چیست ؟ </span></b><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">                                                     </span></b><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span> پاسخ : نظر من ترجمه بخش های یاد شده در کتاب خرده اوستا است که پاسخ آن در پرسش ردیف                     </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span> 04-4 آمده است . </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>17-4 : در نماز ، فقط خرده اوستا خوانـده می شود یـا بخـش های دیگـر از اوستـا را هم شـامل می شود؟</span></b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"></span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">پاسخ :  بخشی از خرده اوستا را زرتشتیان به صورت سنتی برای نماز بایسته برگزیده اند كه سروش واژ و اوستای كُشتی است شامل گزیده هایی از یسنا و گاتها ، پیام اشوزرتشت نیز می باشد </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><font face="Times New Roman">18-4 : آیا كتابی در رابطه با آداب و رسوم مذهبی زرتشتیان نوشته شده كه در صورت عدم دسترسی به موبد ،‌ بامراسم مذهبی و اجرای رسومات آشنا شد؟ </font></span></b><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">پاسخ :  بخشی از آداب مذهبی زرتشتیان در كتاب آداب و رسوم زرتشتیان نوشته اردشیر آذرگشسب از انتشارات فروهر آمده است . </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><i><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>  </span></i></b><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><font face="Times New Roman">19-4  : آیا هنگام نماز گزاردن ، لباس خاصی باید پوشید و در مكان خاصی باید قرار گرفت؟ ‌آیا هنگام نیایش ‌، بدن شخص باید از هر حیث پاك باشد ؟</font></span></b><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"></span></b><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">پاسخ : به هنگام نماز از تن و لباس و مكان پاك باید بهره  گرفت زنان و مردان با سرهای پوشیده یعنی روسری و كلاه سفید رو به سوی روشنایی در نماز حضور می یابند . </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>  </span></b><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><font face="Times New Roman">20-4  : برای آشنایی با اعیاد و سنت ها و چگونگی  اجرای آن چه منبعی را پیشنهاد می كنید؟ </font></span></b><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><i><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><font face="Times New Roman"> </font></span></i></b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">پاسخ :  كتاب از نوروز تا نوروز، نوشته كورش نیكنام از انتشارات فروهر پیشنهاد می گردد . </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>  </span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;" xml:lang="ar-sa"><font face="Times New Roman">21-4   :‌آیا سروده های زرتشت ، تنها همین 17 هات بوده یا بیشتر بوده و در بستر تاریخ از میان رفته است ؟</font></span></b><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"></span></b><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">پاسخ : اطلاع كافی نداریم ولی از آنجا كه پیام اشوزرتشت در بین 72 هات یسنا قرار گرفته است بیگمان دست نخورده باقی مانده است . <b><i>   </i></b></span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><i><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>    </span></i></b><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><i><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><font face="Times New Roman">22-4  : آیا در آیین زرتشتی حدیث و یا به نوعی نقل قول در باره مسائل مذهبی از شخصی آورده شده یا اینكه اوستا همه چیز را گفته است ؟</font></span></i></b><b><i><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"></span></i></b><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">پاسخ : نوشته ها و روایت هایی به نام ادبیات پهلوی و از زمان ساسانیان باقی مانده است كه برخی از آن ها باور اندیشمندان آن زمان است و هماهنگی با پیام اشوزرتشت ندارد .  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:justify;"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><font face="Times New Roman">  </font></span></b><font face="Times New Roman"><b><span lang="fa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;" xml:lang="fa">23-4  </span></b><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;" xml:lang="ar-sa">: زرتشتیان در روز چند بار نماز می خوانند ؟    </span></b><span dir="ltr"></span><span dir="ltr"></span></font><b><span style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';"><span dir="ltr"></span><span dir="ltr"></span> </span></b><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><font face="Times New Roman"></font></span></b><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">پاسخ : نماز باید در تمام لحظه ها باشد و هر شخص با اندیشه ، گفتار و کردار نیک خود با هنجار اشا همراه باشد از زمان ساسانیان پنج گاه یا وعده نماز تعیین شده که در هر شبانه روز به نیاش خداوند و سپاسگزاری از داده های نیک او پرداخته می شود . </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';">  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><i><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><font face="Times New Roman"> </font></span></i></b><font face="Times New Roman"><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;" xml:lang="ar-sa">24-4  : نماز روزانه زرتشتیان دارای چه مفهوم و عباراتی می باشد ؟   </span></b><span style="font-size:16pt;"></span></font></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><b><i><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">پاسخ :</span></i></b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"> نماز روزانه زرتشتی درخرده اوستا و از زمان ساسانی تنظیم گردیده است . از بخش های یسنا و یشت ها برگرفته شده و در قسمت<b><i> <span style="color:#993300;">سروش واژ</span></i></b><span style="color:#993300;"></span>و <b><i><span style="color:#993300;">اوستای کٌشتی</span></i></b> ترجمه آن چاپ شده است دراین نماز به سرور خانه ، شهر ، کشور و دین درود فرستاده شده . ضمن ستایش خداوند یکتا برای  بخشش داده های نیک ، برای زنان و مردان نیک اندیش،  خوش گفتار و درست کردار آرزوی زندگی خوب همراه با دارایی شادی آور و فرزندان نیک شده به همبستگی انسانها و دوری آنها از کژاندیشی اشاره شده و پیمان وابستگی به آیین راستی همگام با صلح و آرامش در نماز برای هر فرد با خداوند برقرار می گردد و اشوزرتشت در هات 28 ازیسنا ( گات ها ) به نماز و نیایش سفارش کرده و آرزومند است که هر انسان با بهره مندی از خرد رسا و دانش زمان بر آن باشد تا با تلاش وکوشش خود در سازندگی و تازه شدن هستی نقش داشته باشد که روان گیتی خشنود گردد وهنجار اشا همواره پویا و پایدار بماند .  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>  </span><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="ltr" style="margin:0cm 0cm 0pt;direction:ltr;text-align:right;" align="right"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><b><span lang="ar-sa" dir="rtl" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>25-4  آیا در هیچیك از آئینها و مراسم زرتشتى از منجى بنام 'سیوشانس' نام برده میشود، كدام مراسم  و چه زمانى این آئین برگزار میشود ؟ </span></b><span style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;"><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">در آفرینگان خوانی كه بخشی از سرایش اوستا به هنگام مراسم گهنبار است به روان و فروهر درگذشتگان از كیومرس تا به سیوشانس درود فرستاده می شود . </span><span dir="ltr" style="font-size:16pt;"></span></p> <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify;"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span><span lang="fa" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="fa"><span dir="rtl"></span><span dir="rtl"></span>  </span><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;" xml:lang="ar-sa"></span></p> <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;"><b><i><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">26-4    چرا </span></i></b><b><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">وقتی<i> كسی جلو آتش هست ، باید با پارچه دهان خود را بپوشاند؟ </i></span></b><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;" xml:lang="ar-sa"></span></p> <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;"><span lang="fa" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="fa">آتش یكی از نمادهای پاك كننده در فرهنگ ایران باستان است و در كنار آب ، هوا و خاك ارزش ویژه ای دارد . </span><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;" xml:lang="ar-sa"></span></p> <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;"><span lang="fa" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="fa">آتشی كه در آتشگاه نگاه داری می شود شباهت زیادی به موجود زنده دارد زیرا تنفس می كند ، گرما بخش است ، به خوراك نیاز دارد ، شعله های آن حركت دارد با روشنایی و گرمای خود از پدیده های سود بخش بوده و دروغ در ذات او جایگاهی ندارد از این رو هنگامی كه آتش بان برای خوراك دادن و اضافه كردن چوب به آتش به سرودن نیایش اوستایی مشغول می شود با احترام ویژه ای كه نباید بازدم تنفسی و یا قطرةای از آب دهان به این پدیده پاك برسد و ناپاك شود پارچه ای سپید هماهنگ آنچه پزشكان به هنگام جراحی استفاده می كنند بر دهان خود می گذارند . </span><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;" xml:lang="ar-sa"></span></p> <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify;"><span lang="fa" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="fa">  </span><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;" xml:lang="ar-sa"></span></p> <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;"><b><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">27-4    آیا در دین زرتشت ،نماز جماعت وجود دارد،اگر هست چگونه می باشد<i>؟ </i></span></b><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;" xml:lang="ar-sa"></span></p> <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;"><span lang="fa" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="fa">افراد به هنگام شركت در آیین های دینی وسنتی همانند گاهنبارها ،</span><span dir="ltr"></span><span dir="ltr"></span><span lang="fa" dir="ltr" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="fa"><span dir="ltr"></span><span dir="ltr"></span> </span><span lang="fa" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="fa">مراسم درگذشتگان، جشن ها و... با اختیار به شكل همگانی نیز نیایش می كنند. آنان اوستاهای بایسته ویا بخش هایی برگزیده از گاتها یا اوستا را با یكدیگر زمزمه می كنند. </span><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;" xml:lang="ar-sa"></span></p> <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify;"><span lang="fa" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="fa">  </span><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;" xml:lang="ar-sa"></span></p> <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;"><b><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">28-4  نیایش مخصوص مراسم زایش اشوزرتشت كدامند؟ </span></b><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;" xml:lang="ar-sa"></span></p> <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;"><span lang="fa" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="fa">در آیین بزرگداشت زادروز اشوزرتشت، نیایش ویژه ای پیش بینی نشده است. چنانچه بخش هایی از سرودهای گاتها برای پاسداشت اندیشهء والای این پیامبر انتخاب و با آهنگ سنتی آن سروده و تفسیر شود، نیایشی شایسته خواهد بود. </span><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;" xml:lang="ar-sa"></span></p> <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify;"><span dir="ltr"></span><span dir="ltr"></span><span dir="ltr" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';"><span dir="ltr"></span><span dir="ltr"></span>  </span><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;" xml:lang="ar-sa"></span></p> <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;"><b><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">29-4    مراسم آفرینخوانی چیست و چگونه انجام می شود؟ </span></b><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;" xml:lang="ar-sa"></span></p> <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;"><span lang="fa" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="fa">آفرینگان خوانی، برپایی آیینی سنتی است كه در آن سرودهایی از خرده اوستا مانند آفرینگان گهنبارو آفرینگان دَهمان برای شادمانی روان و فروهردرگذشتگان و برای دیرزیوی و شادزیوی نیكوكاران با</span><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;" xml:lang="ar-sa"><font face="Times New Roman"></font></span></p> <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify;"><span dir="ltr"></span><span dir="ltr"></span><span dir="ltr" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';"><span dir="ltr"></span><span dir="ltr"></span>  </span><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;" xml:lang="ar-sa"></span></p> <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;"><b><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">30-4    آتش بهرام بعنی چه<i>؟ </i></span></b><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;" xml:lang="ar-sa"></span></p> <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;"><span lang="fa" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="fa">آتشی كه در هرشهر از احترام بالاتری برخورداربوده و همچون موجود زنده ای توسط آتش بان نگهداری می شود تا گرما و روشنایی درونی انسان را یادآور شود و همچون پرچمی به هویت ملی ایرانیان اشاره  می كند ، <b>آتش</b> <b>ورهرام </b>( بهرام) نام دارد. </span><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;" xml:lang="ar-sa"></span></p> <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;text-align:justify;"><span lang="fa" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="fa">  </span><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;" xml:lang="ar-sa"></span></p> <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;"><b><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;color:#993300;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="ar-sa">26-4    چرا وقتی كسی جلو آتش هست ، باید با پارچه دهان خود را بپوشاند؟ </span></b><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;" xml:lang="ar-sa"></span></p> <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;"><span lang="fa" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="fa">آتش یكی از نمادهای پاك كننده در فرهنگ ایران باستان است و در كنار آب ، هوا و خاك ارزش ویژه ای دارد . </span><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;" xml:lang="ar-sa"></span></p> <p dir="rtl" style="margin:0cm 0cm 0pt;"><span lang="fa" style="font-size:16pt;font-family:arial, 'sans-serif';" xml:lang="fa">آتشی كه در آتشگاه نگاه داری می شود شباهت زیادی به موجود زنده دارد زیرا تنفس می كند ، گرما بخش است ، به خوراك نیاز دارد ، شعله های آن حركت دارد با روشنایی و گرمای خود از پدیده های سود بخش بوده و دروغ در ذات او جایگاهی ندارد از این رو هنگامی كه آتش بان برای خوراك دادن و اضافه كردن چوب به آتش به سرودن نیایش اوستایی مشغول می شود با احترام ویژه ای كه نباید بازدم تنفسی و یا قطرةای از آب دهان به این پدیده پاك برسد و ناپاك شود پارچه ای سپید هماهنگ آنچه پزشكان به هنگام جراحی استفاده می كنند بر دهان خود می گذارند . </span><span lang="ar-sa" style="font-size:16pt;" xml:lang="ar-sa"></span></p> text/html 2009-04-27T09:50:08+01:00 سوشیانت رستاخیز http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/243800/clubname/zarathustraclub <div> <div><a href="http://www.facebook.com/profile.php?id=1087332862"><img alt="" src="http://profile.ak.facebook.com/v223/1364/4/t1087332862_1322.jpg" /></a></div> <div>Post #1</div></div> <div> <div><span>You wrote</span><span>7 minutes ago</span></div> <div>حکیم ابوالقاسم فردوسی شاعر حماسه سرای ایرانی در سال 329 یا 330 هجری قمری در قریه فاز یا پاز طابران طوس به دنیا آمد. او از دهگانان طوس و از خاندانهای اصیل آنجا بود. در آن روزگار‚ دهگانان تلاش میکردند در برابر ارزشهای جدیدی که دین اسلام مطرح میکرد‚ سنتها و آداب اجدادی خود را حفظ کنند و شاید اعظم انگیزه فردوسی برای نظم شاهنامه از همین تمایل درونی و نژادی سرچشمه می گرفت. فردوسی زندگی آسوده و مرفهی داشت‚ اما به مرور زمان سرمایه خویش را صرف تنصیف شاهنامه کرد.کاخ رفیع و ارجمند ادب پارسی‚ بر ستونهایی سترگ که از دیرباز مایه افتخار ایران و ایرانی بوده و هستند‚ بنا شده است. شعر پارسی با تلاش و کوششی که شکوه این زبان را از فرش به عرش رسانده اند‚ از چنان عظمتی برخوردار است که جهان با همه گستردگی ادبیات و هنر خود‚ در برابر ارجمندی بلامنازع شعر پارسی سر تعظیم فرود می آورد..... فردوسی زنده کننده زبان فارسی بود ( روحش شاد )<br /><br />استاذسیس : سردار دلیر ایران که در نواحی هرات و بادغیس و سیستان بر ضد منصور خلیفه ستمگر عباسی قیام کرد و عاقبت به فرمان منصور در بغداد به دار آویخته شد و یکی از سمبلهای عرب ستیزی را در ایران به جای گذاشت و درس وطن پرستی در برابر یورش بیگانگان برای جوانان به جای گذاشت..<br /><br />بابک خرمدین : سردار دلیر و پیشوای نهضت خرمدینیان یا سرخپوشان که بر ضد حکومت عرب قیام کرد و 22 سال دست یورش گران عرب را از کشور ما کوتاه کرد و مبدل به سمبلی از مقاومت ایرانیان در برابر حمله بیگانگان به کشور شد . وی در تاریخ 2 صغر سال 223 هجری قمری در سامرا به دستور خلیفه تازی تکه تکه شد . پس از وی خانواده و همسرش نیز کشته شدند.<br />حلاج حسن ابن منصور حلاج . از عرفای مشهور ایرانی - اسلامی قرن سوم هجری که با گفتن عقاید مخالف خود علیه اعراب افراطی به شهرت رسید . او را صاحب کشف و کرامت دانسته اند و چون در زمان المقتدر خلیفه عباسی خلاف موازین و عقاید اسلامیان افراطی آن زمان سخن گفته بود به اصرار فقهای بغداد او را دستگیر و مدت هشت سال در زندان سر کرد و سپس وی را از زندان در آوردند و بعد از زدن هزار ضربه شلاق به وی هر دو دست وی را قطع کردند و سپس هر دو پای وی را بریدند و بعد جسدش را سوزاند واین وحشیگریهای اعراب که به نام اسلام کردند هزاران بار در تاریخ ما به ثبت رسیده است...<br />رستم فرخزاد سردار بزرگ ایران که در جنگ با اعراب کشته شد . او سپهسالار بزرگ ارتش ایران در زمان شاهنشاهی یزدگرد سوم بود که حماسه ای در جنگ قادسیه بوجود آورد که تاریخ نیاکانمان را زیبا تر از همیشه ساخت در نهایت به دست سپاه اسلام کشته شد...<br /><br />مازیار یکی دیگر از قیام کنندگان بر علیه حکومت اعراب در ایران . وی در طبرستان بنایی بزرگ ساخت و در جهت بازگرداندن بزرگی ایران به قبل از یورش تازیان تلاش کرد . وی در زمان معتصم عباسی قیام خود را آغاز کرد و در صدد بر آمد همگام با بابک خرمدین هویت ملی ایرانی را زنده کنند که در نهایت با جنگهای معتصم دستگیر و در بغداد کشته شد . او نیز یکی دیگر از تندیس های ملی گرایی ایرانیان در برابر تهاجم دیگر کشورها است...<br />مرداویج سردار بزرگ ایرانی که او نیز در جهت متلاشی کردن حکومت اعراب در ایران کوشید و جان داد . وی فرمانده لشگر اسفار پسر شیرویه عامل نصر بن احمد ساسانی بود طبرستان را برای اسفار فتح کرد . پس از کشته شدن اسفار- مرداویج قزوین و همدان و اصفهان و اهواز را گرفت و لشگر المقتدر خلیفه جنایتکار عباسی را شکست داد . وی در کمال تاسف در سال 323 هجری قمری در حمام اصفهان به دست غلامان ترک کشته شد....<br /><br /><br />مهران یکی دیگر از سرداران بزرگ ایران . وی از سپهسالاران ارتش ایران ( یزدگرد ساسانی ) بود و با اعراب بیابانگرد جنگید و ابوعبیده سردار مشهور عرب را به قتل رسانید ....<br /><br />سندباد یکی دیگر از قیام کنندگان بر علیه حکوتهای غارتگر اعراب در ایران که به جان و مال و ناموس ایرانیان تجاوز میکردند . او اهل نیشابور بود و پس از اینکه منصور خلیفه عباسی - ابومسلم خراسانی را کشت وی در نیشابور به خونخواهی از ابومسلم که فردی ایرانی و وطن پرست بود برخواست و قیام کرد که در نهایت با شصت هزار نفر از یارانش توسط اعراب بیابانگرد و کشتارگر کشته شد </div></div> text/html 2009-04-10T22:18:03+01:00 ائل آی آریامن http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/228295/clubname/zarathustraclub <br /><br /><p align="right"><strong>فروردین</strong></p><p align="right"><strong>فروردین نام نخستین ماه و فصل بها ر و روز نوزدهم هر ماه در گاه شماری اعتدالی خورشیدی است.در اوستا و پارسی باستان فرورتینام,در پهلوی فرورتین و در فارسی فروردین گفته شده که به معنای فروردهای پاکان و فروهرهای ایرانیان است.بنا به عقیده پیشینیان,ده روز پیش از اغاز هر سال فروهر در گذشتگان که با روان و وجدان از تن جدا گشته,برای سرکشی خان و مان دیرین خود فرود می آیند و ده شبانه روز روی زمین به سر میبرند. به مناسبت فرود آمدن فروهرهای نیکان,هنگام نوروز را جشن فروردین خوانده اند. فروهران در ده روز آخر سال بر زمین هستند و بامداد نوروز پیش از بر آمدن آفتاب,به دنیای دیگر می روند</strong></p><font face="Tahoma" size="2"><strong>.</strong></font><p align="right"><strong>اردیبهشت</strong></p><p align="right"><strong>اردیبهشت نام دومین ماه سال و روز دوم هر ماه در گاهشماری اعتدالی خورشیدی است. در اوستا اشاوهیشتا و در پهلوی اشاوهیشت و در فارسی اردیبهشت گفته شده که کلمه ای است مرکب از دو جزء</strong></p><font face="Tahoma" size="2"><strong>:</strong></font><p align="right"><strong>جزء اول((اشا))از جمله لغاتی است که معنی آن بسیار منبسط است,راستی و درستی,تقدس,قانون و آئین ایزدی,پاکی....و بسیار هم در اوستا به کار برده شده است.جزء دیگر این کلمه که واژه ((وهیشت))باشد. صفت عالی است به معنای بهترین,بهشت فارسی به معنی فردوس از همین کلمه است.در مجموع این کلمه به بهترین راستی و درستی است. در عالم روحانی نماینده صفت راستی و پاکی و تقدس اهورامزداست و در عالم مادی نگهبانی کلیه آتش های روی زمین به او سپرده شده است. در معنی ترکیب لغت اردیبهشت((مانند بهشت))هم آمده است</strong></p><font face="Tahoma" size="2"><strong>. </strong></font><p align="right"><strong>خرداد</strong></p><p align="right"><strong>خرداد نام سومین ماه سال و روز ششم در گاهشمار اعتدالی خورشیدی است. در اوستا و پارسی باستان هئوروتات ,در پهلوی خردات و در فارسی خورداد یا خرداد گفته شده که کلمه ای است مرکب از دو جزء: جزء هئوروه که صفت است به معنای رسا.,همه,درست,و کامل.دوم تات که پسوند است برای اسم مونث,بنابراین هئوروتات به معنای کمال و رسایی است.ایزدان تیرو باد و فروردین از همکاران خرداد می باشند. خرداد نماینده رسایی و کمال اهورامزداست و در گیتی به نگهبانی آب گماشته شده است</strong></p><font face="Tahoma" size="2"><strong>.</strong></font><p align="right"><strong>تیر</strong></p><p align="right"><strong>تیر نام چهارمین ماه سال و روز سیزدهم هر ماه گاهشماری اعتدالی خورشیدی است. در اوستا تیشریه,در پهلوی تیشتر و در فارسی صورت تغییر یافته آن یعنی تیر گفته شدهکه یکی از ایزدان است و به ستاره شعرای یمانی اطلاق می شود.فرشته مزبور نگهبان باران است و به کوشش او زمین پاک ,از باران بهره مند می شود و کشتزارها سیراب میگردد. تیشتر رادر زبانهای اروپایی سیریوس خوانده اند.هر گاه تیشتر از اسمان سر بزند و بدرخشد مژده ریزش باران می دهد. این کلمه را نباید با واژه عربی به معنی سهم اشتباه کرد</strong></p><font face="Tahoma" size="2"><strong>.</strong></font><p align="right"><strong>امرداد</strong></p><p align="right"><strong>امرداد نام پنجمین ماه سال و روز هفتم هر ماه در گاهشماری اعتدالی خورشیدی است. در اوستا امرتات ,در پهلوی امرداد و در فارسی امرداد گفته شده که کلمه ای است مرکب از سه جزء</strong></p><font face="Tahoma" size="2"><strong>:</strong></font><p align="right"><strong>اول((ا))ادات نفی به معنی نه,دوم((مرتا)) به معنی مردنی,نیست و نابود شدنی و سوم تات که پسوند و دال بر مونث است. بنابر این امرداد یعنی بی مرگی و آسیب ندیدنی یا جاودانی. پس واژه ((مرداد))به غلط استعمال می شود.در ادبیات مزدیسنا امرداد یکی از امشاسپندان است که نگهبانی نباتات با اوست. در مزدیسنا شخص باید به صفات مشخصه پنج امشاسپند دیگر که عبارتند از</strong></p><font face="Tahoma" size="2"><strong> :</strong></font><p align="right"><strong>نیک اندیشی,صلح و سازش,راستی و درستی,فروتنی و محبت به همنوع,تامین اسایش و امنیت بشر مجهز باشد تا به کمال مطلوب همه که از خصایص امرداد است نایل گردد</strong></p><font face="Tahoma" size="2"><strong>.</strong></font><p align="right"><strong>شهریور</strong></p><p align="right"><strong>شهریور نام ششمین ماه سال و روز چهارم هر ما در گاهشماری اعتدالی خورشیدی است. در اوستا خشتروئیریه,در پهلوی شتریور و در فارسی شهریور میدانند. کلمه ای است مرکب از دو جزء:خشتر که در اوستا و پارسی باستان و سانسکریت به معنی کشور و پادشاهی است و جزء دوم صفت است از ور به معنی برتری دادن وئیریه یعنی برگزیده و آرزو شده و جمعا یعنی کشور منتخب یا پادشاهی برگزیده . این ترکیب بارها در اوستا به معنی بهشت یا کشور آسمانی اهورامزدا آمده است. شهریور در جهان روحانی نماینده پادشاهی ایزدی و فر و اقتدار خداوندی است و در جهان مادی پاسبان فلزات .چون نگهبانی فلزات با اوستاو را دستگیر فقرا و ایزد رحم و مروت خوانده اند.روایت شده است شهریور آزرده و دلتنگ می شود از کسی که سیم و زر را بد به کار اندازد یا بگذارد که زنگ بزند</strong></p><font face="Tahoma" size="2"><strong>.</strong></font><p align="right"><strong>مهر</strong></p><p align="right"><strong>در سانسکریت میترا ,در اوستا و پارسی میثر ,و در پهلوی میتر,و در فارسی مهر گفته می شود. که از ریشه سانسکریت آمده به معنی پیوستن. اغلب خاورشناسان معنی اصلی مهر را واسطه و میانجی ذکر کرده اند.مهر واسطه است میان آفریدگار و آفریدگان.میثره در سانسکریت به معنی دوستی و پروردگار و روشنایی و فروغ است و در اوستا فرشته روشنایی و پاسبان راستی و پیمان است.مهر,ایزد هماره بیدار و نیرومند استو برای یاری کردن راستگویان و بر انداختن دردغگویان و پیمان شکنان در تکاپوست.مهر از برای محافظت عهد وپیمان و میثاق مردم گماشته شده است.از این رو فرشته فروغ و روشنایی نیز هست که هیچ چیز ار او پوشیده نمی ماند.برای انکه از عهده نگهبانی بر آید اهورامزدا به او هزار گوش و ده هزار چشم داده است.مقام مهر در بالای کوه ((هرا))است,انجایی که نه روز است و نه شب ,نه گرم است و نه سرد,نه ناخوشی و نه کثافت .مهر از آنجا بر ممالک آریایی نگران است.این ؟آرامگاه خود به پهنای کره زمین است یعنی مهر در همه جا حاضر است و با شنیدن آوای ستمدیدگان آگاه گشته به یاری آنان می شتابد</strong></p><font face="Tahoma" size="2"><strong>.</strong></font><p align="right"><strong>آیین مهر در دین مسیح نیز مشهود است.ایزد مهر در اصل بجز ایزد خورشید بوده است اما بعدها آندو را یکی دانسته اند.مورخان یونانی مهر را به نام میترس یاد کرده اند و دکر کرده اند که ایرانیان خورشید را به اسم ((میترس))میستایند.از این خبر پیداست که در یک قرن پیش از میلاد مسیح آندو با یکدیگر خلط شده اند.نگهبانی ماه هفتم و روز شانزدهم هر ماه را به عهده ایزد مهر است</strong></p><font face="Tahoma" size="2"><strong>.</strong></font><p align="right"><strong>آبان</strong></p><p align="right"><strong>در اوستا آپ در پارسی باستان آپی و در فارسی آب گفته می شود.در اوستا بارها ((آپ))به معنی فرشته نگهبان آب استعمال شده و همه جا به صیغه جمع آمده است.نام ماه هشتم از سال خورشیدی و نام روز دهم از هر ماه را,آبان میدانند.ایزد آبان موکل بر آهن است و تدبیر امور و مصالح ماه به او تعلق دارد.به سبب آنکه((زو))که یکی از پادشاهان ایران بود در این روز با افراسیاب جنگ کرده ,او را شکست داده,تعاقب نمود و از ملک خویش بیرون کرد, ایرانیان این روز را جشن می گیرند,دیگر آنکه چون مدت هشت سال در ایران باران نبارید مردم بسیار تلف گردید و بعضی به ملک دیگر رفتند. عاقبت در همین روز باران شروع به باریدن کرد و بنابراین ایرانیان این روز را جشن کنند. آفتاب در این ماه در برج عقرب یا کژدم قرار می گیرد</strong></p><font face="Tahoma" size="2"><strong>.</strong></font><p align="right"><strong>آذر</strong></p><p align="right"><strong>در اوستا آتر ,آثر,در پارسی باستان آتر,در پهلوی آتر,و در فارسی آذر می گویند. آذر فرشته نگهبان آتش و یکی از بزرگترین ایزدان است.آریائیان(هندوان و ایزدان)بیش از دیگر اقوام به عنصر آتش اهمیت میدادند.ایزد آذر نزد هندوان ,آگنی خولنده شده و در ((ودا)) (کتاب کهن و مقدس هندوان)از خدایان بزرگ به شمار رفته است. آفت اب در این ماه در برج قوس یا کماندار قرار می گیرد</strong></p><font face="Tahoma" size="2"><strong>.</strong></font><p align="right"><strong>دی</strong></p><p align="right"><strong>در اوستا داثوش یا دادها به معنی آفریننده ,دادار و آفریدگار است و غالبا صفت اهورامزدا است و آن از مصدر ((دا)) به معنی دادن و افریدن است.در خود اوستا صفت دثوش(=دی)برای تعیین دهمین ماه استعمال شده است. در میان سی و روز ماه,روزهای هشتم و بیست و سوم به دی(آفریدگار,دثوش)موسوم است. برای اینکه سه روز موسوم به ((دی))با هم اشتباه نشوند نام هر یک را به نام روز بعد می پیوندند. مثلا روز هشتم را ((دی باز)) و روز پانزدهم را ((دی بمهر))و....دی نام ملکی است که تدبیر امور و مصالح روز و ماه دی به او تعلق دارد</strong></p><font face="Tahoma" size="2"><strong>.</strong></font><p align="right"><strong>بهمن</strong></p><p align="right"><strong>در اوستا وهومنه ,در پهلوی وهومن,در فارسی وهمن یا بهمن گفته شده که کلمه ای است مرکب از دو جزء: ((وهو))به معنی خوب و نیک و ((مند))از ریشه من به معنی منش:پس یعنی بهمنش,نیک اندیش,نیک نهاد.نخستین آفریده اهورامزدا است و یکی از بزرگترین ایزدان مزدیسنا. در عالم روحانی مظهر اندیشه نیک و خرد و توانایی خداوند است. انسان را از عقل و تدبیر بهره بخشید تا او را به آفریدگار نزدیک کند.یکی از وظایف بهمن این است که به گفتار نیک را تعلیم می دهد و از هرزه گویی باز می دارد.خروس که از مرغکان مقدس به شمار می رود و در سپیده دم با بانگ خویش دیو ظلمت را رانده ,مردم را به برخاستن و عبادت و کشت و کار می خواند,ویژه بهمن است.همچنین لباس سفید هم از آن وهمن است. همه جانوران سودمند به حمایت بهمن سپرده شده اند و کشتار در بهمن روز منع شده است. بنا به نوشته ابوریحان بیرونی جانوران سودمند به حمایت بهمن سپرده شده اند و کشتار در بهمن روز منع شده است.بهمن اسم گیاهی است که به ویژه در جشن بهمنجه خورده می شود.و در طب نیز این گیاه معروف است</strong></p><font face="Tahoma" size="2"><strong>.</strong></font><p align="right"><strong>اسفند</strong></p><p align="right"><strong>دراوستا اسپنتا آرمیتی,در پهلوی اسپندر,در فارسی سپندار مذ,سفندارمذ,اسفندارمذ,و گاه به تخفیف سپندار و اسفند گفته شده که کلمه ای است مرکب از دو جزء: سپند,که صفت است به معنی پاک و مقدس,یا ارمئتی هم مرکب از دو جزء: اول آرم که قید است به معنی درست,شاید و بجا.دوم متی از مصدر من به من معنی اندیشیدن . بنابراین ارمتی به معنی فروتنی,بردباری و سازگاری است و سپنته آرمتی به معنی بردباری و فروتنی مقدس است.در پهلوی آن را خرد و کامل ترجمه کرده اند.سپندارمذ یکی از امشاسپندان است که مونث و دختر اهورامزدا خوانده شده است.وی موظف است که همواره زمین را خرم ,آباد,پاک و بارور نگه دارد,هر که به کشت و کار بپردازد و خاکی را آباد کند خشنودی اسپندارمذ را فراهم کرده است و آسایش در روی زمین سپرده به دست اوست و خود زمین نیز نماینده این ایزد بردبار و شکیباست و مخصوصا مظهر وفا و اطاعت و صلح و سازش است .بیدمشک گل مخصوص سپندارمذ می باشد</strong></p> text/html 2009-04-10T22:15:44+01:00 ائل آی آریامن http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/228294/clubname/zarathustraclub <p align="right"><strong><font size="3">بزرگان جهان در باره زرتشت چه میگویند؟</font></strong></p> <p><strong><font size="3"><font face="Times New Roman">8 مهر 86 - 22:46 </font>بزرگان جهان در باره زرتشت چه میگویند؟ از همان روزگاران كهن كه جهانیان با گاتها و پیام خردمندانه آن آِشنا شدند، همواره آنرا ستوده اند! كمتر جایی مشاهده شده است كه كسی توانسته باشد حتی انتقادی به کلام گاتها و زرتشت داشته باشد. با هم نگاههای بزرگان جهان را مرور می كنیم: <u>ویلی دورانت:</u> دین زرتشت، دینی با فروشكوه بود كه همچون دیگر دینها كه <u>سرشار</u> از درونمایه خونریزی و بت‌پرستی و خرافه‌گرایی بودند، روی خوشی با این ناشایستها نداشت و پاك و پاكیزه بود. زردشت این دستور طلایی را داده است كه آنچه را برخود نمی‌پسندی، بردیگران روا مدار. خویشكاری هركسی سه سویه است: 1- با دشمن چنان رفتار كن كه دوست گردد. 2- بدجنس را به راستی و درستی رهبری و راهنمایی كن و نادان را به دانایی.3- و سومین بخش آن است كه بزرگترین برتری، پارسایی و پرهیزكاری است و پس از آن راستگویی وراست كرداری. <u>سرپرسی سایكس</u>: از دید من بسیار دشوار است كه بتوان كسی را یافت كه بتواند آموزشهایی بالاتر از آموزشهای زرتشت برای مردم پیداكند. سروده‌ های این مرد بزرگ بی گمان جاویدنیند و هیچگاه گرد سالها برچهره‌اش نخواهد نشست كه آنرا پنهان دارد. ارزش سروده‌های زرتشت در پاكدلی گوینده و راستی بنیادینی است كه اوسخت باور داشته است. <u>نیچه:</u> زردشت بزرگترین پیامبر هوشمند و تیزهوشی است كه پایه‌های گسترده اندیشه سازنده و مردمیش تاكنون برای باختر استوارترین ستون زندگی بوده است. اندیشه زردشت آموزشهای بزرگی برای نیك زندگی كردن، نیك در پیوند بودن، نیك‌‌رفتار داشتن ونیك سخن گفتن و بالاتر از همه، چگونه ارج و ارزش نهی به دیگران است. او هیچگاه در هیچ سخنش از به كاربردن پی‌درپی «راستی و درستی‌» خودداری نكرده وپیوسته همه مردم را بدین سو خوانده است. در سخن زردشت، شكوهی یافت میشود كه در كمتر سخنی میتوان یافت. <u>هرتسفیلد</u>: پشتكار و كوششهای خستگی‌ناپذیر، از فروزه‌های درخشان ایرانیان می‌باشد كه برپایه راستی و درستی استوار شده است كه همه آنها پرتوی از آیین شكوهمند و پرفروغ زردشت است. <u>وتین آمریكایی</u>: زردشت از همه نگرها ستودنی است، بیگمان مسیح پیرو او بوده واز اندیشه او بهره گرفته است. سه سخن رسا و روان و شكوهمند او: پندار نیك –گفتار نیك- كردار نیك، پایه و بنیاد همه دینها ست و هیچ خردمندی نتوانسته است چیزی بر آن بیفزاید. <u>هرتل:</u> از لا به لای گاتها به خوبی روشن میشود كه یك مرد تیزهوش و هوشمند، پرتلاش، نیك‌خواه، خیراندیش، مهربان، مهرورز، مهرجو، پاكدل، نیك‌كنش، سخن می‌گوید كه با خرد راست است و با دیگران نیز از روی راستی سخن می‌گوید. زردشت به هواداری از راستی و درستی و فروزه‌های نیك سر برافراشت و آسودگی و آسایش را برای مردم آرزو كرد. منش او در پایه بلندی و برفراز دانایی ساخته شده و دور از هرگونه سستی و زبونی كه بیشتر مردم به آن دچارند، استوار گشته است. او از خونریزی و آزار، زبونی و خواری، بردگی و پستی و از آیین اهریمنان سخت رویگردان بود و با آنها پیكار میكرد. <u>پروفسور میه:</u> فروزه‌های ایرانیان باستان ستایش آمیزند. ولی باید دانست كه انگیزه‌ آنها ، آموزشهای نیك خواهانه و مردمی زردشت میباشد. زردشت از منشی والا برخوردار بود كه توانست بر دل مردم رخنه نماید وآنها را به سوی خود و آفریدگار مهربان و نیك خواهش بكشاند. <u>ولتر:</u> زردشت پیوند خود را با اهورا مزدا بیشتر برپایه دوستی استوار كرده بود. او از خدای خود یاری و پشتیبانی می خواست، آنگونه كه دوستی از دوست خود میخواهد. او در فروتنی به اهورامزدا، پاكدل و یكرنگ بود. <u>جكسون: </u>بودا و كنفوسیوس و سقراط كه جویندگان نور و فروغ و روشنایی بودند. از پایه‌هایی بلند و سركشیده برخوردار بودند، ولی باید پذیرفت كه زردشت از همه آنها بالاتر و والاتر وارزشمندتر بود. او بی گمان یكی از آموزگاران بزرگ خاوربه شمار میآید. <u>پروفسور شدرخاور شناس سرشناس و بلندآوازه آلمانی:</u> دوهزارسال است كه میان آفریدگار و آفریده یك شكاف بزرگ و ژرفی در مغز ما باختریان یافت میشود كه هیچگاه نتوانسته‌اند آنرا از میان بردارند. آفریدگاری پاك، اشویی شكوهمند و والا و این سو، آدمی بیچاره، زبون، پست، خوار، گناهكار و نیازمند مهر و آمرزش كه آفریده نام دارد . تنها گاهی بوده‌اند خردمندانی كه كوشیده‌اند به گونه‌ای این شكاف را كه امید پركردنش را هرگز نداشتند، بجهند. كوشش این گروه از اندیشمندان به بینشمندی پایان یافته است. در بینشمندی تلا ش میشود تنش میان آفریده و آفریدگار از میان برداشته شود. شكوهمندی آیین زردشت در این است كه هیچگاه چنین شكافی در آن یافت نمی شود و دربرخورد او با اهورامزدا نمیتوان جای تهی دید. گفتار زردشت از یك والایی شگفت انگیز و ستایش آمیز بینشمندی برخوردار است. او جدایی میان آفریدگار و آفریده را چنان از میان برداشته است كه در همان زمان كه آدمی با اهورامزدا به سخن می نشیند و برای او شكوهی میپندارد كه میتواند او را از خدایش دور نماید، بسیار به او نزدیك است. زیرا سخن گفتن با او بمانند گفتگوی دو دوست است كه هردو با هم سخن را رهبری می‌كنند. بنابراین وارون اندیشه ما باختر نشینان، میان آفریدگار و آفریده در آیین زرتشت، هیچگونه شكافی به چشم نمیخورد. در آیین زرتشت خدا دور از آدمی و برون از نیروی او و توانایی آگاهی او و دور از جهان هستی نیست. آفریده به سادگی اورا در ژرفنای زندگی روزانه خود مییابد و می‌بیند. هوشمندی و هوشیاری و دانایی و فرزانگی زرتشت آن است كه از آفریدگار، چیزی شگفت آمیز نساخته است تا آدمی اورا از خرد دور ببیند و دسترسی به اورا با آه و ناله و زاری و لابه و یا با ستایشهای زبونانه و نیایشهای پستی آمیز و همراه خواری و سرسپردگی دریابد. همین كار خود شكوه والایی و خردمندی زردشت را نشان میدهد. <u>پروفسور میلز:</u> پیام و سخن زرتشت از ارزشی شكوهمند و والا و دلنشین برخوردار است. خود او دارای آنچنان منشی نیرومند و نهادی توانا ورفتاری استوار بود كه توانست سخنانی تا این اندازه شیوا و گیرا و مردمی برزبان روان سازد و به دنباله آن شاه توانایی چون گشتاسب را به خود فریفته نماید. <u>بارتولومه:</u> نوآوری زرتشت كه بسیار ستایش آمیز میباشد، در آن استكه به جای خدایان بیشماری كه یافت میشد و دربرابر بت‌پرستی بت‌پرستان، یك آفریننده دانا یا اهورامزدا را جانشین كرد و از او خوبی و خوشی مردمان را درخواست نمود. <u>مارتین هوگ خاورشناس آلمانی</u>: آیین زرتشت، كیش یكتا پرستی است كه هیچ دینی دیگر از دیدگاه پاكی و آراستگی و مهر و راستی به پایه آن نمی رسد. این دین به راستی ناب‌ترین و پاكترین دینهاست. <u>هومباخ:</u> درگاتها این سروده‌ی باشكوه زردشت، یك آفریدگار یافت میشود كه اهورامزدای نیك خواه و خیراندیش است. آموزش های او برترین آموزشهای نیك و برجسته درراه یك زندگی پاك و آراسته و درست و شایسته است كه بازده‌های درخشان آن نیك آشكار میباشد. اورا میتوان یك استاد مهر و پاكدلی خواند كه جز درراه راستی و درستی گام ننهاد و از اهورامزدا جز خوشبختی مردمان روی زمین را نخواست. <u>گوته:</u> دانشمند بلند آوازه آلمانی، سخت فریفته گفتار و سروده‌های زرتشت بود و اورا مردی بسیار بزرگ و نوشته‌هایش را شكوهمند بازنمود كرده است. گوته، زرتشت را خردمندی به شمار میآورد كه جهان خرد كمتر همانند اورا به خود دیده است. او در همه جا از كسی نام می‌برد كه هماره دراندیشه خوشبختی و آسایش مردم بوده است و جز راستی و پاكدلی سخن نگفته است. <u>نیبرگ:</u> زردشت بی گمان بالاتر و برتر ازیك پیمبر بوده كه چنین سخنان شكوهمند و برجسته‌ای را برزبان روان كرده و با خردمندی وبینش گسترده، آموزش مهرورزی وبرادری و دوستی داده وبرنهاد راستی ودرستی تكیه نموده و آنهارا راهنمای مردمان نموده است. <u>میله فرانسوی:</u> زرتشت هم در راه پالایش اندیشه آدمی و هم سازندگی جهانی كه در آن زیست می‌كند،گام برداشت . او هم با قربانی كردن چهارپایان به پیكار برخاست و آنرا كاری ناشایست و ناپسند به شمار آورد وبا توانگران و گروه سرمایه دار جنگید و در راه آزادی نیروها و آدمیان تلاش كرد. او بزرگتر از آن است كه بتوان درباره اش به گفتگو نشست. <u>رودلف: </u>با آنكه زرتشت از گروه توانگران و برجستگان بوده ولی با این رو هیچ‌گاه از هواداری تنگدستان و مردمان نیازمند و هم چنین كشاورزان و رمه‌داران دست نكشید و پشتیبان سرسخت آنان بود. سخن او دلنشین و سرشار از راه و روش مردمی است. <u>توماس هاید:</u> این نویسنده بزرگ انگلیسی درباره زرتشت می گوید: كه در آن منش او را سخت می‌ستاید و اورا اندیشمندی بزرگ به شمار میآورد. او مینویسد كه خداوند زرتشت را برای مردم ایران برگزید، زیرا ایرانیان از یك آگاهی بزرگی درباره خداوند برخوردار بودند. این مردم با خرد، سزاوار مرد خردمندی چون زردشت بودند. <u>مولتون:</u> پیام زرتشت، چیزی جز آوای برادری، برابری و مردمی و آزادی نبود. او یك آموزگار ارزنده‌ای بود كه جز به آموزش مردمی نمی اندیشید. این فرزانگی و خرد به آشكارایی در همه سروده های ارزشمند او به چشم میخورد. زردشت میكوشید آدمیان را به راه راست رهبری نماید و راه راست جویان را به شنیدن پیام بزرگش آشنا و دلبسته نماید و نشان دهد كه پیروی از آن زندگی جاوید را فراهم میآورد. زرتشت چون دیگران راه و روش و رسم آیین افسونگری و جادوگری وبیهوده‌گویی برای فریب مردم را نداشت وخودرا پیشوای دینی نمی‌دانست كه با جهان ناشناخته در پیوند است . همه آوا و پیام او، آوای مردمی و آزادی و راستی بود كه دردیگر آیینها چندان به چشم نمی‌خورد. <u>التهیم:</u> سروده‌هایی به این ژرفنایی واستادی و با روانی بی‌همانند دراین دوران تنها از كسانی برمیآید كه نیك پرورش یافته باشند و از خانوادة‌ نژاده‌ای باشند كه از آموزش و پرورش نیك برخوردار باشند. سرودهای زرتشت از یك مایه بنیادین بینشمندی و ادبی كم مانند بهره‌ور است كه با دوران هند و اروپایی پیوندی ناگسستنی دارند. بی پروا میتوان گفت كه درونمایه گاتها از یك گفتار جهان برین برخوردار است كه به اندیشه این مرد بزرگ رخنه كرده و درآن جای گرفته است. زرتشت اندیشمندی یكتا و بی‌همتا و درشناسایی و روشن‌نگری بسیار برجسته و والا بود. از این رو پیشوای بی چون وچرای كسانی شد كه با ژرف‌بینی و ژرف نگری به جهان نگریستند و پایه‌گزار بینشمندی شدند. <u>ولتر:</u> این نویسنده سرشناس و بلند آوازه فرانسوی درنیمه سده هیجدهم به ستایش زرتشت پرداخت و نوشت كه او مردی والا و آزاده بود كه سده‌ها پیش از «مسیح» به ساختن اندیشه‌ها و سازگار كردن مردم با هم و استوار نمودن پیوندهای مردمی دست زد. او اندیشمندی راستگو، راست‌كردار و پاكدل بودكه جز به نیكی و خوشبختی مردمان نمی‌اندیشید و جز به راه راست رهبری نمیكرد. او هیچ‌گاه برای سودجویی گام برنمی‌داشت و هماره از یزدان خود راه خوشبختی و پاكی و نیكخواهی را برای مردمان و برای گمراهان درخواست میكرد. ژرف بینی و روشن‌نگری او از لابه لای همه سروده‌هایش بخوبی آشكار شد. او مردی بسیار بزرگ بود باید گفت بسیار بزرگتر از آنچه كه شاید ما بیندیشیم. <u>لومل:</u> اندیشه زرتشت از یك فلسفه والای نیك كنشی و نیك سرشتی برخوردار است تا دینی. گاتها از آنچنان ژرفی اندیشه‌ای توانا و از هنر ستایش‌آمیز شیوایی و روانی و رسایی سخن برخوردارند كه نمیتوان با هیچ چیز دیگر همانند و برابر كرد و به سنجیدن پرداخت. زرتشت از یك پرورش بنیادین نیك‌كنشی بهره ور بود كه در سروده‌های دلنشین به خوبی به چشم می‌خورد. از این رو اورا بالاتر و والاتر از همه دیگران نشان میدهد. زردشت یكتاپرستی فرازمند و بلند پایه بودكه ارزش فراوان به رمه و گله میگذاشت و از ته دل آنها را دوست میداشت. از این رو هیچگاه نمیخواست كه آنها را برای خدایی كه نیاز ندارد قربانی كنند. او با سرسختی با آیین قربانی كردن، دشمنی می‌ورزید و نبرد میكرد. مزدا درسخن زردشت در چم دانا می‌باشد ومزداپرستی درچشم ستایش دانایی و خرد است. او درست كردن خدارا به گونه آدمیان در اندیشه ها از میان برداشت. درسخن او شكوه آفریدگار هماره با ژرف‌ترین شیوه آشكار است. او هیچگاه با آه و ناله و زاری و لابه با اهورا مزدا به سخن ننشسته است و خود را خوار و پست و بیچاره نشان نداده است. درآیین زردشت، پاكی و پارسایی وباور برای خودنمایی فریب نیست. هركس باید منش و كردار نیك و شایسته داشته باشد و آنها را نشان دهد. هركس باید درخود دگرگونی بنیادین پدیدآورد تا روان پاك و كردار نیك خودرا بتواند پیشكش اهورامزدا نماید.نظر شما را به جستاری در موازات این نوشتار در تارنگار چگونه زرتشتی شویم؟ </font></strong></p><font color="#000099">بروز شهریور ایزد از ماه اردی بهشت 3743 زرتشتی جاوید ایران زمین ، پاینده آئین بهی</font>