مقالات کلوب یوسف زهرا

مقالات کلوب یوسف زهرا 2012-02-12T13:09:00+01:00 text/html 2010-04-02T11:35:12+01:00 مانی تهرانی برخی ویژگیهای ظاهری امام زمان(عج) http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/1092409/clubname/ya_ebn_alzahra 1 ـ شبیه پیامبر (صلى الله علیه وآله وسلم): حضرت مهدى (علیه السلام) سیمایى چون سیماى پیامبر (صلى الله علیه وآله وسلم) دارد، در رفتار و گفتار و سیرت نیز شبیه و همانند اوست. امیرالمؤمنین (علیه السلام) روزى به امام حسین (علیه السلام) نظر افكنده به اصحاب خود فرمودند: «در آینده خداوند از نسل او مردى را پدید مىآورد كه همنام پیامبر شماست و در ویژگیهاى ظاهرى و سجایاى اخلاقى به او شباهت دارد.»  2 ـ زیبا و خوش صورت: زیبایىاگر به اعتدال و تناسب اعضاى چهره، یا به گیرایى نگاه و نورانیّت صورت وجذّابیّت آن باشد، همگى در وجود نازنین یادگار پیامبر(صلى الله علیه وآلهوسلم) به ودیعت نهاده شده است. 3 ـ گشاده پیشانى: پیشانىبلند و گشادهاش بر هیبت و وقار چهره زیبایش مىافزاید، و چنان نورى بر چهرهو جبین او پیداست كه سیاهى موهاى سر و محاسن شریفش را تحت الشعاع قرارمىدهد. 4 ـ میانه قامت: قامتى نه دراز و بىاندازه و نه كوتاه بر زمین چسبیده دارد، بلكه اندامش معتدل و میانه است.  5 ـ داراى دو خال مخصوص: خالى بر چهره دارد كه برگونه راستش همچون دانه مُشكى میان سفیدى صورتش مىدرخشد و خالى دیگر بین دو كتفش متمایل به جانب چپ بدن دارد. در باره شمایل ظاهرى امام زمان(علیه السلام) پارهاى صفات دیگر از مجموعه روایات وارده در این باب مىتوان بدست آورد: * آن حضرت رنگى سپید، كه آمیختگى مختصرى با رنگ سرخ دارد. *از بیدارى شبها، چهرهاش به زردى مىگراید. * چشمانش سیاه و ابروانش بهم پیوسته است و در وسط بینى او بر آمدگى كمى پیداست. * میان دندانهایش گشاده و گوشت صورتش كم است. * میان دو كتفش عریض است و شكم و ساق او به امیرالمؤمنین(علیه السلام)شباهت دارد. * در وصف او وارد شده: «المهدىّ طاووس اهل الجنّة. وجهه كالقمر الدّرى علیه جلابیب النور». «حضرت مهدى(علیه السلام) طاووس اهل بهشت است، چهرهاش مانند ماه درخشنده است و گویا جامههایى از نور بر تن دارد.» «اللّهم ارنى الطّلعة الرّشیدة والغرّة الحمیدة واكحل ناظرى بنظرة منّى الیه». «بار خدایا ! آن جمال بارشادت و پیشانى نورانى ستایش شده را، به من بنمایان، و چشمم را به نگاهى به او، سرمه كن». text/html 2009-07-22T05:04:43+01:00 ججججججججججج ججججججججججج فوائد ذکر صلوات http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/323293/clubname/ya_ebn_alzahra هر چیزی در این عالم یک حکم تکلیفی دارد و یک حکم وضعی. درود فرستادن به محمد و خاندان پاکش از نظر حکم تکلیفی مستحب است و دارای پاداش معنوی و از سوی دیگر آثار وضعی بی شماری دارد که ما از بیشتر آنها غافلیم امّا آنچه ازاحادیث به دست می آید دست کم چهل فضیلت و برکت برای صلوات فرستنده می توان نام برد: اول تخلّق به اخلاق خداوندی است. دوم اطاعت امر خداوند است. سوم مشرّف شدن به صلوات و سلام خداوندی است. چهارم موافقت با ملائکه است. پنجم صلوات ملائکه بر آن حضرت است. ششم سبب حصول قرب خداست. هفتم موجب رضای حق است. هشتم قرب به رسول خداست. نهم موجب شفاعت آن حضرت است. دهم موجب تحف? خاص آن حضرت است. یازدهم معروف شدن نزد آن حضرت است. دوازدهم نوشته شدن صلوات در صحیفه نورانیه است. سیزدهم موجب خشنودی رسول خداست. چهاردهم موجب اجر ثواب ذاکر است. پانزدهم عبادت خداست. شانزدهم کفاره گناهان است. هفدهم موجب خشنودی همه ائمه است. هیجدهم دعای وسط دو صلوات مستجاب است. نوزدهم موجب رستگاری دنیا و آخرت است. بیستم دوری از عذاب جهنم است. بیست و یکم سبب روشنی قبر است. بیستو دوم سبب دفع فشار قبر است. بیست و سوم موجب خشنودی ملک الموت است. بیست و چهارم موجب خشنودی رضوان جنت است. بیست و پنجم موجب وفا کردن به عهد الست است. بیست و ششم موجب دفع نفاق است. بیست و هفتم موجب صلوات فرستادن تمام خلایق است. بیست و هشتم بهترین اعمال در آخرت است. بیست و نهم موجب پاکیزه شدن اعمال است. سی ام موجب عافیت است. سی و یکم موجب ادراک رحمت است. سی و دوم سبب قبولی همه طاعات است. سی و سوم سبب طیّب شدن مجالس است. سی و چهارم سبب خلاصی از غیبت است. سی و پنجم سبب توانگری است. سی و ششم سبب یاد آمدن فراموشی است. سی و هفتم سبب نور بسیار در روز قیامت است. سی و هشتم موجب سنگینی میزان است. سی و نهم موجب عبور از صراط است. چهلم باعث خشنودی تمام انبیاء است.  محاسبه ثواب صلوات رسول خدا (ص) فرمودند : در معراج ، ملکی را دیدم که هزار هزار دست دارد ( یعنی یک میلیون ) و هر دستی هزار هزار انگشت دارد و هر انگشتی هزار هزار بند دارد . آن ملک گفت : من حساب دانه های قطرات باران را می دانم که چند تا در صحرا و چند دانه در دریا می بارد. تعداد قطرات باران را از ابتدای خلقت تا حال را می دانم ، ولی حسابی است که من از محاسبه آن عاجزم . رسول خدا (ص) فرمودند: چیست؟ عرض کرد: هرگاه جماعتی از امت تو با هم باشند و با هم بر تو صلوات بفرستند ، من از محاسبه ثواب صلوات عاجزم منبع : آثار و برکات صلوات – ص 30 نوشتن صلوات رسول خدا (ص) فرموند: هر کس در کتابی یا نوشته ای بر من صلوات بنویسد ، تا زمانی که نام من در کتاب هست فرشتگان پیوسته برای او از درگاه حق طلب آمرزش می کنند منبع : داستانهای صلوات – ص8 – سفینه البحار – ج 2 – ص 50 صلوات جهت حاجت حضرت محمد (ص) فرمودند : صلوات فرستادن شما بر من باعث روا شدن حاجت های شماست و خدا را از شما راضی می گرداند و اعمال شما را پاک و پاکیزه می کند. منبع : داستانهای صلوات – ص 10 – جمال الاسبوع – ص 242   آمرزش گناهان با صلوات حضرت محمد (ص) فرمودند : هر کس هر روز از روی شوق و محبت به من سه مرتبه صلوات بفرستد ، بر خدا لازم می شود که گناهان او را بیامرزد ، در همان روز یا همان شب منبع : بحار الانوار- ج 94 – ص 69 – داستان های صوات – ص 12 میزان صلوات در قیامت حضرت محمد (ص) فرمودند : روز قیامت ، من پیش میزان اعمال هستم ، یعنی که هر کس کفه سیئاتش (گناهانش) سنگین تر از کفه حسناتش (ثواب هایش) باشد ، من صلوات هایی را که برایم فرستاده می آورم و در کفه حسناتش می گذارم تا آن که کفه حسناتش سنگین تر گردد. منبع : ثواب الاعمال و عقاب الاعمال باب ثواب الصلاه النبی ، داستان های صلوات – ص 13   دیدن بهشت با صلوات حضرت محمد (ص) فرمودند : هر کس هر روز هزار صلوات بر من بفرستد از دنیا نخواهد رفت تا جای خود را در بهشت ببیند منبع : فضیلت صلوات- ص 14 ، داستان های صلوات ص14   شرکت ملائکه ها در مجالس صلوات حضرت محمد (ص) فرمودند : کاروانی از فرشتگان به امر پروردگار در جهان حرکت می کنند و هنگامی که به جلسه ذکر و صلوات می رسند ، به یکدیگر می گویند : فرود آییم . زمانی که پیاده می شوند ، اهل جلسه را هنگام دعا با ذکر آمین ، یاری کرده و نیز اهل جلسه را هنگام صلوات کمک و همراهی می کنند و در پایان به یکدیگر می گویند : خوشا به حال افراد این جلسه که خدا آنان را آمرزید منبع : آثار و برکات صلوات ص 37 خشنودی پیامبر (ص) از صلوات های زیاد شخصی بسیار زاهد و عابد که گوشه گیر بود و در مجالس و محافل حاضر نمی شد ، روزی در مجلس سخنرانی شرکت کرد و موجب تعجب همه شد . علت حضورش را پرسیدند ، گفت : رسول خدا (ص) را در خواب دیدم و به من فرمود: برو به مجلس سخنرانی فلان واعظ که زیاد بر من صلوات می فرستد و من از او خشنودم منبع : شرح فضایل صلوات ص92 – آثار و برکات صلوات ص 87 گم کردن راه بهشت رسول خدا (ص) فرمودند : مَن نَسَی الصَلاة عَلیَ اخطَا طَریقَ الجنَةِ کسی که صلوات بر من را فراموش کند راه بهشت را گم کرده است منبع : آثار و برکات صلوات ص97 صلوات ناقص ، چرا؟ رسول خدا (ص) فرمودند : بر من صلوات ناقص نفرستید ، پرسیدند : صلوات ناقص کدام است ؟ رسول خدا (ص) فرمودند : این که بگویید «اللهم صل علی محمد » این نوع صلوات را صلوات ناقص گویند. صلوات کامل چنین است : « اللهم صل علی محمد و آل محمد» منبع : آثار و برکات صلوات ص100   فوائد صلوات رسول خدا (ص) فرمودند : در مقابل صد صلوات ، خدا صد حاجت را بر آورده کند منبع : هدیه خدا ص 20 با صدای بلند صلوات فرستادن ، نفاق را بر طرف می کند منبع : ثواب الاعمال ص 190 – هدیه خدا ص 20 صلوات فرستادن موجب پاکیزه شدن عمل هاست منبع : امالی طوسی ج 1 - هدیه خدا ص20 هر کس یک مرتبه صلوات بفرستد ، خدا درِ عافیت را بر او می گشاید منبع : جامع الاخبار ص 67 - هدیه خدا ص 20 صلوات فرستادن فقر را بر طرف می نماید منبع : جلاء الافهام ص 252 - هدیه خدا ص20 هرگاه چیزی از یاد انسان برود و آدمی آن را فراموش کند ، صلوات موجب می شود آن را به خاطر آید منبع : جلاء الافهام ص 252 - هدیه خدا ص20 صلوات ، دشمن دیرین و همیشه در کمین یعنی ابلیس را ذلیل و خوار می نماید منبع : هدیه خدا ص20- شرح فضایل صلوات ص 114 هر که بر رسول خدا (ص) صلوات بفرستد ، خدا و ملائکه بر او صلوات می فرستند منبع : اصول کافی ج 4 ص 249 – جامع الاخبار ص 69 - هدیه خدا ص17 انسان با رتبه و مقام صلوات به مقام خلیلی می رسد ، چنان که ابراهیم (ع)به برکت صلوات به مقام خلیلی نائل آمد منبع : هدیه خدا ص17 – علل الشرایع ص 34 سزاوارترین و نزدیک ترین مردم در روز قیامت به رسول خدا (ص) کسی است که در دنیا بر آن حضرت بیشتر صلوات فرستاده باشد منبع : هدیه خدا ص22 – جامع الاخبار ص 68 – مکارم الاخلاق ص 312 رسول خدا (ص) به حضرت علی (ع) فرمود : هر کس بر من صلوات بفرستد شفاعت من بر او واجب می شود منبع : هدیه خدا ص20 – جامع الاخبار ص 67 حضرت رضا (ع) فرمودند : هر کس قادر بر کفاره گناهان خود نباشد صلوات بسیار بفرستد که صلوات بر محمد و آل محمد گناهان را می ریزاند منبع : هدیه خدا ص22 – جامع الاخبار ص 28   امیر المومنین (ع) فرمودند : صلوات فرستادن در محو کردن گناهان شدیدتر است از فرو نشانیدن آتش توسط آب منبع : هدیه خدا ص23 – ثواب الاعمال و عقاب الاعمال ص 184   رسول خدا (ص) فرمودند : هر کس بعد از نماز ظهر ، صد بار صلوات بفرستد خداوند سه پاداش به او می دهد اول: مدیون نشود و اگر مدیون شود خداوند ادا کند دوم:ایمان او را حفظ کند که این بزرگ ترین بخشش است سوم : روز قیامت از نعمتی که به او داده نپرسد منبع : ختوم و اذکار شفا و درمان ص 60 – هدیه خدا ص 142 – آثار و برکات صلوات ص 119   صلوات ، هنگام مصاحفه با مسلمانان رسول خدا (ص) فرمودند : دو بنده که دوست یکدیگر باشند و برای خدا با هم مسافحه نمایند و بر من صلوات فرستند ، پیش از آنکه از هم جدا شوند ، خدا گناهان هر دو را می آمرزد منبع : فضایل صلوات ص 112   صلوات با دل و زبان یکی از آداب فرستادن صلوات این است که دل با زبان موافقت نماید ، به این معنا که از روی غفلت زبان را به گفتن صلوات حرکت ندهد منبع : شرح صلوات ج 116   مانع غیبت روزی یکی از اولیا به حضرت الیاس و حضرت خضر (ع) شکایت کرد که مردم زیاد غیبت می کنند و غیبت هم از گناهان کبیره است و هر چه آنها را نصحیت می کنم و آنها را منع از غیبت می کنم ، به حرفم اعتنایی نمی کنند و آن عمل قبیح را ترک نمی کنند . چه کنم ؟ حضرت الیاس (ع) فرمود : چاره این کار این است که وقتی وارد چنین مجلسی و دیدی غیبت می کنند ، بگو بسم الله الرحمن الرحیم و صلی الله علی محمد و آل محمد پروردگار ، ملکی را بر اهل مجلس موکل می کند که هر وقت کسی خواست غیبت کند آن ملک جلوی این عمل زشت را می گیرد و نمی گذارد غیبت شود . سپس حضرت خضر (ع فرمود : وقتی کسی در وقت بیرون رفتن از مجلس بگوید بسم الله الرحمن الرحیم و صلی الله علی محمد و آل محمد حضرت حق ملکی را می فرستد تا نگذارد که اهل آن مجلس غیبت او را کنند منبع : داستان های صلوات ص 57   فریاد رسی صلوات در قبر شبلی نقل نموده است : من همسایه ای داشتم که وفات نمود . او را خواب دیدم ،از او پرسیدم : خدا با تو چه کرد ؟ گفت : ای شیخ ! هول های بزرگ دیدم ، و رنج های عظیم کشیدم . از آن جمله به وقت سوال منکر و نکیر ، زبان من از کار باز ماند . با خود می گفتم : واویلاه ، این عقوبت از کجا به من رسید ؟ آخر ، من مسلمان بودم و بر دین اسلام مُردم. آن دو فرشته با غضب از من جواب طلبیدند. ناگاه شخصی نیکو موی و خوش بوی آمد ، میان من و ایشان حایل شد و مرا تلقین کرد تا جواب ایشان را به نحو خوب بدهم ، از آن شخص پرسیدم : تو کیستی – خدا تو را رحمت کند – که من را از این غصه خلاصی دادی ؟ گفت : من شخصی هستم که از صلواتی که تو بر پیغمبر (ص) فرستادی آفریده شده ام ، و مامورم در هر وقت و هر جا که در مانی به فریاد تو رسم منبع : آثار و برکات صلوات ص 131   نجات عبور از صراط رسول خدا (ص) فرمودند : شب گذشته ، عجیب خوابی دیدم . مردی از امت خود را دیدم که از صراط می گذشت و هر لحظه می لرزید ، و در هر قدم می لغزید . پس دیدم صلواتی که بر من فرستاده بود ، آمد و دست او را گرفت ، و به سلامت او را از صراط گذرانید منبع : آثار و برکات صلوات ص 143   نزدیک ترین افراد به پیامبر (ص) در قیامت رسول خدا (ص) فرمودند : نزدیک ترین شخص به من در فردای قیامت کسی است که صلوات بیش تری بر من فرستاده باشد منبع : آثار و برکات صلوات ص 143   واجب شدن شفاعت رسول خدا (ص) در وصیت خود به امیر مومنان علی (ع) فرمود : یا علی ! هر کس بر من ، هر روز و هر شب صلوات فرستد ، شفاعتم بر او واجب می شود ؛ اگر چه گناهانش از گناهان بزرگ باشد منبع : آثار و برکات صلوات ص 146 – بحار الانوار ج 91 ص 63   رفع عطش قیامت خدا وحی کرد به حضرت موسی – علی نبینا و آله و علیه السلام - : ای موسی ! دوست داری که عطش قیامت تو را در نیابد و در مواقف آن روز تشنه نباشی ؟ عرض کرد : بلی ای پروردگار جهانیان . خطاب رسید : امروز در دنیا بر حبیب من صلوات فرست تا فردا از تشنگی قیامت ایمن باشی منبع : آثار و برکات صلوات ص 151 امام باقر (ع) از پدرانش روایت نموده است که رسول خدا (ص) فرمودند : در روز قیامت من در کنار ترازوی اعمال هستم . کسی که گناهانش سنگینتر از کارهای نیکش باشد ، صلواتهایی را که بر من فرستاده است می آورم تا کارهای نیکش را سنگینتر نمایم. راوی می گوید به امام صادق (ع) عرض کردم : وارد خانه خدا شدم و هیچ دعایی جز صلوات بر پیامبر (ص) به یادم نیامد . فرمودند : هیچ کسی کاری بهتر از کار تو در آنجا انجام نداده است امیر المومنین علی (ع) فرمودند: هیچ دعایی به آسمان نمی رسد ، مگر این که دعا کننده بر محمد و آل او صلوات بفرستد. ****************************************************************************************************                                           ثواب صد بار صلوات بر پیامبر (ص) در روز جمعه ------------------------------------- امام رضا (ع) نقل می نمایند که رسول خدا (ص) فرمودند : کسی که در روزجمعه صد بار بر من صلوات بفرستد ، خداوند شصت حاجت او را بر آورده می نماید : سی حاجت مربوط به دنیا و سی حاجت مربوط به آخرت. **********************************************************************************************************                                               ثواب صلوات بر اهل بیت پس از صلوات بر پیامبر (ص) ------------------------------------------ امام صادق (ع) نقل می نماید که روزی رسول خدا (ص) از امیر المومنین (ع) پرسیدند : آیا نمی خواهی مژده ای به تو بدهم ؟ آن حضرت جواب دادند : چراپدر و مادرم فدای تو که همانا همیشه مژده دهنده به همه خیرها هستی . پیامبر فرمودند : چند لحظه پیش جبرییل چیز عجیبی به من گفت . امیر المومنین ع پرسید : چه گفت ای رسول خدا ! پیامبر (ص) جواب داد : جبرییل به من گفت اگر مردی بر من صلوات فرستد و پس از آن بر اهل بیت من نیز صلوات فرستد درهای آسمان برای او گشوده شده و فرشتگان هفتاد صلوات بر او می فرستند و همانا این عمل باعث ریختن گناهان است . آنگاه همانگونه که برگ از درخت می ریزد گناهان نیز از او می ریزند و خداوند متعال می فرماید : اجابتت نمودم و کامروا و سعادتمند گشتی . فرشتگانم ! شما هفتاد صلوات بر او می فرستید و من هفتصد صلوات . ولی هنگامی که بر من صلوات فرستد و پس از آن بر اهل بیتم صلوات نفرستد ، بین آن صلوات و آسمان هفتاد حجاب است و خدای بزرگ می فرماید : تو را نپذیرفتم و سعادتمند و کامروا نگشتی فرشتگانم ! دعای او را بالا نبرید ، مگر زمانی که عترت پیامبر را در دعا به پیامبر ملحق سازد . و پیوسته این دعا بالا نمی رود تا زمانی که عترت من در دعا (صلوات ) به من ملحق شوند. *********************************************************************************************************                                               ثواب صلوات بر پیامبر و اوصیای او پس از نماز در روز جمعه --------------------------------------------- راوی از امام صادق (ص) پرسید بهترین اعمال روز جمعه چیست ؟ فرمودند : صد بار صلوات بر محمد و آل محمد پس از عصر و هر چه بیشتر صلوات بفرستی بهتر است در روایتی از امام باقر (ع) یا امام صادق(ع) آمده است که فرمودند : در روز جمعه پس از نماز بگواللّهم صلّ علی محمد و آل محمد الاوصیاء المرضیین بافضل صلواتک و بارک علیهم بافضل برکاتک و السلام علیه و علیهم و علی ارواحهم و اجسادهم و رحمه اللّه و برکات تا خداوند بخاطر آن صد هزار حسنه برای تو نوشته ، صد هزار گناه تو را بخاطر آن پاک کرده ، صد هزار حاجت تو را بخاطر آن برآورده نموده و بخاطر آن صد هزار درجه تو را بالا برد راوی می گوید نزد امام صادق (ع) بودم مردی گفت : اللّهم صلّ علی محمد و اهل بیت محمد ( خدایا بر محمد و اهل بیت محمد صلوات فرستد ) امام صادق(ع) به او فرمودند : ما را در این دعا نیاوردید. آیا نمی دانی که اهل بیت پنج تن آل عبا هستند . آن مرد پرسید چطور بگویم؟ فرمودند : بگو اللّهم صلّ علی محمد و آل محمد (خدایا بر محمد و آل محمد صلوات فرست ) تا ما و شیعیانمان نیز مشمول این صلوات شویم. *********************************************************************************************************** در دعا حتما صلوات بفرستید -------------------- امام صادق (ع) فرمودند : دعا همواره محجوب است (به اجابت نمی رسد) تا اینکه بر محمد و آل محمد صلوات فرستاده شود و پیامبر (ص) در حدیثی فرمودند : در اول و وسط و آخر دعا مرا یاد کنید یعنی در سراسر دعایتان همواره صلوات بفرستید همچنان که در بعضی از دعاهای امام سجاد (ع) مشاهده می شود و امام صادق (ع) فرمودند : چون یاد پیامبر به میان آید زیاد بر حضرت ، صلوات بفرستید که هر که یک بار بر حضرت صلوات بفرستد ، خداوند در یک صف هزار نفری از ملائکه بر او هزار صلوات می فرستد و نماند هیچ مخلوقی مگر اینکه به دنبال صلوات خدا و ملائکه بر عبد ، بر او صلوات فرستند ، سپس حضرت فرمود هر که نسبت به این فضیلت بی رغبت باشد جاهلی است مغرور، که خدا و رسول او و اهل بیت از او بیزارند و فرمود رسول خدا (ص) هر که یاد من نزد او شود و بر من صلوات نفرستد خدا او را به بهشت نبرد ، و فرمود : صدایتان را برای صلوات بر من بلند کنید که نفاق را از بین می برد. ************************************************************************************************************ ثواب گفتن &quot; ان الله وملائکته یصلون علی النبی یا ایها الذین امنو..... &quot; پس از نماز صبح و مغرب ------------------------------------------------ راوی می گوید از امام رضا (ع) شنیدم که می فرمود : کسی که پس از نماز صبح یا نماز مغرب پیش از آنکه برخیزد یا با کسی صحبت کند ، بگوید : &quot; إن اللّه وملائکته یصلون علی النبیّ یا أیهاالذین آمنوا صلّوا علیه و سلّموا تسلیما . اللّهم صلّ علی محمّد النبیّ و ذرّیّته &quot; خداوند صد حاجت او را بر آورده می سازد : هفتاد حاجت در دنیا و سی حاجت در آخرت عرض کردم : مراد از صلوات خدا و صلوات فرشتگان و صلوات مومنین چیست ؟ فرمودند: مراد از صلوات فرستادن خدا ، نزول رحمت است بر او . منظور از صلوات فرشتگان این است که آنان پیامبر (ص) را مدح و ثنا می گویند . و معنی صلوات فرستادن مومنین دعای آنان برای پیامبر (ص) است و یکی از اسرار آل محمد در صلوات بر پیامبر و آل او ، این صلوات است اللّهم صلّ علی محمّد و آل محمّد فی الاوّلین و صلّ علی محمّد و آل محمّد فی الآخرین و صلّ علی محمّد و آل محمّد فی الملا الاعلی . و صلّ علی محمّد و آل محمّد فی المرسلین . اللّهم اعط محمدا الوسیله و الشرف و الفضیله والدّرجه الکبیره . اللهم انی آمنت بمحمدو لم اره فلا تحرمنی یوم القیامه رویته و ارزقنی صحبته و توفنی علی ملته و اسقنی من حوضه مشربا رویا سائغا هنیئا لا اظما بعده ابدا إنک علی کل شی ء قدیر اللّهم کم آمنت بمحمد و لم اره فعرفنی فی الجنان وجهه اللّهم بلغ روح محمد عنی تحیه کثیره و سلاما همانا کسی که سه بار در بامداد و سه بار در شب با این ذکر صلوات بفرستد ، گناهانش از بین رفته و خطاهایش محو می گردد . سرورش دوام یافته و دعایش مستجاب می شود ، به آرزویش رسیده و رزقش زیاد می گردد ، در مقابل دشمنش یاری گردیده ، اسباب همه خیر ها برایش مهیا شده و از دوستان پیامبرش در بهشتهای اعلی قرار داده می شود. *********************************************************************************************************** صلواتی که انسان را یک هفته در امان دارد ------------------------------ از حضرت صادق (ع) در بحار جلد 90 صفحه 56 نقل شد که ، هر کس بعد از نماز ظهر روز جمعه سه مرتبه بگوید:   اللهمّ اجعل صلواتک و صلوات ملائکتک و رسلک علی محمّد و آل محمّد در امان است تا جمعه دیگر. *********************************************************************************************************** جهت نجات از آتش جهنم ------------------ در کتاب ثواب الاعمال از حضرت صادق(ع) روایت شده که به صباح بن سیّابه فرمودند: میل داری به تو تعلیم نمایم چیزی را که روی تو را از گرمی آتش جهنم نگه دارد . عرض کرد : بلی فرمودند: بعد از نماز صبح صد مرتبه بگو اللهم صل علی محمد و آل محمد که حق تعالی نگه می دارد روی تو را از گرمی جهنم. ************************************************************************************************************ صلواتی که فضیلت بسیاری برای آن نقل شده است ------------------------------------ روایت است که هر که سه مرتبه در بامداد و سه مرتبه در آخر روز این صلوات را بخواند ، گناهانش آمرزیده می شود و شادی او همیشه باشد و دعایش مستجاب گردد ، روزیش فراخ شود و بر دشمن غلبه یابد و در بهشت از رفیقان محــمّــد (ص) باشد  اللهم یا اجود من اعطی و یا خیر من سئل و یا ارحم من سترحم اللهم صل علی محمد و آله فی الاولین و صل علی محمد و آله فی الاخرین و صل علی محمد و اله فی الملاء الاعلی و صل علی محمد و اله فی المرسلین اللهم اعط محمد و اله الوسیله و الفضیله و الشرف و الرفعه و الدرجه الکبیره اللهم انی امنت بمحمد صلی الله علیه و آله و لم اره فلا تحرمنی فی القیمه رویته و رزقنی صحبته و توفنی علی ملته و اسقنی من حوضه مشربا رویا سائغاهنیئا لا اظما بعده ابدا انک علی کل شی ء قدیر اللهم انی امنت بمحمد صلی الله علیه و آله و لم اره فعرفنی فی الجنان وجهه اللهم بلغ محمدا صلی الله علیه و آله منی تحیه کثیره و سلاما. *********************************************************************************************************** صلوات با دل و زبان ----------------- یکی از آداب فرستادن صلوات این است که دل با زبان موافقت نماید، به ایم معنا که از روی غفلت زبان را به گفتن صلوات حرکت ندهد. text/html 2009-05-16T02:45:28+01:00 ججججججججججج ججججججججججج فوائد ذکر صلوات http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/262733/clubname/ya_ebn_alzahra محاسبه ثواب صلوات رسول خدا (ص) فرمودند : در معراج ، ملکی را دیدم که هزار هزار دست دارد ( یعنی یک میلیون ) و هر دستی هزار هزار انگشت دارد و هر انگشتی هزار هزار بند دارد . آن ملک گفت : من حساب دانه های قطرات باران را می دانم که چند تا در صحرا و چند دانه در دریا می بارد. تعداد قطرات باران را از ابتدای خلقت تا حال را می دانم ، ولی حسابی است که من از محاسبه آن عاجزم . رسول خدا (ص) فرمودند: چیست؟ عرض کرد: هرگاه جماعتی از امت تو با هم باشند و با هم بر تو صلوات بفرستند ، من از محاسبه ثواب صلوات عاجزممنبع : آثار و برکات صلوات – ص 30نوشتن صلوات رسول خدا (ص) فرموند: هر کس در کتابی یا نوشته ای بر من صلوات بنویسد ، تا زمانی که نام من در کتاب هست فرشتگان پیوسته برای او از درگاه حق طلب آمرزش می کنندمنبع : داستانهای صلوات – ص8 – سفینه البحار – ج 2 – ص 50صلوات جهت حاجت حضرت محمد (ص) فرمودند : صلوات فرستادن شما بر من باعث روا شدن حاجت های شماست و خدا را از شما راضی می گرداند و اعمال شما را پاک و پاکیزه می کند. منبع : داستانهای صلوات – ص 10 – جمال الاسبوع – ص 242آمرزش گناهان با صلوات حضرت محمد (ص) فرمودند : هر کس هر روز از روی شوق و محبت به من سه مرتبه صلوات بفرستد ، بر خدا لازم می شود که گناهان او را بیامرزد ، در همان روز یا همان شبمنبع : بحار الانوار- ج 94 – ص 69 – داستان های صوات – ص 12میزان صلوات در قیامت حضرت محمد (ص) فرمودند : روز قیامت ، من پیش میزان اعمال هستم ، یعنی که هر کس کفه سیئاتش (گناهانش) سنگین تر از کفه حسناتش (ثواب هایش) باشد ، من صلوات هایی را که برایم فرستاده می آورم و در کفه حسناتش می گذارم تا آن که کفه حسناتش سنگین تر گردد. منبع : ثواب الاعمال و عقاب الاعمال باب ثواب الصلاه النبی ، داستان های صلوات – ص 13دیدن بهشت با صلوات حضرت محمد (ص) فرمودند : هر کس هر روز هزار صلوات بر من بفرستد از دنیا نخواهد رفت تا جای خود را در بهشت ببیندمنبع : فضیلت صلوات- ص 14 ، داستان های صلوات ص14شرکت ملائکه ها در مجالس صلوات حضرت محمد (ص) فرمودند : کاروانی از فرشتگان به امر پروردگار در جهان حرکت می کنند و هنگامی که به جلسه ذکر و صلوات می رسند ، به یکدیگر می گویند : فرود آییم . زمانی که پیاده می شوند ، اهل جلسه را هنگام دعا با ذکر آمین ، یاری کرده و نیز اهل جلسه را هنگام صلوات کمک و همراهی می کنند و در پایان به یکدیگر می گویند : خوشا به حال افراد این جلسه که خدا آنان را آمرزیدمنبع : آثار و برکات صلوات ص 37خشنودی پیامبر (ص) از صلوات های زیاد شخصی بسیار زاهد و عابد که گوشه گیر بود و در مجالس و محافل حاضر نمی شد ، روزی در مجلس سخنرانی شرکت کرد و موجب تعجب همه شد . علت حضورش را پرسیدند ، گفت : رسول خدا (ص) را در خواب دیدم و به من فرمود: برو به مجلس سخنرانی فلان واعظ که زیاد بر من صلوات می فرستد و من از او خشنودممنبع : شرح فضایل صلوات ص92 – آثار و برکات صلوات ص 87گم کردن راه بهشت رسول خدا (ص) فرمودند : مَن نَسَی الصَلاة عَلیَ اخطَا طَریقَ الجنَةِ کسی که صلوات بر من را فراموش کند راه بهشت را گم کرده استمنبع : آثار و برکات صلوات ص97صلوات ناقص ، چرا؟ رسول خدا (ص) فرمودند : بر من صلوات ناقص نفرستید ، پرسیدند : صلوات ناقص کدام است ؟ رسول خدا (ص) فرمودند : این که بگویید «اللهم صل علی محمد » این نوع صلوات را صلوات ناقص گویند. صلوات کامل چنین است : « اللهم صل علی محمد و آل محمد» منبع : آثار و برکات صلوات ص100فوائد صلوات رسول خدا (ص) فرمودند : در مقابل صد صلوات ، خدا صد حاجت را بر آورده کندمنبع : هدیه خدا ص 20 با صدای بلند صلوات فرستادن ، نفاق را بر طرف می کندمنبع : ثواب الاعمال ص 190 – هدیه خدا ص 20 صلوات فرستادن موجب پاکیزه شدن عمل هاستمنبع : امالی طوسی ج 1 - هدیه خدا ص20 هر کس یک مرتبه صلوات بفرستد ، خدا درِ عافیت را بر او می گشایدمنبع : جامع الاخبار ص 67 - هدیه خدا ص 20 صلوات فرستادن فقر را بر طرف می نمایدمنبع : جلاء الافهام ص 252 - هدیه خدا ص20 هرگاه چیزی از یاد انسان برود و آدمی آن را فراموش کند ، صلوات موجب می شود آن را به خاطر آیدمنبع : جلاء الافهام ص 252 - هدیه خدا ص20 صلوات ، دشمن دیرین و همیشه در کمین یعنی ابلیس را ذلیل و خوار می نمایدمنبع : هدیه خدا ص20- شرح فضایل صلوات ص 114 هر که بر رسول خدا (ص) صلوات بفرستد ، خدا و ملائکه بر او صلوات می فرستندمنبع : اصول کافی ج 4 ص 249 – جامع الاخبار ص 69 - هدیه خدا ص17 انسان با رتبه و مقام صلوات به مقام خلیلی می رسد ، چنان که ابراهیم (ع)به برکت صلوات به مقام خلیلی نائل آمدمنبع : هدیه خدا ص17 – علل الشرایع ص 34 سزاوارترین و نزدیک ترین مردم در روز قیامت به رسول خدا (ص) کسی است که در دنیا بر آن حضرت بیشتر صلوات فرستاده باشدمنبع : هدیه خدا ص22 – جامع الاخبار ص 68 – مکارم الاخلاق ص 312 رسول خدا (ص) به حضرت علی (ع) فرمود : هر کس بر من صلوات بفرستد شفاعت من بر او واجب می شودمنبع : هدیه خدا ص20 – جامع الاخبار ص 67 حضرت رضا (ع) فرمودند : هر کس قادر بر کفاره گناهان خود نباشد صلوات بسیار بفرستد که صلوات بر محمد و آل محمد گناهان را می ریزاندمنبع : هدیه خدا ص22 – جامع الاخبار ص 28 امیر المومنین (ع) فرمودند : صلوات فرستادن در محو کردن گناهان شدیدتر است از فرو نشانیدن آتش توسط آبمنبع : هدیه خدا ص23 – ثواب الاعمال و عقاب الاعمال ص 184 رسول خدا (ص) فرمودند : هر کس بعد از نماز ظهر ، صد بار صلوات بفرستد خداوند سه پاداش به او می دهد اول: مدیون نشود و اگر مدیون شود خداوند ادا کند دوم:ایمان او را حفظ کند که این بزرگ ترین بخشش است سوم : روز قیامت از نعمتی که به او داده نپرسدمنبع : ختوم و اذکار شفا و درمان ص 60 – هدیه خدا ص 142 – آثار و برکات صلوات ص 119صلوات ، هنگام مصاحفه با مسلمانان رسول خدا (ص) فرمودند : دو بنده که دوست یکدیگر باشند و برای خدا با هم مسافحه نمایند و بر من صلوات فرستند ، پیش از آنکه از هم جدا شوند ، خدا گناهان هر دو را می آمرزدمنبع : فضایل صلوات ص 112صلوات با دل و زبان یکی از آداب فرستادن صلوات این است که دل با زبان موافقت نماید ، به این معنا که از روی غفلت زبان را به گفتن صلوات حرکت ندهدمنبع : شرح صلوات ج 116مانع غیبت روزی یکی از اولیا به حضرت الیاس و حضرت خضر (ع) شکایت کرد که مردم زیاد غیبت می کنند و غیبت هم از گناهان کبیره است و هر چه آنها را نصحیت می کنم و آنها را منع از غیبت می کنم ، به حرفم اعتنایی نمی کنند و آن عمل قبیح را ترک نمی کنند . چه کنم ؟ حضرت الیاس (ع) فرمود : چاره این کار این است که وقتی وارد چنین مجلسی و دیدی غیبت می کنند ، بگو بسم الله الرحمن الرحیم و صلی الله علی محمد و آل محمد پروردگار ، ملکی را بر اهل مجلس موکل می کند که هر وقت کسی خواست غیبت کند آن ملک جلوی این عمل زشت را می گیرد و نمی گذارد غیبت شود . سپس حضرت خضر (ع فرمود : وقتی کسی در وقت بیرون رفتن از مجلس بگوید بسم الله الرحمن الرحیم و صلی الله علی محمد و آل محمد حضرت حق ملکی را می فرستد تا نگذارد که اهل آن مجلس غیبت او را کنندمنبع : داستان های صلوات ص 57فریاد رسی صلوات در قبر شبلی نقل نموده است : من همسایه ای داشتم که وفات نمود . او را خواب دیدم ،از او پرسیدم : خدا با تو چه کرد ؟ گفت : ای شیخ ! هول های بزرگ دیدم ، و رنج های عظیم کشیدم . از آن جمله به وقت سوال منکر و نکیر ، زبان من از کار باز ماند . با خود می گفتم : واویلاه ، این عقوبت از کجا به من رسید ؟ آخر ، من مسلمان بودم و بر دین اسلام مُردم. آن دو فرشته با غضب از من جواب طلبیدند. ناگاه شخصی نیکو موی و خوش بوی آمد ، میان من و ایشان حایل شد و مرا تلقین کرد تا جواب ایشان را به نحو خوب بدهم ، از آن شخص پرسیدم : تو کیستی – خدا تو را رحمت کند – که من را از این غصه خلاصی دادی ؟ گفت : من شخصی هستم که از صلواتی که تو بر پیغمبر (ص) فرستادی آفریده شده ام ، و مامورم در هر وقت و هر جا که در مانی به فریاد تو رسممنبع : آثار و برکات صلوات ص 131نجات عبور از صراط رسول خدا (ص) فرمودند : شب گذشته ، عجیب خوابی دیدم . مردی از امت خود را دیدم که از صراط می گذشت و هر لحظه می لرزید ، و در هر قدم می لغزید . پس دیدم صلواتی که بر من فرستاده بود ، آمد و دست او را گرفت ، و به سلامت او را از صراط گذرانیدمنبع : آثار و برکات صلوات ص 143نزدیک ترین افراد به پیامبر (ص) در قیامت رسول خدا (ص) فرمودند : نزدیک ترین شخص به من در فردای قیامت کسی است که صلوات بیش تری بر من فرستاده باشدمنبع : آثار و برکات صلوات ص 143واجب شدن شفاعت رسول خدا (ص) در وصیت خود به امیر مومنان علی (ع) فرمود : یا علی ! هر کس بر من ، هر روز و هر شب صلوات فرستد ، شفاعتم بر او واجب می شود ؛ اگر چه گناهانش از گناهان بزرگ باشدمنبع : آثار و برکات صلوات ص 146 – بحار الانوار ج 91 ص 63رفع عطش قیامت خدا وحی کرد به حضرت موسی – علی نبینا و آله و علیه السلام - : ای موسی ! دوست داری که عطش قیامت تو را در نیابد و در مواقف آن روز تشنه نباشی ؟ عرض کرد : بلی ای پروردگار جهانیان . خطاب رسید : امروز در دنیا بر حبیب من صلوات فرست تا فردا از تشنگی قیامت ایمن باشیمنبع : آثار و برکات صلوات ص 151 اللهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم text/html 2009-05-08T05:45:58+01:00 ججججججججججج ججججججججججج صلواتهای پر فضیلت http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/255277/clubname/ya_ebn_alzahra <a>(1) صلواتى كه انسان را یك هفته در امان دارد</a> از حضرت صادق علیه السلام در بحار جلد 90 صفحه 56 نقل شد كه هر كس بعد از نماز ظهر روز جمعه سه مرتبه بگوید: اللهم اجعل صلواتك و صلوات ملائكتك و رسلك على محمد و آل محمد. در امان است تا جمعه دیگر. <a>(2) صلواتى كه تا یك هفته ملائكه برایش صلوات فرستند</a> در كتاب جمال الاسبوع از امام جعفر صادق علیه السلام منقول است : هر كس بعد از نماز عصر روز جمعه ده مرتبه بگوید: اللهم صل على محمد و آل محمد الاوصیاء المرضیین بافضل صلواتك و بارك علیهم بافضل بركاتك و علیه و علیهم السلام و على ارواحهم و اجسادهم و رحمه اللّه و بركاته . ملائكه براى آن شخص از اى جمعه تا جمعه دیگر در همین ساعت صلوات مى فرستند. <a>(3) جهت نجات از آتش جهنم </a> در كتاب ثواب الاعمال از حضرت صادق علیه السلام روایت شده كه به صباح بن سیابه فرمودند: میل دارى به تو تعلیم نمایم چیزى را كه روى تو را از گرمى آتش جهنم نگه دارد. عرض كرد: بلى فرمودند: بعد از نماز صبح صد مرتبه بگو: اللهم صل على محمد و آل محمد كه حق تعالى نگه مى دارد روى تو را از گرمى جهنم . <a>(4) صلوات جهت یك سال گناه </a> از حضرت صادق علیه السلام منقول است هر كه در روز جمعه بعد از نماز صبح بگوید اللهم اجعل صلواتك و صلوات ملائكتك و حمله عرشك و جمیع خلقك و سمائك و ارضك و انبیائك و رسلك على محمد و آل محمد. تا یك سال هیچ گناهى بر او نوشته نشود. (بحار الانوار ج 89، ص 354) <a>(5) صلواتى كه هر مرتبه آن ، ثواب ده هزار صلوات است </a> اللهم صل على سیدنا محمد ما اختلف الملوان و تعاقب العصران و كر الجدیدان و ستقبل الفرقدان و بلغ روحه و ارواح اهل بیته منا التحیه و السلام <a>(6) صلواتى كه فضیلت بسیار براى آن نقل شده است </a> روایت است كه هر كه سه مرتبه در بامداد و سه مرتبه در آخر روز این صلوات را بخواند، گناهانش آمرزیده شود و شادى او همیشه باشد و دعایش مستجاب گردد، روزیش فراخ شود و بر دشمن غلبه یابد و در بهشت از رفیقان محمد صلى اللّه علیه و آله باشد. اَللّهُمَّ یا اَجْوَدَ مَنْ اَعْطى وَیا خَیْرَ مَنْ سُئِلَ وَیا اَرْحَمَ مَنِ اسْتُرْحِمَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ فِى الاَْوَّلینَ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ فِى الاَّْخِرینَ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ فِى الْمَلاَءِ الاَْعْلى وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ فِى الْمُرْسَلینَ اَللّهُمَّ اَعْطِ مُحَمَّداً وَآلَهُ الْوَسیلَةَ وَالْفَضیلَةَ وَالشَّرَفَ وَالرِّفْعَةَ وَالدَّرَجَةَ الْكَبیرَةَ اَللّهُمَّ اِنّى آمَنْتُ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَلَمْ اَرَهُ فَلا تَحْرِمْنى فِى الْقِیمَةِ رُؤْیَتَهُ وَارْزُقْنى صُحْبَتَهُ وَتَوَفَّنى عَلى مِلَّتِهِ وَاسْقِنى مِنْ حَوْضِهِ مَشْرَباً رَوِیّاً سآئِغاً هَنَّیئاً لا اَظْمَاءُ بَعْدَهُ اَبَداً اِنَّكَ عَلى كُلِّشَىْءٍ قَدیرٌ اَللّهُمَّ اِنّى آمَنْتُ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَلَمْ اَرَهُ فَعَرَِّفْنى فِى الْجِنانِ وَجْهَهُ اَللّهُمَّ بَلِّغْ مُحَمَّداً صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ مِنّى تَحِیَّةً كَثیرَةً وَسَلاماً <a>(7) صلوات جهت پاك شدن از تمام گناهان </a> و ابن بابویه از ابوحمزه روایت كرده است كه از امام جعفر صادق علیه السلام پرسیدم كه چگونه صلوات فرستم بر (محمد و آل محمد)؟ فرمود: كه مى گویید صلوات اللّه و صلوات ملائكته و انبیائه و رسله و جمیع خلقه على محمد و ال محمد و السلام علیه و علیهم و رحمه اللّه و بركاته . عرض كردم چه خواهد بود ثواب آن ؟ فرمودند: به خدا قسم از گناهان بیرون مى آید، مانند روزى كه از مادر متولد شده است . <a>(8) صلوات پر فضیلتى بعد از نماز ظهر جمعه </a> در بحارالانوار از امام صادق علیه السلام منقول است : هر كس این صلوات را بر رسول خدا صلى اللّه علیه و آله فرستد گناهانش محو مى گردد و بر دشمنانش &zwj; یارى كرده شود و روزى بر او گشاده مى گردد و در بهشت از رفقاى حضرت محمد صلى اللّه علیه و آله خواهد بود. اللهم صل على محمد و آل محمد حتى لایبقى صلوه اللهم بارك على محمد و آل محمد حتى لایبقى بركه اللهم و سلم على محمد و آل محمد حتى لایبقى سلام و ارحم محمدا و آل محمد حتى لایبقى رحمه . <a>(9) صلوات جهت پاك شدن از گناهان به</a> مدتیكسال در مصباح المتهجد از حضرت صادق علیه السلام روایت كرده است ، هر كس بعد از نماز ظهر بگوید: اللهم اجعل صلواتك و صلوات ملائكتك و رسلك على محمد و آل محمد. تا یك سال هیچ گناه بر او نوشته نمى شود. <a>(10) صلوات بسیار مهم و با فضیلت بسیار </a> اللهم صل على سیدنا محمد و اله صلاه نتجینابها من جمیع الاهوال و الافات و تقضى لنابها جمیع الحاجات و تطهر نابها من جمیع السیئات و ترفعنابها عندك اعلى الدرجات و تبلغنا بها اقصى الغایات من الخیرات فى الحیاه و بعد الممات انك على كل شى ء قدیر. <a>(11) صلوات مهم هدیه حضرت مسلم به شخصى </a> اللهم صل على محمد و ال محمد حتى لایبقى من صلواتك شى ء و سلم على محمد و ال محمد لایبقى من سلامك شى ء و بارك على محمد و ال محمد حتى لایبقى من بركاتك شى ء و ترحم على محمد و ال محمد حتى لا یبقى من رحمتك شى ء. <a>(12) صلواتى كه از اسرار مى باشد</a> این صلوات از اسرار مى باشد كه اگر براى آخرت بخواند معنویات به دست مى آورد و مشهور است اگر براى دنیا بخواند گنج پیدا خواهد كرد. ده مرتبه صبح ، ده مرتبه عصر، نزدیك مغرب و عشا بخواند و براى ختم 99 مرتبه لازم است . اللهم صل على سیدنا و حبیبنا و شفیعنا محمد حاء الرحمه و میمى الملك و دال الدوام اسید الكامل الفاتح الخاتم كلما ذكرك و ذكره الذاكرون و كلما سهى و غفل عن ذكرك و ذكره الغافلون صلواه دائمه بدوامك باقیه ببقائك لامنتهى لها دون ذلك و على اله و اصحابه كذلك انك على كل شى ء قدیر و بالاجابه جدیر. <a>(13) ختم صلوات </a> مدت سیزده روز هر روز یكهزار مرتبه در وقت معین با تسبیح تربت بهتر است هر روز به روح یكى از چهارده معصوم صلوات بفرستد اول به روح پیغمبر اكرم صلى اللّه علیه و آله ، دوم فاطمه زهرا سلام اللّه علیها، سوم على علیه السلام تا روز سیزدهم بر امام حسن عسكرى علیه السلام و بعد رو به قبله تسبیح را آویزان نموده و هر وقت حاجتش برآورده شد هزار مرتبه صلوات به روح مقدس امام زمان مى فرستد و قدرت خدا را مشاهده كند. <a>(14) صلوات براى چهارده معصوم علیهم السلام </a> شیخ طوسى در مصباح در اعمال روز جمعه فرموده خبر داد ما را جماعتى از اصحاب ما از ابوالفضل شیبانى كه گفت حدیث كرد ما را از لفظ خود ابو محمد عبداللّه بن عابد بدالیه گفت سوال كردم از مولاى خود امام حسن عسكرى علیه السلام در منزل آن حضرت بسر من راى سنه دویست و پنجاه و پنج كه املاء فرماید بر من یعنى كلمه كلمه بفرماید. كیفیت صلوات فرستادن بر پیغمبر و اوصیاء آن حضرت صلوات اللّه علیهم را و حاضر كرده بودم با خود كاغذ بزرگى پس &zwj; املاء كرد بر من از لفظ خود بدون این كه از كتاب ببیند فرمود: <a>صلوات بر پیغمبر صلى اللّه علیه و آله </a> اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ كَما حَمَلَ وَحْیَكَ وَبَلَّغَ رِسالاتِكَ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ كَما اَحَلَّ حَلالَكَ وَحَرَّمَ حَرامَكَ وَعَلَّمَ كِتابَكَ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ كَما اَقامَ الصَّلوةَ وَ اتَى الزَّكاةَ وَدَعا اِلى دینِكَ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ كَما صَدَّقَ بِوَعْدِكَ وَاَشْفَقَ مِنْ وَعیدِكَ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ كَما غَفَرْتَ بِهِ الذُّنوُبَ وَسَتَرْتَ بِهِ الْعُیوُبَ وَفَرَّجْتَ بِهِ الْكُروُبَ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ كَما دَفَعْتَ بِهِ الشَّقآءَ وَكَشَفْتَ بِهِ الْغَمّآءَ وَاَجَبْتَ بِهِ الدُّعآءَ وَنَجَّیْتَ بِهِ مِنَ الْبَلاَّءِ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ كَم ا رَحِمْتَ بِهِ الْعِبادَ وَاَحْیَیْتَ بِهِ الْبِلادَ وَقَصَمْتَ بِهِ الْجَبابِرَةَ وَاَهْلَكْتَ بِهِ الْفَراعِنَةَ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ كَما اَضْعَفْتَ بِهِ الاَْمْوالَ وَاَحْرَزْتَ بِهِ مِنَ الاَْهْوالِ وَكَسَرْتَ بِهِ الاَْصْنامَ وَرَحِمْتَ بِهِ الاَْنامَ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ كَما بَعَثْتَهُ بِخَیْرِ الاَْدْیانِ وَاَعْزَزْتَ بِهِ الا یمانَ وَتَبَّرْتَ بِهِ الاَْوْثانَ وَعَظَّمْتَ بِهِ الْبَیْتَ الْحَرامَ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَاَهْلِ بَیْتِهِ الطّاهِرینَ الاَْخْیارِ وَسَلِّمْ تَسْلیماً <a>صلوات بر امیرالمؤ منین علیه السلام</a> اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ عَلِىِّ بْنِ اَبیطالِبٍ اَخى نَبِیِّكَ وَوَلِیِّهِ وَصَفِیِّهِ وَوَزیرِهِ وَمُسْتَوْدَعِ عَلْمِهِ وَمَوْضِعِ سِرِّهِ وَبابِ حِكْمَتِهِ وَالنّاطِقِ بِحُجَّتِهِ وَالدّاعى اِلى شَریعَتِهِ وَخَلیفَتِهِ فى اُمَّتِهِ وَمُفَرِّجِ الْكَرْبِ عَنْ وَجْهِهِ قاصِمِ الْكَفَرَةِ وَمُرْغِمِ الْفَجَرَةِ الَّذى جَعَلْتَهُ مِنْ نَبِیِّكَ بِمَنْزِلَةِ هروُنَ مِنْ موُسى اَللّهُمَّ والِ مَنْ والاهُ وَعادِ مَنْ عاداهُ وَانْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَاخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ وَالْعَنْ مَنْ نَصَبَ لَهُ مِنَ الاَْوَّلینَ وَالاْ خِرینَ وَصَلِّ عَلَیْهِ اَفْضَلَ ما صَلَّیْتَ عَلى اَحَدٍ مِنْ اَوْصِیآءِ اَنْبِیآئِكَ یا رَبَّ الْعالَمینَ <a>صلوات بر سیّده نسوان فاطمه سلام الله علیها</a> اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى الصِّدّیقَةِ فاطِمَةَ الزَّكِیَّةِ حَبیبَةِ حَبیبِكَ وَنَبِیِّكَ وَاُمِّ اَحِبّآئِكَ وَاَصْفِیآئِكَ الَّتِى انْتَجَبْتَها وَفَضَّلْتَها وَاخْتَرْتَها عَلى نِسآءِ الْعالَمینَ اَللّهُمَّ كُنِ الطّالِبَ لَها مِمَّنْ ظَلَمَها وَاسْتَخَفَّ بِحَقِّها وَكُنِ الثّائِرَ اَللّهُمَّ بِدَمِ اَوْلادِها اَللّهُمَّ وَكَما جَعَلْتَها اُمَّ اَئِمَّةِ الْهُدى وَحَلیلَةَ صاحِبِ اللِّوآءِ وَالْكَریمَةَ عِنْدَ الْمَلاَءِ الاَْعْلى فَصَلِّ عَلَیْها وَعَلى اُمِّها صَلوةً تُكْرِمُ بِها وَجْهَ اَبیها مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَتُقِرُّ بِها اَعْیُنَ ذُرِّیَّتِها وَاَبْلِغْهُمْ عَنّى فى هذِهِ السّاعَةِ اَفْضَلَ التَّحِیَّةِ وَالسَّلامِ <a>صلوات بر حسن و حسین علیهماالسلام</a> اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ عَبْدَیْكَ وَوَلِیَّیْكَ وَابْنَىْ رَسوُلِكَ وَسِبْطَىِ الرَّحْمَةِ وَسَیِّدَىْ شَبابِ اَهْلِ الْجَنَّةِ اَفْضَلَ ما صَلَّیْتَ عَلى اَحَدٍ مِنْ اَوْلادِ النَّبِیّینَ وَالْمُرْسَلینَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى الْحَسَنِ بْنِ سَیِّدِ النَّبِیّینَ وَوَصِىِّ اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یَا بْنَ رَسوُلِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یَا بْنَ سَیِّدِ الْوَصِیّینَ اَشْهَدُ اَنَّكَ یَا بْنَ اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ اَمینُ اللَّهِ وَابْنُ اَمینِهِ عِشْتَ مَظْلوُماً وَمَضَیْتَ شَهیداً وَاَشْهَدُ اَنَّكَ الاِْمامُ الزَّكِىُّ الْهادِى الْمَهْدِىُّ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَیْهِ وَبَلِّغْ روُحَهُ وَجَسَدَهُ عَنّى فى هذِهِ السّاعَةِ اَفْضَلَ التَّحِیَّةِ وَالسَّلامِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِی الْمَظْلوُمِ الشَّهیدِ قَتیلِ الْكَفَرَةِ وَطَریحِ الْفَجَرَةِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا اَبا عَبْدِاللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یَا بْنَ رَسوُلِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یَا بْنَ اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ اَشْهَدُ موُقِناً اَنَّكَ اَمینُ اللَّهِ وَابْنُ اَمینِهِ قُتِلْتَ مَظْلوُماً وَمَضَیْتَ شَهیداً وَاَشْهَدُ اَنَّ اللَّهَ تَعالى الطّالِبُ بِثارِكَ وَمُنْجِزٌ ما وَعَدَكَ مِنَ النَّصْرِ وَالتَّاْییدِ فى هَلاكِ عَدُوِّكَ وَاِظْهارِ دَعْوَتِكَ وَاَشْهَدُ اَنَّكَ وَفَیْتَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَجاهَدْتَ فى سَبیلِ اللَّهِ وَعَبْدتَ اللَّهَ مُخْلِصاً حَتّى اَتیكَ الْیَقینُ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً قَتَلَتْكَ وَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً خَذَلَتْكَ وَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً اَلَبَّتْ عَلَیْكَ وَاَبْرَءُ اِلَى اللَّهِ تَعالى مِمَّنْ اَكْذَبَكَ وَاسْتَخَفَّ بِحَقِّكَ وَاسْتَحَلَّ دَمَكَ بِاَبى اَنْتَ وَاُمّى یا اَبا عَبْدِاللَّهِ لَعَنَ اللَّهُ قاتِلَكَ وَلَعَنَ اللَّهُ خاذِلَكَ وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ سَمِعَ واعِیَتَكَ فَلَمْ یُجِبْكَ وَلَمْ یَنْصُرْكَ وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ سَبا نِسآئَكَ اَنَا اِلَى اللَّهِ مِنْهُمْ بَرَّئٌ وَمِمَّنْ والاهُمْ وَمالاََهُمْ وَاَعانَهُمْ عَلَیْهِ وَاَشْهَدُ اَنَّكَ وَالاَْئِمَّةَ مِنْ وُلْدِكَ كَلِمَةُ التَّقْوى وَبابُ الْهُدى وَالْعُرْوَةُ الْوُثْقى وَالْحُجَّةُ عَلى اَهْلِ الدُّنْیا وَاَشْهَدُ اَنّى بِكُمْ مُؤْمِنٌ وَبِمَنْزِلَتِكُمْ موُقِنٌ وَلَكُمْ تابِعٌ بِذاتِ نَفْسى وَشَرایِعِ دینى وَخَواتیمِ عَمَلى وَمُنْقَلَبى فى دُنْیاىَ وَآخِرَتى <a>صلوات بر على بن الحسین علیهماالسلام</a> اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ سَیِّدِ الْعابِدینَ الَّذىِ اسْتَخْلَصْتَهُ لِنَفْسِكَ وَجَعَلْتَ مِنْهُ اَئِمَّةَ الْهُدىَ الَّذینَ یَهدوُنَ بِالْحَقِّ وَبِهِ یَعْدِلوُنَ اخْتَرْتَهُ لِنَفْسِكَ وَطَهَّرْتَهُ مِنَ الرِّجْسِ وَاصْطَفَیْتَهُ وَجَعَلْتَهُ هادِیاً مَهْدِیّاً اَللّهُمَّ فَصَلِّ عَلَیْهِ اَفْضَلَ ما صَلَّیْتَ عَلى اَحَدٍ مِنْ ذُرِّیَةِ اَنْبِیآئِكَ حَتّى تَبْلُغَ بِهِ ما تَقِرُّ بِهِ عَیْنُهُ فِى الدُّنْیا وَالاْخِرَةِ اِنَّكَ عَزیزٌ حَكیمٌ صلوات بر محمّد بن على علیهماالسلام اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی باقِرِ الْعِلْمِ وَاِمامِ الْهُدى وَقآئِدِ اَهْلِ التَّقْوى وَالْمُنْتَجَبِ مِنْ عِبادِكَ اَللّهُمَّ وَكَما جَعَلْتَهُ عَلَماً لِعِبادِكَ وَمَناراً لِبِلادِكَ وَمُسْتَوْدَعاً لِحِكْمَتِكَ وَمُتَرْجِماً لِوَحْیِكَ وَاَمَرْتَ بِطاعَتِهِ وَحَذَّرْتَ مِنْ مَعْصِیَتِهِ فَصَلِّ عَلَیْهِ یا رَبِّ اَفْضَلَ ما صَلَّیْتَ عَلى اَحَدٍ مِنْ ذُرِّیَةِ اَنْبِیآئِكَ وَاَصْفِیآئِكَ وَرُسُلِكَ وَاُمَنآئِكَ یا رَبَّ الْعالَمینَ <a>صلوات بر جعفر بن محمّد علیهماالسلام </a> اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصّادِقِ خازِنِ الْعِلْمِ الدّاعى اِلَیْكَ بِالْحَقِّ النُّورِ الْمُبینِ اَللّهُمَّ وَكَما جَعَلْتَهُ مَعْدِنَ كَلامِكَ وَوَحْیِكَ وَخازِنَ عِلْمِكَ وَلِسانَ تَوْحیدِكَ وَوَلِىَّ اَمْرِكَ وَمُسْتَحْفِظَ دینِكَ فَصَلِّ عَلَیْهِ اَفْضَلَ ما صَلَّیْتَ عَلى اَحَدٍ مِنْ اَصْفِیآئِكَ وَحُجَجِكَ اِنَّكَ حَمیدٌ مَجیدٌ <a>صلوات بر موسى بن جعفر علیهماالسلام </a> اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى الاَْمینِ الْمُؤْتَمَنِ موُسَى بْنِ جَعْفَرٍ الْبَرِّ الْوَفِىِّ الطّاهِرِ الزَّكِىِّ النُّورِ الْمُبینِ الْمُجْتَهِدِ الْمُحْتَسِبِ الصّابِرِ عَلَى الاَْذى فیكَ اَللّهُمَّ وَكَما بَلَّغَ عَنْ ابآئِهِ مَا اسْتُودِعَ مِنْ اَمْرِكَ وَنَهْیِكَ وَحَمَلَ عَلَى الْمَحَجَّةِ وَكابَدَ اَهْلَ الْعِزَّةِ وَالشِّدَّةِ فیما كانَ یَلْقى مِنْ جُهّالِ قَوْمِهِ رَبِّ فَصَلِّ عَلَیْهِ اَفْضَلَ وَاَكْمَلَ ما صَلَّیْتَ عَلى اَحَدٍ مِمَّنْ اَطاعَكَ وَنَصَحَ لِعِبادِكَ اِنَّكَ غَفوُرٌ رَحیمٌ <a>صلوات بر على بن موسى علیهماالسلام </a> اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى عَلِىِّ بْنِ موُسىَ الَّذِى ارْتَضَیْتَهُ وَرَضَّیْتَ بِهِ مَنْ شِئْتَ مِنْ خَلْقِكَ اَللّهُمَّ وَكَما جَعَلْتَهُ حُجَّةً عَلى خَلْقِكَ وَقآئِماً بِاَمْرِكَ وَناصِراً لِدینِكَ وَشاهِداً عَلى عِبادِكَ وَكَما نَصَحَ لَهُمْ فِى السِّرِ وَالْعَلانِیَةِ وَدَعا اِلى سَبیلِكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ فَصَلِّ عَلَیْهِ اَفْضَلَ ما صَلَّیْتَ عَلى اَحَدٍ مِنْ اَوْلِیآئِكَ وَخِیَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ اِنَّكَ جَوادٌ كَریمٌ <a>صلوات بر محمّد بن على بن موسى علیهم السلام </a> اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِىِّ بْنِ موُسى عَلَمِ التُّقى وَنوُرِ الْهُدى وَمَعْدِنِ الْوَفآءِ وَفَرْعِ الاَْزْكِیآءِ وَخَلیفَةِ الاَْوْصِیآءِ وَاَمینِكَ عَلى وَحْیِكَ اَللّهُمَّ فَكَما هَدَیْتَ بِهِ مِنَ الضَّلالَةِ وَاسْتَنْقَذْتَ بِهِ مِنَ الْحَیْرَةِ وَاَرْشَدْتَ بِهِ مَنِ اهْتَدى وَزَكَّیْتَ بِهِ مَنْ تَزَكّى فَصَلِّ عَلَیْهِ اَفْضَلَ ما صَلَّیْتَ عَلى اَحَدٍ مِنْ اَوْلِیآئِكَ وَبَقِیَّةِ اَوْصِیآئِكَ اِنَّكَ عَزیزٌ حَكیمٌ <a>صلوات بر على بن محمّدعلیهماالسلام</a> اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى عَلِىِّ بْنِ مُحَمَّدٍ وَصِىِّ الاَْوْصِیآءِ وَاِمامِ الاَْتْقِیآءِ وَخَلَفِ اَئِمَّةِ الدّینِ وَالْحُجَّةِ عَلَى الْخَلاَّئِقِ اَجْمَعینَ اَللّ هُمَّ كَم ا جَعَلْتَهُ نوُراً یَسْتَضیَّىُ بِهِ الْمُؤْمِنوُنَ فَبَشَّرَ بِالْجَزی لِ مِنْ ثَوابِكَ وَاَنْذَرَ بِالاَْلیمِ مِنْ عِقابِكَ وَحَذَّرَ بَاْسَكَ وَذَكَّرَ بِآیاتِكَ وَاَحَلَّ حَلالَكَ وَحَرَّمَ حَرامَكَ وَبَیَّنَ شَرایِعَكَ وَفَرایِضَكَ وَحَضَّ عَلى عِبادَتِكَ وَاَمَرَ بِطاعَتِكَ وَنَهى عَنْ مَعْصِیَتِكَ فَصَلِّ عَلَیْهِ اَفْضَلَ ما صَلَّیْتَ عَلى اَحَدٍ مِنْ اَوْلِیآئِكَ وَذُرِّیَّةِ اَنْبِیآئِكَ یا اِلهَ الْعالَمینَ راوى این صلوات ابو محمد یمنى گفت كه چون حضرت عسكرى علیه السلام از ذكر صلوات بر پدرش فارغ شد و نوبت بر خود آن جناب رسید ساكت ماند عرض كردم كه كیفیت صلوات بر باقى را بفرمائید فرمود اگر نه این بود كه ذكر این از معالم دین است و خدا امر فرموده ما را كه به اهلش برسانیم هر آینه دوست داشتم كه ساكت مانم و لكن چون در مقام دین است بنویس . <a>صلوات بر حسن بن على بن محمد علیهم السلام </a> اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِىِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْبَرِّ التَّقِىِّ الصّادِقِ الْوَفِىِّ النُّورِ الْمُضیئِ خازِنِ عِلْمِكَ وَالْمُذَكِّرِ بِتَوْحیدِكَ وَوَلِىِّ اَمْرِكَ وَخَلَفِ اَئِمَّةِ الدّینِ الْهُداةِ الرّاشِدینَ وَالْحُجَّةِ عَلى اَهْلِ الدُّنْیا فَصَلِّ عَلَیْهِ یا رَبِّ اَفْضَلَ ما صَلَّیْتَ عَلى اَحَدٍ مِنْ اَصْفِیآئِكَ وَحُجَجِكَ وَاَوْلادِ رُسُلِكَ یا اِلهَ الْعالَمینَ. <a>صلوات بر ولى الامر المنتظر علیه السلام </a> اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى وَلِیِّكَ وَابْنِ اَوْلِیآئِكَ الَّذینَ فَرَضْتَ طاعَتَهُمْ وَاَوْجَبْتَ حَقَّهُمْ وَاَذْهَبْتَ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَطَهَّرْتَهُمْ تَطْهیراً اَللّهُمَّ انْصُرْهُ وَانْتَصِرْ بِهِ لِدینِكَ وَانْصُرْ بِهِ اَوْلِیآئَكَ وَاَوْلِیآئَهُ وَشیعَتَهُ وَاَنْصارَهُ وَاجْعَلْنا مِنْهُمْ اَللّهُمَّ اَعِذْهُ مِنْ شَرِّ كُلِّ باغٍ وَطاغٍ وَمِنْ شَرِّ جَمیعِ خَلْقِكَ وَاحْفَظْهُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ وَعَنْ یَمینِهِ وَعَنْ شِمالِهِ وَاحْرُسْهُ وَامْنَعْهُ اَنْ یوُصَلَ اِلَیْهِ بِسُوَّءٍ وَاحْفَظْ فیهِ رَسوُلَكَ وَآلَ رَسوُلِكَ وَاَظْهِرْ بِهِ الْعَدْلَ وَاَیِّدْهُ بِالنَّصْرِ وَانْصُرْ ناصِریهِ وَاخْذُلْ خاذِلیهِ وَاقْصِمْ بِهِ جَبابِرَةَ الْكُفْرِ وَاقْتُلْ بِهِ الْكُفّارَ وَالْمُنافِقینَ وَجَمیعَ الْمُلْحِدینَ حَیثُ كانوُا مِنْ مَشارِقِ الاَْرْضِ وَمَغارِبِها وَبَرِّها وَبَحْرِها وَامْلاَْ بِهِ الاَْرْضَ عَدْلاً وَاَظْهِرْ بِهِ دینَ نَبِیِّكَ عَلَیْهِ وَآلِهِ السَّلامُ وَاجْعَلْنِى اللّهُمَّ مِنْ اَنْصارِهِ وَاَعْوانِهِ وَاَتْباعِهِ وَشیعَتِهِ وَاَرِنى فى آلِ مُحَمَّدٍ ما یَاْمُلوُنَ وَفى عَدُوِّهُمْ ما یَحْذَروُنَ اِلهَ الْحَقِّ آمینَ برگرفته شده از کتاب گنجهای معنوی text/html 2008-10-07T13:50:32+01:00 سیده بانو امتحان كن ضرری نداره با خوندن ایه الكرسی..داغش كن http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/107859/clubname/ya_ebn_alzahra <img title="934" alt="" src="http://www.yahosein.com/vb/images/smilies/03/934.gif" border="0" />آیة الكرسی :<img title="934" alt="" src="http://www.yahosein.com/vb/images/smilies/03/934.gif" border="0" /> ** هر كس كه هنگام خواب آیة الكرسی را بخواند به خواست خدا به مرضی كه او را فلج كند گرفتار نشود و هر كس پس از نماز آن را بخواند گزنده ایی به او آسیب نرساند.  *حضرت امام رضا ** كسی كه چهار آیه از اول سوره بقره و آیة الكرسی را با دو آیه بعد از آن و 3 آیه آخر آن سوره را بخواند هیچگونه بدی و ناراحتی در جان و مال خویش نبیند و دیو لعین به وی نزدیك نشود و قرآن را فراموش نكند. ** هر كس آیة الكرسی را هنگام خواب بخواند خدای تعالی او را در خانه و چند همسایه ار اطرافیانش را از شر شیطان رجیم در امان نگه دارد . ** كسی كه از خانه خارج می شود آیة الكرسی را بخواند خداوند تبارك و تعالی 70هزار فرشته را مامور كند تا برای او استغفار كنند تا هنگامی كه به خانه برمی گردد و چون به خانه در آید فقر را از وی برگرداند. * رسول اكرم محمد(ص) ** تلاوت آیة الكرسی 1000 بدی را از بدی های دنیوی و 1000 بدی از بدی های اخروی را زایل گرداند كه بدترین بدی در دنیا فقر و بدترین بدی آخرت فشار قبر است. ** هر كس آیة الكرسی را 14 بار بر بیمار بخواند شفا یابد ان شاالله. ** هر كس در وقت غروب 41 بار آیة الكرسی را بخواند حاجتش روا گردد. ** به جهت بقای نسل و سلامتی خود از بلایا 40 بار تا علی العظیم بخواند. (همان آیه 255 به تنهایی) ** به جهت عزت و بزرگواری نزد بزرگان سه بار آیة الكرسی را بخواند و به كف دستها بدمد و به صورت بكشد. ** جهت نور چشم بعد از هر نمازی دست بر چشمها نهد و یك بار حمد و آیة الكرسی را بخواند بعد بگوید اُعیذُ نورَ بصری بنورِ الله الذی لا یطفی. ** گویند اگر 3 بار آیة الكرسی را بر آب بخوانند و روی خود را با آن بشوید و دو ركعت نماز كند و در هر ركعت 1 حمد و 1 آیة الكرسی بخواند هر مرادی داشته باشد حاصل گردد. ان شاالله ** گویند هر كس آیة الكرسی را بنویسد و بر بازوی خود ببندد هر جا رود عزیز و محترم شود. ** هركس آیة الكرسی را با زعفران به كف دست راست خود بنویسد و آن آب را با زبان خود لیسد و 7 نوبت چنین كند چیزی را فراموش نكند و فرشتگان او را آمرزش دهند. * رسول اكرم (ص) ** در شدائد و سختی ها در مهمات عظیمه آیة الكرسی 12 بار نافع است. ** هرگاه چشم كسی درد كند آیة الكرسی را با اعتقاد درست بخواند ان شاالله شفا یابد. <img style="width:465px;height:410px;" height="417" alt="" src="http://irapic.com/uploads/1193768964.jpg" width="269" border="0" /> متن آیات شریفه <div align="center"> بسم الله الرّمن الرّحیم اللّهُ لاَ إِلَـهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ كُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ یَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ «255» لاَ إِكْرَاهَ فِی الدِّینِ قَد تَّبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَیُؤْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىَ لاَ انفِصَامَ لَهَا وَاللّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ «256» اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّوُرِ وَالَّذِینَ كَفَرُواْ أَوْلِیَآؤُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُوْلَـئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ «257»</div> ترجمه آیات شریفه خداى یكتا كه جز او هیچ معبودى نیست ، زنده و قائم به ذات [ و مدّبر و برپا دارنده و نگه دارنده همه مخلوقات ] است ، هیچ گاه خواب سبك و سنگین او را فرا نمی گیرد، آنچه در آسمان ها و آنچه در زمین است در سیطره مالكیّت و فرمانروایى اوست . كیست آنكه جز به اذن او در پیشگاهش شفاعت كند ؟ آنچه را پیش روى مردم است [ كه نزد ایشان حاضر و مشهود است ] و آنچه را پشت سر آنان است [كه نسبت به آنان دور و پنهان است] می داند . و آنان به چیزى از دانش او احاطه ندارند مگر به آنچه او بخواهد. تخت [حكومت ، قدرت و سلطنت]ش آسمان ها و زمین را فرا گرفته و نگهدارى آنان بر او گران و مشقت آور نیست ; و او بلند مرتبه و بزرگ است . « 255» در دین ، هیچ اكراه و اجبارى نیست [ كسى حق ندارد كسى را از روى اجبار وادار به پذیرفتن دین كند ، بلكه هر كسى باید آزادانه با به كارگیرى عقل و با تكیه بر مطالعه و تحقیق ، دین را بپذیرد ] . مسلماً راه هدایت از گمراهى [ به وسیله قرآن ، پیامبر و امامان معصوم ] روشن و آشكار شده است . پس هر كه به طاغوت [ كه شیطان ، بت و هر طغیان گرى است ] كفر ورزد و به خدا ایمان بیاورد ، بى تردید به محكم ترین دستگیره كه آن را گسستن نیست ، چنگ زده است ; و خدا شنوا و داناست . « 256» خدا سرپرست و یار كسانى است كه ایمان آورده اند ; آنان را از تاریكى ها [ ى جهل ، شرك ، فسق وفجور ] به سوى نورِ [ ایمان ، اخلاق حسنه و تقوا ] بیرون می برد . و كسانى كه كافر شدند ، سرپرستان آنان طغیان گرانند كه آنان را از نور به سوى تاریكى ها بیرون می برند ; آنان اهل آتش اند و قطعاً در آنجا جاودانه اند . « 257»   <img title="ROSE 031" alt="" src="http://www.yahosein.com/vb/images/smilies/02/ROSE_031.GIF" border="0" />التماس دعا<img title="ROSE 031" alt="" src="http://www.yahosein.com/vb/images/smilies/02/ROSE_031.GIF" border="0" /> text/html 2008-09-03T07:09:18+01:00 سیده بانو اولین و تنها عکس واقعی از داخل خانه خدا http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/87822/clubname/ya_ebn_alzahra اولین و تنها عکس واقعی از داخل خانه خدا <img title="عکس از داخل خانه کعبه" alt="عکس از داخل خانه کعبه" src="http://www.cloob.com/public//public/user_data/album_photo/167/500103-b.jpg" border="0" /> text/html 2008-07-12T15:55:25+01:00 دیوونه عدالت و قاطعیت در وقت ظهور http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/78120/clubname/ya_ebn_alzahra استاد محمد حكیمى امام مهدى (ع) در راه و كار خود سازش ناپذیر است و در اجراى حدود و احكام الهى و مبارزه با ستمگران قاطعیتى خدایى دارد، چشم پوشى و مسامحه اى در راه و روش او نیست، از ملامت ملامتگران نمى هراسد، از هیچ مقام و قدرتى نمى ترسد، و بدون هیچگونه ملاحظه اى تبهكاران را كیفر مى كند و صالحان زاهد و ساده زى و بى آلایش را در مصادر امور مى گمارد. قاطعیت، خصلت همه رهبران راستین الهى است، و این خصلت در وجود مبارك امام مهدى (ع) در حد اوج و كمال است. و معیار پاكسازى اجتماعات بشرى همین است. عینیت یافتن عدالتى فراگیر و ریشه سوزى هر ظلم و ستم باید بدون كمترین ترحم و ارفاق و استثنایى صورت گیرد، بطورى كه در هیچ جاى جهان علت فساد و عامل بیدادى برجاى نماند، تا بتواند بتدریج به مناطق دیگر نفوذ كند، و به توطئه و كارشكنى در كار سامان بخشیدن به جامعه بشرى بپردازد. این تجربه همه دوران تاریخ است كه سازش و ارفاق و ملایمت در پاكسازى جامعه و زدودن علل و عوامل ناراستى و نادرستى و تجاوزطلبى، همواره موجب گردیده است تا پس از گذشت اندك زمانى، نیروهاى ضدحق و ضد عدل در سازماندهى مجددى تشكل یابند، و از پشت به نیروهاى مردمى و انقلابى یورش آورند، و ضربه هاى كارى وارد سازند، و آنان را بكلى از پاى درآورند، یا دست كم تضعیف كنند و در راه و كارشان ناموفق سازند. این موضوع تجربه همیشگى تاریخ است. و دیگر بار، در دوران ظهور بزرگ، این واقعیت نادیده گرفته نمى شود، تا پاكسازى بزرگ و ریشه اى جامعه بشرى تحقق خارجى یابد، و از هر شكست و ناتوانى و سستى در امان ماند. از اینرو، امام منجى، در سراسر اندام جامعه بشرى سلولى فاسد بر جاى نمى گذارد، و هر خس و خاشاكى را از مسیر انسان برمى دارد، و هر فسادى را در نطفه خفه مى كند، و هر ستمى را از ریشه مى خشكاند. در همه جریانهاى فاسد و ضدانسانى، همه عاملان، زمینه سازان و دستیاران آن جریانها را از دم تیغ مى گذراند. امام باقر (ع): یقوم القائم... على العرب شدید، لیس شانه الاالسیف... ولایاخذه فى الله لومة لائم. (1) - (امام) قائم قیام مى كند... بر اعراب سختگیر است و راه (و روش) او شمشیر (به به كارگیرى سلاح) است. و در راه اجراى (برنامه هاى) الهى از ملامت ملامتگرى بیم نمى كند. تبلیغات دشمنان داخلى و خارجى و بوق و كرناها و تكفیرهاى داخلى و ارتجاعى در او هیچ اثرى نمى گذارد، و او را به مصلحت سنجى مجبور نمى سازد. این روش ارزشمند، در عین دشواریهاى فراوانى كه همراه دارد، از جهتى نیز كارها را آسان مى كند، چون آنان كه اندیشه رخنه كردن در صفوف نهضت و انقلاب جدید را در سر مى پرورانند و شیوه فتنه گرى را در پیش مى گیرند، هنگامى كه با قاطعیتى خلل ناپذیر روبرو گشتند و راهى براى نیرنگ بازى و نفوذى گرى در پیش خود ندیدند، دست از هر خطا و انحراف برمى دارند و از هرگونه حركتهاى مخفیانه و كارشكنیهاى پنهانى و سرمایه گذاریهاى مرموز دست مى شویند. امام مهدى (ع)، با ایجاد بیم و دلهره و ترسهاى عمیق و راستین، بسیارى از گروههاى مخالف و ستم پیشه را مجبور به ترك راه و روش خود مى كند و به تسلیم وامى دارد. از اینرو، در احادیث آمده است كه از شمشیر برنده و اراده قاطع امام و یارانش همه اهریمنان مى هراسند، و ترسى گران بر روان دژخیمان خون آشام سایه مى افكند، و لرزه بر اندام خودكامگان و طاغوتان مى افتد. و این خود عامل بزرگى در پیروزى كامل آن امام منجى است. با این رعب و ترس، بسیارى مقاومتها درهم مى شكند، و بسیارى از مردمان به راه بازمى گردند و از تجاوز به حقوق دیگران و زیر پا نهادن مسؤولیت و تكلیف و حرمت انسانها دست برمى دارند. امام صادق (ع): بیناالرجل على راس القائم یامرو ینهى اذا امر بضرب عنقه، فلا یبقى بین الخافقین جشى ءج الا خافه. (2) - در همان هنگامى كه شخصى نزد قائم ایستاده و به امر و نهى مشغول است (3) ناگاه (امام) امر مى كند كه او را بكشند. اینست كه در خاور و باختر زمین چیزى نمى ماند مگر اینكه از (قاطعیت و اجراى عدالت) او مى هراسد. انسانهاى استثمارگر، ستم پیشه، خون آشام و بداندیشان دیوسیرت، در برابر خود قدرت و نظامى را مى بینند كه ذره اى از حق و حقوق مردمان را نادیده نمى گیرد، و كاهى را از كوهى جدا مى سازد، و زشت كرداران و گناهكاران را بدون ذره اى چشم پوشى كیفر مى دهد، و حد و حدود الهى را بدون كمترین ارفاق به اجرا درمى آورد، و قانون عدل و حق درباره بزرگ و كوچك و فقیر و غنى و عالم و جاهل و خویش و بیگانه عملى مى سازد. و اینچنین شیوه و روشى نرمش ناپذیر و استوار، اطاعت و فرمانبردارى همگان را موجب مى گردد. امام باقر (ع): كانى باصحاب القائم و قد احاطوا بما بین الخافقین لیس من شى ء الا هو مطیع لهم. (4) - گوییا یاران قائم را مى بینم كه بر خاور و باختر گیتى مسلط شده اند، و هیچ چیز نیست مگر آنكه از آنان فرمان مى برد. و اینچنین شیوه و روشى مى تواند نجات بخش بشریت باشد، و شبكه هاى پیچیده بیدادگران و دنیاداران را از دست و پاى بشریت مظلوم بردارد، و راحت و آسایش واقعى همگان را فراهم سازد. در جبهه خارجى موفق مى شود حركتهاى ضد مردمى را درهم بشكند، و یك تن از ضد مردمان را باقى نگذارد، و در جبهه داخلى توفیق مى یابد تا به پاكسازى بزرگ دست یازد و همه منافقان نامرئى و نفوذیان و ریاكاران و تزویرگران ظاهرالصلاح را ریشه كن كند، و توده هاى نجیب انسانى را از شر هر نیرنگ و مكر و ترفند و فریبى آسوده سازد، و امنیت واقعى را بر سراسر اجتماعات انسانى حاكم گرداند. بنابراین، روش امام در برخورد با تبهكاران داخلى و انحرافها و فسادهاى اجتماعى دست كمى از درگیرى با جبهه خارجى و دشمنان سلاح به دست و آشكار جهانى ندارد. كشتار و جنگ در راه و روش امام موعود (ع) تنها براى از میان برداشتن حاكمان و زمامداران مسلط بر كشورهاى جهان نیست، بلكه قاطعیت در برابر حكومتهاى خودكامه مقدمه اى است براى اصلاح جامعه ها و ایجاد دگرگونى اساسى در ماهیت روابط اجتماعى، و سرانجام اجراى دقیق عدالت اجتماعى در همه شؤون زندگى. به این جهت امام نه تنها در جنگها و لشكركشیها با دشمنان خارجى دست به كشتار مى زند و موانع راه را با قاطعیت از سر راه برمى دارد، بلكه در برابر هر گونه فساد و انحراف در داخل جامعه اسلامى نیز قاطعانه مى ایستد و علل و عوامل آن را نابود مى كند. در این تردیدى نیست كه روشهاى سازشكارانه و مصلحت اندیشانه در برابر فساد داخلى، بتدریج جامعه را تباه مى سازد، یعنى از درون دچار مشكلاتى مى كند. كه از هرگونه سامانیابى مانع مى گردد، و كم كم مفاسد داخلى نظام را از اعتبار مى اندازد، و جامعه را به سقوط مى كشاند، و اجراى حق و عدل را ناممكن مى كند. از اینرو، ساختن جامعه هاى بشرى قاطعیتى نرمش ناپذیر مى خواهد و دورى دقیق از هرگونه ملاحظه گرایى و سازشكارى. امام على (ع): لا یقیم امرالله - سبحانه - الا من لایصانع ولا یضارع، ولا تتبع المطامع. (5) - دین خدا را نمى توانند ترویج كنند مگر كسانى كه سازشكار نباشند، (و با دنیادوستان و رفاه طلبان) همسو نشوند، و دل در گرو طمعها و خواهانیها نداشته باشند. راه و روش امام مهدى (ع)، شكوفایى راستین این اصول و معیارهاست، نه سازشى در آن راه دارد و نه طمعى به مال دنیادارى، هیچ انگیزه اى در كار نیست جز رضاى خدا و اجراى عدالت مطلق. امام على (ع): ... و لیطهرن الارض من كل غاش... (6) - ... زمین را از هر انسان نیرنگ باز (و فریبكار) پاك مى سازد... كسانى كه در مبانى عقیدتى و ایمانى چون دیگرانند و بظاهر معتقد و مسلمان حساب مى شوند، لیكن در عمل و در روابط اجتماعى دچار انحرافند و در مسائل مالى و اقتصادى فریبكارند و غش به كار مى برند، مورد تصفیه و پاكسازى قاطع و انعطاف ناپذیر امام قرار مى گیرند، و با نابودى این طبقه زالوصفت كه در شمار اندك نیستند، مردمان به امنیت اقتصادى خواهند رسید در كنار دیگر امنیتهاى اجتماعى. امام كاظم (ع): ... الثانى عشر منا سهل الله له كل عسیر... و یبیر به كل جبار عنید، و یهلك على یده كل شیطان مرید... (7)   ... خداوند براى دوازدهمین (امام) از خاندان ما هر دشوارى را آسان مى گرداند، و به دست او هر جبار سرسختى نابود مى شود و هر شیطان سركشى هلاك مى گردد. از شیوه هاى امام موعود (ع)، براى محو طاغوتان و جباران،عدم پذیرش توبه است. و این، موضوعى است بسیار مهم، كه از نفوذ عناصر ناباب و نالایق و دوگانه و ناخالص یا متظاهر، در صفوف انقلابیون جلوگیرى مى كند. روشن است كه با پیدایش تحول و انقلاب در جامعه، مردم به دو گروه تقسیم مى شوند: 1- گروهى كه پیش از انقلاب و نظام جدید خود را براى تحول و دگرگونى آماده كرده بودند و اندیشه و افكار خویش را از پیرایه ها و معیارهاى نادرست پیشین رها ساخته بودند. این دسته با پدید آمدن انقلاب و تحول در نظام اجتماعى، بدون دشوارى، معیارهاى جدید را مى پذیرند و خود را با جامعه نوبنیاد و ضوابط آن تطبیق مى دهند و با تفكر و حركت نوین هماوا و هماهنگ مى گردند. 2- كسانى كه روشها و معیارهاى واپس گراى جامعه پیشین در تار و پود وجودشان نفوذ كرده و به اندیشه و عمل آنان فرم و شكل بخشیده است و منافعشان نیز در همان است. این گروه با همان اندیشه ها خو گرفته اند و آن اندیشه ها و معیارها جزء شخصیتشان شده است. اینان در هر جامعه و محیطى قرار گیرند جز به همان اصول پیش ساخته خویش به چیزى نمى اندیشند، و منافع خود را نیز در سایه همان روشها و اندیشه ها تامین شده مى یابند. این گروه با پدید آمدن تحول و انقلاب و واژگونى نظامهاى فرهنگى، اجتماعى، اقتصادى و ارزشى پیشین، دچار مشكل اساسى مى گردند; زیرا از یك سو با حركت انقلابى و دگرگونساز جدید روبرو هستند كه اصول و معیارهاى تازه اى عرضه مى كند، كه در بسیارى از موارد كاملا با اصول پیشین متضاد و ناسازگار است. از سوى دیگر گرفتار افكار و اندیشه هاى پیشین و خصلتهاى منافع طلبانه خود هستند، كه در ژرفاى روح آنان رسوخ كرده است، بویژه كه منافع خود را نیز در سایه آن معیارها پایدار مى دانند. گروه دوم در رویارویى با انقلاب دو دسته مى شوند: دسته اى كوتاه فكر و سطحى نگر، كه در برابر انقلاب و نظام جدید مى ایستند و در برابر اندیشه هاى نوین مقاومت مى كنند. این دسته زود از میان مى روند، و براى نیروهاى انقلابى رویارویى با این گروه چندان دشوار نیست. دسته دوم كسانیند كه اصولى و بنیادى فكر مى كنند و پویایى و بالندگى حركت جدید و انقلابى را درك مى كنند و ستیز با آن را ناممكن مى شناسند. اینان بظاهر به حركت نوین تن مى دهند و آن را مى پذیرند، لیكن در درون و باطن به هرگونه كارشكنى دست مى یازند. این دسته در ظاهر انقلابى و طرفدار مبانى جدیدند و در باطن ضدانقلاب و معتقد به اصول گذشته اند. گرایش این نوع از مردم و گروهها به انقلاب، و ناشناخته ماندن آنان یا طرد نشدن آنان، همواره، مشكل اساسى هر انقلاب است و عامل اصلى انحراف در مبانى انقلابها. این طبقه با نفوذ در صفوف انقلابیون، حركت نو را دچار انحراف و چرخش به عقب و واپس گرایى مى سازند، و اندك اندك افكار و اندیشه هاى واپس گراى خود را در قالب تعبیرها و واژه هاى نو در جامعه جا مى زنند، و مبانى انقلاب را بتدریج از محتواى اصلى تهى مى سازند، و كم كم انقلاب را به ضدانقلاب تبدیل مى كنند. و این امرى است كه همواره تجربه شده است. لیكن مایه عبرت نگشته است. یكى از راههاى اصلى نفوذ این خائنان خادم نما و ضدانقلابیون انقلابى نما و سرمایه داران و طاغوتان بظاهر مردمى، توبه است. البته توبه مى تواند راست و درست باشد و شخص تائب براستى گذشته ها را پس پشت افكنده و به راه بازگشته باشد، و هم مى تواند ظاهرى فریبكارانه صورت گیرد. تشخیص درست حقیقت توبه كارى دشوار است و اگر این دشوار حل نگردد حل مشكل نفوذ عناصر ناباب و ضد عدل و ضد ارزش در صفوف انقلاب دشوار است. (8) این مشكل درباره داورى و قضاوت نیز هست كه افراد مجرم - بویژه متمكنان و طاغوتان مالى و سیاسى و نظامى - با زیركى و هوشیارى و با استفاده از افراد متخصص كه از راههاى فرار قانونى اطلاع دارند، مى توانند بیگناه را مجرم و مجرمان را بیگناه جلوه دهند و حق را ناحق كنند. (9) در جامعه مهدوى (ع) كه سره از ناسره و منافق و طاغوت و طاغوتچه از دیگران جدا مى شوند و همه مجرمان كیفر مى یابند، و همه حقها به حقداران مى رسد، این دو مشكل چگونه حل مى شود كه راه فرارى باقى نماند؟ در احادیث كه در آنها اندكى از راهها و روشهاى امام مهدى (ع) ترسیم شده است به دو موضوع اساسى در این زمینه اشاره شده است: 1- امام و یاران او در قضاوت چون داود پیامبر (ع) قضاوت مى كنند، یعنى باعلم باطن بینى و احاطه به منویات و اندیشه هاى باطنى اشخاص و افراد، مجرمان را مجرم اعلام مى كنند و بیگناهان را بیگناه، و در آن دوران دیگر نیازى به شاهد و بینه و ارائه مدارك و دلائل نیست. با استفاده از این شیوه الهى است كه كار قضاوت بسرعت انجام مى گیرد، و هر مجرم و تبهكار در دم به كیفر مى رسد، و حقى از مظلومى ضایع نمى گردد. امام صادق (ع): لن تذهب الدنیا حتى یخرج رجل منا اهل البیت یحكم بحكم داود و آل داود لایسال الناس بینة. (10) - دنیا پایان نمى پذیرد تا مردى از خاندان ما قیام كند، كه چون داوود (ع) و آل داود قضاوت كند، و از كسى (براى داورى) دلیلى نخواهد. شیخ مفید مى گوید: « چون قائم آل محمد (ص) قیام كند، مانند حضرت داود (ع) یعنى برحسب باطن، قضاوت كند، و بى هیچ نیازى به شاهد حكم دهد. خداوند حكم را به او الهام مى كند. و او بر طبق الهام الهى حكم كند، مهدى، نقشه هاى پنهانى هر گروه را بداند و به آنان آن نقشه ها را بگوید. مهدى، دوست و دشمن خود را با نگاه بشناسد.» (11) مشكل نفوذ عناصرى نفوذى نیز در پرتو همین اصل حل مى شود، زیرا كه افكار و اندیشه هاى افراد بر امام و یاران او (12) آشكار است، و ظاهرسازیها و نیرنگهاى آنان تاثیرى ندارد. به این جهت است كه توبه اشخاص پذیرفته نمى شود. (13) امام باقر (ع): یقوم القائم بامر جدید ... و. قضاء جدید، على العرب شدید، لیس شانه الا بالسیف، لایستتیب احدا، ولا یاخذه فى الله لومة لائم. (14) - قائم (ع) قیام مى كند با شیوه اى نو... و روشى تازه در قضاوت. بر عربها سختگیر است، شیوه او تنها شمشیر است و توبه كسى را نمى پذیرد و در (راه) اجراى احكام الهى از ملامت ملامتگرى نمى هراسد. امام باقر (ع): - زرارة:... قلت ایسیر، بسیرة محمد (ص)؟ قال: هیهات هیهات یا زرارة ما یسیر بسیرته. قلت: جعلت فداك لم؟ قال ان رسول الله (ص) سار فى امته باللین كان یتالف الناس، والقائم یسیر بالقتل... ولایستتیب احدا... . (15)   زراره مى گوید: از امام باقر (ع) پرسیدم: آیا قائم، با مردمان، مانند پیامبر (ص) رفتار نمى كند؟ فرمود: هیهات، هیهات! مانند پیامبر (ص) رفتار نمى كند. گفتم: فدایت گردم چرا؟ گفت: پیامبر با ملایمت با مردم رفتار مى كرد، و مى كوشید تا محبت مردم را، در راه دین، جلب كند و تالیف قلوب نماید. اما قائم با شمشیر با مردم روبرو مى شود... و توبه اى از كسى نمى پذیرد... قاطعیت الهى امام مهدى (ع)، در برابر همه عناصر فتنه انگیز و تجاوزطلبى است كه به حق و عدل پشت كرده اند و از تجاوز به حقوق و سلطه طلبى دست بردار نیستند. این عناصر - داخل باشند یا خارج، به ظاهر مسلمان باشند یا كافر - بدون استثنا با شمشیر فراگیر امام روبرو خواهند شد، و جامعه از وجود این ضدانسانها پاكسازى خواهد گردید. امام باقر (ع): اذا قام القائم سار الى الكوفة، فیخرج منها بضعة عشر للاف انفس... علیهم السلاح فیقولون له: ارجع من حیث جئت فلا حاجة لنا فى بنى فاطمة فیضع فیهم السیف حتى یاتى على آخرهم، ثم یدخل الكوفة فیقتل بها كل منافق مرتاب و یهدم قصورها، و یقتل مقاتلیها حتى یرضى الله - عزوجل - . (16) - آنگاه كه قائم قیام كند به كوفه درآید، پس چندین هزار (جنگجوى) سلاح به دست سر برآورند و به امام مهدى گویند: بدانجا كه آمدى بازگرد كه ما را نیازى به فرزندان فاطمه نیست. امام آنان را تا آخرین نفرشان مى كشد، سپس به كوفه داخل مى شود و (در داخل شهر) هر منافق شك گرایى را مى كشد، و كاخهاى شهر را ویران مى كند، و سلاح به دستان را از دم تیغ مى گذراند، تا خداى بزرگ (از كشتن این دشمنان دین و عدل) خشنود گردد. چنانكه از این حدیث آشكار مى شود جامعه از همه عناصر ناباب و ریاكار پاك مى گردد، و مظاهر زیست اشرافیگرى ویژه نظامهاى طبقاتى و سرمایه دارى چون قصرها و كاخها كه مسكن طبقات بالاى جامعه است، به دست با كفایت امام مهدى (ع) ویران مى گردد. از جمله امورى كه امام مهدى (ع) را در اجراى دقیق قانون حق و عدل و عملى شدن ریز و درشت قوانین حدود و قصاص، یارى مى رساند یاران با صلابت و استوار و آشتى ناپذیر امام اند. یاران امام - افزون بر كمالات معنوى و جهات باطنى كه دارا هستند - چون طبق تعبیر احادیث اكثر جوان هستند، (17) قاطع و خشن و دور از هر گونه ملاحظه كارى و مصلحت سنجى برنامه ها را عملى مى سازند، و حق را به حقداران باز مى گردانند، و تبهكاران را بى ترحم كیفر مى دهند. دیگر اینكه ذهن ایشان از مفاهیمى عوضى به نام اسلام و دین خدا انباشته نشده است كه در هر راه و كار دچار تردید شوند و نتوانند قاطع و سریع به پاكسازى و اجراى احكام خدا دست یازند. آنان تنها از امام مهدى احكام خدا و آیین اسلام را مى آموزند و ذهنیت پیش ساخته اى ندارند. همچنین آنان از امام خویش بى چون و چرا و بطور كامل پیروى مى كنند. و این نیز موجب اجراى بیدرنگ و سازش ناپذیر مقررات و احكام است. این اطاعت كامل، برخاسته از امام شناسى آنان است و اینها همه موجب مى گردد تا در اجراى احكام اسلام ناب و خالص از هیچ چیز بیم نداشته باشند، و هیچ عاملى هرچند بزرگ و سرسخت مانع كار آنان نگردد، و احكام مو به مو اجرا شود، گرچه دشواریهاى فراوان و تصفیه هاى بزرگ و خونریزیهاى سیل آسایى را به همراه داشته باشد. پاورقی: 1- «غیبت نعمانى »/233. 2- «غیبت نعمانى »/ 240. 3- یعنى خود از مسؤولان است. 4- «موسوعة الامام المهدى - ع -»، الكتاب الثالث، 454، به نقل از «بحار». 5 - «نهج البلاغه »/1137. 6 - «بحار» 51/120. 7- «كمال الدین » 2/369. 8 - شناسایى بیشتر این افراد البته ناممكن نیست، به شرط اینكه دقتهاى فراوان به كار رود و معیارها و ضوابط دقیق انقلابى در دست باشد و به دست افراد دلسوز و قاطع و كاردان اجرا شود. 9- با قضاوت درست و حساب شده و با وجود قاضیان بصیر و مؤمن پیشگیرى از این ترفندها - بطور اكثر - نیز امكان پذیر است. 10- «بحار» 52/319; «كافى » 1/397. 11- «خورشید مغرب »/ 35 به نقل از «ارشاد مفید»/ 365 -366. 12- امام مهدى (ع) به یاران طراز اول خود علومى مى آموزد كه با كمك آن مى توانند از چنین شیوه هایى استفاده كنند. 13- در «عدم پذیرش توبه » در زمان امام مهدى (ع) حرفهایى گفته اند: در این نوشته، قدر مسلم آن كه توبه ریاكارانه صورى است مطرح گردید. علامه مجلسى در این مورد مى گوید: «توبه كسانى را قبول نمى كند كه مى داند در باطن كافرند...» «بحار» 52/349. 14- «بحار» 52/354. 15- «بحار» 52/353; «غیبت نعمانى »/ 231، با اندكى اختلاف. 16- «بحار» 52/338; مكیال المكارم 1/147. 17- در احادیث آمده است: «اصحاب المهدى شباب لاكهول فیهم الا مثل كحل العین والملح فى الزاد و اقل الزادالملح: یاران امام مهدى جوانان هستند كه سالخورده اى میان آنان نیست، مگر به مقدار سرمه در چشم و نمك در غذا، و كمترین بخش غذا نمك است.» «منتخب الاثر» 484.   ماهنامه موعودـپیش شماره2 text/html 2008-07-12T15:52:31+01:00 دیوونه ویژگی های عصر ظهور http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/78119/clubname/ya_ebn_alzahra گفت وگو با دكتر مددپور جهانى شدن به تعبیر امروزى اگر موردنظرتان باشد به معنى globalization یك واژه اى است كه اخیراً جایگزین اصطلاح development شده است و خود development جانشین یك لفظ دیگر به نام progress و همینطور خود progress یكى از مظاهر منورالفكرى و منورالفكرى از فضایل و نشانه هاى فراماسونرى و لیبرالیسم است. مى بینید این اصطلاحات در تاریخ جدید به تدریج شكل گرفته و بوجود آمده است. امروز ظاهراً جهانى شدن مد است و همه از جهانى شدن صحبت مى كنند. یكى دو دهه پیش همه از توسعه development صحبت مى كردند. چند دهه قبل از آن از ترقى صحبت مى كردند از دولت وفار goverment welfare صحبت مى كردند. فعلاً جهانى شدن ظاهراً تب و تابش شدیدتر از بقیه است. ما هم بهرحال، چون اصطلاح زایمان ته كشیده است اغلب منتظریم ببینم كه در جهان چه اصطلاحى طرح مى شود بلافاصله برویم و ببینیم این اصطلاح را در فرهنگ خودمان و در عالم خودمان چیست؟ و از این طریق آن انفعال را به یك فعل تبدیل كنیم، یعنى وقتى كه ما مفعول جهانى شدن مى شویم، سعى مى كنیم در مفهوم جهانى شدن تصرف بكنیم كارى كه در صد، صد و پنجاه ساله اخیر، همیشه این كار را كرده ایم یعنى دایماً، اصطلاحات، مفاهیم را تغییر داده ایم براى این كه مطابق آرزوها و امیال و شأن ما بشود و شأنمان حفظ شود، تبدیل به یك موجود استحاله شده در جهان نباشیم. چون نمى توانیم زیر بار قدرت بیگانه برویم و شیعه اصولاً از اول تاریخ تا به امروز، از آغاز تاریخ اسلام به اقتداى پیشواى خودش امیر مؤمنان حضرت على(ع) و ائمه معصومین همیشه بهرحال مستقل بوده و در جامعه اكثریت مسلمان، یك تمایز كاملاً آشكارى داشته است نمى تواند خیلى انفعال را بپذیرد. بنابراین سعى مى كند اصطلاح را در عالم خودش تجزیه و تحلیل بكند و به یك شكل نویى طرح ریزى كند. آن چیزى كه از globalization یا جهانى شدن تعبیر مى شود كرد، شاید معادل باشد با westerinization یعنى غربى شدن، آنچنان كه غرب مى فهمد، صورت تمدنى غرب مى شود و بقیه تمدنها بصورت ماده تمدنى درمى آیند و در اختیار این صورت قرار مى گیرند، البته زبانها به این سادگیها از بین نمى روند. زبانها سر جایشان هستند. فرهنگهاى مختلف ظاهراً سر جایشان هستند. مذاهب مختلف ابراهیمى و غیر ابراهیمى سر جایش هست اما همه اینها ماده مى شوند براى صورت غرب و در خدمت غرب در مى آیند و غرب را توجیه مى كنند و تقریباً خیلى از جریانها این را پذیرفته اند. تقریباً چه در جهان اسلام بصورت لیبرالیسم اسلامى و چه بصورت سوسیالیسم اسلامى و جریانهایى كه بهرحال التقاطى هستند دائماً این تركیب ها را انجام مى دهند. نئولیبرالیست هاى اسلامى، دموكراتهاى اسلامى خلاصه از این نوع كه همگى حكایت از جهانى شدن مى كند یعنى تبدیل شدن فرهنگ اسلامى و تمدن اسلامى به ماده اى براى صورت تمدن غربى. فكر مى كنید خود بحث جهانى شدن از كجا شروع شد با توجه به این كه تاریخ تولیدش هم به نظر شما خیلى طولانى نیست. این در پى پیدا شدن مؤسسات عظیم اقتصادى تجارى و رسانه هاى فراملى كه تقریباً جهان را به تدریج به هم متصل مى كرد یك تئورى ابتدایى توسط مارشال مك لوهان مطرح شد به نام دهكده جهانى كه در واقع دهكده جهانى حكایت از همان نظریه پیشرفت یا ترقى درهاى قبل یا همان در حال توسعه بودن یا توسعه یافتگى كه درهاى گذشته را به ذهن متبادل مى كرد. بالاخره بشر به این نظریه globalization رسید كه در واقع به مفهوم جهانى شدن علم و فرهنگ و اقتصاد است. اما این ظاهر ماجراست بالاخره در این فرهنگ جهانى سلسله مراتب وجود دارد. قدرتهاى برتر، ابرقدرت وجود دارد تا قدرتهاى متوسط و بالاخره ضعیف. همه باید در این سلسله مراتب جهانى قرار بگیرند و سازمان ملل متحد یا در واقع بهتر است سازمان دول متحد بگوییم كارش این است كه همه جهان را به آن شكلى كه غرب مى خواهد صورت غربى و نوع آمریكایى و آنگلوساكسونى و یهودى اش مى خواهد طبق آن سازمان بدهند و در واقع از جهان استفاده كنند تصرفش بكنند یك تصرف با ارادت یإ؛ كراهت، به دلخواه یا جبر. به هر صورت جهان را به تعبیرى متصرف بشوند و متصل كردن به سازمان تجارت جهانى و قوانین بین المللى و برداشتن مرزهاى فرهنگى، آن فرهنگ غربى پمپاژ شود. اقتصاد و فرهنگ و سیاست غربى به كشورهاى مختلف پمپاژ بشود و در واقع این بتوانند آن طرفى كه مى خواهند ببندند. اصل رباهاى بحث جهانى چیست و از كجاست؟ عرض كردم خود مفهوم جهانى شدن تئورى پیشرفته ترى از همان دهكده و مسأله توسعه یافتگى. شروعش از همین جاست. البته مال همین یكى دو دهه اخیر است و تفكر و اصطلاح جدیدى است و غرب وقتى همه جاها را مى گیرد جهانى مى شود. دیگر جایى نمانده است كه غرب نتواند به آن سلطه پیدا كند. از نظر سیاسى تقریباً به اكثر قسمتهاى جهان، الا كشورهاى انگشت شمار كه تحت عنوان شورش و كشور طغیان گر تلقى مى شوند مثل ایران، كره، كوبا، سودان، لیبى، سوریه و لبنان، كشورهایى كه به هر نحوى حاضر نیستند تحت فرمان ارباب بزرگ و منقش بزرگ دربیایند و بهرحال به انحاء مختلف مقاومت مى كنند. البته این تعبیر بر این نیست كه مردم جهان تسلیم وضع موجود شده اند چون مردم جهان سازمان نیستند بصورت توده هاى پراكنده اى هستند در سراسر جهان. اینها تسلیم وضع موجود نشده اند، منتها دولت چون یك نهاد رسمى است و راحت تر مى شود فروش كرد و تسلیمش كرد. مجبور است به خیلى از مسایل پاسخگو باشد. سفیر دارد، وزیر دارد، وكیل دارد، آدمهاى مختلفى دارد از نظر بین المللى باید پاسخگو باشد این است كه آن شكننده تر است تا ملت. خیلى از دولتها را از بین برده اند اما ملتها را نمى توانند از بین ببرند. دولت فلسطین ما امروز نداریم اما ملت فلسطین هست. بهرحال فرهنگ مقاومتر از سازمانهاى سیاسى وضعى و قراردادى است. بر چه پایه و اساسى استوار است؟ با پذیرش اصول و مبانى فرهنگ و اقتصاد غربى. توسط سازمانهاى بین المللى همه جهان بصورت یك فرهنگ واحد و یكسان ساز درمى آیند و یك فرهنگ واحد میان همه اینها باید سیطره پیدا كند، همه گوش به فرمان باشند و گوش بكنند. هیچ قدرتى حق خلاف جمع رفتن را نمى تواند پیدا كند و باید او را مهارش بكنند حالا در جهان شاید این بخش از جهان كه تقریباً مقاومتش شدیدتراست خاورمیانه است. چرا كه خاورمیانه هنوز قواعد و مقتضیات مدرنیسم را نپذیرفته است و هر چند كه بهره مند از ظواهر مدرنیسم است اما تسلیم اقتضائات مدرنیسم نشده است. نه تسلیم شرایط مدرن شده است. سازمانهاى مدرنش اغلب درب و داغون است. ارتشش، نهادهاى دولتیش، تكنولوژى اش فاقد انجام است. جریان تولید علم در این كشورها خیلى سست و ضعیف است تمام قدرت اینها بر روى تجارت است. یعنى هر چه دارند به تجارت نفت است و تجارت كالا و الا درآمدى از ناحیه تجارت علم ندارند. تجارت نرم افزارها ندارند؛ تجارت سخت افزارها ندارند؛ حجم كل كشورهایى كه نام مسلمان دارند كه بالاترینش تعلق دارد به اندونزى و مالزى و تركیه و مصر و بعد ایران نسبت به یك اقتصاد اروپا مثل لوكزامبورگ و یا بلژیك چیزى نیست و قابل مقایسه نیست. حالا ما الان در ادبیات رایج كه مى شنویم دولت است یكى جهانى شدن و دیگرى جهانى سازى این دولت چه نسبتى با هم دارند؟ فرقى نمى كند حالا جهانى سازى بیشتر ناظر بر جنبه فاعلیت است و جهانى شدن ناظر بر جنبه مفعول شدن و منفعل شدن است. یك عده باید جهانى بشوند و یك عده باید جهان را بسازند. مسلم آنهایى كه در تمدن جدید غربى در تمدن اومانیستى و لیبرالیستى غرب تولید كننده تر هستند حجم GNP بالاترى دارند، حجم تولید علم در آنها بالاتر است یك اصطلاح جدیدتر كه در اقتصاد آورده اند این است كه به جاى GNP حالا من خیلى حضور ذهن ندارم. اصطلاحاتى هست كه جدیداً وارد مى شود تولید ناخالص علم و اطلاعات، IT ، بجاى GNP ,Production ، مثلاً IT را مى گذارند. GNIT تولید ناخالص تكنولوژى اطلاعات یا مثلاً ITC و اصطلاحات از این قبیل ,Information sciense Information technology یعنى در واقع الان مى گویند GNP خیلى مهم نیست بلكه تكنولوژى اطلاعات و قدرت اطلاع رسانى و افكار عمومى جهان را تحت تأثیر قرار دادن آن مهم است. رسانه ها چقدر قدرت دارند و چقدر مى توانند بر جهان سیطره پیدا كنند و از حماقت بخشى از مردم سوء استفاده كنند و آنها را مثل پشه هاى دم باها بسوى غایتهاى خودشان سوق بدهند و این اتفاق در دنیا در واقع دارد مى افتد كه شاید چند میلیارد از این هفت هشت میلیارد جهان كه بیش از نیمى از آنهاست تحت تأثیر این امواجند و بقیه هم منفعلند. بهرحال آن یك طرف ماجرا یك حالت سیطره داشتن اندیشه و تفكر است و جنبه تولید كنندگى است كشورهایى مثل كوشر ما سهم آنچنانى ندارد. همین مشكل از نظر بیرونى هست و هم درونى هست. خب از طرف بیرونى این است كه خیلى موافق نیستند كه یك كشور اسلامى تبدیل به یك قدرت مدرن شود، منتها با اراده سیاسى متفاوت و بدون اتحاد بین المللى آن طرف قابل قبول براى آنها نیست و خیلى خطرناكتر از چینى ها و شوروى سابق براى آنها خواهد بود. در نتیجه آنها مى خواهند كه ضمن این كه اگر هم قرار است مدرن بشوند باید در خانواده فرهنگ غربى قرار بگیرند و در واقع اتصال پیدا بكنند و آن قواعد و اصول بازى تمدن غربى را رعایت كنند. اینها حتى تركیه را هم نمى توانند به راحتى قبول كنند و علتش هم روشن است و آن این است كه نهادهاى فرهنگى و تفكر تركى تركیه نتوانسته است خودش را با تفكر مسلط اروپایى وفق دهد. یك دگم ها یك عادات و آداب و چیزهایى هست كه اینها را ملت ترك و دولت ترك را به نحوى از اصول جهانى شدن دور مى كند و هنوز هم همان نقش بالایى در تولید را ندارند و هنوز هم همان حالت مونتاژ كننده و حالت تاجر را دارند. یك كالا مى آید و از آنها به كشورهاى دیگر ترانزیت مى شود. خودشان فاقد آن قدرت علمى و تأثیرگذار در جهان هستند. براى این صحبتى كه مطرح كردید در جهانى شدن مساوى با غربى شدن است چه دلایل و شواهدى مى شود براى این موضوع ارائه كرد كه واقعاً قابل قبول باشد؛ ظاهر امر الان چیز دیگرى است؟ بهرحال الان آن چیزى را كه در دنیا ما مى بینیم هر كشورى كه بهرحال آمده و در گردونه قرار گرفته است باید قواعد و اقتضائات تمدن غربى را بپذیرد. شمإ؛ یك كشور به ما نشان بدهید كه این كشور مدرن باشد، صنعتى باشد و تكنولوژیك باشد. از نظر رسانه اى در سطح خیلى بالا باشد و اثرگذار باشد. یعنى بر دولتها اثر مى گذارد نه بر ملتها. چون اثرگذارى بر دولتها متفاوت است از اثرگذارى بر ملتها. ممكن است ملتها خوششان بیاید اما اینها چون قدرت سیاسى، قدرت سازمانى ندارند، نمى توانند خیلى فعال باشند و اثرگذاریشان خیلى وسیع نیست و خیلى نسبت به یك دولت محدود است. یك دولت بهرحال در ارگانهاى بین المللى اثرگذار است و دولتهاى دیگر هم این را مى پذیرند و حاضرند با آن گفتگو و مبادله كنند. اما هیچ دولتى با ملت كه آرم و نشان و هیچى ندارد؛ نه پرچم دارد؛ نه سازمان دارد؛ هر چیزى هم هست، دولتى است بهرحال این چیزى كه ما در دنیاى امروز مى بینیم دقیقاً در یك سیستم و نظام بین الملل قرار گرفته است و همین مذاكرات كه چند روز پیش سازمان تجارت جهانى در اردن داشت خودش بهرحال نشان مى دهد كه اكثر دولتها مى خواهند قواعد بازى بین المللى را بپذیرند فقط در ایران و لبنان و سوریه و بعضى از این كشورها نه كل اصول جهانى شدن را رد بكنند، بخش هایى از این اصول جهانى شدن را نمى پذیرند از جمله مثلاً سیطره یك قطب بر كل دنیا حتى كشورهاى اروپایى هم سهم بیشترى از این جهانى شدن مى خواهند. دعواى فرانسه، آلمان، روسیه و چین هم بر سر همین است سه سهم بیشتر است. بهرحال امروز قواعد جهانى را پذیرفته اند بخشى از دولت ایران هم پذیرفته است. بخشى از تنشها و مسایل هم به همین مسأله برمى گردد. بخشى از ملت پذیرفته است، بخشى از دولت پذیرفته است، بهرحال یك دوگانگى نه مطلق بلكه یك دوگانگى نسبى وجود دارد. در تلقى نسبت به جهانى شدن سنتها گراها یك دید و نگاه خاصى دارند. مدرنیستها یك نگاهى دارند البته آنها كه جدى اند و در عرصه و خانواده ایران هستند ایران اسلامى و ایران مستقل ملى و نه سلطنت طلبان و افرادى كه در واقع فرهنگ لمپنى را در واقع تبلیغ مى كنند و یك مشت فاسدهاى باطل شده هستند كه اینها هیچ وقت نمى توانند از دنیا مشروعیت مى گیرند یعنى در واقع آمریكا هم نمى تواند اینها را رد كند چرا كه اینها تجربه و امتحانشان را پس داده اند امثال دكتر امینى ها، مدنى ها یا تروریستهایى مثل رجبى و دار و دسته اینها مثل لاهیجى و بنى صدر و خیلى هاى دیگر. اینها نشان داده اند كه حاضرند از تروریسم حمایت كنند یا در شرایطى خیانت كنند حتى كرزاى ایران هم نمى توانند باشند كه بیاید یك آدم حرف گوش كن، سر بزیر تابع و با یك وجاهت منى یك لباس سنتى تاجیك بپوشد و چنین كس در ایران وجود ندارد. بهرحال این حكایت از این مى كند كه جهانى شدن یك امر مستوى و مسلط است و بسیار هم قدرتمند و ملتها را هم مى شكند. الان مقاومتى كه شما در دنیا مى بینید از سوى دولتها نیست مثلاً وقتى در سوئیس، دافوس سوئیس، یا در آمریكا یا در استرالیا، ایتالیا و آلمان و جاهاى مختلف هر وقت كه اتفاقى مى افتد این ملتها هستند و سازمانهاى خصوصى برخى از دانشمندان هستند كه با این مسایل درگیرند. دولتها درگیرى ندارند. درگیرى آنها بیشتر سهم خواهى آنهاست. فرانسه دعوایش سر جهانى شدن نیست دعوا سر این است كه در جهانى شدن نباید آمریكا قدرت درجه یك را داشته باشد. انگلیسى ها پذیرفته اند و مى گویند آمریكا از خودمان است در واقع بچه هاى خودمان هستند كه دارند كار مى كنند، حالت پدر و پسرى احساس مى كنند. اما آلمانها و فرانسویها كه خودشان یك گروه فرهنگى متفاوتى دارند یعنى گروه زبان آلمانى و گروه زبان فرانسه، اینها متفاوت مى اندیشند در دنیا حجم زیادى از مردم به زبان آلمانى یا فرانسوى صحبت مى كنند. آلمان چون استعمارگر نبوده دولتهاى وابسته به خودش را ندارد اما در آفریقا و خیلى از كشورها زبان ملى فرانسوى است و آنها معتقدند كه فرهنگ فرانسوى باید حفظ بشود و آنها هم معتقدند كه فرهنگ آلمانى باید حفظ بشود. روسها معتقدند فرهنگ روسى حفظ شود، البته اینها همه شان از بین خواهد رفت. من تردیدى ندارم كه آنهایى بینشان تمایز اساسى نیست از بین خواهد رفت یا اگر هم از بین نرود همان نسبت ماده و صورت را پیدا خواهد كرد. تابع این نظام جهانى شوند و زندگیشان هم هویت كهن و سنتى خودش را از دست بدهد با برداشتن مرزها و چند تا پل ملى اینها، هضم مى ش ود. اقتصاد ملى در حال از دست دادن تعریف خود در این كشورهاست و بهرحال در حال یكپارچه شدن هستند. صد سال، 200 سال، چقدر طول بكشد بتدریج حتى زبانها هم، ادغام بشود كه این خوب یك مقدارى زمان مى برد. بحث جهانى شدن، كشورها و ملتها قرار است چه چیزى از دست داده و چه چیزى بدست آورند؟ آن چیزى كه گفته مى شود چیست و آن چیزى كه واقعاً بدست مى آورند چیست؟ آن چیزى كه بدست مى آورند، صنعتى شدن است. قدرت بهره كشى از طبیعت با تولید تكنولوژى به یك نحوه مصنوعى، یك دانه گندم را به صد دانه گندم تبدیل كردن است آن چیزى كه خداوند به انسان از طریق طبیعت با حفظ محیط زیست عرضه كرده است، امروز مى خواهد به قول فرانسیس بیكن انسان با شكنجه طبیعت بیشتر از آن بگیرد و رفاه و راحتى و لذت و خوشى و بى بند و بارى لذاتى و نابود شدن خانواده و خلاصه همه آنها چیزهایى كه در فرهنگ غیر لذاتى گروههایى از مردم كهن، روزگاران گذشته مطبوعشان بوده است اما لذاتیون و انسانهاى فرهیخته چنین فضایى را نمى توانسته اند بپذیرند. بهر حال اومانیسم به جایى مى رسد كه حقوق اراذل و اوباش را هم باید حفظ كند و فرهنگ اراذل و اوباش تبدیل مى شود به یك فرهنگ عقلانى و كنترل شده. در این بحث جهانى شدن یكى از مطالبى كه مطرح مى شود این است كه ما هم مى توانیم ادبیات و فرهنگ خودمان را عرضه كنیم و به عنوان یك محصول صادر بكنیم. آیا این حرف اولاً به نظرتان قابل قبول است؟ ثانیاً اصول و مبانى اش كجاست و چرا یك چنین حرفى زده مى شود؟ ما صادر مى كنیم مثل یك ماده خام، ما نفت اگر صادر نمى كنیم، پسته اگر صادر نمى كنیم، اینها مى رود در آلمان به دیوار آویزان مى شود، به زمین انداخته مى شود در خدمت آن فضا و تفكر مدرن مورد استفاده قرار مى گیرد. صادر كردن مسأله اى نیست الان شما در لوس آنجلس آمریكا بروید یا سانفرانسیسكو، رستورانهایى هست كه چلوكباب ایرانى مى دهند و خواننده هایى هستند كه به زبان فارسى پاپ مى خوانند، ما كلى خواننده صادر كرده ایم، كلى دانشمند صادر كرده ایم، كلى قاچاقچى صادر كرده ایم، روحانى صادر كرده ایم، دیگر همه جور آدم صادر كرده ایم ولى آنها در آن بدنه كاملاً منفعل مى شوند و در واقع منشأ اثر نیستند و قدرتى به آن فضا ندارند و در خدمت آن سیستم هستند حتى اگر مخالف هم باشند چون بصورت یك جریان مثبت اثرگذار نیستند در خدمت آن سیستم قرار مى گیرند الان بعضى از دانشمندان، فضا و نظریه پردازان ما از بى سواد تا كم سواد تا پیشرفته را در سازمانهاى خودشان دارند، به آنها جایزه هم مى دهند، خوششان هم مى آید، خیلى از آنها هم هستند و اعتقادات اسلامى هم دارند چه سنتى و چه مدرتن، چه تفسیرهاى خیلى مدرن اسلامى كه اینها دارند عده اى هم همان تفكر سنتى دارند و همان روایات و كتاب و سنت و اینها را طرح مى كنند. از شاگردان آقاى سیستانى شما بگیرید تا امام آنجا هستند، از شرق تا غرب جهان پخشند. اما اینها ماده تمدن غربیند و اینها صورت نیستند و اثرگذار نیستند. اینها آنجا پخشند مثل یك نقطه اى در یك صفحه بسیار عظیم كه به چشم نمى آید مثلاً یك نقطه خاكسترى، یك نقطه سیاه خیلى ریز كه باید با میكروسكوپ آن را دید. اینها اثرگذارى ندارند. یعنى در بلندمدت هم اینها نمى توانند اثرگذار باشند؟ اگر بصورت تولید كننده در بیایند در واقع فرهنگ جهانى دگرگون شود و نرمهاى مسلط جهانى امروزى از ارزش بیفتد بله، تا وقتى كه ارزش هاى مسلط همین ارزش هاى مصطلح غربى هستند، نخیر. اكثر مردم جهان گرفتار همان ارزش ها و نرمها هستند، تا وقتى خانواده مفهومى ندارد، یك امر حاشیه اى و عرضى است تا ذاتى باشد تا وقتى كه شریعت در جهان ارزش نهایى ندارد، اینها كاره اى نیستند. یعنى در واقع ارزش هاى جدید دولتمرد جهانى شدن به بدنه ملتها و دولتها تزریق مى شود و سعى مى كنند به مردم دنیا این نرمها را بقبولانند و گاهى آنچنان اینها نزدیك مى شوند كه انگار اختلاف فقط در سطح سیاست وجود دارد در سطح فرهنگ اختلاف بنیادین وجد ندارد، حتى تفكیكها را هم حاضرند بپذیرند یعنى بگویدن ما فرهنگ خودمان را داریم، شما فرهنگ خودتان را داشته باشید اما مسأله به این بسنده نمى كند و از این فراتر مى رود و اثرگذار مى شود در قلمروى سیاست. آنجا یك چالش هایى شكل مى گیرد. ولى بهرحال فعلاً خطرى براى اینها نیست مگر به آن مفهوم تروریستى كه اینها در 11 سپتامبر تجربه كرده اند و گروههایى كه قدرت تولید كنندگى آنچنانى ندارند حتى در آن سیتم آموزش مى بینند... ... مثلاً چطور ممكن است آن ادبیات فارسى فرهنگ و مطالبى كه حافظ و سعدى داشته اند ما اینها را بیائیم جهانى كنیم یعنى ادبیاتمان جهانى بشود و فرهنگ حافظ و سعدى در خدمت غرب در بیاید؟ الان براى مولوى، خیام این چنین اتفاقى افتاده است، الان از مولوى یك تلقى سكولاریستى و نفسانى مى كند. چون عرفان هم مى تواند سكولاریستى باشد، عرفانى كه قلبى است بر تجربه هاى روحى معمولى كه آدمها یك لذت پیدا كنند با مدیتیشن و TM و اینجور بازیها و فرقه بازیهاى شبه خانقاهى كه طرف كار همه كارهایش را كرده است و حافط فقط مى خواهد یك رفع خستگى از خودش بكند، مى بیند گزیده هایى از كتاب مولانا دویست سیصد هزار تا، یك میلیون، ده میلیون چاپ شده است ولى تصور نكنیم كه این مولانا همان مولاناى سكولارى است كه براى آنها هست مولاناى شرعى است كه ما از آن مى فهمیم. مولاناى شرعى نیست، یك مولاناى لاابالى است و لباحى مذهب كه كارى به كار كسى هم ندارد و هر كسى هم از ظن خودش یارش شده است. باتر جاسوس آمریكا در عراق با تسلیحات اتمى، مجلسى در استرالیا داشت كه اینها مثنوى مولوى در آن مى خوانند. اگر همه مثنوى خوانها مثل باتر مى خواهند باشند خوب، معلوم است كه این مثنوى و حافظ چه مى شود. الان با مولوى نمى شود به جنگ آمریكا رفت. غزل حافظ را كه دوش دیدم كه ملائك در میخانه زدند بیشتر با مخزن موجودى هروئین در دنیاى امروز متناسبش مى كنند، زاین كه هست، تغییرش مى دهند. مولوى را هم همینطور. و این كه حالا ما از این طرف چه چیزى از آنها مى گیریم؟ اینها مسأله اساسى است و باید توجه بكنیم كه هنوز چون آنها و زمینه ها چیزى كه تعیین كننده در تمدن است آن ارزش هاى بنیادین است نه ارزش هاى حاشیه اى. شما ببینید چه چیزى الان در جهان ارزش است؟ حقوق بشر الان یك ارزش بنیادى است! حقوق شهروندى یك ارزش بنیادین است! حق سرمایه دارى، ماكیت آزاد از اصل مشهور ملل متحد است! حفظ آزادى و صیانت زادى اراده مردم و همه تعبیراتى كه در فرهنگ مدرن گاهى معنا پیدا كرده است در واقع زمینه هاى مسیحى یا اسلامى داشته است و در واقع تعبیرات و تغییرات سكولار از آنها شده و در خدمت همین جهانى سازى هم قرار مى گیرد. امروز یك كارتون مى سازند، از تورات هم مثلاً در مى آمدند مثلاً تحت عنوان فرعون مصر، بچه هاى ما آن را با لذت مى بینند اما فرعون مصر یك تفكر یهودى سكولار است كه در جهان كار خودش رإ؛؛؛ پیش مى برد. فرهنگ هالیوودى از فرهنگهاى تدریجى تر استفاده مى كند. این فرهنگهاى قدیمى در فیلمهایى مثل ایندیاناجونز، یا عرفان زن یا یهودى كه در فیل ماهنامه موعود- شماره 39 text/html 2008-07-12T15:49:56+01:00 دیوونه سخنرانی&zwnj; آیت&zwnj;الله ناصری&zwnj; http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/78118/clubname/ya_ebn_alzahra اشاره&zwnj; : آیت&zwnj;الله محمد ناصری&zwnj; چهره&zwnj; نام&zwnj; آشنا در محافل&zwnj; مهدوی&zwnj; است&zwnj;، سالهاست&zwnj; كه&zwnj; اراداتمندان&zwnj; امام&zwnj; عصر(عج&zwnj;) در شهر اصفهان&zwnj; بر گرد او جمع&zwnj; می&zwnj;شوند و با گوش&zwnj; دادن&zwnj; به&zwnj; بیانات&zwnj; ایشان&zwnj; عطش&zwnj; انتظار و شوق&zwnj; دیدارشان&zwnj; را دو چندان&zwnj; می&zwnj;سازند. متن&zwnj; حاضر سخنرانی&zwnj; ایشان&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; در تاریخ&zwnj; 15/5/81 در حسینیه&zwnj; حضرت&zwnj; ابوالفضل&zwnj;(ع&zwnj;) ایراد شده&zwnj; است&zwnj;. نظر به&zwnj; اهمیت&zwnj; نكاتی&zwnj; كه&zwnj; در این&zwnj; سخنرانی&zwnj; مطرح&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj;، گزیده&zwnj;ای&zwnj; از آن&zwnj; را تقدیمتان&zwnj; می&zwnj;كنیم&zwnj;. لحظاتی&zwnj; كه&zwnj; امروز در خدمتتان&zwnj; هستم&zwnj; چند جمله&zwnj;ای&zwnj; راجع&zwnj; به&zwnj; جوان&zwnj;های&zwnj; ایرانی&zwnj; كه&zwnj; زمینه&zwnj;ساز ظهور حضرت&zwnj; بقیة&zwnj;الله هستند صحبت&zwnj; می&zwnj;كنم&zwnj;. دلیل&zwnj; بر این&zwnj; مدعی&zwnj; كه&zwnj; جوان&zwnj;های&zwnj; ایرانی&zwnj; زمینه&zwnj;ساز ظهور حضرت&zwnj; بقیة&zwnj;الله هستند آیات&zwnj; متعدد قرآن&zwnj; و روایات&zwnj; متعددی&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; از نبی&zwnj;اكرم&zwnj;(ص&zwnj;) و ائمه&zwnj; اطهار(ع&zwnj;) نقل&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj;. این&zwnj; روایات&zwnj; را هم&zwnj; اهل&zwnj; سنت&zwnj; نقل&zwnj; كرده&zwnj;اند و هم&zwnj; علمای&zwnj; شیعه&zwnj;. یكی&zwnj; از این&zwnj; آیات&zwnj;، آیه&zwnj; 28 از سورة&zwnj; محمد(ص&zwnj;) است&zwnj; كه&zwnj; می&zwnj;فرماید: «و إن&zwnj; تتولَّوا یستبدل&zwnj; قوماً خیركم&zwnj;» . مضمون&zwnj; آیه&zwnj; این&zwnj; است&zwnj;: اگر شما پشت&zwnj; كردید، منحرف&zwnj; شدید و احكام&zwnj; اسلام&zwnj; را پشت&zwnj; سر انداختید یك&zwnj; عده&zwnj; در آخرالزمان&zwnj; می&zwnj;آیند و به&zwnj; این&zwnj; احكام&zwnj; و ضوابط&zwnj; الهی&zwnj; عمل&zwnj; می&zwnj;كنند. «و ان&zwnj; تتولّوا» اگر شما به&zwnj; اسلام&zwnj; و قرآن&zwnj; و نبی&zwnj;اكرم&zwnj; و ولایت&zwnj; پشت&zwnj; كردید «یستبدل&zwnj; قوماً خیركم&zwnj;» بدل&zwnj; آورده&zwnj; می&zwnj;شود عوض&zwnj; شما یك&zwnj; عده&zwnj;ای&zwnj; غیر شما كه&zwnj; آنها هم&zwnj; در همین&zwnj; منظومه&zwnj; زندگی&zwnj; می&zwnj;كنند. موقعی&zwnj; كه&zwnj; این&zwnj; آیه&zwnj; نازل&zwnj; شد عرض&zwnj; شد یا رسول&zwnj;الله آن&zwnj; اشخاصی&zwnj; كه&zwnj; بعد از ما می&zwnj;آیند و بدل&zwnj; و عوض&zwnj; ما هستند و آنها به&zwnj; احكام&zwnj; اسلامی&zwnj; می&zwnj;گروند چه&zwnj; كسانی&zwnj; هستند؟ موقعی&zwnj; كه&zwnj; این&zwnj; سؤال&zwnj; از نبی&zwnj;اكرم&zwnj;(ص&zwnj;) شد حضرت&zwnj; سلمان&zwnj; پهلوی&zwnj; ایشان&zwnj; نشسته&zwnj; بودند. حضرت&zwnj; دست&zwnj; گذاشتند روی&zwnj; زانوی&zwnj; سلمان&zwnj; و فرمودند: قوم&zwnj; ایشان&zwnj;. سلمان&zwnj; فارسی&zwnj; ایرانی&zwnj; بود. اختلافی&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; آیا سلمان&zwnj; اصفهانی&zwnj; بوده&zwnj; است&zwnj; یا اهل&zwnj; شیراز بوده&zwnj; است&zwnj;. این&zwnj; را ما مفصلاً در نجف&zwnj; تحقیق&zwnj; كردیم&zwnj; و معلوم&zwnj; شد ایشان&zwnj; اصفهانی&zwnj; بوده&zwnj;اند و از دهات&zwnj; اصفهان&zwnj;. از طرف&zwnj;های&zwnj; زرین&zwnj; شهر و این&zwnj; حدود. حضرت&zwnj; فرمودند كه&zwnj; اشخاصی&zwnj; از طایفه&zwnj; این&zwnj; شخص&zwnj; می&zwnj;آیند و دین&zwnj; اسلام&zwnj; را یاری&zwnj; می&zwnj;كنند. بعد حضرت&zwnj; فرمودند: «والذی&zwnj; نفسی&zwnj; بیده&zwnj; لوكان&zwnj; الاءیمان&zwnj; منوطاً بالثریّا لتناوله&zwnj; رجال&zwnj; من&zwnj; فارس&zwnj;» ؛ قسم&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; كسی&zwnj; كه&zwnj; جان&zwnj; من&zwnj; در ید و قبضه&zwnj; اوست&zwnj;؛ یعنی&zwnj; قسم&zwnj; به&zwnj; خدا، قسم&zwnj; به&zwnj; ذات&zwnj; احدیت&zwnj; اگر ایمان&zwnj; در ثریا باشد ایرانی&zwnj;ها به&zwnj; آن&zwnj; دست&zwnj; می&zwnj;یابند و خود را به&zwnj; كمال&zwnj; ایمان&zwnj; می&zwnj;رسانند. روایت&zwnj; دیگری&zwnj; است&zwnj; از حضرت&zwnj; صادق&zwnj;(ع&zwnj;) می&zwnj;فرمایند: «وان&zwnj; تتولّوا یا مَعشرالعرب&zwnj; یستَبدفل&zwnj; خیركم&zwnj;»؛ اگر شما عرب&zwnj;ها عمل&zwnj; به&zwnj; وظایف&zwnj; شرعیه&zwnj; نكنید و اسلام&zwnj; را به&zwnj; نحو كمالش&zwnj; نپذیرید یك&zwnj; عده&zwnj;ای&zwnj; بعد از شما در آخرالزمان&zwnj; می&zwnj;آیند و اسلام&zwnj; را بحقیقته&zwnj; می&zwnj;گیرند و عمل&zwnj; خواهند كرد. در تفسیر المیزان&zwnj;، تفسیر مجمع&zwnj;البیان&zwnj;، تفسیر فخررازی&zwnj;، تفسیر روح&zwnj;البیان&zwnj; و تفسیر ابوالفتوح&zwnj;. ذكر كرده&zwnj;اند كه&zwnj; مراد از این&zwnj; كه&zwnj; یك&zwnj; عده&zwnj;ای&zwnj; می&zwnj;آیند و اسلام&zwnj; را احیا می&zwnj;كنند و عمل&zwnj; می&zwnj;كنند، جوان&zwnj;های&zwnj; آخرالزمان&zwnj; هستند. در روایت&zwnj; دیگری&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; وقتی&zwnj; آیه&zwnj; نازل&zwnj; شد و فرمود: «و آخرین&zwnj; منهم&zwnj; لمّا یلحقوا بهم&zwnj;»؛ شما كه&zwnj; ایمان&zwnj; آوردید یك&zwnj; عده&zwnj;ای&zwnj; در آخرالزمان&zwnj; می&zwnj;آیند و به&zwnj; شما ملحق&zwnj; می&zwnj;شوند، سؤال&zwnj; كردند: یا رسول&zwnj;الله چه&zwnj; كسانی&zwnj; به&zwnj; ما ملحق&zwnj; می&zwnj;شوند. حضرت&zwnj; دست&zwnj; به&zwnj; شانه&zwnj; سلمان&zwnj; گذاشتند و فرمودند كه&zwnj;: یك&zwnj; عده&zwnj;ای&zwnj; هستند در آخرالزمان&zwnj; از طایفه&zwnj; این&zwnj; شخص&zwnj;؛ یعنی&zwnj; ایرانی&zwnj;ها و اصفهانی&zwnj;ها، اینها می&zwnj;آیند و اسلام&zwnj; را یاری&zwnj; می&zwnj;كنند. حضرت&zwnj; فرمودند: اگر ایمان&zwnj; در كهكشان&zwnj;ها باشد عده&zwnj;ای&zwnj; از عجم&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; دست&zwnj; می&zwnj;یابند. حضرت&zwnj; در آن&zwnj; زمان&zwnj;، 1400 سال&zwnj; قبل&zwnj; از این&zwnj; تقریباً، تعریف&zwnj; شما را می&zwnj;كرده&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; كنجكاو هستید، ولایتی&zwnj; هستید. حضرت&zwnj; صادق&zwnj; و امام&zwnj; محمد باقر هم&zwnj; همینطور. آیة&zwnj; دیگر آیه&zwnj; 5 از سورة&zwnj; اسراء است&zwnj;. در این&zwnj; آیه&zwnj; می&zwnj;فرماید: «بعثنا علیكم&zwnj; عباداً لنا افولی&zwnj; بأس&zwnj; شدید»؛ اگر شما عمل&zwnj; نكنید به&zwnj; احكام&zwnj; الهی&zwnj; یك&zwnj; عده&zwnj;ای&zwnj; بر شما مسلط&zwnj; می&zwnj;شوند و شما را به&zwnj; ضرب&zwnj; و زور وامی&zwnj;دارند كه&zwnj; عمل&zwnj; به&zwnj; احكام&zwnj; اسلام&zwnj; كنید. عرض&zwnj; كردند: یا رسول&zwnj;الله! اینها چه&zwnj; كسانی&zwnj;اند كه&zwnj; بر ما مسلط&zwnj; می&zwnj;شوند و ما را به&zwnj; ضرب&zwnj; و زور وادار می&zwnj;كنند كه&zwnj; ما مسلمان&zwnj; باشیم&zwnj; و عمل&zwnj; به&zwnj; احكام&zwnj; اسلام&zwnj; كنیم&zwnj;؟ حضرت&zwnj; فرمودند: در آخرالزمان&zwnj; عده&zwnj;ای&zwnj; می&zwnj;آیند و از عجم&zwnj; هستند، ایرانی&zwnj;ها هستند. حضرت&zwnj; صادق&zwnj;(ع&zwnj;) نیز در روایت&zwnj; معتبری&zwnj; فرمودند كه&zwnj;: حضرت&zwnj; حق&zwnj; در آخرالزمان&zwnj; قبل&zwnj; از ظهور حضرت&zwnj; بقیة&zwnj;الله عده&zwnj;ای&zwnj; را مهیا می&zwnj;كند و برای&zwnj; سركوبی&zwnj; یهود می&zwnj;فرستد. قبل&zwnj; از ظهور حضرت&zwnj; بقیة&zwnj;الله حكومت&zwnj; یهود در بین&zwnj; حكومت&zwnj;های&zwnj; اسلامی&zwnj; باید نابود شود. این&zwnj; را امام&zwnj; صادق&zwnj;(ع&zwnj;) فرمودند. آنها چه&zwnj; كسانی&zwnj; هستند كه&zwnj; نابود می&zwnj;كنند یهود را؟ ایرانی&zwnj;ها هستند. این&zwnj; هم&zwnj; یك&zwnj; روایت&zwnj;. عیاشی&zwnj; از امام&zwnj; محمد باقر(ع&zwnj;) روایتی&zwnj; نقل&zwnj; می&zwnj;كند كه&zwnj; در آن&zwnj; پرسیده&zwnj; می&zwnj;شود «أولی&zwnj; بأسف شدید» چه&zwnj; كسانی&zwnj; هستند؟ حضرت&zwnj; فرمودند: اینها از اصحاب&zwnj; و انصار امام&zwnj; زمان&zwnj; در آخرالزمان&zwnj; هستند. روایت&zwnj; دیگری&zwnj; است&zwnj; از حضرت&zwnj; صادق&zwnj;(ع&zwnj;) قریب&zwnj; به&zwnj; همین&zwnj; مضمون&zwnj; است&zwnj;. حضرت&zwnj; سه&zwnj; مرتبه&zwnj; قسم&zwnj; خوردند: آن&zwnj; اشخاص&zwnj; كه&zwnj; می&zwnj;آیند و اگر ایمان&zwnj; در ثریا باشد به&zwnj; آن&zwnj; دست&zwnj; می&zwnj;یابند و یهود را سركوب&zwnj; می&zwnj;كنند: «والله هم&zwnj; أهل&zwnj; قم&zwnj;»؛ اینها اهل&zwnj; قم&zwnj; هستند. روایتی&zwnj; نقل&zwnj; شده&zwnj; كه&zwnj; مفصل&zwnj; است&zwnj;. این&zwnj; روایت&zwnj; را ابن&zwnj; ابی&zwnj; الحدید در شرح&zwnj; نهج&zwnj;البلاغه&zwnj; (جلد دوم&zwnj;، صفحه&zwnj; 184) نقل&zwnj; كرده&zwnj; است&zwnj;. می&zwnj;فرماید كه&zwnj;: یك&zwnj; روز امیرالمؤمنین&zwnj;(ع&zwnj;) در كوفه&zwnj; مطالبی&zwnj; را بیان&zwnj; می&zwnj;كردند و موعظه&zwnj; و نصیحت&zwnj; می&zwnj;فرمودند، در آن&zwnj; زمان&zwnj; ایرانی&zwnj;ها اطراف&zwnj; امیرالمؤمنین&zwnj;(ع&zwnj;) را مثل&zwnj; پروانه&zwnj; گرفته&zwnj; بودند. اشعث&zwnj; ـ كه&zwnj; حكمش&zwnj; معلوم&zwnj; است&zwnj; از بزرگان&zwnj; كوفه&zwnj; بود ـ آمد و جریان&zwnj; را دید خیلی&zwnj; به&zwnj; او برخورد و خیلی&zwnj; ناراحت&zwnj; شد كه&zwnj; ما عرب&zwnj; هستیم&zwnj; و از بزرگان&zwnj; عرب&zwnj; لكن&zwnj; این&zwnj; ایرانی&zwnj;ها آمده&zwnj;اند و اطراف&zwnj; امیرالمؤمنین&zwnj;(ع&zwnj;) را مثل&zwnj; پروانه&zwnj; گرفته&zwnj;اند. ناراحت&zwnj; شد و شروع&zwnj; كرد یواش&zwnj; یواش&zwnj; جلو آمدن&zwnj; كه&zwnj;: یا امیرالمؤمنین&zwnj; این&zwnj; سرخ&zwnj;پوستان&zwnj;، یعنی&zwnj; ایرانیان&zwnj;، اطراف&zwnj; شما را گرفته&zwnj;اند و بر ما چیره&zwnj; شده&zwnj;اند و خود را بر ما فضیلت&zwnj; می&zwnj;دهند. امیرالمؤمنین&zwnj;(ع&zwnj;) این&zwnj; كلام&zwnj; را كه&zwnj; شنید ساكت&zwnj; شدند و چیزی&zwnj; نفرمودند و از ناراحتی&zwnj; پاهای&zwnj; مبارك&zwnj; خود را به&zwnj; منبر می&zwnj;زدند. صعصة&zwnj; بن&zwnj; صوحان&zwnj; كه&zwnj; یكی&zwnj; از اصحاب&zwnj; خاص&zwnj; امیرالمؤمنین&zwnj;(ع&zwnj;) بود بلند شد و فرمود: یا امیرالمؤمنین&zwnj; گوش&zwnj; به&zwnj; این&zwnj; حرف&zwnj;ها ندهید شما مطالبی&zwnj; را بفرمایید كه&zwnj; تا آخرالزمان&zwnj; در بین&zwnj; عرب&zwnj; و عجم&zwnj; مشخص&zwnj; باشد و شایع&zwnj; باشد. حضرت&zwnj; فرمودند: (منظورم&zwnj; اینجاست&zwnj;) آیا امر می&zwnj;كنید شكم&zwnj;پرستان&zwnj; را بپذیرم&zwnj; و مؤمنین&zwnj; و متقین&zwnj; و این&zwnj; جوان&zwnj;ها را از اطراف&zwnj; خود دور كنم&zwnj;؟ حضرت&zwnj; امیر به&zwnj; جوان&zwnj;های&zwnj; ایرانی&zwnj; در آن&zwnj; زمان&zwnj; افتخار می&zwnj;كرده&zwnj; است&zwnj;. بعد فرمودند: والله ایرانی&zwnj;ها شما را سركوب&zwnj; می&zwnj;كنند. این&zwnj; هم&zwnj; یك&zwnj; روایت&zwnj; بود. احمد حنبل&zwnj;، یكی&zwnj; از علمای&zwnj; اهل&zwnj; سنت&zwnj;، از نبی&zwnj;اكرم&zwnj;(ص&zwnj;) نقل&zwnj; كرده&zwnj; كه&zwnj; حضرت&zwnj; فرمودند: خداوند اطراف&zwnj; شما را از ایرانی&zwnj;ها پر می&zwnj;كند و اینها چون&zwnj; شیرانی&zwnj; هستند و اهل&zwnj; فرار نیستند و از شما دفاع&zwnj; می&zwnj;كنند و دشمنان&zwnj; شما را نابود می&zwnj;كنند و از غنایم&zwnj; شما هیچ&zwnj; استفاده&zwnj; نمی&zwnj;كنند. حافظ&zwnj; ابونعیم&zwnj; كه&zwnj; یكی&zwnj; دیگر از علمای&zwnj; اهل&zwnj; سنت&zwnj; است&zwnj; نقل&zwnj; می&zwnj;كند (خیلی&zwnj; جاها نقل&zwnj; كرده&zwnj;اند ایشان&zwnj; هم&zwnj; نقل&zwnj; كرده&zwnj;) كه&zwnj;: نبی&zwnj;اكرم&zwnj;(ص&zwnj;) یك&zwnj; شب&zwnj; خوابی&zwnj; دیدند و بعد آمدند نشستند در بین&zwnj; اصحاب&zwnj; و فرمودند كه&zwnj; من&zwnj; دیشب&zwnj; خواب&zwnj; دیدم&zwnj; كه&zwnj;: یك&zwnj; عده&zwnj;ای&zwnj; گوسفند سیاه&zwnj; دنبال&zwnj; من&zwnj; بودند، بعد از مدتی&zwnj; این&zwnj; گوسفندهای&zwnj; سیاه&zwnj; نابود شدند و یك&zwnj; مفشت&zwnj; گوسفندهای&zwnj; سفید و بسیار قوی&zwnj; اطراف&zwnj; من&zwnj; را گرفتند. تعبیرش&zwnj; چیست&zwnj;؟ ابوبكر گفت&zwnj;: یا رسول&zwnj;الله اجازه&zwnj; می&zwnj;دهید خواب&zwnj; را من&zwnj; تعبیر كنم&zwnj;؟ حضرت&zwnj; فرمودند: تعبیر كن&zwnj;. عرض&zwnj; كرد گوسفندهای&zwnj; سیاه&zwnj; ما هستیم&zwnj;، اطراف&zwnj; شما را گرفتیم&zwnj; ولكن&zwnj; ما می&zwnj;رویم&zwnj; كنار و ایرانی&zwnj;ها می&zwnj;آیند جلو و اطراف&zwnj; شما را می&zwnj;گیرند و شما را رها نمی&zwnj;كنند. حضرت&zwnj; مقداری&zwnj; صبر كردند و فرمودند: بله&zwnj;، جبرئیل&zwnj; بر من&zwnj; نازل&zwnj; شد و همین&zwnj; تعبیر را كرد. منظور این&zwnj; كه&zwnj; روایات&zwnj; زیادی&zwnj; در فضیلت&zwnj; ایرانی&zwnj;ها و جوان&zwnj;های&zwnj; ایرانی&zwnj; و این&zwnj; كه&zwnj; اینها متعبد و متعهد هستند و پابند اسلام&zwnj; و دین&zwnj; و قرآن&zwnj;، وارد شده&zwnj; و شاید روایاتی&zwnj; كه&zwnj; در این&zwnj; زمینه&zwnj; وارد شده&zwnj; به&zwnj; حد تواتر رسیده&zwnj; باشد. روایت&zwnj; دیگری&zwnj; است&zwnj; از اهل&zwnj; بیت&zwnj; كه&zwnj; الان&zwnj; در نظرم&zwnj; نیست&zwnj; از كدامیك&zwnj; از معصومین&zwnj;(ع&zwnj;) نقل&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj;. در این&zwnj; روایت&zwnj; نقل&zwnj; شده&zwnj; كه&zwnj; از نبی&zwnj;اكرم&zwnj;(ص&zwnj;)، حضرت&zwnj; فرمودند: من&zwnj; به&zwnj; ایرانی&zwnj;ها بیش&zwnj; از شما اعتماد دارم&zwnj;. من&zwnj; به&zwnj; ایرانی&zwnj;ها بیش&zwnj; از شما عرب&zwnj;ها اعتماد دارم&zwnj;. آیه&zwnj; شریفه&zwnj; می&zwnj;فرماید: «إنّ أكرمكم&zwnj; عندالله اتقیكم&zwnj;»؛ هر كسی&zwnj; تقوایش&zwnj; بیشتر شد و بیشتر ملتزم&zwnj; شد كه&zwnj; به&zwnj; ضوابط&zwnj; شرعی&zwnj; عمل&zwnj; بكند، در خانة&zwnj; خدا مقرب&zwnj;تر است&zwnj;. مقرب&zwnj; بودن&zwnj; و بزرگ&zwnj; بودن&zwnj; به&zwnj; لباس&zwnj; نیست&zwnj;، به&zwnj; سن&zwnj; نیست&zwnj;، به&zwnj; شغل&zwnj; نیست&zwnj;. بزرگی&zwnj; در نزد حضرت&zwnj; حق&zwnj; به&zwnj; تقواست&zwnj;. برادران&zwnj;! این&zwnj; زمانی&zwnj; كه&zwnj; ما در آن&zwnj; قرار گرفته&zwnj;ایم&zwnj; زمان&zwnj; بسیار مشكلی&zwnj; است&zwnj;. مشكلات&zwnj; زیاد است&zwnj; و روز به&zwnj; روز هم&zwnj; این&zwnj; مشكلات&zwnj; اضافه&zwnj; می&zwnj;شود. چرا؟ به&zwnj; واسطه&zwnj;ای&zwnj; كه&zwnj; من&zwnj; مكرر از بزرگان&zwnj; شنیده&zwnj;ام&zwnj;؛ فرج&zwnj; حضرت&zwnj; بقیة&zwnj;الله، روحی&zwnj;له&zwnj;الفداء، خیلی&zwnj; نزدیك&zwnj; است&zwnj; و هر مقداری&zwnj; كه&zwnj; كه&zwnj; انسان&zwnj; به&zwnj; فرج&zwnj; نزدیك&zwnj;تر شود، مشكلات&zwnj; زیادتر می&zwnj;شود تا بیرونی&zwnj;ها بیرون&zwnj; بروند. امیرالمؤمنین&zwnj;(ع&zwnj;) در نهج&zwnj;البلاغه&zwnj; می&zwnj;فرمایند: «والذی&zwnj; بعثه&zwnj; بالحقّ نبّیاً لتبلبلنّ بلبلة&zwnj; و لتغربلّن&zwnj; غربلة&zwnj; بل&zwnj; یستخرج&zwnj; من&zwnj; الغربال&zwnj; خلق&zwnj; كثیر»؛ قسم&zwnj; به&zwnj; ذات&zwnj; احدیت&zwnj; كه&zwnj; نبی&zwnj;اكرم&zwnj; را به&zwnj; حق&zwnj; برانگیخت&zwnj;، در آخرالزمان&zwnj; مردم&zwnj; امتحان&zwnj; می&zwnj;شوند. امتحان&zwnj; شدید. این&zwnj; گندم&zwnj;ها را دیده&zwnj;اید كه&zwnj; پاك&zwnj; می&zwnj;كنند؟ در غربال&zwnj; پاك&zwnj; می&zwnj;كنند و بلند می&zwnj;كنند و بر هم&zwnj; می&zwnj;زنند. خاك&zwnj;ها و كثافت&zwnj;هایش&zwnj; می&zwnj;ریزد و كاه&zwnj;هایش&zwnj; یك&zwnj; طرف&zwnj; می&zwnj;رود. حضرت&zwnj; می&zwnj;فرماید: به&zwnj; قدری&zwnj; امتحانات&zwnj; شدید می&zwnj;شود و مردم&zwnj; غربال&zwnj; می&zwnj;شوند كه&zwnj; اشخاص&zwnj; بزرگ&zwnj; بزرگ&zwnj; از توی&zwnj; غربال&zwnj; می&zwnj;افتند پایین&zwnj; و یك&zwnj; اشخاص&zwnj; خاصّ مؤمن&zwnj; خالص&zwnj; در غربال&zwnj; می&zwnj;مانند. «یستَخرفج&zwnj; من&zwnj; الغربال&zwnj; خلقٌ كثیر»؛ عده&zwnj; زیادی&zwnj; از غربال&zwnj; می&zwnj;ریزند. امتحان&zwnj; است&zwnj; برادر من&zwnj;. مبادا كه&zwnj; شیطان&zwnj; ما را فریب&zwnj; بدهد. مبادا كه&zwnj; هوای&zwnj; نفس&zwnj; بر ما غالب&zwnj; شود. مشكلات&zwnj; را تحمل&zwnj; كن&zwnj;. شما نگاه&zwnj; كن&zwnj; طلا كه&zwnj; به&zwnj; این&zwnj; قیمت&zwnj; است&zwnj; می&zwnj;دانید چقدر زحمت&zwnj; و چقدر ناراحتی&zwnj;ها را تحمل&zwnj; كرده&zwnj; است&zwnj; تا به&zwnj; این&zwnj; قیمت&zwnj; رسیده&zwnj;؟ سنگی&zwnj; كه&zwnj; بیشتر نبود. توی&zwnj; كوره&zwnj; آن&zwnj; را گذاشتند. چقدر حرارت&zwnj; و آتش&zwnj; فشار به&zwnj; آن&zwnj; آورد. آنقدر چكش&zwnj; توی&zwnj; سر و مغز آن&zwnj; خورده&zwnj; است&zwnj;. آنقدر تحت&zwnj; فشار قرار گذاشته&zwnj; تا حالا یك&zwnj; سكه&zwnj; شده&zwnj; و حالا این&zwnj; مبلغ&zwnj; قیمت&zwnj; پیدا كرده&zwnj; یا دست&zwnj;بند شده&zwnj; یا سینه&zwnj;ریز شده&zwnj; است&zwnj;. خیلی&zwnj; فشار را تحمل&zwnj; كرده&zwnj; تا به&zwnj; این&zwnj; درجه&zwnj; رسیده&zwnj; است&zwnj;. «أم&zwnj; حسب&zwnj; الناس&zwnj; أن&zwnj; یقولوا أمنّا و هم&zwnj; لایفتنون&zwnj;»؛ آیا ما می&zwnj;گوییم&zwnj; كه&zwnj; مسلمانیم&zwnj; و مؤمنیم&zwnj; و از دوستان&zwnj; پیغمبر و دوستان&zwnj; امام&zwnj; زمان&zwnj; و امتحان&zwnj; نمی&zwnj;شویم&zwnj;؟ نه&zwnj;؛ امتحان&zwnj; می&zwnj;شویم&zwnj;. شما یك&zwnj; شاگرد می&zwnj;خواهید بگیرید، یك&zwnj; رفیق&zwnj; می&zwnj;خواهید بگیرید كه&zwnj; چهارصباح&zwnj; با هم&zwnj; باشید، چقدر امتحانش&zwnj; می&zwnj;كنید؟ خدا می&zwnj;خواهد كه&zwnj; ذخائر خودش&zwnj; را تحویل&zwnj; این&zwnj; اولیا بدهد، اینها را امتحان&zwnj; نمی&zwnj;كند؟ هر مقداری&zwnj; كه&zwnj; به&zwnj; فرج&zwnj; نزدیك&zwnj;تر می&zwnj;شویم&zwnj;، امتحانات&zwnj; هم&zwnj; شدیدتر می&zwnj;شود. تحمل&zwnj; بكنید! برای&zwnj; خدا استقامت&zwnj; داشته&zwnj; باشید! دعا بكنید كه&zwnj; خداوند ایمان&zwnj; ما را در دوران&zwnj; آخرالزمان&zwnj; ثابت&zwnj; بدارد. مشكلات&zwnj; خیلی&zwnj; زیاد است&zwnj;. جوان&zwnj;ها، خواهرها، برادرها! الا´ن&zwnj; مخصوصاً مشكلات&zwnj; زیاد است&zwnj;. خواهرها و برادرها! عفت&zwnj; و نجابت&zwnj; را رعایت&zwnj; كنید. صلاح&zwnj; شما، سعادت&zwnj; شما، تكامل&zwnj; شما، ثبوت&zwnj; ایمان&zwnj; شما، در این&zwnj; جهت&zwnj; است&zwnj;. خدا شاهد است&zwnj;، مشكلات&zwnj; هست&zwnj;، تحمل&zwnj; كنید. حالا امتحانات&zwnj; زیاد است&zwnj; ما چه&zwnj; باید كنیم&zwnj;؟ باید از امتحانات&zwnj; درست&zwnj; بیرون&zwnj; بیاییم&zwnj;. راه&zwnj; درست&zwnj; از امتحان&zwnj; بیرون&zwnj; آمدن&zwnj; ما چیست&zwnj;؟ این&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; انقلاب&zwnj; درونی&zwnj; ایجاد كنیم&zwnj;؛ یعنی&zwnj; بیاییم&zwnj; و خودمان&zwnj; را تهذیب&zwnj; كنیم&zwnj;. كسانی&zwnj; كه&zwnj; خود را تهذیب&zwnj; نكرده&zwnj; باشند سعادت&zwnj; پیدا نمی&zwnj;كنند. اگر هم&zwnj; كه&zwnj; ایمان&zwnj; پدری&zwnj; و مادری&zwnj; داشته&zwnj; باشند، لقلقة&zwnj; زبان&zwnj; بیش&zwnj; نیست&zwnj;. چون&zwnj; صفات&zwnj; رذیله&zwnj; نمی&zwnj;گذارد كه&zwnj; ایمان&zwnj; در درون&zwnj; انسان&zwnj; جلوه&zwnj;گر شود. هر كدام&zwnj; از صفات&zwnj; رذیله&zwnj; در وجود انسان&zwnj; یك&zwnj; حجاب&zwnj; بسیار بزرگی&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; اطراف&zwnj; روح&zwnj; را گرفته&zwnj; است&zwnj;. ایمان&zwnj; روز به&zwnj; روز ضعیف&zwnj;تر می&zwnj;شود. هر مقداری&zwnj; كه&zwnj; معاصی&zwnj; و صفات&zwnj; رذیله&zwnj; بیاید و حجاب&zwnj;ها بیشتر شود این&zwnj; ایمان&zwnj; ضعیف&zwnj;تر می&zwnj;شود. اگر من&zwnj; خواسته&zwnj; باشم&zwnj; كه&zwnj; ایمانم&zwnj; قوی&zwnj; باشد و سراسر وجودم&zwnj; را بگیرد، راهش&zwnj; این&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; انقلاب&zwnj; درونی&zwnj; ایجاد كنم&zwnj;. انقلاب&zwnj; درونی&zwnj; چیست&zwnj;؟ تخلیه&zwnj; و تحلیه&zwnj; است&zwnj;. صفات&zwnj; رذیله&zwnj; را در مقام&zwnj; اصلاحش&zwnj; بربیاییم&zwnj;. حضرت&zwnj; حق&zwnj; در قرآن&zwnj; مكرر می&zwnj;فرماید: «قد أفلح&zwnj; من&zwnj; تزّكی&zwnj;» یا «قد أفلح&zwnj; من&zwnj; زكّیها و قدخاب&zwnj; من&zwnj; دسّها»؛ رستگار شد آن&zwnj; كسی&zwnj; كه&zwnj; خودش&zwnj; را تزكیه&zwnj; كرد؛ یعنی&zwnj; صفات&zwnj; رذیله&zwnj; را از وجودش&zwnj; دور كرد و خود را مفحلاّی&zwnj; به&zwnj; صفات&zwnj; حمیده&zwnj; كرد و خودش&zwnj; را مؤدب&zwnj; به&zwnj; آداب&zwnj; اسلامی&zwnj; كرد. چنین&zwnj; شخصی&zwnj; «اتقی&zwnj;» است&zwnj;، «اكرم&zwnj; عندالله» است&zwnj;، «اسعد» است&zwnj; و «اكمل&zwnj; من&zwnj; جمیع&zwnj; الابعاد» است&zwnj;. راهش&zwnj; این&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; انسان&zwnj; این&zwnj; كتب&zwnj; اخلاقی&zwnj; را بردارد و مطالعه&zwnj; كند، ببیند آن&zwnj; صفات&zwnj; رذیله&zwnj;ای&zwnj; كه&zwnj; در وجودش&zwnj; هست&zwnj; چیست&zwnj;؟ كتاب&zwnj;های&zwnj; اخلاقی&zwnj;، هم&zwnj; درد را بیان&zwnj; كرده&zwnj; و هم&zwnj; دوا را بیان&zwnj; كرده&zwnj; است&zwnj;. انسان&zwnj; درد را ببیند، دوایش&zwnj; را هم&zwnj; ببیند و خودش&zwnj; را معالجه&zwnj; كند. این&zwnj; یك&zwnj; راهش&zwnj; است&zwnj;. برای&zwnj; اصلاح&zwnj; خود و انقلاب&zwnj; درونی&zwnj; یك&zwnj; راه&zwnj; دیگر هم&zwnj; وجود دارد. آن&zwnj; چیست&zwnj;؟ توسلات&zwnj; و توجهات&zwnj; به&zwnj; حضرت&zwnj; بقیة&zwnj;الله، روحی&zwnj; له&zwnj; الفداء. از حضرت&zwnj; بخواهد. انسان&zwnj; یك&zwnj; توبه&zwnj; و انابه&zwnj; از اعمال&zwnj; و رفتار و گفتارش&zwnj; بكند، بعد توسلات&zwnj; به&zwnj; حضرت&zwnj; بقیة&zwnj;الله داشته&zwnj; باشد. مخصوصاً اگر بشود یك&zwnj; ربع&zwnj; ساعت&zwnj;، ده&zwnj; دقیقه&zwnj;، نیم&zwnj; ساعت&zwnj; قبل&zwnj; از اذان&zwnj; صبح&zwnj; بلند شود، دو ركعت&zwnj; نماز بخواند، یك&zwnj; سلامی&zwnj; به&zwnj; امام&zwnj; زمان&zwnj; بدهد و خود را بیندازد در دامن&zwnj; امام&zwnj; زمان&zwnj;. یابن&zwnj; رسول&zwnj;الله كمكم&zwnj; كن&zwnj;، من&zwnj; راهی&zwnj; ندارم&zwnj;، چاره&zwnj;ای&zwnj; ندارم&zwnj;، اسیر نفسم&zwnj;، اسیر شیطانم&zwnj;. شیطان&zwnj; داخلی&zwnj; و خارجی&zwnj; من&zwnj; را محاصره&zwnj; كرده&zwnj; و دستبند به&zwnj; من&zwnj; زده&zwnj; است&zwnj;. تو نجاتم&zwnj; بده&zwnj;، حضرت&zwnj; عنایت&zwnj; می&zwnj;كنند، توفیق&zwnj; می&zwnj;دهند، توجه&zwnj; می&zwnj;كنند. امام&zwnj; زمان&zwnj; ـ به&zwnj; ذات&zwnj; احدیت&zwnj; قسم&zwnj; ـ احدی&zwnj; از موجودات&zwnj; را فراموش&zwnj; نمی&zwnj;كنند، نه&zwnj; من&zwnj; و شما را، نه&zwnj; ملائكه&zwnj; را، نه&zwnj; حیوانات&zwnj; را، نه&zwnj; سایر مخلوقات&zwnj; را. خودشان&zwnj; فرموده&zwnj;اند: «إنا غیر مهملین&zwnj; لمراعاتكم&zwnj; ولا ناسین&zwnj; لذكركم&zwnj;»؛ من&zwnj; شما را رها نكرده&zwnj;ام&zwnj;. امام&zwnj; زمان&zwnj; اشراف&zwnj; دارد. احاطة&zwnj; قیومی&zwnj; بر عالم&zwnj; وجود دارد. «لولا الحجة&zwnj; لساخت&zwnj; الارض&zwnj; بأهلها». حضرت&zwnj; محیط&zwnj; هستند، می&zwnj;دانند، می&zwnj;بینند، صد درصد متوجه&zwnj; هستند. شما یابن&zwnj;الحسن&zwnj; را در جمیع&zwnj; احوال&zwnj; فراموش&zwnj; نكن&zwnj;، در همه&zwnj; گرفتاری&zwnj;ها فراموش&zwnj; نكن&zwnj;. این&zwnj; تذكر را هم&zwnj; عرض&zwnj; بكنم&zwnj;؛ اوضاع&zwnj; خیلی&zwnj; خوبی&zwnj; نیست&zwnj; برادر من&zwnj;. من&zwnj; می&zwnj;دانم&zwnj; مكرر از بعضی&zwnj; از بزرگان&zwnj; نقل&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj;. خودم&zwnj; چیزی&zwnj; ندارم&zwnj; لكن&zwnj; شنیده&zwnj;ام&zwnj; بزرگان&zwnj; فرموده&zwnj;اند: «فرج&zwnj; حضرت&zwnj; خیلی&zwnj; نزدیك&zwnj; است&zwnj;» و همین&zwnj; طور هم&zwnj; هست&zwnj;. الان&zwnj; خیلی&zwnj; از اشخاص&zwnj; از غربال&zwnj; در می&zwnj;روند و می&zwnj;افتند پایین&zwnj; و فسادشان&zwnj; ظاهر می&zwnj;شود و از خط&zwnj; ولایتی&zwnj;ها خارج&zwnj; می&zwnj;شوند. حواستان&zwnj; جمع&zwnj; باشد كه&zwnj; مبادا از غربال&zwnj; خارج&zwnj; شوید، مقام&zwnj; رهبری&zwnj; هم&zwnj; ـ كه&zwnj; خدا ان&zwnj;شاءالله حفظشان&zwnj; كند ـ مدتی&zwnj; قبل&zwnj; داستان&zwnj; مفصلی&zwnj; فرمودند كه&zwnj; ما حصلش&zwnj; را عرض&zwnj; می&zwnj;كنم&zwnj; كه&zwnj;: «فرج&zwnj; خیلی&zwnj; نزدیك&zwnj; بود لكن&zwnj; بَداء حاصل&zwnj; شد.» همه&zwnj; باید بیشتر مقید باشند، متوجه&zwnj; باشند. یك&zwnj; توبه&zwnj; از اعمال&zwnj; گذشته&zwnj; و عزم&zwnj; و جزم&zwnj; بر ترك&zwnj; معصیت&zwnj; در آینده&zwnj; و داشته&zwnj; باشند. به&zwnj; نمازهای&zwnj; اول&zwnj; وقت&zwnj; و مخصوصاً تسبیح&zwnj; حضرت&zwnj; زهرا(س&zwnj;)؟! بعد از نمازها اهمیت&zwnj; دهند. چه&zwnj; آثاری&zwnj; دارد این&zwnj; تسبیح&zwnj; حضرت&zwnj; زهرا(س&zwnj;). هم&zwnj; مشكل&zwnj;گشای&zwnj; امور دنیوی&zwnj; و اقتصادی&zwnj;، هم&zwnj; مشكل&zwnj;گشای&zwnj; امور معنوی&zwnj; و عرفانی&zwnj; است&zwnj;. از هر دو بعد آثار عجیبی&zwnj; برای&zwnj; تسبیح&zwnj; حضرت&zwnj; زهرا(س&zwnj;) است&zwnj;. این&zwnj; را فراموش&zwnj; نكنید و روزی&zwnj; صد مرتبه&zwnj; هم&zwnj; استغفار داشته&zwnj; باشید. این&zwnj; روزنامه&zwnj;ها، این&zwnj; مجله&zwnj;ها و این&zwnj; هفته&zwnj;نامه&zwnj;ها، اینها زیاد است&zwnj;. همه&zwnj; را بخواهی&zwnj; ببینی&zwnj; كه&zwnj; نمی&zwnj;توانی&zwnj;. بعضی&zwnj;ها را هم&zwnj; كه&zwnj; نمی&zwnj;توانی&zwnj;. اگر بگوییم&zwnj; كه&zwnj; جوان&zwnj;ها هم&zwnj; به&zwnj; كلی&zwnj; اینها را مطالعه&zwnj; نكنند كه&zwnj; نمی&zwnj;شود، باید اهل&zwnj; اطلاع&zwnj; باشند، از اوضاع&zwnj; جهان&zwnj; اطلاع&zwnj; كمابیشی&zwnj; داشته&zwnj; باشند. یك&zwnj; روزنامه&zwnj;، دو روزنامه&zwnj;، یك&zwnj; مجله&zwnj; كه&zwnj; اعتماد به&zwnj; آن&zwnj; داری&zwnj;، اینها را مطالعه&zwnj; كن&zwnj;. اخبار را هم&zwnj; در 24 ساعت&zwnj; یك&zwnj; دفعه&zwnj; كه&zwnj; اخبار سراسری&zwnj; می&zwnj;گوید گوش&zwnj; بده&zwnj;. بقیه&zwnj;اش&zwnj; را به&zwnj; كارت&zwnj; بچسب&zwnj;. الان&zwnj; موقع&zwnj; ترقی&zwnj; شماست&zwnj;، الان&zwnj; موقع&zwnj; تعالی&zwnj; شماست&zwnj;. الان&zwnj; موقع&zwnj; سرمایه&zwnj;اندوزی&zwnj; شماست&zwnj;. عمرتان&zwnj; را ضایع&zwnj; نكنید. ما نفهمیدیم&zwnj;، كسی&zwnj; به&zwnj; ما تذكر نداد. عمرمان&zwnj; ضایع&zwnj; شد و هیچ&zwnj; ترقی&zwnj; و تعالی&zwnj; نداشتیم&zwnj;. اما شما عمرتان&zwnj; را ضایع&zwnj; نكنید، هدر ندهید. در مجالس&zwnj; و محافل&zwnj; نشستن&zwnj; و صحبت&zwnj; كردن&zwnj; و اشخاص&zwnj; را بزرگ&zwnj; و كوچك&zwnj; كردن&zwnj; فایده&zwnj;ای&zwnj; ندارد. یك&zwnj; روزنامه&zwnj; مطالعه&zwnj; كن&zwnj;. یك&zwnj; ساعت&zwnj;، نیم&zwnj; ساعت&zwnj; هم&zwnj; اخبار سراسری&zwnj; را بشنو و بقیه&zwnj;اش&zwnj; را به&zwnj; كارت&zwnj; بچسب&zwnj;. جدیت&zwnj; در تحصیل&zwnj;، جدیت&zwnj; در كسب&zwnj; و كار داشته&zwnj; باش&zwnj; و در مسائل&zwnj; سیاسی&zwnj; هم&zwnj; چشم&zwnj; بسته&zwnj; تبعیت&zwnj; كن&zwnj; از مقام&zwnj; رهبری&zwnj;. راه&zwnj; سعادت&zwnj; این&zwnj; است&zwnj;. راه&zwnj; تكامل&zwnj; این&zwnj; است&zwnj;. راه&zwnj; رضایت&zwnj; امام&zwnj; زمان&zwnj; این&zwnj; است&zwnj;. خدا می&zwnj;داند، آنچه&zwnj; من&zwnj; بین&zwnj; خود و خدای&zwnj; خود فهمیدم&zwnj; این&zwnj; است&zwnj; كه&zwnj; برای&zwnj; شما عرض&zwnj; می&zwnj;كنم&zwnj; و همین&zwnj; مطلب&zwnj; را در قبر جواب&zwnj; می&zwnj;دهم&zwnj;. منظور این&zwnj; است&zwnj;، غنیمت&zwnj; بشمارید، در تمام&zwnj; مشكلات&zwnj;، چه&zwnj; مشكلات&zwnj; مادی&zwnj; باشد، چه&zwnj; معنوی&zwnj; باشد، چه&zwnj; اقتصادی&zwnj; باشد، اجتماعی&zwnj; و سیاسی&zwnj; باشد، در هر مشكلی&zwnj; كه&zwnj; وارد شدید «یابن&zwnj;الحسن&zwnj;، یابن&zwnj;الحسن&zwnj;» را فراموش&zwnj; نكنید. امام&zwnj; زمان&zwnj; ملجأ ماست&zwnj;، امام&zwnj; زمان&zwnj; پناهگاه&zwnj; ماست&zwnj;، سرپرست&zwnj; ماست&zwnj;. خودشان&zwnj; فرمودند: «نحن&zwnj; صنایع&zwnj; ربنّا و الخلق&zwnj; بعد صنایعنا». نمی&zwnj;گویم&zwnj; به&zwnj; سایر ائمه&zwnj; و امام&zwnj;زاده&zwnj;ها و سر قبور مؤمنین&zwnj;، اولیای&zwnj; الهی&zwnj;، شهدا، علما، نروید، این&zwnj; را نمی&zwnj;خواهم&zwnj; بگویم&zwnj;. می&zwnj;خواهم&zwnj; بگویم&zwnj; هر حاجتی&zwnj; كه&zwnj; شما دارید، زیر نظر امام&zwnj; زمان&zwnj; باید به&zwnj; دست&zwnj; شما برسد. چون&zwnj; یگانه&zwnj; كسی&zwnj; كه&zwnj; واسطه&zwnj; فیض&zwnj; است&zwnj; و می&zwnj;تواند در عالم&zwnj; وجود، افاضه&zwnj; كند حضرت&zwnj; بقیة&zwnj;الله است&zwnj;. سلام&zwnj; شما به&zwnj; سایر ائمه&zwnj; اهل&zwnj; بیت&zwnj;(ع&zwnj;)، سایر امامزاده&zwnj;ها، علما، شهدا هم&zwnj; به&zwnj; اجازه&zwnj; امام&zwnj; زمان&zwnj; است&zwnj;. اهل&zwnj; بیت&zwnj;، ائمه&zwnj; اطهار(ع&zwnj;) دستور می&zwnj;دهند به&zwnj; فرزندشان&zwnj; حضرت&zwnj; بقیة&zwnj;الله(ع&zwnj;)، امامزاده&zwnj;ها تقاضا می&zwnj;كنند و بزرگان&zwnj; هم&zwnj; همینطور. یكی&zwnj; از اولیای&zwnj; الهی&zwnj; نقل&zwnj; كرده&zwnj;اند كه&zwnj; حاجتی&zwnj; داشتم&zwnj; و مدت&zwnj; زیادی&zwnj; متوسل&zwnj; به&zwnj; امام&zwnj; زمان&zwnj;(ع&zwnj;) می&zwnj;شدم&zwnj; و ختمی&zwnj; گرفته&zwnj; بودم&zwnj;، یك&zwnj; شب&zwnj; خواب&zwnj; دیدم&zwnj; كه&zwnj; حضرت&zwnj; بقیة&zwnj;الله(ع&zwnj;) نشسته&zwnj;اند و نامه&zwnj;های&zwnj; زیادی&zwnj; به&zwnj; محضر ایشان&zwnj; آورده&zwnj;اند، حضرت&zwnj; یكی&zwnj; یكی&zwnj; نامه&zwnj;ها را می&zwnj;دیدند و همه&zwnj; را می&zwnj;گذاشتند كنار. بعد یكی&zwnj; از نامه&zwnj;ها را كه&zwnj; برداشتند، باز كردند و بوسیدند و به&zwnj; چشمشان&zwnj; گذاشتند و گذاشتند كنار. عرض&zwnj; كردم&zwnj;: یابن&zwnj; رسول&zwnj;الله اینها چیست&zwnj;؟ فرمودند: دوستان&zwnj; ما به&zwnj; امامزاده&zwnj;ها و اولیای&zwnj; الهی&zwnj; متوسل&zwnj; شده&zwnj;اند و آن&zwnj; بزرگواران&zwnj; برای&zwnj; من&zwnj; نامه&zwnj; نوشته&zwnj;اند كه&zwnj; كار ایشان&zwnj; را اصلاح&zwnj; كنم&zwnj;. گفتم&zwnj;: یابن&zwnj; رسول&zwnj;الله آن&zwnj; نامه&zwnj;ای&zwnj; را كه&zwnj; بین&zwnj; همه&zwnj; نامه&zwnj;ها بوسیدید و به&zwnj; چشمتان&zwnj; گذ ماهنا مه موعود شماره&zwnj; 33 text/html 2008-07-12T15:43:23+01:00 دیوونه ایرانیان و آغاز زمینه سازی برای ظهور حضرت مهدی، علیه السلام http://www.cloob.com/club/article/show/articleid/78116/clubname/ya_ebn_alzahra روایات مربوط به قم و مرد موعود این شهر از زمره روایات ظهور، به پا خاستن مردى از قم و یاران وى است، از امام كاظم، علیه السلام، روایت شده است كه فرمود: مردى از قم، مردم را به سوى خدا دعوت مى كند، افرادى گرد او جمع مى شوند كه قلبهایشان همچون پاره هاى آهن ستبر است كه بادهاى تند حوادث، آنان را نمى لغزاند، از جنگ خسته نشده و نمى ترسند اعتماد آنان بر خداست و سرانجام كار از آن پرهیزكاران است. (1) <div align="justify">و همچنین مطالب بعد از آن مربوط به قم است. نكته قابل توجه این است كه، امام، علیه السلام، در روایت، تعبیر به «مردى از قم » نموده و نفرموده است از اهل قم، مى توان این جمله را بر امام خمینى تطبیق داد. چه اینكه ایشان اهل خمین و ساكن قم مى باشند و اینكه او «مردم را به سوى خدا دعوت مى كند» نه فقط اهل قم و یا اهل مشرق زمین را. و به اینكه بادهاى تند كینه توزى دشمنان و یا جنگ و درگیریها كه براى وى و طرفدارانش پیش مى آید، همچنان مقاوم مى ایستند و مبارزه مى كنند و هیچ تزلزلى به خود راه نمى دهند. روایت، زمان وجود این مرد را كه به آن بشارت داده شده مشخص نكرده است اما در تاریخ قم و ایران چنین شخصیت و یارانى داراى این صفات برجسته، قبل از امام خمینى و طرفدارانش بى سابقه بوده است... البته احتمال اینكه این روایت ناقص باشد وجود دارد و یا اینكه امام آن را به مناسبتى فرموده اند، همین روایت را صاحب بحارالانوار، از كتاب تاریخ قم نوشته «حسن بن محمد بن الحسن قمى » كه هزار سال پیش آن را تالیف نموده است نقل كرده كه متاسفانه نسخه آن كتاب یافت نمى شود. گاه گفته مى شود: درست است كه در تاریخ قم و ایران ظاهر شدن چنین مرد وعده داده شده اى را با یارانى داراى این صفات برجسته، كسى سراغ نداشته است... اما دلیلى هم نداریم كه این روایت، منطبق بر امام خمینى و طرفداران وى باشد شاید منظور مرد دیگر و یاران دیگرى باشد كه در عصر و زمان ما ظاهر خواهند شد و یا اینكه بعد از مدتى طولانى و یا كوتاه خواهند آمد... پاسخ: آرى درست است كه در روایت، آنگونه كه بیان كردیم زمان این پیشامد مشخص و روشن نشده است اما مجموعه صفاتى كه در روایت آمده، به علاوه آنچه كه در روایات متعدد دیگر، پیرامون قم و ایران وارد شده است موجب اطمینان این معناست كه مراد از صفات یاد شده، امام خمینى و یاران وى اند... بنابراین اگر پیامبر، صلى الله علیه وآله، و امامان، علیهم السلام، به حادثه و پیشامدى خبر دادند كه منطبق بر وضع موجود باشد، معقول نیست كه از آن چشم پوشى نموده و آن را بر قضیه و حادثه اى مشابه آن و یا واضحتر، كه وعده پیامبر، صلى الله علیه وآله، و اهل بیت او بر آن منطبق شود، حمل نماییم. از روایاتى كه درباره قم و برترى و آینده آن از اهل بیت، علیهم السلام، نقل شده است بخوبى روشن است كه این شهر نزد آن بزرگواران از ارزش و اهمیت ویژه اى برخوردار است، بلكه مى توان گفت مؤسس و بنیانگذار این شهر و طرح و ایجاد آن در قلب ایران در سال 73 ق. به دست با كفایت امام باقر، علیه السلام، بوده است كه بعد از آن نسبت به این شهر نایت خاصى داشته اند. و آنان با دانشى كه از جد بزرگوارشان داشته اند، خبر داده اند كه در آینده، این شهر مقدس از جایگاهى والا برخوردار خواهد شد و اهالى این شهر، از یاران باوفاى حضرت مهدى، ارواحنا فداه، خواهند بود. برخى روایات، تصریح دارد به اینكه فلسفه نامگذارى این شهر مقدس به قم مناسب با نام حضرت مهدى كه قائم بحق است مى باشد و مناسب با قیام و به پا ساختن اهل قم و منطقه جغرافیایى آن شهر در زمینه سازى و یارى نمودن آن حضرت است. از طرفى وجود یك آبادى، در نزدیكى این شهر در زمان تاسیس آن به نام «كمندان » و یا «كمد»، به این معنى نیست كه در نامگذارى به «قم » عربى بودن این كلمه ملاحظه نشده است، جز این مناسبت كه نام آن قم گذاشته شده و یا تغییر و دگرگونى در نام فارسى آن به وجود آمده است بویژه زمانى كه تاسیس این شهر از ناحیه علما و روایت كنندگان حدیث، از امام باقر و صادق، علیهماالسلام، و زیر نظر آن دو بزرگوار بوده است. «عفان بصرى » از امام صادق، علیه السلام، روایت كرده كه گفت: امام، علیه السلام، به من فرمود: آیا مى دانى از چه رو این شهر را قم مى نامند؟ عرض كردم: خدا و رسولش آگاه ترند فرمود: همانا قم نامگذارى شده براى اینكه اهل قم، اطراف قائم، علیه السلام، گرد آمده و با وى قیام مى نمایند و در كنار او ثابت قدم مانده و او را یارى مى كنند. (2) این روایت، و امثال آن قرینه هایى هستند بر اینكه آغاز تاسیس شهر مقدس قم توسط «عبدالله » پسر «مالك اشعرى » و برادرش «احوص » و هواداران آنان كه همگى از یاران خاص امام باقر، علیه السلام، و راویان حدیث آن بزرگوار بوده اند همه اینها موجب این اطمینان است كه تاسیس این شهر به امر امام باقر، علیه السلام، بوده است و این نام را آن حضرت براى این شهر انتخاب فرموده اند. نام قم در روایات به صیغه مذكر به معنى «بلد سرزمین » و به صیغه مؤنث «بلدة شهر» آمده است این كلمه (قم) هم قابل صرف كردن است و هم به صورت غیر منصرف به كار مى رود. ظاهر برخى روایات این است كه امامان، علیهم السلام، نسبت به شهر قم عنایت خاصى داشته اند و مفهومى را برتر و وسیعتر از یك شهر و توابع آن، به این شهر بخشیده اند، لذا نام این شهر را به معناى خط و روش و اسلوب قم، نسبت به ولایت اهل بیت، علیهم السلام، و قیام آنان با مهدى آل پیامبر، صلى الله علیه وآله، به كار برده اند. عده اى از بزرگان رى نقل كرده اند كه حضور امام صادق، علیه السلام، رسیدند و: عرض كردند، ما از اهل رى هستیم كه خدمت رسیده ایم، حضرت فرمود: خوش آمدند برادران قمى ما، سپس عرض كردند ما اهل رى هستیم، حضرت فرمود: خوش آمدند برادران قمى ما. مجددا عرض كردند: ما اهالى رى هستیم، امام نیز كلام اول خود را تكرار كرد، آنان گفته خود را چندبار یادآور شدند، امام نیز مانند اول آنان را پاسخ داد و چنین فرمود: خداوند داراى حرمى است كه عبارت است از مكه مكرمه و پیامبر داراى حرمى است و آن مدینه منوره است و امیرالمؤمنین، علیه السلام، داراى حرمى است كه كوفه است و ما اهل بیت نیز داراى حرمى هستیم كه آن شهر قم است، بزودى بانویى از سلاله من بنام فاطمه در این شهر دفن خواهد شد كسى كه آن بزرگوار را در قم زیارت كند اهل بهشت مى باشد. راوى گفت این سخن را امام صادق، علیه السلام، زمانى فرمود كه هنوز حضرت كاظم، علیه السلام، متولد نشده بودند. (3) یعنى قم، حرم امامان، علیهم السلام، از اهل بیت، تا زمان حضرت مهدى، علیه السلام، و مركز ولایت و یارى آن بزرگواران مى باشد و اهل رى و غیر آن نیز اهل قم محسوب مى شوند زیرا آنان نیز پیرو خط و روش اهل قم نسبت به اهل بیت، علیهم السلام، هستند. از این رو بعید نیست كه مراد از اهل قم كه در روایات آمده و اینكه آنان یاوران حضرت مهدى، علیه السلام، مى باشند، همه ایرانیانى باشند كه در ولایت و دوستى و جنگ و جهاد پیرو امامان، علیهم السلام، هستند، بلكه شامل مسلمانان غیرایرانى نیز بشود. و معناى كلام راوى كه گفت: «حضرت این كلام را زمانى فرمود كه هنوز حضرت كاظم متولد نشده بود» یعنى این گفته امام صادق كه قبل از ولادت امام كاظم بوده مشعر به این است كه آن حضرت از ولادت نوه خویش فاطمه معصومه دختر موسى بن جعفر، علیهم السلام، پیش از ولادت پدر بزرگوارش یعنى قبل از سال 128 هجرى قمرى، خبر داده است و اینكه آن بانوى بزرگوار در قم دفن خواهد شد، و این قضیه هفتاد سال بعد، تحقق پیدا كرده است.. بزرگان قم نقل كرده اند زمانى كه مامون، على بن موسى الرضا، علیه السلام، را در سال 200 هجرى از مدینه خارج كرد و به طرف مرو فرستاد، در سال 201 هجرى خواهر گرامى او حضرت فاطمه معصومه در پى برادر از مدینه خارج شد و به سمت ایران حركت كرد تا به شهر ساوه رسید در آنجا بیمار شد، سؤال كرد چقدر فاصله بین من و قم است؟ عرض كردند ده فرسخ.» ... زمانى كه این خبر به اولاد سعد - یعنى سعد پسر مالك اشعرى - رسید همگى با هم آهنگ ساوه نمودند تا از آن حضرت تقاضا كنند كه به شهر آمده و در آنجا بماند چون حضور او رسیدند، موسى پسر خزرج از بین آن جمعیت خارج شد و به طرف حضرت رفته و مهار شتر ایشان را گرفته و تا قم همراهى كرد و آن بزرگوار را در منزل خویش جاى داد، پس از اقامت 16 یا17 روز در شهر قم، در اثر بیمارى قبلى به رحمت و رضوان الهى پیوسته و روح پاكش به ملكوت اعلى پر گشود. موسى پسر خزرج پس از مراسم غسل و كفن آن حضرت، بدن شریفش را در زمینى كه متعلق به خودش بود و هم اكنون نیز مرقد مطهرش در آنجاست، به خاك سپرد و سقفى از بوریا و حصیر بر قبر آن حضرت سرپا نمود، تا زمانى كه توسط زینب دختر حضرت جواد، علیه السلام، بر قبر مطهر آن بزرگوار گنبد و بارگاهى بنا نمودند. (4) از این روایات چنین برمى آید، كه فاطمه معصومه، بسیار اهل عبادت و زهد و بزرگوارى بود، همانند مادرش حضرت فاطمه زهرا، سلام الله علیها، آن بزرگوار در عین اینكه از سن كمى برخوردار بود، نزد اهل بیت، علیهم السلام، مقامى خاص و ارزش و اهمیت والایى داشت چه اینكه این مقام و منزلت حضرت، نزد علما و بزرگان قم نیز محرز بوده است; زیرا براى ارج نهادن به مقام آن بانو از قم به طرف ساوه حركت كرده و به استقبال وى شتافتند و پس از رحلت آن بانو، ساختمان نسبتا ساده اى بر مزارش ساخته سپس گنبدى بنا كردند و آنجا را زیارتگاه دوستداران اهل بیت قرار دادند و عده اى از آن بزرگان وصیت كردند كه در جوار حضرتش به خاك سپرده شوند. در روایات آمده است كه سن مبارك حضرت معصومه، سلام الله علیها، كمتر از بیست سال بوده است، و شاید علت اینكه ایرانیها آن حضرت را «فاطمه معصومه » و یا «معصومه قم » مى نامند به خاطر كمى سن آن بزرگوار باشد; زیرا معصوم در لغت فارسى به معناى بیگناه مى آید و از همین رو به طفل خردسال نیز كه بى گناه است معصوم مى گویند و شاید هم به جهت طهارت و پاكدامنى و عصمت آن حضرت از گناه باشد; چون در مذهب شیعه عصمت بر دو نوع است: یكى عصمتى كه واجب است در امامان، علیهم السلام، وجود داشته باشد و این، در مورد چهارده معصوم، علیهم السلام، ثابت است و دیگر عصمتى كه جایز است و آن براى بزرگان و اولیاى خدا ثابت است كه مقدس و پاك از گناهان و آلودگیهایند. از روایت بعدى كه از امام رضا، علیه السلام، نقل شده است، ظاهر مى شود كه امامان، علیهم السلام، از بدو تاسیس شهر قم، مردم این شهر را به عنوان یاران حضرت مهدى، علیه السلام، به شمار آورده اند و دوستى و محبت مردم این شهر نسبت به حضرت مهدى، علیه السلام، قبل از ولادت آن حضرت معروف بوده است از «صفوان بن یحیى » نقل شده است كه گفت: روزى خدمت امام رضا، علیه السلام، بودم، سخن از اهل قم و علاقه آنان نسبت به حضرت مهدى، علیه السلام، به میان آمد، آن حضرت براى آنان طلب آمرزش كرد و فرمود: خداوند از آنان خشنود باشد، آنگاه فرمود: بهشت داراى هشت در است كه یكى از آنها مخصوص اهل قم مى باشد، آنان (اهل قم) بهترین پیروان ما از بین شیعیان جهان هستند خداوند سبحان محبت و دوستى ما را در سرشت آنان قرار داده است. (5) در روایت آمده است كه درهاى بهشت به تناسب اعمال مردم بین آنان تقسیم بندى شده است، از این رو بعید نیست كه معنى این جمله كه (یك در، ویژه اهل قم است) این باشد كه آنان از در مبارزین و مجاهدین همراه امامان، علیهم السلام، و یا از در مخصوص شایستگان چنانكه در صفات آنها وارد شده است، داخل بهشت مى شوند و گفته حضرت كه «آنها بهترین پیروان ما از بین شیعیان جهان هستند» دلالت به فضیلت و برترى اهل قم بر سایر شیعیان دارد. قابل توجه است كه محبت اهل قم نسبت به حضرت مهدى، علیه السلام، تا كنون همچنان پرشور و زنده باقى مانده ست بلكه با پیروزى انقلاب اسلامى ایران، این عشق به سر حد كمال رسیده و این حقیقت را در ایمان و عملكرد و ظواهر زندگى آنان حتى در نامگذارى فرزندان و مساجد و مؤسسات خود به نام آن حضرت، بگونه اى كه هیچ خانه اى از این نام خالى نیست، مى توان مشاهده نمود. برخى روایات دلالت دارد كه، بلا و گرفتارى از اهل قم دور است و خداوند سبحان كسانى را كه بدخواه این شهر باشند، نابود مى گرداند. از «ابان بن عثمان » و «حماد بن ناب » روایت شده كه گفتند: خدمت امام صادق، علیه السلام، بودم كه عمران پسر عبدالله قمى وارد شد، خدمت امام رسید و از او سؤال كرد. حضرت با وى بسیار با ملاطفت برخورد كرد، پس از رفتن آن مرد از امام، علیه السلام، سؤال كردم; این شخص كه با او این همه خوشرفتارى فرمودى كه بود؟ حضرت فرمود: او از خانواده بزرگان، یعنى اهل قم بود هیچ ستمگرى درباره آنان نیت سوء نمى كند، مگر اینكه خداوند او را درهم مى شكند. (6) در روایت دیگرى آمده است كه: بلا از قم دفع شده است. (7) در جاى دیگر نقل شده است كه: اهل قم از ما و ما از آنان هستیم، هر ستمگرى كه درباره آنان اراده سوء داشته باشد مرگ او فرا مى رسد، تا زمانیكه به یكدیگر خیانت نكنند (و در نسخه دیگر: تا زمانى كه تغییر روش ندهند) اما زمانى كه آلوده به چنین اعمالى شدند، خداوند سبحان، ستمگران را بر آنان حاكم مى كند، ولى آنان (اهل قم) یاران قائم و بازگوكنندگان مظلومیت ما و رعایت كنندگان حقوق ما هستند، آنگاه رو به آسمان كرد و گفت: خداوندا آنان را از شر هر فتنه اى نگهدار و از هر گزندى نجات ببخش. (8) از امام صادق، علیه السلام، روایت شده است كه فرمود: بلاها از قم و اهل آن دور شده است، بزودى زمانى خواهد رسید كه قم و اهل آن حجت بر مردم خواهند بود و این زمان غیبت قائم ما و ظهور وى مى باشد، اگر چنین نباشد زمین اهل خودش را فرو مى برد، فرشته هاى الهى بلاها را از این شهر و اهل آن دفع مى كنند. هر ستمگرى كه در حق آنان اراده بد داشته باشد، خداوند درهم كوبنده ستم پیشگان، او را درهم مى شكند و یا به گرفتارى و مصیبت و یا دشمنى، مبتلا مى گرداند، خداوند سبحان، قم و اهلش را در زمان فرمانروایى ستمگران از یاد آنان مى برد; آنگونه كه ظالمان یاد خدا را فراموش كردند. (9) البته، این بدین معنا نیست كه به اهل قم اصلا بدى نمى رسد، بلكه ممكن است برخى مشكلات بر آنان وارد شود، ولى خداى بزرگ، آن دشوارى و بلا را از آنان دور نگه داشته و با الطاف گوناگون خویش آنها را یارى مى فرماید، كه از بارزترین آنها، نابود كردن سركشان و متجاوزان و مشغول نمودن آنان به گرفتاریهایى است كه، به اهل قم نپرداخته و به طور كلى از آنها یاد هم نمى كند. صاحب «بحارالانوار» دو روایت را، از امام صادق، علیه السلام، كه بیان كننده آینده شهر قم و نقش مكتبى آن پیش از ظهور حضرت مهدى، علیه السلام، مى باشد آورده است. روایت اول بیان مى دارد: خداوند به وسیله شهر كوفه بر سایر شهرها استدلال مى كند، همچنین به مؤمنان آن شهر بر سایر مؤمنان و به شهر قم بر سایر شهرها و به واسطه اهل قم بر جهانیان اعم از جن و انسان، خداوند متعال اهل قم را مستضعف فكرى قرار نداده بلكه همواره آنان را موفق و تایید كرده است. سپس فرمود: دینداران در این شهر در مضیقه زندگى مى باشند اگر غیر این باشد مردم بسرعت به آنجا روى مى آورند و آنجا خراب مى گردد و اهل آن تباه مى شوند و آنگونه كه باید نمى تواند بر سایر سرزمین ها حجت باشد، زمانى كه موقعیت قم بدینجا برسد آسمان و زمین آرامش ندارد و ساكنان آنها لحظه اى باقى نمى مانند و بلا و گرفتارى از قم و اهل آن دفع گردیده است، بزودى زمانى خواهد رسید كه قم و اهل آن حجت بر مردم خواهند بود و این در زمان غیبت قائم ما و ظهور وى مى باشد. اگر چنین نباشد زمین اهل خودش را فرو مى برد، فرشته هاى الهى مامور دور نمودن بلاها از این شهر و اهل آن مى باشند هر ستمگرى كه درباره آنان اراده بد داشته باشد، خداوند درهم كوبنده ستم پیشگان، او را درهم مى شكند و یا به گرفتارى و مصیبت و یا دشمنى، مبتلا مى گرداند، خداوند متعال نام قم و اهلش را در زمان فرمانروایى ستمگران از یاد آنان مى برد آنگونه كه آنها یاد خدا را فراموش كردند. و روایت دوم مى گوید: بزودى شهر كوفه از مؤمنان خالى مى گردد و بگونه اى كه مار در جایگاه خود فرو مى رود علم نیز این چنین از كوفه خت برمى بندد و از شهرى به نام قم آشكار مى شود و آن سامان معدن فضل و دانش مى گردد، به نحوى كه در زمین كسى در استضعاف فكرى به سر نمى برد حتى نو عروسان در حجله گاه خویش. و این قضایا نزدیك ظهور قائم ما بوقوع مى پیوندد، خداوند سبحان، قم و اهلش را براى رساندن پیام اسلام، قائم مقام حضرت حجت مى گرداند. اگر چنین نشود زمین اهل خودش را فرو مى برد و در زمین حجتى باقى نمى ماند. دانش از این شهر به شرق و غرب جهان منتشر مى گردد. بدین سان بر مردم اتمام حجت مى شود و یكى باقى نمى ماند كه دین و دانش به وى نرسیده باشد. آنگاه قائم، علیه السلام، ظهور مى كند و ظهور وى باعث خشم و غضب خداوند بر بندگان مى شود; زیرا خداوند از بندگانش انتقام نمى گیرد مگر بعد از آنكه آنان وجود مقدس حضرت حجت را انكار نمایند. (10) از این دو روایت، چند امر روشن مى شود: الف - اینكه این دو روایت نقل به معنى شده اند، به علاوه در آنها اندكى تقدیم و تاخیر است اما آنچه كه مهم است معنایى است كه این دو روایت در بر دارند. ب - از این روایتها استفاده مى شود، كه نقش مذهبى شهر كوفه در دانش و پیروى از اهل بیت، علیهم السلام، نقشى مهم و بزرگ بوده، اما در آستانه ظهور حضرت مهدى، علیه السلام، مضمحل شده و از بین مى رود، البته كوفه شامل نجف نیز مى شود; زیرا نام اصلى آن نجف كوفه بوده است بلكه گاهى مراد از كوفه عراق عنوان شده است، چنانكه ما در جاى خودش بیان كردیم، اما نقش مذهبى شهر قم همچنان ادامه دارد و نزدیك ظهور حضرت از عظمت بیشترى برخوردار مى گردد، چنانكه دو فقره از روایت به این معنى اشاره دارد: «و این همه، در زمان غیبت قائم ما و ظهور وى مى باشد» و «و این قضایا نزدیك ظهور قائم ما خواهد بود». ج - نقش برجسته اعتقادى و ایدئولوژیكى شهر مقدس قم، در آن زمان مخصوص ایران و یا شیعیان تنها نیست. بلكه نقشى است جهانى كه حتى غیرمسلمانان را نیز در بر مى گیرد: «و بزودى زمانى خواهد رسید كه قم و اهلش حجت بر مردم خواهند بود»، «و یكى باقى نمى ماند كه دین و دانش به وى نرسیده باشد» این بدان معنا نیست كه دانش و مذهب از این شهر به فردفرد مردم جهان مى رسد، بلكه بدین معناست كه نداى اسلام و مطرح شدن آن، طورى به جهانیان مى رسد كه اگر كسى سعى در دستیابى به مقررات و دستورات اسلام داشته باشد، براى وى امكان پذیر خواهد بود. البته چنین نقش تبلیغاتى مهمى براى شهر قم، بستگى به برپایى حكومتى با دستگاههاى تبلیغاتى دارد، بلكه متوقف بر مبارزات با سركشان جهان استكبار است كه این خود باعث رسیدن صداى اسلام از قم به جهانیان مى شود. د - این نقش بزرگ فرهنگى براى شهر قم، سبب كینه توزى و دشمنى استكبار جهانى نسبت به این شهر مى گردد، یعنى نسبت به مطرح شدن اسلام از این شهر. این دشمنى با اسلام علت انتقام گرفتن خداوند از مستكبران، به دست تواناى حضرت مهدى، علیه السلام، مى شود; چرا كه با این دشمنى حجت بر مردم تمام شده است و ایجاد گرفتارى توسط دشمنان، از جنبه جهل آنان نسبت به اسلام نیست، بلكه دشمنى و خصومت آنان، صرفا كینه توزى و مخالفت با اسلام مى باشد. قابل توجه است آنچه كه در این دو روایت گفته شده در كوفه و عراق محقق شده است و در قم و ایران، در آستانه تحقق است و در حقیقت قم و ایران بر ملتهاى مسلمان و سایر ملل جهان حجت هستند. حتى اگر قائل شویم كه ایجاد چنین آگاهى كه در این دو روایت آمده است در بین ملتهاى جهان، ده ها سال به طول انجامد، باز هم شكى نیست كه برخى از آن مقدمات آغاز شده است. اما عبارت حدیث كه «نزدیك ظهور قائم ما» است، دلیل بر این است كه بین تحقق چنین موقعیت جهانى براى شهر قم و بین ظهور حضرت مهدى، علیه السلام، فاصله چندانى نیست.   على كورانى ترجمه: عباس جلالى ماهنامه موعود شماره 14 </div>